Tibetan
ག་ན་ཐ་སྙད་མེད་པར་འགྱུར་བས་བསྒྲུབ་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུ་ཞིག་མི་འབྱུང་ཀ་མེད་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་ན། དེ་ཤིན་ཏུ་བདེན་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་བདག་གཉིས་འགོག་གི་ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་བཀག་པ་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཁས་ལེན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་དཔྱོད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བཀག་ནས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་དགོས་ཞེས་པ་དངོས་འགལ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཐ་སྙད་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ངེས་ཏེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་དཔྱད་ནས་གཞིག་ཅིང་སྟོང་བར་བསྒྲུབ་པའི་ཚེ། དེས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཐ་སྙད་རྣམས་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ཡིན་པ་དང་། དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་དང་། རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པའི་བདག་ཏུ་འགྱུར་ན་ཡང་། དཔྱད་བཟོད་དུ་འགྲུབ་མི་སྲིད་པའམ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་རྙེད་པའམ། མ་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ། བདག་མེད་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དང་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་གང་ཟག་མ་བཀག་སྟེ། གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་གཞི་དང་། དོན་དམ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་ཐ་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་པ་ནམ་ཡང་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་མ་བཀག་ལ་མི་ཁེགས་སོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་ན། གང་ཟག་དང་ཆོས་གང་ཡང་དེས་དཔྱད་ངོར་མི་འགྲུབ། མི་རྙེད་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ལས། མ་བཀག་པའམ། མ་བསལ་བའམ། དཔྱད་བཟོད་པ་ཅུང་ཟད་མི་སྲིད་དེ། སྲིད་ན་བདག་གཉིས་ཀྱང་མི་ཁེགས་སོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱད་ངོར་ཁེགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དཔྱད་ངོར་མི་ཁེགས་པ་ལྟ་བུ་འདི་ནི་དངོས་སྨྲ་བས་མ་རྟོགས་ནས། སྟོང་ན་སྣང་མི་སྲིད། སྣང་ན་སྟོང་མི་སྲིད་སྙམ་པས་སྟོང་ཉིད་ལ་སྐུར་འདེབས་བྱུང་བ་ཡིན་ཀྱང་། དོན་དམ་པར་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ དམིགས་སུ་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་ཀྱང་། དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ལས་ནམ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་མི་ལྡོག་མོད། ཐ་སྙད་དུ་རྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་བསླུ་མེད་དུ་སྣང་བ་འདི་འགག་མི་དགོས་ལ། དེས་ན་སྟོང་བཞིན་སྣང་བ། སྣང་བཞིན་དུ་སྟོང་པའི་སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་ཡིན་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སུས་ཀྱང་བསྙོན་མི་ནུས་པ་འདིས་གྲུབ་པས། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་འདི་ལ་རིགས་པ་གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཏེ། མེ་ཚ་བ་དང་། ཆུ་གཤེར་བ་ལྟར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཡིན་པས། གཟུགས་སྟོང་པའམ། སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་སོ་སོགས། སྟོང་ཉིད་བཞི་སྦྱོར་གྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ལ། སེམས་འགྲེལ་ལས། མེའི་རང་བཞིན་ཚ་བ་སོགས་ནས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །ཅེས་དང་། མདོ་ལས། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་སོགས་བཞིན་དུ་གོ་དགོས་ཀྱི། སྟོང་ཚད་མི་སྣང་། སྣང་ཚད་མི་སྟོང་པ་ལྟ་བུར་གོ་ནས། སྟོང་རྒྱུ་དང་དགག་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་བཙལ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ལས་རིང་དུ་འགྱུར་འདྲ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལྕང་སྐྱ་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེའི་ཞལ་ནས། ད་ལྟ་རང་རེ་ཡི་སོགས་དྲངས། ཞེས་གསུངས་པ་འདི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གོ་དོན་འཚོལ་བ་རྣམས་ལ་གདམས་ངག་གི་གནད་ཆེན་པོ་ཞིག་གནང་བ་ཡིན་པར་མཐོང་ཡང་གཞན་དག་གི་ངོར་ཅི་ཆ། བཤད་མ་ཐག་པ་དེ་ལྟར་གོ་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་ཡུལ་བདེ་བླག་ཏུ་འཆར་བ་འདྲ་སྙམ་ཡང་། རང་ལྟ་བུ་དུས་ངན་གྱི་གང་ཟག་སྐྱེས་སྦྱང་ཆུང་བས་ཟབ་དོན་ཤེས་དཀའ་བས། ལུང་བསྟན་འཛིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མ་བབ་ན་བཞག་པས་ཆོག་གི་རང་གི་གོ་ཚུལ་དྲང་པོར་སྨྲོས་པ་ཙམ་ལ། སུན་འབྱིན་དུ་མ་དགོངས་པར་དངོས་པོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཐུགས་གཞིག་མཛོད་ཅིག །མངྒ་ལཾ། །༈ ཡང་བདེན་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་མིན་ཞེས་པ། སྤྱིར་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཀྱང་། དེ་སྤྱིར་གནས་ལུགས་མིན་པར་མི་འགྱུར་ནའང་། ཁྱོད་ཀྱི་འདོད་པའི་བདེན་མེད་འདི་ནི་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་གནས་ལུགས་ཀྱང་མིན་ན་མཐར་ཐུག་གི་གནས་ལུགས་ལྟ་ཅི་སྨྲོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་རང་གི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླངས། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཞེས་འདོད་པས་དེ་འདྲའི་བདེན་སྟོང་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ གནས་ལུགས་སུ་མི་འགྱུར་བའི་ཚུལ་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཚད་དོན་དམ་པར་མི་ཁེགས། རང་ངོས་མི་སྟོང་། དོན་དམ་པས་བཀག་ཚད་དང་སྟོང་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་མི་སྣང་བར་ཁས་བླངས་པས། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་ཞིག་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བ་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རི་བོང་རྭ་མེད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ལུགས་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གཙོ་བོའི་རིགས་པ་འདི་ལ་འདུས། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ཤེས་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་ཞེན་སྣ་གཅིག་མི་འཇིག །སྣང་སྟོང་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་འཆ
Chinese
如果认为因为没有名言而转变，就不会出现那样的论证方式，那不是必然的吗？那是极其真实的。以胜义谛的理智来遮止人我和法我，而没有遮止法和补特伽罗，这也是我们极其认可的。如果那样，以理智遮止名言的法，而必须成立为空性，这不是相违吗？哪里是呢？那是因为，如果以名言的理智来衡量，那一定是那样。当以胜义谛的理智来衡量名言的法，而破斥并成立为空性的时候，对于以它衡量而 成立的名言的法，任何也没有成立，名言是不可衡量的。如果衡量而成立，则成为实有成立，并且成为以自性存在的我。即使衡量也不能成立。或者，当胜义谛的理智没有找到，或者没有观察到的时候，无我无实的意义和名言就无过失地成立了。法和补特伽罗没有遮止，因为补特伽罗和法在名言中存在，是胜义谛理智的衡量处，并且是证悟胜义谛的方法，所以那些在名言理智面前存在，胜义谛理智无论何时也没有遮止，也不会破斥。如果仅仅以胜义谛的理智来衡量，任何补特伽罗和法也不能在那理智面前成立。除了没有找到，没有观察到之外，没有遮止，或者没有消除，稍微可以衡量也是不可能的。如果可能，则二我也不能破斥。因此，像胜义谛理智面前破斥，而名言理智面前不破斥这样，是实有论者没有领悟到的。认为如果空则不显现，如果显现则不空，因此诽谤空性。但是，在胜义谛中，像瓶子一样的法的自性 没有观察到，所以成立为空性。虽然那样成立，也无论如何也不会从没有成立而返回。在名言中，依靠缘起的力量，无欺地显现，这不需要断绝。因此，显现的同时是空性，显现的同时是空性的显空无违，以事物的法性而成立，这是谁也不能否认的。因为以法性成立，所以不需要以其他的道理来成立。像火的热性和水的湿性一样，因为这是事物的法性，所以色即是空，或者空即是色等等。
English
If it is thought that such a method of proof will not occur because there is no term to change, is that not inevitable? That is very true. We also very much acknowledge that the wisdom of ultimate truth prevents the two selfs, but does not prevent phenomena and persons. If that is the case, is it not contradictory to say that the wisdom must prevent the phenomena of terms and establish emptiness? Where is it? The reason for that is that if it is measured by the wisdom of terms, it is certain to be so. When the wisdom of ultimate truth examines the phenomena of terms, and destroys and establishes emptiness, then for any phenomenon of terms that is established by being examined, nothing is established, and the terms are unexaminable. If it is established by being examined, then it becomes truly established, and it becomes a self that exists by its own nature. Even if it is examined, it cannot be established. Or, when the wisdom of ultimate truth does not find it, or does not observe it, then the meaning of selflessness and untruth and the term are established without fault. Phenomena and persons are not prevented, because persons and phenomena exist in terms, and are the object of examination by the wisdom of ultimate truth, and are the means of realizing ultimate truth, so those that exist in the face of term wisdom are never prevented or refuted by the wisdom of ultimate truth. If only the wisdom of ultimate truth is used, then no person or phenomenon can be established in the face of that wisdom. Other than not finding or observing it, there is no prevention, or no elimination, and it is impossible to examine it even a little. If it is possible, then the two selfs cannot be refuted either. Therefore, like the fact that it is refuted in the face of ultimate truth wisdom, but not refuted in the face of term wisdom, this is not understood by the proponents of reality. They think that if it is empty, it cannot appear, and if it appears, it cannot be empty, and therefore they slander emptiness. However, in ultimate truth, the nature of phenomena like a vase is not observed, so it is established as emptiness. Although it is established in that way, it will never return from being unestablished. In terms, relying on the power of dependent arising, it appears infallibly, and this does not need to be cut off. Therefore, appearing while being empty, and the non-contradiction of appearance and emptiness, which is empty while appearing, is established by the nature of things, and no one can deny this. Because it is established by the nature of things, it does not need to be established by other reasons. Like the heat of fire and the wetness of water, because this is the nature of things, form is emptiness, or emptiness is form, and so on.
