Tibetan
འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྗེས་དཔག་ཚད་མས་གཞལ་དགོས་ལ། དེས་གཞལ་བྱའི་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དགོས་ཀྱི། རྟོག་པས་གང་བཏགས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་འགྲུབ་མི་ནུས་སོ། །འགྲུབ་ན་དུག་ལ་སྨན་དུ་བཏགས་པ་སོགས་གང་དྲན་དྲན་ཐམས་ཅད་ཚད་མས་གྲུབ་པའམ། ཡང་ན་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་ཐ་སྙད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པར་ཆོས་གང་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པས་ཆོས་འདི་དང་འདི་ཞེས་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་རྟོག་བཏགས་ཙམ་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་ད་ལྟ་ཡང་དག་པའི་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་ལས་གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོའི་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཀ་བ་སོགས་བསྙོན་མེད་དུ་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཚད་མས་གྲུབ་མ་གྲུབ་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདི་ན་ཀ་བ་ཡོད་མེད་དུ་སྒྲུབ་པའང་ཀ་བའི་ངོ་བོ་གནོད་མེད་ཀྱི་དབང་པོས་དམིགས་མ་དམིགས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ལ་སུས་བསྙོན་ནུས། དེ་ཁས་མ་བླངས་ན་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ཐམས་ཅད་ལ་བསྙོན་འདིང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་གོ་ཆོད་ཀྱི་དེ་ལས་ལྷག་པ་ཅི་ཡང་འཇིག་རྟེན་དང་བསྟན་བཅོས་གཉིས་ཀ་ལ་མི་དགོས་ཀྱང་། དེས་གོ་མི་ཆོད་པར་རྟོག་བཏགས་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གོ་ཆོད་ན། རྟོག་པས་བཏགས་ཚད་ཚད་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་ཚད་གྲུབ་གང་ཡང་མེད་པ་གང་རུང་ལས་འོས་མེད་དོ། །སྤྲོ་གཞི་ཙམ་ལྕགས་ཕག་ཟླ་༡༡ཚེས་༢༦ལའོ། ། པར་སིག་པས་ཕ་མ་རྒས་པ་བསད་ན་དགེ་བ་ཡིན་པར་རྟོག་པས་བཏགས་ཀྱང་དེ་དགེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། མ་བསད་པ་ཐ་སྙད་དུ་མི་དགེ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི། དགེ་བའི་ངོ་བོ་མེད་ན་དེ་ལྟར་ག་ལ་འགྱུར། དེ་བཞིན་གསོད་སེམས་མེད་པར་མེ་བུས་པར་སྲོག་ཆགས་ལྕེབ་པ་སོགས་ལ་སྡིག་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་གསུངས། གཅེར་བུ་པས་སྡིག་པ་ཡོད་པར་བཏགས་ཀྱང་དེ་དགེ་མི་དགེ་ཅི་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་ས་བོན་ལ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་རང་ཆས་སུ་གྲུབ་ཀྱི། མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྱེད་པ་ག་ལ་ཡིན། དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པ་གཞིར་བཞག །དེ་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ལ། དེའི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་ཀ་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་བཞག་ཏུ་ཡོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་མཁྱེན་དུ་ཡོད་ཀྱི། ངོ་བོ་མེད་ན་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་མཁྱེན། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་བཞག་པའི་ཚད་མའང་། ལྟོས་པ་བྱ་བྱེད་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་གསུམ་གྱིས་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པར་གསུངས་ན། ཐ་སྙད་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་དང་མིང་རྐྱང་བཏགས་ཡོད་ཙམ་ལས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་ན། དེ་ལ་ཡིན་མིན་དང་ཡོད་མེད་ ཇི་ལྟར་བྱ། རྟོག་པས་ཡིན་པར་བཏགས་ཚད་ཡིན་པར་འགྱུར་མི་སྲིད་དེ། དགེ་བ་སྡིག་པ་སོགས་ལ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པས་ཡོད་པར་བཏགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབང་ཕྱུག་འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པས་མེད་པར་བཏགས་ཚད་མེད་པ་མིན་ཏེ། རྒྱང་ཕན་པས་ཚེ་ཕྱི་མ་མེད་པར་བཏགས་པ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་པས་མིན་པར་བཏགས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མིན་པར་མི་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དོན་དམ་སྤྲོས་མེད་ལ་གཉིས་ཆོས་དང་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཚད་མ་ལ། བསྒྲུབ་བྱ་ཐ་སྙད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་དེ་རྟོག་པས་ཕར་བཏགས་ཁོ་ན་མིན་པར། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་རང་ཉིད་སྣང་ཚུལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་སྙད་སྣང་ལུགས་ཀྱི་ངོས་ནས་གཞལ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་འཇུག་གི། ཐ་སྙད་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་ན་ཐ་སྙད་ཚད་མས་ཅི་ཞིག་འགྲུབ་ཅིང་ཅི་ཞིག་དགག །དེས་ན་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་མེད་ཀྱི་དཔྱད་ར་མ་གཞུག་པར་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་སྣང་ཚུལ་ལ། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་དཔྱད་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱིས་དཔྱད་ན། དབང་ཕྱུག་བྱེད་པ་པོ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་དང་། བུམ་པ་ ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་རྟོག་པས་དེ་དང་དེར་བཏགས་པ་ལས། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་རྙེད་པའམ་མེད་པར་མཚུངས་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་མེད་པས་ཐ་སྙད་དུ་མེད་གོ་མི་ཆོད་དེ། འདིར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་ཀྱི་སྐབས་ཡིན་པས། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟར་མེད། མེད་ན་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་ཆད་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་ཚད་གྲུབ་ཅུང་ཟད་བཞག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །ཐ་སྙད་དུ་ངོ་བོ་མེད་ཀྱང་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཚད་མར་གྲུབ་ན། སངས་རྒྱས་པ་དང་ཕྱི་རོལ་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ་བདེན་རྫུན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དགེ་སྡིག་རྒྱུ་འབྲས་བཟང་ངན་བླང་དོར་ཐམས་ཅད་འཆོལ་བས་ལུགས་འདིར་ཐ་སྙད་ཚད་གྲུབ་གཏན་མེད་དོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་དུ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་དོན་མཐུན་ཚད་གྲུབ་དང་། དོན་མི་མཐུན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་བྱེད་དགོས་ལ། དོན་མཐུན་མི་མཐུན་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་མཐུན་མི་མཐུན་ལས་མ་བྱས་པར་འཇོག་ཚུལ་གཏན་མེད་པས། ཡུལ་ཅ
Chinese
果不自显的推断量必须衡量，它所衡量的对境之体性必须在名言中存在。 凡由分别念所安立的，名言量无法成立。若成立，则将毒安立为药等，凡所忆念的一切都将由量成立，或者任何法都将无法成立名言。因此，胜义中任何法都不显现自性，所以执取此法和彼法的一切都成立为仅是分别假立。但在名言中，现在也依仗真实的缘起力，在无害的根识境中显现的柱子等体性，是无可否认地存在的，应对此以量是否成立进行观察。在此方，成立柱子存在与否，也由无害的根识是否缘取柱子的体性，现量成立，谁能否定？若不承认此，则将否定一切名言量成立的安立。因此，名言量成立足以胜任，除此之外，世间和论典两者都不需要更多。但若它不能胜任，仅是分别假立，没有名言的体性，若能胜任世俗，则凡分别念所安立的都将成为量成立，或者没有任何量成立，二者必居其一。略作开示，铁猪年十一月二十六日。 波斯人认为杀死年迈的父母是善事，即使由分别念安立，那也不会变成善事。因为不杀在名言中是不善的体性，若没有善的体性，怎么会变成那样呢？同样，佛说没有杀心而吹火时烧死虫子等没有罪过。裸体外道安立有罪过，那又算善或不善呢？名言中，种子具有产生苗芽的能力是自然成立的，难道是仅由分别念安立产生苗芽，而体性本身不产生吗？以胜义中体性不可得为基础。那时，对于名言中的苗芽等，它的因、果、自性三者都可以由衡量名言的量来安立，佛陀也了知名言诸法的因、果、自性三者，若无自性，如何在名言中了知？安立因、果、自性三者的量，也是观待作用、能作、法性的
English
Inference, which does not perceive its own result, must measure, and the nature of the object to be measured must exist in conventional terms. Whatever is imputed by conceptual thought cannot be established by conventional valid cognition. If it could be established, then everything, such as designating poison as medicine, would be established by valid cognition, or no phenomenon could be established conventionally. Therefore, since in ultimate reality, no phenomenon perceives its own nature, all grasping of "this" and "that" phenomenon is established as mere conceptual imputation. However, in conventional terms, the nature of things like pillars, which appear as objects of unimpaired sense consciousness due to the power of accurate dependent origination, undeniably exists. Whether or not this is established by valid cognition should be examined. In this direction, the establishment of whether a pillar exists or not is also established by direct perception, based on whether the unimpaired sense consciousness perceives the nature of the pillar. Who can deny this? If this is not accepted, it would negate all the established systems of conventional valid cognition. Therefore, conventional valid cognition is sufficient, and nothing more is needed for both the world and the scriptures. However, if it is not sufficient, and there is no conventional nature beyond mere conceptual imputation, then if it is sufficient for the relative truth, either everything imputed by conceptual thought would become validly established, or nothing would be validly established. There is no other option. Just a brief explanation, on the 26th day of the 11th month of the Iron Pig year. Even if the Persians impute that killing elderly parents is virtuous, it does not become virtuous. Because not killing is the nature of non-virtue in conventional terms, and if there is no nature of virtue, how could it become so? Similarly, the Buddha said that there is no sin in accidentally killing insects by blowing on a fire without the intention to kill. If the naked ascetics impute that there is sin, then is that virtuous or non-virtuous? In conventional terms, the seed's ability to produce a sprout is naturally established. Is it the case that the sprout is produced merely by conceptual imputation, and not by its own nature? Based on the fact that in ultimate reality, there is no perceivable nature. At that time, for things like sprouts in conventional terms, all three of its cause, effect, and nature can be established by the valid cognition that examines conventional terms. The Buddha also knows the cause, effect, and nature of all conventional phenomena. If there is no nature, how can he know them in conventional terms? The valid cognition that establishes the cause, effect, and nature is also based on dependence, action, and the nature of phenomena.
