Tibetan
ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པའམ། དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ནི་དེ་ལ་སྣང་དོན་མེད་དེ། གལ་ཏེ་དཔྱད་མི་བཟོད་པའང་སྣང་ན། དེ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །འཕགས་སློབ་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ཆར་མི་སྣང་ལ། དོན་དམ་འབའ་ཞིག་སྣང་སྟེ། སྟོང་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་སྐབས་ཡིན་དགོས་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་སྣང་སྟེ། སྣང་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱང་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །སྟོང་ཉིད་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མིན་ན། ཆོས་གཞན་མི་སྣང་ལ་སྟོང་ཉིད་འབའ་ཞིག་སྣང་བ་མི་རིགས་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་གང་དམིགས་པ་དེ་དོན་དམ་མཉམ་བཞག་ལ་སྣང་། མ་དམིགས་པ་དེ་མི་སྣང་བ་ཡིན་དགོས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཅི་ཡང་མ་དམིགས་ན། མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ལ་དོན་དམ་དངོས་སུ་མི་སྣང་བར་ཐལ་སོགས་སྔར་ལྟར་རོ། །དེས་ན་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་གི་དཔྱོད་པའི་དབང་དུ་མ་བྱས་པར། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཁས་ལེན་ཅན་ལ་སྐྱོན་འདྲ་བར་གནས་ཤིང་། ཕྱོགས་རེའི་གཞལ་ཚུལ་གྱི་ཆ་ནས་དེ་ལྟར་སྨྲ་དགོས་པའི་འཐད་པ་རེ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་དག་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཙམ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་ཁས་ལེན་མེད་པའི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ལ་འཇུག་ཚུལ་ཤེས་ན་དེ་དག་གི་ལུགས་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ་ལམ་སྟེགས་ཙམ་དང་། བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་དཔྱད་ངོར་སྣང་ཚུལ་ཙམ་མོ། །རང་གི་ཁས་ལེན་དེ་ལས་གནས་ལུགས་མེད་པར་བཟུང་ན་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་སྤང་བའི་རྟོག་གེའི་ས་བའོ་དགེཿ ༈ །ཡང་། འཇུག་འགྲེལ་ལ་ཉེར་མཁོ། བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་། བདེན་པས་སྟོང་ཞེས་པ་འདི། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བུམ་པ་མ་དམིགས་ན་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་དོན་ཁྱད་མེད་ན། བུམ་པ་རང་སྟོང་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་མི་རུང་བ་ཅི་ཡོད་དེ། བུམ་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དམིགས་ལ། བདེན་གྲུབ་མ་དམིགས་ པའི་ཁྱད་པར་འདི་ཡིན་གྱི་རིགས་པ་སྨྲར་མེད་བཞིན། དེ་གཉིས་བརྗོད་ཚུལ་ལ་ཁྱད་ཡོད་པ་ལྟར་དོན་ལ་ཁྱད་ཡོད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་འདི་ན་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་མེད་དེ། ཚད་མས་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟར། དགག་གཞི་བུམ་པའི་སྟེང་དུ་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པས་ཁྱད་ཡོད་པས། དོན་དཔྱོད་ལ་བུམ་པ་མ་དམིགས་པ་ལས་ལྷག་པའི་བདེན་གྲུབ་མ་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཞན་མི་དགོས་ཀྱང་། བུམ་པ་མ་ད
Chinese
因此，如果通过意义分析没有观察到，或者无法分析，那么它就没有显现的意义。如果无法分析也能显现，那么它就变成了世俗的对境。对于圣者学者的无分别智，两种真谛都不显现，只有胜义谛显现。如果必须是空性中二取分别消失的时候，那么，通过意义分析没有观察到的东西怎么会显现呢？如果显现，那么真实成立也会显现。如果空性也不是通过意义分析所能观察到的，那么，其他法不显现而只有空性显现是不合理的。因为，通过意义分析所观察到的，会在胜义无分别智中显现；没有观察到的，就必须是不显现的。 如果通过意义分析什么都没有观察到，那么，无分别智的无显现中，胜义谛实际上不显现的推论等等，就和之前一样。因此，如果不以两种真谛无二的究竟实相的分析为准绳，而是区分两种真谛，对有无的执着进行承认，就会像错误一样存在。虽然从某个角度的衡量方式来说，有必要这样说，但这些都只是暂时的承认。如果了解了从这些承认之外进入究竟意义的方式，那么这些观点也没有矛盾，只是道路的阶梯而已，只是两种真谛各自在分析面前的显现方式而已。如果认为自己的承认之外没有实相，那就是有执着的见解，是舍弃空性之义的分别念的种子。吉祥！ 另外，对于《入行论》的注释来说， “瓶子不是被瓶子所空，而是被真实所空”这句话，如果通过意义分析没有观察到瓶子，那么和胜义中不存在没有意义上的差别，那么，为什么不能承认瓶子是自空的呢？瓶子可以通过意义分析观察到，而没有观察到真实成立，这种差别是无法用道理来解释的。虽然这二者在表达方式上有差别，但无法证明在意义上也有差别。如果在这个宗派中，就像说“在这个地方没有瓶子，因为没有被量识所观察到”一样，在所破的瓶子上遮止能破的真实成立，因为瓶子在名言中存在，而真实成立在名言中不存在，所以有差别。因此，即使不需要比通过意义分析没有观察到瓶子更进一步的没有观察到真实成立的能立，瓶子不