Chinese
证悟四合之意，心释中说，火之自性热等，说为自性空性。经中说，空性不使诸法成空，而是诸法自性本空。如是理解即可。若理解为空的程度不显现，显现的程度不空，寻找其他的空的理由和破斥的理由，似乎就远离了对空性意义的证悟。一切知者章嘉若贝多杰的口中说，现在我们等等。这样说，对于寻找空性意义的人们，给予了一个非常重要的教诲，虽然我这样认为，但在其他人看来如何呢？如果像刚才所说的那样理解，空、缘起、双运的理解领域似乎很容易显现，但像我这样恶时期的众生，天生学习少，难以理解深奥的意义，如果与持有预言者们的心意不符，放下即可，只是直率地说出了自己的理解，请不要认为是驳斥，请思考事物的法性。吉祥！再次，所谓“无实有非究竟实相”，一般来说，无别之真，各自以自证知，远离一切戏论，虽然安立为究竟实相，但这并不意味着它不是一般的实相。但是，你所认为的这个“无实有”，如果不是以名言谛的角度安立的实相，更何况是究竟的实相呢？因为在你的宗派中，承认名言中存在的一切事物其自性不空，并且认为空的是与此不同的实有成立。因此，这样的“实有空”不会成为一切法的 实相，因为在你的宗派中，名言中存在的一切事物并不与胜义谛相违，其自性不空。你承认胜义谛所破斥的程度和空的程度在名言中不显现，这相当于承认空的是名言中不存在的事物。那么，它怎么会成为名言中存在的诸法的法性呢？就像兔角不是一切法的实相一样。总而言之，主要论点都包含在这里。即使了解了这样的空性，对诸法的实执也不会摧毁丝毫，显现和空性也不会被理解为无违一味。
English
The meaning of the four unions is realized. In the Mind Commentary, it is said that the nature of fire, such as heat, is explained as emptiness of nature. The sutra says, "Emptiness does not make all phenomena empty, but phenomena are empty by their own nature." It should be understood as such. If one understands it as the extent of emptiness not appearing and the extent of appearance not being empty, and seeks other reasons for emptiness and reasons for refutation, it seems that one will be far from realizing the meaning of emptiness. From the mouth of Omniscient Changkya Rolpai Dorje, it is said, "Now we, etc." This is said to give a very important instruction to those who seek the meaning of emptiness, although I think so, but what about others? If one understands it as just said, the field of understanding of emptiness, dependent origination, and union seems to appear easily, but like me, a sentient being of a degenerate age, with little innate learning, it is difficult to understand the profound meaning. If it does not accord with the minds of those who hold prophecies, it is enough to put it down, just frankly stating my own understanding. Please do not think of it as a refutation, please contemplate the nature of things. Mangalam! Again, regarding "non-inherent existence is not the ultimate reality," in general, the undifferentiated truth, each known by self-awareness, free from all elaboration, although established as the ultimate reality, this does not mean that it is not a general reality. However, this "non-inherent existence" that you consider, if it is not a reality established from the perspective of conventional truth, let alone the ultimate reality? Because in your school, you acknowledge that everything that exists in conventional truth does not lack its own nature, and you believe that what is empty is inherent existence that is different from this. Therefore, such "emptiness of inherent existence" will not become the reality of all phenomena, because in your school, everything that exists in conventional truth does not contradict ultimate truth, and its own nature is not empty. You acknowledge that the extent to which ultimate truth is refuted and the extent of emptiness do not appear in conventional truth, which is equivalent to acknowledging that what is empty is something that does not exist in conventional truth. Then, how can it become the nature of phenomena that exist in conventional truth? Just as a rabbit's horn is not the reality of all phenomena. In short, the main arguments are all contained here. Even if one understands such emptiness, the clinging to reality towards phenomena will not be destroyed at all, and appearance and emptiness will not be understood as non-contradictory and of one taste.