Tibetan
དཔྱད་ཚུལ་འདི་ལ་ཐུག་པར་ཤེས་ནས་དེ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་ཕབ་ན་གོ་རྒྱུ་ལེགས་ཤིང་ངེས་ཤེས་འདྲོངས་ལ། དེ་ལྟར་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ཚེ་སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་གཞུང་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་སྦྱར་ཚུལ་བདག་གཉིས་དགག་བྱ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་མི་འགོག་པ་སོགས་གང་ལ་བསམས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་པར་དོན་གནད་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་ཡོང་བས། ཕན་ཚུན་ཚིག་གི་བརྗོད་ཚུལ་ཙམ་གྱི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་ནས་རྩོད་པ་མང་པོས་ཅི་བྱ་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒྲུབ་པའི་སྐབས་དང་། ཐ་སྙད་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་ལ་བསམས་ནས། ཁས་ལེན་དེ་འདྲར་སོང་བ་ཙམ་དུ་ཤེས་ནས་སོ་སོའི་སྐབས་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡང་། དེ་གཉིས་དོན་ལ་དགོངས་པ་གཅིག་པར་སྒྲུབ་ནུས་ན་ལེགས་འདྲ་སྙམ་མོ། །འདི་གོང་བཤད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་དགེ། ༈ །ཡང་། བུམ་སོགས་དང་སྐྱེ་བ་སོགས་ལ་དོན་དམ་པར་དཔྱད་ཚེ། ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་འདི་དང་། སྐྱེ་བ་ལྟར་སྣང་བ་རང་མཚན་པ་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ན་འགྲུབ་མི་འགྲུབ་དཔྱད་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཆོས་ཅན་ནམ། བསྒྲུབ་ཆོས་ལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ན། ཕྱོགས་ཆོས་སམ། ཁྱབ་པ་གང་རུང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་པར་ཐལ། བྱས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་ལ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་བུམ་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ལྟ་བུ་སྦྱར་ན། ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མི་འགྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་ཆོས་གཞི་མ་གྲུབ་པས། བུམ་པ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་། བྱས་པ་ཡིན་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་མི་རྟག་པ་ཡིན་པའི་ཁྱབ་པ་མི་འགྲུབ་པ་དེ་བཞིན། དགག་པ་ལ་ཡང་། བདེན་པའི་སྐྱེ་བའང་། མོ་གཤམ་བུའི་སྐྱེ་བ་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པས། དེ་མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མེད་པར་ངོས་ཟིན་ལ་དགག་མི་དགོས་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་ནོ། །བདེན་འཛིན་ཅན་གྱི་ངོར་དགོས་ཟེར་ན། བདེན་སྐྱེ་མ་སྦྱར་ཡང་། མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གི་རིགས་པས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་གྲུབ་པ་དེས་བདེན་སྐྱེ་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེ་དང་པོ་ནས་ སྦྱར་ཅི་དགོས། བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ། མཐའ་བཞི་སྐྱེ་འགོག་གིས་དགག་བྱའི་སྐྱེ་བ་དེ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པ་མི་འགོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་དེ་འགོག་ན་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་མོད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་བཀག་ན་སྐྱེ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཁེགས་ཏེ། དེ་མིན་པའི་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་དོ་སྙམ་དུ་རང་རྒྱུད་པས་བས
Chinese
如果知道依此观点来确定空性，就能很好地理解并获得定解。一旦生起这样的定解，那么无论思考空性论典中使用的术语，例如“二我”是遣除的对象，而不是遣除术语本身等等，都会发现它们之间没有矛盾，而是在表达同一个要点。如果仅仅抓住词语表达方式上的宗派立场，进行过多的争论又有什么意义呢？应该思考证悟空性的场合和建立名言的场合，了解到仅仅是出现了那样的承诺，即使各自场合的承诺方式是那样，如果能够证明这两者在意义上是一致的，那就太好了。这总结了以上所说的一切的要点，善哉！ 再者，如果从胜义谛的角度来观察瓶子等和生等，那么，如果用胜义谛的观察来观察这个名言的自相瓶子和显现为生的自相，那么就是在观察它是否成立。因此，如果在它的法，或者所立宗上加上“真实成立”的限定，那么，周遍或者法相中的任何一个都不会成立。例如，对于“瓶子，是所立宗，是无常的，因为是所作的”这样的例子，如果加上“真实成立的瓶子”和“真实成立的无常”这样的限定，那么，因为法相的基础不成立，所以法相不成立；因为所立宗的基础不成立，所以即使瓶子是所作的，也不能成立“如果是所作的，那么就是真实成立的无常”这样的周遍。同样，对于遮破来说，真实的生也是像石女的儿子一样不成立的，因此，它不是遮破四边生的所破，因为在认识到没有真实成立之后，就不需要遮破了，就像兔角一样。如果说为了真实执着者才需要遮破，那么即使不加上“真实生”，通过遮破四边生的理证成立了没有生，也会导致没有真实生，因此一开始就没有必要加上。加上“真实的生”这样的限定，意思是说，通过遮破四边生所要遮破的生，是遮破了真实成立的生，而不是遮破名言的自相生，如果要遮破名言的自相生，就没有必要加上限定了。如果遮破了名言的自相生，那么生就在名言中被破除了，因为除此之外就没有世俗名言的生了，自续派这样认为。
English
If one understands that emptiness is determined in this way by touching upon this view, then one will understand well and gain conviction. Once such conviction arises, then no matter what one thinks about the way terms are used in the treatises that establish emptiness, such as "the two selves" are the objects to be refuted, but not the terms themselves, etc., one will find that there are no contradictions between them, but that they all express the same key point. If one merely clings to sectarian positions based on the way words are expressed, what is the point of engaging in so many debates? One should think about the occasion for establishing emptiness and the occasion for establishing conventions, and understand