Tibetan
ན་པ་རང་སྟོང་དུ་བརྗོད་པ་དེ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་དེ་ཙམ་ལ་སྟོང་ཉིད་བརྗོད་པས་མི་ཆོག་པར། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་གྱི། ཀུན་རྫོབ་རང་སྟོང་མིན་ཞེས། སྔ་མ་ལས་ལྷག་པའི་གོ་སྐྱེད་མེད་པར་མ་ཟད། གོང་བཤད་དེ་ལས་ལྷག་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡན་གར་བ་འཇིག་རྟེན་སུ་ལའང་སྣང་བ་དང་དེར་ཞེན་མེད་བཞིན། རང་བློས་བརྟག་པའི་དོན་བཞིན་ཀུན་བརྟག་དེ་འདྲས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་པ་དོན་མེད་དེ། འཇིག་རྟེན་ གྱི་བུམ་པ་ཉིད་འཛིན་གྱི། བུམ་པ་ལས་གཞན་པའི་བདེན་གྲུབ་འཛིན་པ་མི་སྲིད། བུམ་པ་རང་ངོས་ནས་མ་སྟོང་ན། བུམ་པ་མ་ཡིན་པའི་དེར་འཛིན་གྱི་གཞི་དེ་འདྲས་སྟོང་ཡང་ཐ་སྙད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་མི་འགྲུབ་སྟེ། སྦྲུལ་མེད་པས་ཐག་པ་སྒྱུ་མར་མི་རྟོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་གཉིས་ཀ་འགལ་མེད་ཡིན་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །མདོར་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུང་སོགས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ལ་དམིགས་ནས། ངོ་བོ་ཉིད་དམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའམ། སྣང་བ་ལྟར་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་བདེན་གྲུབ་ཏུ་བཟུང་བའི་དབང་གིས། བདག་དང་ཆོས་དང་ཕྱི་ནང་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་འཛིན་ཀུན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་སྐྱེ་ཞིང་། འཁོར་བར་འཁྱམས་པ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་མྱང་འདས་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པས་ཉོན་སྒྲིབ་སྤངས་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་ཐར་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་། གང་ཟག་གི་བདག་དང་གཟུང་བ་གཟུགས་ཀྱི་ཕྱོགས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པས་རང་རྒྱལ་གྱི་འབྲས་བུ་དང་། བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ ཀྱི་མཁྱེན་པས་སྒྲིབ་གཉིས་སྤང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པའི་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་འཐོབ་པ་ཡིན་པ་སྤྱིར་བསྟན་ནས། དེ་ཡང་ཆོས་གང་དང་གང་དུ་འཛིན་པ་དེའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་ན་དེར་འཛིན་ལྡོག་གི། གཞན་དུ་འཛིན་པ་དེ་ནམ་ཡང་མི་ལྡོག་ཏེ། འཕགས་པ་ལྷས། ཡུལ་ལ་བདེན་མེད་མཐོང་སོགས་གསུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ཚུལ་ཡང་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དཔྱད་ཡུལ་དང་སྟོང་པར་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱ་བ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་གྱི། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དགག་མི་དགོས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་སུ་ལ་ཡང་དེས་དམིགས་རྐྱེན་བྱས་ནས་བདག་འཛིན་སོགས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
如果说自空，因为那是通过实事求是而成立的，所以仅凭那一点来说空性是不够的。空性是指空于真实成立，而不是世俗的自空。这不仅没有比前者更进一步的理解，而且比上述所说的更为极端的真实成立，在世间任何人看来都没有，也没有执着。像这样用自己的想法去推测，用这样的分别念去成立空性是没有意义的。世间 所执着的只是瓶子本身，不可能执着于瓶子之外的真实成立。如果瓶子本身不是空性的，那么即使空于不是瓶子的执着之基础，也无法成立如幻的假名，就像没有蛇就不会将绳子误认为幻象一样。因此，世俗和胜义二者无有相违，应该明白这是因为假名诸法的自性显现如此。总而言之，对于一切有情的蕴等假名存在的这些法，如果执着于自性或自性存在，或者像显现那样成立的真实成立，那么就会产生我、法、内外等各种各样的能取所取分别念，从而在轮回中流转。三乘的涅槃是：证悟人无我，断除烦恼障，从而显现脱离轮回痛苦的声闻果位；证悟人我和所取色法方面无有真实，从而获得独觉果位；以及通过证悟二无我的智慧，断除二障，获得菩萨乘的不住涅槃。总的来说，对于任何所执着的法，如果证悟到其所取境的自性不存在，那么执着就会消失。否则，执着永远不会消失。如圣天所说：“见境无实性”等等。而证悟无我的方式也如前所述。应该作为胜义谛观察的对境和成立为空性的，是假名存在的这些法。而对于假名不存在的兔角等，则不需要用理智去破斥，因为世间任何人也不会以它为缘而生起我执等。
English
If it is said to be self-empty, because it is established by the power of reality, it is not enough to say emptiness only to that extent. Emptiness means being empty of true establishment, not the self-emptiness of conventional truth. This not only does not have a further understanding than the former, but also the extreme true establishment that is more than what was said above, does not appear to anyone in the world, nor is there attachment to it. Like this, it is meaningless to establish emptiness with such discriminations by speculating with one's own thoughts. The world only grasps the pot itself, and it is impossible to grasp the true establishment other than the pot. If the pot itself is not empty, then even if the basis of grasping