English
Therefore, if it is not observed through meaning analysis, or cannot be analyzed, then it has no meaning of appearance. If what cannot be analyzed also appears, then it becomes an object of the conventional. For the non-dual wisdom of noble disciples, neither of the two truths appears, only the ultimate truth appears. If it must be the time when dualistic appearances disappear in emptiness, then how can what is not observed through meaning analysis appear? If it appears, then true establishment will also appear. If emptiness is also not observed through meaning analysis, then it is unreasonable for other phenomena not to appear and only emptiness to appear. Because, what is observed through meaning analysis appears in ultimate non-dual wisdom; what is not observed must be non-appearing. If nothing is observed through meaning analysis, then the consequence that the ultimate truth does not actually appear in the non-appearance of non-dual wisdom, etc., is the same as before. Therefore, if one does not take the analysis of the ultimate reality of the inseparability of the two truths as the standard, but distinguishes the two truths and holds onto the acceptance of the object of existence and non-existence, it will remain like an error. Although from the perspective of a certain way of measuring, it is necessary to say so, these are only temporary acceptances. If one understands how to enter the ultimate meaning without these acceptances, then these views are also not contradictory, they are only steps on the path, and only the way things appear in the face of the analysis of each of the two truths. If one believes that there is no reality beyond one's own acceptance, then that is a view with attachment, and it is the seed of conceptual thought that abandons the meaning of emptiness. Auspicious! Furthermore, regarding the commentary on the "Entering the Middle Way", the statement "The pot is not empty of the pot, but empty of truth," if the pot is not observed through meaning analysis, then there is no difference in meaning from not existing in the ultimate sense, then why can't one accept that the pot is self-empty? The pot can be observed through meaning analysis, but true establishment is not observed. This difference cannot be explained by reason. Although there is a difference in the way these two are expressed, it cannot be proven that there is also a difference in meaning. If in this school, just as it is said "There is no pot in this place, because it is not observed by valid cognition," on the pot to be refuted, the true establishment to be refuted is negated, because the pot exists in name, and true establishment does not exist in name, so there is a difference. Therefore, even if one does not need a proof that true establishment is not observed that is more than the pot not being observed through meaning analysis, the pot does not
