Tibetan
གྱུར་མེད་དེ་རང་བཞིན་སྤྲོས་འདས་ཡིན་ཏེ་དམིགས་གཏད་མཚན་མ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར། ཟུང་འཇུག་ཡིན་ཏེ་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་བློ་དང་འདྲེས་ཤིང་བློ་ཡང་དེའི་ངང་ཚུལ་ལས་གཞན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་ནི་བློ་ཚོགས་བརྒྱད་དང་། ཡུལ་སྣང་གནས་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་གྱུར་ཚེ་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་དང་ཆོས་དབྱིངས་ལ་ཐ་དད་མེད། འདི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་ཟུང་འཇུག་ཆོས་དབྱིངས་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན། ད་ལྟའི་དམིགས་མེད་སྟོང་སང་ངེ་བ་དེ་དབྱིངས་ཀྱི་ཆ་ཡིན་ཀྱང་། བེམ་སྟོང་ཡིན་ཏེ་མཁྱེན་ཆ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཆ་ནས་སོ། །འདི་ འདུས་མ་བྱས་ཡིན་པ་སྨྲོས་མ་དགོས་ལ། ནམ་མཁའ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །ཡང་། དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པས་དབེན་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཡོད་པས་ན་དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཆད་མཐར་ག་ལ་ལྷུང་། དེས་ན་བརྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་དང་སྦྲག་ནས་ཆད་མཐའ་སེལ་མི་དགོས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཆད་མཐར་མི་གནས། སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པས་དེ་དེའི་མཐའ་མིན། འོན་ཀྱང་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པའི་དམིགས་གཏད་མེད་པས་ཞི་བ་མྱང་འདས་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་བཞག་སྟེ། སྲིད་པ་ཡོངས་དག་ཡིན། ཆོས་ཉིད་དམིགས་མེད་དེ་བུམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ལ། ཆོས་ཉིད་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པའི་བུམ་པ་དོན་དམ་པར་དམིགས་སུ་མེད་པས། བུམ་པ་དེ་སྐྱེ་འགག་ལྟར་སྣང་ཡང་སྐྱེ་འགག་རང་མཚན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པས། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ན་བུམ་པ་རང་ཉིད་གནས་ལུགས་ལ་སྤྲོས་མཐའ་བརྒྱད་བྲལ་དམིགས་མེད་ཡིན། དེའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་ནམ་གནས་ལུགས་ཀྱི་སྤྲོས་མཐའ་ཀུན་བྲལ་ཡིན་པར་ཤེས་ པར་བྱ་སྟེ། མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཚེ་སངས་རྒྱས་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ཡིན། ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་མཐའ་བཞི་ཡང་དོན་དམ་རང་གི་ངོས་ནས་བརྩི་སྟེ། ཐ་སྙད་དང་མ་སྦྱར་བར་མི་ཚང་བ་མིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡོད་པ། མེད་པ། གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་གང་ཡང་གདགས་པའི་མཚན་མ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་སུ་མེད་པའི་མེད་པ་དང་།མཚན་མ་མེད་པས་སྟོང་པར་ཐ་སྙད་གདགས་མོད་ཀྱི། དེ་དེ་ཡི་ངོ་བོ་ལ་མི་གནས་ཏེ། དམིགས་མེད་ཡིན་ཀྱང་། དེའི་ངོ་བོ་གདོད་ནས་དམིགས་སུ་མེད་པར་གནས་ཀྱིས། བསལ་བྱའི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ཡེ་ནས་མེད་པས་དམིགས་མེད་རང་གི་ངོ་བོས་དགག་པ
Chinese
无变即自性离戏，因为没有任何目标和相状。是双运，因为与能证的智慧相融，智慧也未曾变为与彼状态相异之故。彼二显现为不同，是因为八识聚和境相未转之故。若转位，则自生智慧与法界无有差别。此乃诸法之实相，双运法界之体性。现在的无目标空荡荡，虽是界之部分，却是顽空，因为是从与知分未相融的部分而言。此 无需说是不作之法，不同于虚空，因为胜义谛乃诸法之自性，即如是性。吉祥！ ༈ 又，无所缘之空性，其自性远离有为无为等戏论，彼即存在于无分别智慧之境，故彼之自性不存在，怎会堕入断边？因此，无需与缘起之显现相合而遣除断边，因为其自性本身不住于断边。不住于有寂，故彼非彼之边。然而，以悲心成办有情之义，因无目标而安立于寂灭涅槃之方，是有完全清净之有。法性无所缘，是瓶之法性，且与彼法性相异之瓶，胜义中无所缘。故瓶虽显现如生灭，然生灭无自性成立。若依彼，则瓶自身于实相上是离八边戏论之无所缘。以彼之方式，应知一切法之自性或实相皆是远离一切戏论边。于平等性中证悟时，成佛故，果位具足一切殊胜。有无、是与非之四边，亦从胜义自身而计，不与名言相合则不圆满，因为彼有有、无、二者。任何非二者，皆因未缘取可安立之相状之故。虽以无所缘之无有和无相而安立空性之名言，然彼不住于彼之自性，虽是无所缘，然彼之自性本初即安住于无所缘，因此，因为彼上原本不存在所破之目标，故无所缘以其自性遣除
English
Unchanged is the nature beyond elaboration, because there is no target or characteristic to aim at. It is union, because it is mixed with the wisdom that realizes, and the mind has not changed from that state. The reason why these two appear to be different is that the eight consciousnesses and the appearance of objects have not changed their state. When the state is changed, there is no difference between self-arising wisdom and the Dharmadhatu. This is the reality of all phenomena, the nature of the union Dharmadhatu. The current aimless emptiness is a part of the Dhatu, but it is inanimate emptiness, because it is from the part that is not mixed with the knowing part. This Needless to say, it is unconditioned, and it is different from the sky, because the ultimate truth is the nature of all phenomena, which is suchness. Mangalam! ༈ Also, the emptiness without object is devoid of elaborations such as conditioned and unconditioned in its own essence, and since it exists in the realm of non-conceptual wisdom, how can its essence, which is non-existent, fall into the extreme of annihilation? Therefore, there is no need to combine it with the appearance of dependent arising to eliminate the extreme of annihilation, because its own essence does not abide in the extreme of annihilation. Since it does not abide in samsara or nirvana, it is not the extreme of either. However, because of compassion, it accomplishes the meaning of sentient beings, and because it has no object, it is placed in the direction of peaceful nirvana. Existence is completely pure. The nature of phenomena is without object, it is the nature of the vase, and since the vase, which is different from that nature of phenomena, is without object in the ultimate sense. Therefore, although the vase appears to arise and cease, there is no self-characteristic establishment of arising and ceasing. If one relies on that, the vase itself is without object, free from the eight extremes of elaboration in its abiding state. In that way, one should know that the nature or abiding state of all phenomena is free from all elaborations. When one realizes equality, one becomes a Buddha, so the fruit is endowed with all perfections. The four extremes of existence, non-existence, being, and non-being are also counted from the ultimate self, and it is not incomplete if it is not combined with terminology, because there is existence, non-existence, and both. Anything that is not both is because the characteristic of what can be established is not perceived. Although the term emptiness is applied to the non-existence of the aimless and the absence of characteristics, it does not abide in its essence, although it is aimless. However, its essence has always abided in aimlessness, so because the object to be eliminated does not exist in it from the beginning, aimlessness eliminates with its own essence.