that is not the pot is empty, it will not be established as a mere illusion, just as a rope will not be mistaken for an illusion without a snake. Therefore, the two, conventional and ultimate, are not contradictory, and it should be understood that this is how the self-nature of nominal dharmas appears. In short, if one clings to these dharmas, such as the aggregates of all sentient beings, which exist nominally, as being existent by nature or self-nature, or as being truly established as they appear, then various grasping and clinging discriminations of self, dharma, inner and outer, etc., will arise in a continuous stream, and one will wander in samsara. The nirvana of the three vehicles is: realizing the selflessness of the person, abandoning the afflictive obscurations, and thus manifesting the fruit of the Hearer who is liberated from the suffering of samsara; realizing that the self of the person and the side of the grasped form are without truth, thus obtaining the fruit of the Solitary Realizer; and abandoning the two obscurations with the wisdom of realizing the two selflessnesses, obtaining the non-abiding nirvana of the Bodhisattva vehicle. In general, if one realizes that the object of grasping of whatever dharma is grasped does not exist, then grasping will cease. Otherwise, grasping will never cease. As the noble Deva said, "Seeing the absence of reality in objects," and so on. The way to see selflessness is also as just explained. What should be the object of investigation of the ultimate truth and established as emptiness are these dharmas that exist nominally. As for things that do not exist nominally, such as rabbit horns, there is no need to refute them with reason, because no one in the world will generate self-grasping, etc., by taking them as a condition.
Tibetan
།དེས་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་དེའི་རང་མཚན་གྲུབ་མ་གྲུབ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པས་དཔྱད་པའི་ཚེ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་ཉིད་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། བུམ་པ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་དཔྱད་དགོས་ཏེ། རིགས་པ་དེས་སྟོང་པར་བསྒྲུབ་བྱ་བུམ་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་བུམ་པ་ཉིད་མ་དམིགས་པར་སྒྲུབ་དགོས་ཀྱི། དེ་མ་གྲུབ་བར་དུ་བུམ་པ་བདེན་མེད་མི་འགྲུབ་བོ། །དེས་ན་སོ་ སྐྱེ་རྣམས་ཀྱིས་དང་པོར་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་གཞི་བུམ་པ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་གྱི། བུམ་པའི་སྟེང་གི་བདེན་གྲུབ་དམིགས་ནས་དེ་ལ་བདེན་པར་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མིག་ཤེས་ལ་སོགས་པས་མངོན་སུམ་དམིགས་མི་སྲིད་དེ། དེ་འཁྲུལ་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའམ། ཀུན་བཏགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དགག་རྒྱུ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་འདི་རྣམས་ཡིན་ཏེ། བུམ་སོགས་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་འདི་རྣམས་རྟེན་འབྱུང་གི་དབང་གིས་འདི་ལྟར་སྣང་བ་ནི་བསླུ་མེད་སྙོན་མེད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི། འདི་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་ཞིག་གམ་མ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་སྙམ་དུ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་དབུ་མའི་གཏན་ཚིགས་བཞིས་དཔྱད་ན། བུམ་སོགས་འདི་སྣང་བཞིན་དུ་དེ་དང་དེའི་ཆོས་སུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དཔྱད་བཟོད་དུ་མ་དམིགས་པ་ནི། བུམ་སོགས་ཆོས་རྣམས་རྐྱེན་གཞན་གྱིས་སྟོང་པར་བྱས་པའི་གཞན་སྟོང་མིན་གྱི། རང་གི་གཤིས་སམ་བབ་ཀྱིས་གདོད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པའམ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་དགོས། དེ་ལྟར་རང་ངོས་ནས་སྟོང་པ་དེ་ལ། ཆོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་དེའི་ངོ་བོ་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་དེ་སྐད་བཏགས་སོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་དང་དེའི་རང་བཞིན་འདི་ཞེས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཚན་མ་མེད་པ་དང་། སྨོན་པ་མེད་པ་དང་། དེ་བཞིན་