Tibetan
་མེད་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ཀྱང་འཁོར་བ་ལ་ལྷུང་བ་སྲིད་དོ། །དེ་དག་སྲིད་ཞིའི་ མཚན་མ་མི་དམིགས་པས་ན་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་ན། འཁོར་བ་ལ་མཚན་མར་དམིགས་ནས་སྙིང་རྗེ་སྐྱེ་དགོས་པས། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན་སྙིང་རྗེ་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན། བློ་གཞན་དོན་ལ་དགའ་བ་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བྱང་འཕགས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྟོགས་ནས། རང་གི་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་ལ་མི་ཆགས་པར་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་གཉེར་བ་སོགས་ཕྱིན་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ས་དང་པོ་སོགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཐུས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྟོགས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ངང་གིས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་མཐུས་འབད་མེད་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན་གྱི། གཞན་དོན་ཡལ་བར་འདོར་བ་ག་ལ་སྲིད། ༈ ཡང་། རྟོག་པས་བརྟགས་ཙམ་གྱི་ཚད་གྲུབ་བཞག་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོར་མི་འགྲུབ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པས་ཐ་སྙད་དུ་གདགས་པ་བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་འདོད་པས་སོ། །དེས་ན་ཐལ་འགྱུར་བའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་དང་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་བུམ་སོགས་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་འདི་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་པས། འདིའི་སྟེང་ནས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་དང་ཡིན་མིན་ཚད་མས་སྒྲུབ་སྟེ། དགེ་སྡིག་ལས་འབྲས། བདེ་སྡུག་བཟང་ངན། བླང་དོར། ཆོས་ཆོས་ མིན་སོགས་ཐམས་ཅད་བསྒྲུབ་ན། ཐུན་མོང་དུ་བསྒྲུབ་ནུས་པར་འགྱུར་བས། དོན་དམ་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་དཔྱད་ར་མེད་པར་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ངོས་ནས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་འཇོག་དགོས་སོ། །འདི་ཟླ་བས་བཞེད་པ་སྟེ། མེ་བུས་ཤ་ཚོས་སོགས་མ་བརྟགས་པར་འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དང་མཐུན་པར་ཐ་སྙད་འཇོག་པར། འཇུག་པ་རང་འགྲེལ་དང་། རྩ་ཤེའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ལས་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་འགྲོ་ཡི། དོན་དམ་པར་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་འདོད་དེ། རང་འགྲེལ་ལས་ཉེ་བར་འཁོར་གྱིས་ཞུས་པ་ལུང་དྲངས་ནས་སྒྲུབ་པ་འདི་ངེས་པར་འགྲུབ་པ་ཡིན་པ་ཤན་འབྱེད་ན་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྨག་དྭངས་ཤིང་། བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་ཚུལ་བདེ་བླག་ཏུ་ཤེས་ནུས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་རྟོགས་པས་ཕར་བཏགས་ཙམ་ལས་དོན་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་
Chinese
如果没有（慈悲），即使证悟了空性，也有可能堕入轮回。如果不对轮回和寂静的相状加以辨别，就不会生起慈悲。因为必须对轮回的相状加以辨别才能生起慈悲。如果证悟了空性，就一定不会生起慈悲，但如果证悟了空性，心自然会喜欢利他，这是规律。因为圣者菩萨们证悟了规律的真理后，不执着于自己的身体和受用，只追求利他，圆满了六度，这是由证悟初地等真如的力量所产生的。即使自己证悟了，对于那些没有这样证悟的人，慈悲也会自然而然地生起，这是由证悟二谛双运平等性的力量毫不费力地产生的。怎么会舍弃利他呢？ 又，如果将仅仅由分别念推测的量成立作为标准，在世俗人面前是无法成立的。因为世俗人认为名言中安立的瓶子的自性是存在的。因此，对于宣说应成派的宗义者和世间一切众生来说，缘起的显现、无欺的瓶子等显现的方式没有任何差别。在此基础上，可以用量来成立名言中的有无和是非。如果能够成立善恶业果、苦乐好坏、取舍、法与非法等一切，就能共同成立。因此，不需要对胜义中是否成立进行考察，而要从缘起力的作用下，如实显现的无欺角度来安立名言量成立。这是月称论师的观点。就像火烧肉熟等，不经考察，按照世间如何流传来安立名言一样。《入行论自释》和《中论释·明句论》中都这样说过。如果从胜义角度进行考察，那么名言量是否成立，一切都是由认识而假立的，实际上并没有那样成立。因为胜义中没有量是否成立的自性。在《自释》中引用了近护所问经的教证来成立这一点，如果能够辨别出这是必然成立的，那么疑惑的黑暗就会消除，并且能够轻易地了解用量来衡量二谛成立的方式。不需要依靠胜义的考察，仅仅依靠名言的考察方法所认识的，也只是假立而已，事物本身并没有自性。
English
If there is no (compassion), even if emptiness is realized, there is a possibility of falling into samsara. If the characteristics of samsara and nirvana are not distinguished, compassion will not arise. Because compassion must arise by distinguishing the characteristics of samsara. If emptiness is realized, compassion must not arise, but if emptiness is realized, the mind will naturally like benefiting others, this is the law. Because the noble bodhisattvas realized the truth of the law, they are not attached to their own body and possessions, but only pursue benefiting others, and perfect the six perfections. This is produced by the power of realizing the suchness of the first ground and so on. Even if one realizes it oneself, compassion will naturally arise for those who have not realized it in this way. This is effortlessly produced by the power of realizing the equality of the union of the two truths. How can one