Tibetan
གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་སྟོང་ཡིན་ཞེས་དེང་སང་གི་ཆོས་གྲྭ་པ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བཟུང་བ་ལྟར་ན། བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་གཅིག་ཀྱང་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བསྒྲུབ་མི་རུང་པས། དེ་ཐམས་ཅད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་བཀག་པར། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་པར་བྱས་ནས། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་པ་བརྗོད་ཚད་ལ། བདེན་གྲུབ་ ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་འགོག་པར་སྣང་ངོ་། །སྤྱིར་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་བ་ཙམ་ལ་འགལ་བ་མེད་ཅིང་གོ་བདེ་བའི་སྐབས་ཡོད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་ལ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་སྦྱར་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་སྟོང་པ་བདེན་མེད་ཀྱི་དོན་དུ་མི་འཛིན་པར། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འགོག་པའི་ཚུལ་དུ་གོ་ན། དེ་འདྲའི་སྟོང་ཉིད་དེས་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དེའི་དངོས་འཛིན་སྣ་གཅིག་མི་ཁེགས་པས་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་དབབ་པའི་དགོས་པ་སྟོར་བ་དང་། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཆོས་རང་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་བཀག་པའི་མེད་དགག་རྐྱང་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བས། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ཟུང་འཇུག་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་མི་རྟོགས་པ་དང་། སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་ཤིང་། མེད་དགག་གི་སྤྲོས་པ་མ་དོར་བ། གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་ཁེགས་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ལ་བསྐལ་པ་བརྒྱར་གོམས་ཀྱང་དེས་གཉིས་སྣང་སེལ་མི་ནུས་པ་དང་། དབུ་མའི་གཞུང་གི་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དངོས་ཞེན་འགོག་ནུས་པ་དེ། འདིས་འགོག་མི་ནུས་པར་བདེན་གྲུབ་ཅེས་དགག་བྱ་སྣ་གཅིག་པོ་དེ་ ཡི་སྟེང་དུ་བསྒྱུར་ནས་དེ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་སྐལ་པ་རིང་དུ་བྱས་ཤིང་། གཞུང་ལུགས་རྣམ་དག་རྣམས་ཀྱི་དོན་དང་འགལ་བའི་འགལ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་མང་པོའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དམ་གནས་ལུགས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ། ཤེས་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཡིན་ལ། དེས་དཔྱད་བཟོད་མེད་པར་གྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ་གསུངས་ཤིང་དེ་ལྟར་གོ་དགོས་ཀྱི། ཆོས་གང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་མེད་ཀྱང་། དེས་དེ་ཉིད་སྟོང་པར་མི་འགྲུབ་ཀྱི། དེས་བདེན་གྲུབ་སྟོང་པར་བྱས་ནས་བདེན་གྲུབ་དགག་བྱ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་ན། ཆོས་ཐམས
Chinese
如果像现在有些佛学院的人所持的观点那样，认为由“成实”所空即是“他空”，那么，由于瓶子等并非自性不空，因此，名言中存在的任何法都不是要证成空性的对境，而且也不可能证成无自性。所以，所有这些都不应被胜义谛的分析所否定，而应仅仅否定名言中不存在的“真实成立”。如果仅仅在胜义谛的分析所要否定的对象上，加上“真实成立”的限定词来进行否定，这似乎是错误的。一般来说，仅仅加上“真实成立”的限定词并没有矛盾，而且在某些情况下也容易理解。如果认为诸法的自性是自空，并加上“没有真实成立”的限定词，那当然可以这样说。但是，如果不把诸法的自性自空理解为“无真实”，而仅仅理解为否定一种独立的“真实成立”，那么，这种空性就无法否定诸法各自的实执，从而失去了确立空性的必要性。并且，诸法的实相会变成仅仅是否定一种独立于法本身的“真实成立”的单空。这样，就无法理解空性、缘起、显现双运的平等性之义，并且会诽谤离戏，没有舍弃单空的戏论。即使口头上承认无二取之分别的等持是无分别的，但如果仅仅执着于否定“真实成立”的空性，即使经过百劫的串习，也无法消除二取之显现。而且，中观宗的胜义谛理性能够破除实执，但这种观点却无法破除，反而将否定的对象仅仅局限于“真实成立”之上，从而使执着于此的心的远离戏论空性的机会变得遥远。并且，这种观点会与清净的宗义相违背，陷入成百上千的矛盾之中。一切法的自性空性，或者说实相无生，是能知的因，例如一异相违等。正是因为通过这些因成立了不可分析，所以才说一切法无真实，并且应该这样理解。如果认为，无论什么法，即使不能被胜义谛的分析所分析，也不能因此成立其为空性，而只能成立其“真实成立”为空性，从而将“真实成立”作为否定的对象，将空性作为要成立的对象，那么，一切法
English
If, as the proponents of the Shentong view in modern monastic colleges assert, emptiness is the emptiness of something real, then, since things like pots are not empty of themselves, no phenomenon that exists conventionally can be the object to be proven empty. Moreover, it is impossible to prove that they are without inherent existence. Therefore, without refuting all of these through analysis of reality, they only refute the truly established that does not exist conventionally. It seems that they are negating by adding the qualification of truly established to the extent that it is refuted by analysis of ultimate reality. In general, there is no contradiction in simply adding the qualification of truly established, and there are times when it is easy to understand. It is acceptable