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང་། སྟོང་པ་ཉིད་དང་། བདག་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་མཐའ་དང་། དབྱིངས་ལ་སོགས་པའི་མིང་གིས་བསྟན་ཏེ། ཡང་དེའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་གཞན་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བུམ་སོགས་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་ན་བདེན་གྲུབ་ཡིན་དགོས་ཀྱང་། འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་གང་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་བཟོད་དུ་རྙེད་པ་མི་སྲིད་པའི་ཆ་ནས་བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཞེས་བཏགས་སོ། །དེས་ན་བུམ་སོགས་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་ལ། གཞན་བདེན་
Chinese
因此，当用一异性相离的理路来观察瓶子等事物时，由于名言的瓶子本身无法被观察，所以必须观察瓶子本身在自性上是否空性。因为以该理路所要成立的空性就是瓶子本身，并且必须在不观察到瓶子本身的情况下进行成立，如果这一点不成立，则瓶子的无自性也不会成立。因此，凡夫们首先以瓶子为基础，认为它是真实存在的，而不是以瓶子之上的真实存在为基础，认为它是真实存在的。因为眼识等无法现量见到真实存在，因为那是错觉的假设或遍计所执。因此，以胜义谛进行观察所要破斥的就是这些名言中存在的法，瓶子等名言的法以缘起的力量而如此显现，这是无可否认的事实，但是，像这样显现的事物，是成立为自己的自性，还是不成立为自己的自性呢？如果用胜义谛观察的中观四句推理进行观察，那么瓶子等事物就像显现的那样，作为它和它的法，连微尘也无法被观察到。瓶子等法不是被其他因缘所空的他空，而是要确定它安住在自己的本性或状态，本来就没有生，或者无法被观察到的空性中。像这样从自身方面空性，就叫做诸法无自性，因为以胜义谛观察的理智进行观察时，它的自性是无法被观察到的，所以才这样命名。叫做无自性，因为无法确定这就是它和它的自性。无相，无愿，同样的无相，空性，无我，真如，法界等名称来表示，另外，它的名称的另一种说法是无真实成立，因为瓶子等事物在用胜义谛观察的理智进行观察时，如果能够被观察到，就必须是真实成立的，但是，有为法和无为法中，没有任何法能够被胜义谛观察的理智所观察到，从这个角度来说，就叫做无真实成立。因此，瓶子等事物不是从自身方面不空，而是其他真实
English
Therefore, when examining things like a vase with the reasoning of one or many separate entities, since the conventional vase itself cannot be examined, it is necessary to examine whether the vase itself is empty of its own nature. Because the emptiness to be established by that reasoning is the vase itself, and it must be established without observing the vase itself. If this is not established, then the non-inherent existence of the vase will not be established. Therefore, ordinary beings first take the vase as the basis for imputing true existence to it, rather than taking the true existence on top of the vase as the basis for believing it to be true. This is because true existence cannot be directly perceived by eye consciousness, etc., because it is a mistaken assumption or a completely fabricated concept. Therefore, what is to be refuted by ultimate analysis is these phenomena that exist in name, these nominal phenomena such as vases appear in this way due to the power of dependent origination, which is undeniably true. However, one wonders whether this appearance is established as its own essence or not. If one examines it with the four logical arguments of the ultimate analysis of Madhyamaka, then just as vases and other things appear, even a tiny particle cannot be found to be examinable as its own characteristic. The phenomena such as vases are not empty of other conditions, but one must ascertain that they abide in emptiness, which by their own nature or state has no origin or is not observable from the beginning. In this way, that which is empty from its own side is called the absence of self-nature of phenomena, because when examined with the reasoning of ultimate analysis, its essence cannot be observed, hence it is named so. It is called absence of inherent existence, because it is impossible to pinpoint this as its inherent existence. It is indicated by names such as absence of characteristics, absence of aspirations, likewise absence of signs, emptiness, selflessness, ultimate reality, and the sphere of reality. Furthermore, another term for it is absence of true establishment, because when vases and other things are examined by the reasoning of ultimate analysis, if they can be examined, they must be truly established. However, among conditioned and unconditioned phenomena, there is no phenomenon that can be examined by the reasoning of ultimate analysis. From this perspective, it is called absence of true establishment. Therefore, vases and other things are not non-empty from their own side, but other true