abandon benefiting others? Furthermore, if the validity established merely by conceptual thought is taken as a standard, it cannot be established in the eyes of worldly people. Because worldly people believe that the nature of a pot, which is established in name, exists. Therefore, for those who proclaim the tenets of the Prasangika school and for all beings in the world, there is no difference in the way things appear, such as the deceptive appearance of a pot arising from dependent origination. On this basis, the existence or non-existence, and the right or wrong in name can be established by means of valid cognition. If all things such as good and bad karma and its results, happiness and suffering, good and bad, what to accept and reject, dharma and non-dharma, etc. can be established, then it will be possible to establish them in common. Therefore, there is no need to examine whether or not it is established in the ultimate sense, but the validity of name should be established from the perspective of the deceptive appearance of how things appear under the influence of dependent origination. This is the view of Chandrakirti. Just as roasting meat with fire, etc., without examination, names are established in accordance with how they are commonly known in the world. This is what is said in the auto-commentary of the "Entering the Middle Way" and in the "Clear Words Commentary on the Root Verses on the Middle Way". If one examines from the ultimate point of view, then whether or not the validity of name is established, everything is merely imputed by cognition, and in reality it is not established in that way. Because in the ultimate sense, there is no nature of whether or not validity is established. In the "Auto-commentary", the teaching of the "Inquiry of Near Attendant" is quoted to establish this point. If one can distinguish that this is necessarily established, then the darkness of doubt will be dispelled, and one will be able to easily understand the way in which the two truths are established by means of valid cognition. Without relying on the examination of the ultimate, the valid cognition that examines name is merely imputed by cognition, and the thing itself has no nature.
Tibetan
པར་འགྲུབ་མི་ནུས་སོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །ཡང་། རྟགས་ཐོས་དོན་གསུམ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་ཚིག་གི་འགྲོ་ལུགས་འདིས་ གཞན་སྟོང་དུ་བསྒྲུབ་ན། མིང་གིས་བརྗོད་ཚད་ལ་རང་ཉིད་སྟོང་པའི་ཆོས་གཅིག་མི་སྲིད་དོ། །དེ་མེད་ན་རི་བོང་རྭ་སོགས་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །དགག་བྱ་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་གི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོས་མི་སྟོང་ན། མདོ་དང་འགལ་ཞིང་། དེ་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པ་མི་དགོས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ལས་གཞན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་བསལ་བ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། ༈ །གནད་གོ་ཀུན་བསྡུས་ན། དངོས་སྨྲ་བ་དང་དབུ་མ་པ་གཉིས་མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་འདི་བདེན་པར་གྲུབ་མ་གྲུབ་རྩོད་ཚེ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་མེད་དེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་འགོད་དེ། མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་ཡོད་པ་འདི་མི་དགག །དེ་དོན་དམ་པར་མེད་པའམ། བདེན་པར་མེད་པ་སྒྲུབ་པས། བུམ་པ་མི་བཀག་པར་ཆོས་ཅན་དུ་བཞག་ནས། དེ་ལ་སྒྲུབ་ཆོས། དོན་དམ་པར་མེད་པའམ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་པས། བུམ་པ་མི་དགག །བདེན་གྲུབ་དགག་ཅེས་པ་ཚུལ་འདིའི་སྒོ་ནས། ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་གནོད་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཚིག་འདིའི་རྗེས་སུ་བསམས་ནས། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ དགག་བྱ་ཡིན་ལ། བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་དགག་བྱ་ཡིན་སྙམ་ནས་དགག་བྱ་ཡན་གར་བ་བཀག་པས་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་སྙམ་པ་ལ་གོལ་ས་ཡོད་དེ། དངོས་སྨྲ་བ་དང་རྩོད་ཚེ་ཐ་སྙད་དེ་ལྟར་སྦྱོར་དགོས་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མཐུན་པར་སྣང་བའི་བུམ་པ་མ་དམིགས་པའམ་མ་རྙེད་པ་འདིས་གྲུབ་པ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མི་སྲིད་པས། མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པའི་བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་ན། དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། བདེན་མེད་འགྲུབ་པའི་ཐབས་གཏན་མེད་དེ། མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་། བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་བདེན་གྲུབ་དགག་བྱ་ཡིན་ཟེར་བ་དེ་མཐུན་སྣང་གི་བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་མེད་པས་བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་ལ། བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་དེ་གཉིས་གཅིག་མིན་པས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ཟེར་དགོས་ཀྱང་། བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ནི་མཐུན་སྣང་དུ་གྲུབ་པ་འདི་ཡིན་ལ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ནི་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དེ་ལ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ
Chinese
无法完成印刷。吉祥！ 又，以能听到声音、能理解意义、能区分三者的词语的运用方式，如果成立他空，那么以名称所能表达的范围内，不可能存在一个自性空的事物。如果不存在自性空的事物，那么兔子角等就会存在。所破是其他法所空，如果一切法不是以自己的体性为空，那么就与经部相违背。对此，不需要一异等道理，因为一切法都是由不同于自身的法所空，仅仅是排除其他。 总结要点，如果实有宗和中观宗辩论共同显现的瓶子是否真实成立时，会写道：瓶子，作为所立宗，不是真实的，因为胜义谛的量没有观察到它等等。这个共同显现的瓶子存在，这一点并不遮破。而是成立它在胜义谛中不存在，或者不真实存在。因此，不遮破瓶子，而是将其作为所立宗，并对此成立胜义谛中不存在，或者没有真实成立。因此，不遮破瓶子，而是遮破真实成立，通过这种方式，名言可以无过失、无损害地成立。然而，思考这句话之后，如果认为名言中存在的一切法都是胜义谛观察的所破，并且仅仅是遮破真实成立，从而随意遮破所破，认为这样就能证悟空性，那就存在误区。与实有宗辩论时，虽然需要如此运用名言，但如果问为什么胜义谛中不存在，以及没有真实成立，那么只能以一异等道理，成立共同显现的瓶子没有被观察到或没有被找到，除此之外没有其他理由。如果在胜义谛观察中没有遮破共同显现中成立的瓶子，那么就根本没有成立胜义谛中不存在和没有真实的办法，因为共同显现的瓶子本身就会变成胜义谛中存在和真实成立。因此，说真实成立是所破，这无非是说共同显现的瓶子没有通过胜义谛观察的检验，因此名言中没有真实成立。瓶子在名言中存在，因此这两者不是一体，所以必须说所破是真实成立。然而，瓶子在名言中存在，这是指在共同显现中成立的这个。而没有真实成立，是指没有通过胜义谛观察的检验而成立
English
Printing cannot be completed. Mangalam! Furthermore, if the establishment of other-emptiness is based on the way words are used, where sound, meaning, and object appear as distinct, then within the scope of what can be expressed by names, there is no possibility of a single phenomenon that is empty of itself. If that does not exist, then things like rabbit horns would exist. What is to be refuted is empty of other phenomena, but if all phenomena are not empty of their own essence, then it contradicts the sutras. There is no need for reasoning such as one and many, because all phenomena are empty of phenomena other than themselves; it is merely the exclusion of others. In summary, if realists and Madhyamikas debate whether this commonly appearing vase is truly established, they will state: "The vase, as the subject, is not truly existent, because it is not perceived by the valid cognition of ultimate analysis," and so on. This commonly appearing vase that exists is not negated. Rather, it is established that it does not exist ultimately or is not truly existent. Therefore, the vase is not negated, but is posited as the subject, and it must be established that it does not exist ultimately or that it lacks true establishment. Therefore, the vase is not negated, but true establishment is negated. Through this method, conventions are established without fault or harm. However, after contemplating these words, if one thinks that every phenomenon that exists conventionally is an object of refutation by ultimate analysis, and that only true establishment is to be refuted, and thus one negates the object of refutation indiscriminately, thinking that one has realized emptiness, then there is a danger of going astray. Although such conventions must be used when debating with realists, if one asks why it does not exist ultimately and why it lacks true establishment, there is no other reason than that the commonly appearing vase is not perceived or found by reasoning such as one and many. If the vase that is established in common appearance is not negated by ultimate analysis, then there is absolutely no way to establish that it does not exist ultimately or that it is not true, because the commonly appearing vase itself would become existent ultimately and truly established. Therefore, saying that true establishment is the object of refutation is nothing other than saying that the commonly appearing vase is not established as being able to withstand ultimate analysis. Therefore, true establishment does not exist conventionally. Since the vase exists conventionally, these two are not one, so it must be said that the object of refutation is true establishment. However, the vase exists conventionally, which means that it is established in common appearance. And the lack of true establishment means that it is not established as being able to withstand ultimate analysis.