Chinese
如果说三种理式以世俗量成立，那么，世俗只是由分别念假立和单单命名而已，如果没有世俗的自性，那么，对于它，如何安立是与非、有与无呢？分别念认为存在就一定会存在是不可能的，如同善与恶等。仅仅是分别念认为有，也不会变成有，如同自在天是世界的造物主。分别念认为没有，也不代表没有，如同顺世外道认为没有后世。即使分别念认为不是，也不会因此就不是一切智智的佛陀。因此，在离戏论的胜义中，没有二法和破立的世俗，但在世俗量中，所要成立的事物在世俗中如何显现的自性，并非仅仅是由分别念假立，而是缘起的显现本身具有不欺骗的显现方式的自性。从世俗显现方式的角度来衡量，世俗的自性才能被世俗量所成立。如果世俗的自性不存在，那么世俗量又能成立什么，破斥什么呢？因此，世俗量成立，并非是在胜义中进行有无的辩论，而是在事物如何显现的显现方式上，对因果自性进行分析。如果以胜义的理智来分析，自在天是造物主在世俗中不存在，而瓶子在世俗中存在，这两者都是分别念在那上面假立的，从自己的自性上来说，都是不可得或者不存在的。虽然在胜义中不存在，但不能因此就认为在世俗中也不存在，因为这里是讨论世俗量成立的场合。在世俗中，瓶子等的自性怎么会不存在呢？如果不存在，就会变成对一切世俗的诽谤，导致在世俗中，有无、是与非的成立都无法安立。如果在世俗中没有自性，仅仅是由分别念假立就能成立量，那么佛教徒和外道宗派就没有真假之分了。善恶、因果、好坏、取舍一切都会混乱，这样一来，这个宗派就根本没有世俗量成立了。因此，在世俗中，分别念假立的与意义相符就能成立量，与意义不符就不能被量所成立。而意义相符与不符，并非不依赖于世俗事物的自性而安立，绝对没有这样的道理。
English
If it is said that conventional validity is established by the three kinds of reasoning, then, if convention is merely imputed by conceptual thought and simply named, and lacks the nature of convention, then how can we establish "is and is not," "exists and does not exist" for it? It is impossible for something to become existent simply because conceptual thought imputes it as existent, just like virtue and vice, etc. It will not become existent simply because conceptual thought imputes it as existent, just like Ishvara being the creator of the world. It is not the case that something is nonexistent simply because conceptual thought imputes it as nonexistent, just like the Charvakas imputing that there is no future life. Even if conceptual thought imputes that something is not, it will not become that the Buddhas are not all-knowing. Therefore, although there are no dualities or terms of affirmation and negation in the ultimate, unelaborated reality, in conventional validity, the nature of how the object to be proven appears in convention is not merely imputed by conceptual thought. Rather, the appearance of dependent origination itself has the nature of an unbetraying appearance. It is in relation to the nature of convention measured from the perspective of how it appears that conventional validity is established. If there is no nature of convention, then what would conventional validity establish or refute? Therefore, the establishment of conventional validity does not involve examining existence or nonexistence in the ultimate sense, but rather examining the nature of cause and effect in the way things appear. If we examine with ultimate analysis, the creator Ishvara does not exist in convention, and the pot exists in convention. Both of these are imputed by conceptual thought, but they are the same in that their own nature is not found or does not exist. However, just because something does not exist ultimately does not mean that it does not exist conventionally, because this is the context of establishing conventional validity. How can the nature of the pot, etc., not exist in convention? If it does not exist, it would be like slandering all conventions, and there would be no way to establish any conventional validity of existence, nonexistence, is, or is not. If there is no nature in convention, but it is established as valid merely by being imputed by conceptual thought, then there would be no truth or falsehood in the tenets of Buddhists and non-Buddhists. Virtue, vice, cause and effect, good and bad, acceptance and rejection would all be confused, and in this system, there would be no conventional validity at all. Therefore, in convention, what is imputed by conceptual thought must be established as valid if it agrees with reality, and not established by validity if it does not agree with reality. And since there is absolutely no way to establish agreement or disagreement without relying on the nature of conventional objects themselves,