Tibetan
་མེད་པ་ཡིན་གྱི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ཡོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་བདེན་མེད་ཡིན་པ་ལས། དོན་གྱི་སྟེང་ན་བུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དགག་བྱ་ཅུང་ཟད་མེད་དེ། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་བདེན་གྲུབ་ནི་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་མ་ཡིན་པས། དེ་བཀག་པས་བུམ་པ་བདེན་མེད་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་གྲུབ་མཐས་ཀུན་བཏགས་ཙམ་ཡིན་གྱི། སོ་སྐྱེ་རྣམས་ཀྱི་བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་མི་འཛིན་ཏེ། ཚིག་གི་སྒོ་ནས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་དུ་དབྱེར་ཡོད་ཀྱི། དོན་གྱི་སྟེང་ན་ཆོས་ཅན་དང་དེའི་ཆོས་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ན་སྒྲ་རྟག་པ་སེལ་བ་འདི། སྒྲ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྟག་པ་བཀག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲ་ཉིད་རྟག་པར་འཛིན་པའི་སྒྲོ་འདོགས་སེལ་བ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། བུམ་པ་ལ་བདེན་གྲུབ་བསལ་བའང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བརྗོད་རུང་ཡང་། དོན་གྱི་ངོ་བོའི་སྟེང་ན་བུམ་པ་ཉིད་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྟོང་བའམ། དཔྱད་བཟོད་ཀྱིས་བདེན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་སེལ་བ་ཡིན་པས། བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་རང་སྟོང་ཡིན་གྱི་གཞན་སྟོང་ག་ལ་ཡིན། ཡིན་ན་ཀ་བ་སྣམ་བུས་སྟོང་པ། བ་ལང་གི་རྭ་རི་རྭས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་དགོས་པས་དེས་སྟོང་གོ་མི་ཆོད་དེ། རང་གི་ ངོ་བོ་མ་སྟོང་ན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང་མི་སྟོང་སྟེ། ངོ་བོ་མི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པ་ཟློག་ཏུ་མེད་དོ། །དེ་མི་འཐད་དེ། བུམ་པ་གཞན་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་གྲུབ་པས་སོ་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེས་འདྲིའོ། །བུམ་པ་ཉིད་དོན་དཔྱོད་ངོར་མ་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་བུམ་པ་བདེན་མེད་ཡིན་པར་སྒྲུབ་ན་ནི། བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བར་ཟད་ཀྱི། དེས་བུམ་པ་དམིགས་ན་བདེན་མེད་མི་སྲིད་དོ། །ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པས་ནི་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་གཉིས་ཀས་ཁས་ལེན་པ་མིན་ནམ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་བདེན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ནི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་ལས་གཞན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་དམིགས་པ་དེ་ལ། དོན་དེའི་སྟེང་ན་བདེན་གྲུབ་དོན་གཞན་བཀག་གོ་སྙམ་ན། དོན་གཞན་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱིས་མི་དཔྱད་པར་བཞག་ནས། དོན་གཞན་གྱི་བདེན་གྲུབ་ལ་དཔྱད་དགོས་ན། བུམ་པ་མ་ཡིན་པའི་བུམ་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་རི་རྭ་བཞིན་དུ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པ་ལ
Chinese
没有的缘故。如果经得起意义分析的分析，那就是真实成立，如果不是那样，那就是真实不成立。但在意义上，并没有丝毫可以否定的、与瓶子相异的真实成立。因为作为法，与瓶子相异的真实成立不是瓶子的真实成立，所以否定它并不能成立瓶子是真实不成立的。那只是宗派所假立的，普通人不会执着于瓶子之外的瓶子的真实成立。虽然可以通过语言的角度来区分不同的反体，但在意义上，法和它的自性不可能成立为异体。因此，这种消除声音常有的说法，并不是否定与声音相异的常有，而是像消除执着声音本身是常有的增益一样，消除瓶子的真实成立也是如此。因此，虽然可以通过语言反体的角度来说瓶子空于其他的真实成立，但在意义的本体上，瓶子本身不会空于瓶子自己的本体，或者说是消除以分析所容许的方式执着为真实的增益。所以，瓶子的本体是空性的自性空，怎么会是他空呢？如果是他空，那就必须像是柱子空于布匹，牛的角空于山羊角一样，但那样并不能成立空性，因为自己的 本体如果不空，真实成立也不会空，因为本体不空本身就是真实成立，这是不可否认的。如果认为那不合理，因为瓶子空于其他的真实成立，那么就要问：如何成立的呢？如果通过瓶子本身在意义分析面前不成立的方式来成立瓶子是真实不成立的，那只是把真实不成立的名称安立在没有见到瓶子上而已。如果因此见到了瓶子，那就不可能有真实不成立了。在名言中见到是不能成立真实不成立的，在名言中见到不是双方都承认的吗？即使在名言中存在，但成立为真实不成立，那也只有意义分析没有见到而已。如果瓶子在名言中见到，认为在那意义上否定了真实成立的其他意义，如果意义是其他的，那就把名言的瓶子放在一边，不去分析它是一还是多等等，而应该分析其他意义的真实成立。因为不是瓶子的瓶子的真实成立就像随意的山羊角一样，在名言中也是没有的。
English
It is not the case. If it can withstand analysis by examining the meaning, then it is truly established. If it is not, then it is truly not established. However, in terms of meaning, there is not the slightest object to be negated called 'truly established' that is different from the pot. Because, as a phenomenon, the truly established that is different from the pot is not the truly established of the pot. Therefore, negating it does not establish that the pot is truly not established. That is merely imputed by philosophical tenets. Ordinary beings do not grasp the truly established of the pot that is other than the pot. Although different negations can be distinguished through the door of language, in terms of meaning, it is impossible for a phenomenon and its nature to