to add the term "without true establishment" to the self-emptiness of the nature of phenomena, but if the self-emptiness of the nature of phenomena is not understood as the meaning of "without truth," but is understood as negating an independent true establishment, then such an emptiness will not negate a single instance of the reification of phenomena, and the need to establish emptiness will be lost. Moreover, the way things are will become a mere non-affirming negation that negates an independent true establishment other than the phenomena themselves. Thus, one will not understand the meaning of the union of appearance and emptiness arising dependently, and one will slander freedom from elaboration, and one will not abandon the elaboration of non-affirming negation. Even if one asserts that the samadhi without grasping is non-apprehending, even if one becomes accustomed to that emptiness that negates independent true establishment for hundreds of eons, it will not be able to eliminate dualistic appearance. Moreover, the reasoning of ultimate reality analysis in the Madhyamaka treatises is able to prevent clinging to reality, but this view is unable to prevent it, and by transforming the object of negation into the single entity of true establishment, the opportunity for the mind that clings to it to realize the emptiness of freedom from elaboration is made distant. Moreover, it becomes a place of hundreds of contradictions that contradict the meaning of pure treatises. The emptiness of the nature of all phenomena, or the unborn nature of reality, is the reason for knowing, such as being free from one and many. It is said that all phenomena are without truth because they are proven to be unanalyzable by these reasons, and that is how it should be understood. If one thinks that even if a phenomenon cannot be analyzed by analysis of reality, it does not prove that it is empty, but that it only makes its true establishment empty, and that true establishment is the object of negation and emptiness is the object to be proven, then all phenomena
Tibetan
་ཅད་མི་དམིགས་པར་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་ལ། བདེན་གྲུབ་ཁོ་ན་མི་དམིགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཡིན་པར་སྒྲུབ་དགོས་ན། བུམ་སོགས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མི་དཔྱད་པར། བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ལ་དཔྱད་དགོས་ནའང་། ཆོས་གང་གི་ཡང་ཁྱད་པར་མ་བྱས་པའི་བདེན་གྲུབ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན། མིང་གིས་བཏགས་པའི་མིང་ཙམ་བརྗོད་བྱ་དོན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ན། དེ་བུམ་སོགས་ལས་ཐ་དད་དུ་གྱུར་པ་དོན་ དཔྱོད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དཔྱད། ཕ་རོལ་པོས་འདི་སྙམ་དུ། དཔེར་ན་ཐག་པ་སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པའི་ཚེ། སྦྲུལ་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་ཐག་པ་ཡིན་ལ། ཐག་པ་སྦྲུལ་འཛིན་གྱི་བློ་དེས་ཐག་པ་ཉིད་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་གྱི། ཐག་པ་ལས་གཞན་པའི་སྦྲུལ་དུ་མི་འཛིན་པས། གཞི་དེར་སྦྲུལ་ཡོད་མེད་དཔྱད་པས་མེད་པར་རྟོགས་ཚེ། ཐག་པ་ཉིད་ཡོད་ལ། དེ་ཆོས་གཞན་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པ་དང་། ཐག་སྦྲུལ་འཛིན་པའི་བློས་སྦྲུལ་མཐོང་མ་མྱོང་ཡང་། སྦྲུལ་དུ་འཁྲུལ་པ་དེ་ལ་བརྟག་ཚེ་ཐག་པ་ཉིད་ལ་དཔྱད་ནས་སྦྲུལ་མེད་པར་མཐོང་དགོས་པ་དང་། དེའི་ཐག་པ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་གཞན་གྱི་སྟོང་པ་དང་། ཐག་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་ལྟར། བུམ་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་ཚུལ་དེ་དང་འདྲ་སྙམ་ན། ཐག་པ་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་ལྟར་བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པ་དེ་ལྟར་ན། བུམ་སོགས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་། རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་པར་ཁས་བླང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དང་དམིགས་པར་ཡང་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཟླ་བའི་ཞབས་ཀྱིས། ཐ་སྙད་བདེན་པ་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་འཕང་པ་དེ་ལུགས་འདི་ལ་འབབ་ བོ། །བུམ་སོགས་རང་གི་ངོ་བོ་བདེན་པར་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་སྟོང་སྟེ། ཅི་ཞིག་གི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་། དེས་ན་འདི་བརྗོད་བྱས་སྟོང་པའི་ངག་འབྲེལ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་བསལ་བ་དེ་བཞིན། ཐག་པ་ཉིད་སྐུད་པའི་རྣམ་པར་བཤིག་ན། ཐག་པ་ཉིད་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ན། སྤུ་དང་རྡུལ་ཕྲན་གྱི་བར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ལ། ཐག་འཛིན་ཤེས་པ་དང་། དེའི་ཡུལ་ཐག་པ་གཉིས་ཀ་ཐ་སྙད་དུ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པས། སྟོང་ཉིད་བསྒྲུབ་ཚེ་ཐག་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ཀྱི། ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་མེད་སྒྲུབ་ཚེ་སྦྲུལ་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་མི་དགོས་པ་འདི་བཞིན་དུ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར་བུམ་པ་བཀ
Chinese
一切不观待而成为所破和成为空性所破并非如此，如果必须成立唯有真实成立是不观待和空性，那么对于瓶等一切法，不以一异等理进行观察，即使必须唯独观察真实成立，但对于任何法也不作区分的真实成立，如同兔角一般，是名称所诠仅是名称，意义空虚，那么它与瓶等成为他体的意义，如何以理观察？ 对方如此认为：譬如绳子误认为蛇时，安立为蛇的基础是绳子，绳子执蛇之识，执绳子本身为蛇，而不执绳子之外的蛇，因此，观察该基础有无蛇，若了知为无，则绳子本身存在，并且它是以他法蛇空性的。绳子执蛇之识虽未曾见过蛇，但观察误认为蛇之时，必须观察绳子本身，从而见到无蛇，并且该绳子是以蛇空性的他法空性，如同绳子自性不空一样。如果认为瓶等以真实成立空性的方式与此相同，那么如同绳子自性不空一样，如果瓶等自性不空，这样即使不承许瓶等为真实成立，但以承许自性不空的力量，也会变成真实成立。必须也承认以胜义理论观察可以堪忍观察和观待，月称（月称论师）说：名言谛以理观察可以堪忍观察的过失，会落入此宗。 如果瓶等自己的体性真实成立，那么如何以其他真实成立空？以何者的真实成立空？因此，这是以言说空性的无关联之语。如同从绳子上遣除蛇一样，如果将绳子本身分解为线状，绳子本身就成了仅是假立而无有实质，毛发和极微尘之间也是如此。绳子执取识，以及它的对境绳子，二者在名言中没有错乱，因此，成立空性时，必须加上绳子真实成立的差别，绳子上成立无蛇时，不需要加上蛇真实成立的差别，如此这般，不加真实成立的差别，瓶子...
English
It is not the case that everything is to be established as the object of negation without dependence, and as the object of emptiness. If it must be established that only true establishment is non-dependent and empty, then for all phenomena such as pots, without examining them with reasoning such as one or many, even if it is necessary to examine only true establishment, then the true establishment that does not differentiate any phenomena is like a rabbit's horn. If what is expressed by name is only a name, empty of meaning, then how can it be examined by reason as something different from pots and so on? The opponent thinks like this: For example, when a rope is mistaken for a snake, the basis for imputing the snake is the rope. The mind that grasps the rope as a snake grasps the rope itself as a snake, and does not grasp a snake other than the rope. Therefore, when examining whether there is a snake in that basis and realizing that there is none, the rope itself exists, and it is empty of the other phenomenon, the snake. Even though the mind that grasps the rope as a snake has never seen a snake, when examining the mistaken belief in a snake, it is necessary to examine the rope itself and see that there is no snake. And that rope is empty of the other phenomenon, the snake, just as the rope is not empty in itself. If you think that the way pots and so on are empty of true establishment is similar to this, then just as the rope is not empty in itself, if pots and so on are not empty in themselves, then even if you do not accept pots and so on as truly established, by the power of accepting that they are not empty in themselves, they will become truly established. It is also necessary to admit that it can withstand examination and dependence by ultimate analysis. Chandrakirti (the commentator on Nagarjuna's works) said: The fault of conventional truth being able to withstand examination by reason falls into this system. If pots and so on are truly established in their own nature, then how can they be empty of other true establishment? Empty of the true establishment of what? Therefore, this is an irrelevant statement of speaking about emptiness. Just as the snake is removed from the rope, if the rope itself is broken down into threads, the rope itself becomes merely imputed and without substance, and the same is true between hairs and atoms. The consciousness that grasps the rope and its object, the rope, are both not mistaken in convention. Therefore, when establishing emptiness, it is necessary to add the distinction of the rope being truly established, but when establishing that there is no snake in the rope, it is not necessary to add the distinction of the snake being truly established. In this way, without adding the distinction of true establishment, the pot...