that it is merely that such commitments have arisen. Even if the way of making commitments is like that in each occasion, it would be good if one could prove that these two are consistent in meaning. This summarizes the essence of all that has been said above, may it be virtuous! Furthermore, if one examines things like pots and births from the ultimate point of view, then if one examines this conventional self-characterized pot and this self-characterized appearance of birth with ultimate analysis, then one is examining whether it is established or not. Therefore, if one adds the qualification of "truly established" to its subject or predicate, then either the property of the subject or the pervasion will not be established. For example, in the case of "a pot, the subject, is impermanent, because it is made," if one adds "truly established pot" and "truly established impermanence," then the property of the subject will not be established because the basis of the subject is not established, and the predicate will not be established because the basis of the predicate is not established. Even though the pot is made, the pervasion that "if it is made, then it is truly established impermanence" will not be established. Similarly, in the case of negation, a true birth is also not established like the birth of a barren woman's son. Therefore, it is not the object to be proven by the refutation of the four extremes of birth, because once one recognizes that there is no true establishment, there is no need to refute it, just like a rabbit's horn. If one says that it is necessary for those who hold to true existence, then even if one does not add "true birth," the reasoning of refuting the four extremes of birth establishes that there is no birth, which will lead to the absence of true birth, so there is no need to add it from the beginning. Adding the qualification "true birth" means that the birth to be refuted by the refutation of the four extremes of birth is the refutation of truly established birth, not the refutation of the self-characterized birth of convention. If one were to refute the self-characterized birth of convention, there would be no need to add the qualification. If one refutes the self-characterized birth of convention, then birth is refuted in convention, because there is no birth of worldly convention other than that, so the Svātantrika thinks.
Tibetan
མ་པའོ། །བདེན་སྐྱེ་མཐའ་བཞིས་ཁེགས་སུ་ཆུག་མོད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པས་དཔྱད་ན་མཐའ་བཞི་གང་རུང་གི་ཚུལ་དུ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་དྲིས་པས། གཞན་སྐྱེར་འདོད་དོ། །དེ་གཞན་སྐྱེ་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཅི་ལ་མི་འགོག་སྟེ་འགོག་པས་དེའི་ཚུལ་འཇུག་པར་བཤད་པ་ཡིན། བུམ་སོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལའང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། བུམ་པ་རང་མཚན་པ་མི་རྙེད་པ་གོང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དོན་མེད་པར་འཇུག་པར་བཤད་དོ། །མདོར་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་རང་མཚན་པར་དམིགས་སུ་མེད་དེ་མ་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ལྟར་མངོན་སུམ་པ་འདི་བདེན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་བྱས་ཀྱང་རུང་སྟེ། བུམ་སོགས་ཀུན་ལ་དེ་འདྲའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་སོགས་སྐྱེ་སོགས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་ལ། བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ ཅི་སྟེ་མིན། འདི་ནི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་པའི་ལག་རྗེས་ལ་ཐ་སྙད་འདི་ལ་བདེན་མེད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བདེན་སྐྱེ་མེད་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ཡིན་ཏེ་ཐ་སྙད་དུའོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་ཚེ་ན་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་མི་དགག་སྟེ། བདེན་པའི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཆོས་ཅན་གཞི་མ་གྲུབ་པས་དེ་དགག་མི་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་འདི་འདྲའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་སྐབས་ཀྱི་ཤན་འབྱེད་མ་བྱས་ན་ཕན་ཚུན་ཤན་ཤོར་ནས་ཚིག་གིས་རང་རྨོངས་ཏེ། སྲིན་བུ་རང་གི་ཁ་ཆུས་འཆིང་བ་ལྟར་ཅིར་ཡང་ངོས་མི་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་ཡུལ་མེད་པའི་འཛིན་སྟངས་འདི་འདྲ་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ངེས་ངོའི་ཁས་ལེན་ཡིན་གྱི། མཉམ་བཞག་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོའི་དབང་དུ་མིན། དེས་ཅིར་ཡང་དམིགས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེན་མེད་ཡིན་པ་ཙམ་གནས་ལུགས་ཡིན་ཡང་། མཐར་ཐུག་མིན་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། སྤྲོས་བྲལ་དང་དམིགས་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡིན། བདེན་མེད་དང་སྤྲོས་བྲལ་མི་འགལ་ཏེ། སྤྲོས་པ་བྲལ་བའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་གནས་ལུགས་ཡིན་དོན་དེ་ཡིན། སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཁེགས་པས་མཐར་ཐུག་ཡིན་དོན་དེ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཅིར་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་དུ་ ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མཆོག་ཡིན། དེ་ཡང་ཚིག་ཙམ་གྱིས་མིན་པར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ངེས་པ་བསྐྱེད་དེ་བསྒོམ་པས་མཉམ་བཞག་གི་ཡེ་ཤེས་དྲངས་ནུས། བདེན་མེད་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་མི་ནུས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་མི་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཆགས
Chinese
嘛巴喔！ 真实生起虽可被四边所破，然若以名言之生起自相来观察，询问其以四边中任何一边的形式存在者为何？答曰：承许为他生。 既然以遮破他生的理性能遮破它，为何不遮破呢？因为遮破了，所以说它的形式会进入。瓶等的事物自性也是如此，找不到瓶子的自相，如前所述。因此，据说加上差别在任何情况下都是无意义的。总之，以意义的分析，无法指向自相的生起，因为没有找到。因此，即使说这个在名言中如生起般显现的，没有真实的生起，也可以，因为一切瓶等都是如此。如此一来，名言的瓶等生起等，并没有被意义的分析所遮破，为何不是遮破了真实成立呢？这是以胜义谛的分析来分析的痕迹，所以才把这个名言加上了无真实的生起，没有真实生起，这是在名言中说的。在胜义谛分析的时候，不会加上真实的差别来遮破，因为加上真实差别的所立宗，以及真实成立的法称之基础没有成立，所以不需要遮破它。因此，如果不区分所有这些名言在胜义谛和世俗谛各自的情况，就会互相混淆，被语言所迷惑，就像虫子被自己的口水束缚一样，什么也无法确定。因此，这种没有真实境的执着，是后得的决定的承认，而不是等持无分别智慧的境界面前的承认。它没有任何指向。因此，仅仅是无真实虽然是实相，但不是究竟，因为有戏论。无戏论和无指向是究竟的实相。无真实和无戏论并不相违，因为是远离戏论的一方面，所以是实相的意义就在于此。因为一切戏论都被遮破了，所以是究竟的意义就在于此。因为一切法都远离戏论，所以对任何事物都没有指向，以远离一切承许的方式来 作意是殊胜的。而且，这不仅仅是言语，而是通过意义的分析产生定解，并通过修习，能够引生等持的智慧。以作意无真实是无法做到的，因为不能遮破一切名言的戏论，并且，贪
English
Ma Pa O! Although true origination can be refuted by the four extremes, if one examines the origination of conventional reality by its own characteristic, and asks what exists in the form of any of the four extremes, it is said that it is accepted as other-origination. Since the reasoning that refutes other-origination can refute it, why doesn't it refute it? Because it is refuted, it is said that its form will enter. The nature of things like vases is also the same, the own characteristic of a vase cannot be found, as mentioned above. Therefore, it is said that adding distinctions is meaningless in all ways. In short, with the analysis of meaning, one cannot point to the origination of its own characteristic, because it has not been found. Therefore, even if one says that this which appears manifestly like origination in conventional reality, does not have true origination, it is acceptable, because all vases and so on are like that. In this way, the origination of conventional vases and so on has not been refuted by the analysis of meaning, so why isn't it refuting true establishment? This is the trace of analyzing with the analysis of ultimate truth, so this conventional reality is given the name of origination without truth, without true origination, this is said in conventional reality. At the time of ultimate truth analysis, one does not refute by adding the distinction of truth, because the thesis with the distinction of truth added, and the basis of the subject of true establishment have not been established, so there is no need to refute it. Therefore, if one does not distinguish all these conventional realities in the respective cases of the two truths, they will be confused with each other, and one will be bewildered by words, just like a worm is bound by its own saliva, and nothing can be determined. Therefore, this kind of grasping that lacks a true object is an acceptance of the determination of subsequent attainment, and not an acceptance in the face of the wisdom of non-conceptual equipoise. It has no object whatsoever. Therefore, although merely being without truth is reality, it is not ultimate, because it is accompanied by elaboration. Non-elaboration and non-object are the ultimate reality. Non-truth and non-elaboration are not contradictory, because it is one aspect of being free from elaboration, so the meaning of being reality lies in this. Because all elaboration has been refuted, the meaning of being ultimate lies in this. Because all phenomena are free from elaboration, therefore there is no object whatsoever, and to contemplate in a way that is free from all acceptance is supreme. Moreover, this is not just words, but by generating certainty through the analysis of meaning, and through meditation, one can induce the wisdom of equipoise. One cannot do it by contemplating non-truth, because one cannot refute all the elaboration of conventional reality, and, attachment