be established as different entities. Therefore, this elimination of the permanence of sound is not a negation of permanence that is different from sound. Rather, it is like eliminating the superimposition of grasping sound itself as permanent. Similarly, eliminating the true establishment of a pot is also the same. Therefore, although it is permissible to say that a pot is empty of other true establishments through the door of linguistic negation, in terms of the essence of meaning, the pot itself is not empty of its own essence, or it is the elimination of superimposing it as true through what is permissible by analysis. Therefore, the essence of the pot is self-emptiness, how could it be other-emptiness? If it were other-emptiness, then it would have to be like a pillar being empty of cloth, or a goat's horn being empty of a mountain goat's horn. But that would not establish emptiness, because if one's own essence is not empty, then true establishment will also not be empty. Because the non-emptiness of essence itself is true establishment, this is undeniable. That is not reasonable, because the pot is established as being empty of other true establishments. Then one should ask: How is it established? If one establishes that the pot is truly not established through the way that the pot itself is not established in the face of meaningful analysis, then it is merely applying the term 'truly not established' to not having seen the pot. If one sees the pot because of that, then there cannot be true non-establishment. Seeing in convention does not establish true non-establishment. Is not seeing in convention something that both sides acknowledge? Even if it exists in convention, but it is established as truly not established, then there is nothing other than not having been seen by meaningful analysis. If the pot is seen in convention, and one thinks that in that meaning, another meaning of true establishment is negated, if the meaning is other, then put aside the pot of convention without analyzing whether it is one or many, etc., and one should analyze the true establishment of the other meaning. Because the true establishment of the pot that is not the pot is like a random mountain goat's horn, it does not exist even in convention.
Tibetan
། གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་དཔྱད་པ་ཇི་ལྟར་འཇུག །རི་རྭ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ལ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མེད་པར་གཏན་ལ་ འབེབས་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཚིག་གི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་གྱི་བློ་ཁྲིད་ནས། དོན་གྱི་སྟེང་ན་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་བཀག་ནས། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བུམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་སྙམ་པ་ནི། རི་རྭ་བཀག་པ་དང་འདྲ་བས། མཐུན་སྣང་གི་དངོས་པོ་ལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འཛིན་པའི་ཞེན་ཡུལ་ཅུང་ཟད་སུན་ཕྱུང་མི་ནུས་ཏེ། བུམ་པ་ཉིད་མི་སྟོང་པ་ལ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུ་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི། བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་མཁན་གྱི་སྐྱེ་བོ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་འདྲའི་བརྗོད་ཚུལ་རྣམས་འཕགས་བོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ཆེན་པོ་རྣམས་སུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་ནམ་ཡང་འགོག་མི་ནུས་ཀྱང་། ཚིག་དེས་དོན་གྱི་སྟེང་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་དགག་རྒྱུ་ཞིག་ཡོད་པར་བཟུང་ནས། མིག་མིག་གིས་སྟོང་སོགས་གསུངས་པའི་ལུང་དོན་ལ་འགལ་བར་སྨྲ་བའི་ཞེ་འདོད་དེ་སྟོང་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་གོལ་སར་སོང་བ་ཡིན་ནོ། ཚིག་གིས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཀྱང་དོན་འགལ་མེད་དུ་གོ་ན། བུམ་པ་བདེན་པས་སྟོང་པའི་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ལ། བདེན་པས་སྟོང་པ་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པའང་གོ་ནུས་སོ། ། ནམ་མཁའ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་ལས་གྲགས་པ་ཡོད་ཀྱི། དཔྱད་ན་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་ཐ་སྙད་དུའང་མེད་པར་གྲུབ་པས། དེ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མི་བཞེད་དེ། དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །འདི་ནི་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་སྐབས་ཀྱི་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཡུལ་ལམ་ཐ་སྙད་ཀྱི་འཇུག་ཡུལ་དུ་ཡོད་པ་ལ་དོན་དམ་གསུངས། ཐ་སྙད་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལ་ཡོད་པར་མི་བཞེད་དེ་བཏགས་ཡོད་ནི་སྤྱི་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོད་ཀྱི་རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །རང་མཚན་གྱིས་ཡོད་ན་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ། ༈ །དེས་ན་འདི་སྐད་དུ། ནམ་མཁའ་ཚད་མས་དམིགས་པར་ཐལ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མངོན་སུམ་ཚད་མས་དམིགས་སམ་རྗེས་དཔག་གིས་དམིགས། མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་སོ་ཟེར་ན། དབང་ཤེས་དྲུག་པོ་གང་གིས་དམིགས། ནམ་མཁའ་ལ་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་མེད་པས་རྣ་ཤེས་སོགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་མི་དམིགས་ལ། འཇིག་རྟེན་པས་ནམ་མཁའ་མཐོང་ངོ་། །ནམ་མཁའ་ལྟའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་
Chinese
如何进行一与多的分析？就像没有名为“兔角”的词语一样，无需通过意义分析来确定其不存在。因此，通过引导词语的表达方式，并在意义上否定固有的真实存在，认为“瓶子不是空无瓶子，瓶子是空无真实的”，这就像否定兔角一样。这无法稍微消除对共同显现事物执着为真实存在的执着对象，因为对于瓶子本身不是空无的，会虚构瓶子是真实存在的理由。然而，对于瓶子之外，没有其他在共同显现中成立的自性，因此也没有人会虚构瓶子是真实存在的。因此，这种表达方式出现在印度和西藏的伟大论著中，我们永远无法阻止其词语的表达方式。然而，如果认为这些词语在意义上存在无法通过意义分析否定的东西，并声称这与“眼睛空无眼睛”等经文的意义相矛盾，那么这种意图就是走向了错误，无法正确理解空性。无论词语如何表达，如果理解为意义上没有矛盾，那么“瓶子空无真实”的说法就没有错误，并且也能理解空无真实在胜义谛中是不可得的。 “虚空”这个词在世间和论著中广为人知，但经过分析，它被证明只是概念上的假立，而其自性甚至不存在于词语中。因此，它不被认为是具有作用的世俗谛。因为经中说：“安住于具有作用者，这被称为胜义谛。”这里所说的胜义，是指通过词语分析，存在于分析对象或词语的使用对象中。仅仅因为词语是世俗谛的假立，并不认为它存在，因为假立的存在是通过共相的方式存在，而不是通过自相的方式存在。如果通过自相存在，就会变成实有。因此，有人说：虚空应该被量所证知，因为它存在。如果承认，那么是通过现量还是比量证知？如果说是通过现量证知，那么是通过哪六种根识证知？因为虚空没有声、香、味、触，所以无法通过耳识等现量证知。但世间人说他们看到了虚空，看到了天空，在虚空中……
English
How does the analysis of one and many apply? Just as there is no term called "rabbit's horn," there is no need to establish its non-existence through meaning analysis. Therefore, by guiding the way words are expressed, and by negating inherent true existence in meaning, thinking that "a vase is not empty of a vase, a vase is empty of truth" is like negating a rabbit's horn. This cannot slightly dispel the object of attachment that clings to things that appear commonly as truly existent, because for the vase itself not being empty, one would fabricate the reason that the vase is truly existent. However, apart from the vase, there is no other nature that is established in common appearance, so there is no one who would fabricate that the vase is truly existent. Therefore, such expressions appear in the great treatises of India and Tibet, and we can never prevent the way those words are expressed. However, if one holds that these words have something in meaning that cannot be negated by meaning analysis, and claims that this contradicts the meaning of scriptures such as "the eye is empty of the eye," then this intention has gone astray into failing to understand emptiness correctly. No matter how words express it, if one understands that there is no contradiction in meaning, then the statement "a vase is empty of truth" is faultless, and one can also understand that being empty of truth is not findable in the ultimate truth. "Space" is well-known in the world and in treatises, but upon analysis, it is proven to be merely a conceptual imputation, and its own nature does not even exist in words. Therefore, it is not considered a conventional truth that has function. Because the sutra says, "That which abides in having function is called the ultimate truth." The ultimate truth here refers to what exists in the object of analysis or the object of application of words through word analysis. It is not considered to exist merely because a word is conventionally imputed, because imputed existence exists through the mode of universals, not through the mode of particulars. If it exists through the mode of particulars, it would become a real entity. Therefore, someone says: Space should be cognized by a valid cognition, because it exists. If you admit that, then is it cognized by direct perception or by inference? If you say it is cognized by direct perception, then by which of the six sense consciousnesses is it cognized? Because space has no sound, smell, taste, or touch, it cannot be directly perceived by ear consciousness, etc. But worldly people say they see space, they look at the sky, in the sky...