Tibetan
མིགས་པ་དེ་བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་དོན་དུ་སོང་གི། བུམ་པ་མེད་པའི་དོན་དུ་མ་སོང་སྟེ། བཀོད་ཚོད་ལ་བུམ་པ་མེད་པར་འགོག་ཀྱང་། སོང་ཚོད་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སོང་ཚོད་ལ་བདེན་གྲུབ་བཀག་པར་སོང་ན། བུམ་པ་དོན་དམ་པར་བཀག་པར་ཡང་སོང་བས། བུམ་པ་དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། བུམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱང་། བུམ་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་ཡོད་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཁྱད་འབྱེད་དཀའོ། །དེ་ལྟ་ན་རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླང་བ་ལ་སྐྱོན་མེད་དེ། བུམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ལ་རང་སྟོང་དུ་བརྗོད། ཐ་སྙད་ དུ་བུམ་པ་མེད་པ་ལྟར་བཀག་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་བཀག་པའི་དོན་དུ་སོང་བས། རང་སྟོང་དུ་ཁས་བླངས་ཀྱང་དེ་ལ་བསམ་པའི་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིན་གྱི། དེའི་དོན་དུ་མ་སོང་ན་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་སོང་ཚོད་ཀྱི་དབྱེ་བའང་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་གཞལ་བྱ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་ན། ཐག་ཁྲ་སྦྲུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ལྟར། ཐག་པ་ཡོད། དེ་ལ་སྦྲུལ་མེད། ས་ཕྱོགས་བུམ་པས་སྟོང་པ་ལྟར་དགག་གཞི་བུམ་པ་ཡོད། བདེན་གྲུབ་མེད་ཅེས་ཁས་ལེན་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་མཚུངས་པས། དེ་འདྲའི་རང་གིས་མི་སྟོང་གཞན་གྱི་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་གཏན་ལ་འབེབས་ཚུལ་འདིས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེ་དང་དེར་ཞེན་པ་དང་། དེའི་དབང་གིས་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བ་སོགས་འགོག་མི་ནུས་པས། དེས་གདུལ་བྱ་སུ་ལ་ཕན། དེ་ལྟར་བུམ་པ་བདེན་མེད་ཅེས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་རང་མཚན་པ་མི་བཀག །དེ་བཞིན་བུམ་པའི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་ལ་ཡང་། བུམ་པ་བདེན་པས་སྐྱེ་བ་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཡོད། བདེན་འགག་མེད། ཐ་སྙད་ཀྱི་འགག་པ་ཡོད་པས། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་དང་དེའི་ཆོས་སྐྱེ་འགག་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ལ་དེ་ལྟར་སྦྱར་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་དགག་བྱ་བདེན་སྐྱེ་སོགས་མེད་དུ་ ཆུག་ཀྱང་། ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་འགག་གནས་གསུམ་མི་རྟག་པ་སོགས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་བུམ་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་རང་མཚན་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ལ། རང་མཚན་པར་ཡོད་ན། དེ་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ཞེན་པ་འདི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཞེན་ཡུལ་དུ་སོང་ནས། ཆགས་སྡང་ཉོན་མོངས་སྣེ་གཅིག་མི་ལྡོག་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་རང་རང་གི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་འདོར་བར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་པས། བདེན་གྲུབ་བཀག་ཅེས་ཐ་སྙད་སྐྱོན་མེད་ལྟར་ཡང་། དོན་རང་མཚན་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སོང་བ་མ་ཚོར་བར་ཟད་དེ། རང་རྒྱུད་པའི་རང་མཚན་གྱིས
Chinese
执著于此，就成了瓶子并非真实成立之义。并非成了没有瓶子之义，虽然表面上遮止了没有瓶子，但实际上是遮止了真实成立，如果这样认为。如果实际上成了遮止真实成立，那么也成了瓶子在胜义中被遮止。即使瓶子在胜义中不存在，但在世俗中存在；即使瓶子并非自性成立，但瓶子并非自性不存在而存在等等，所有这些都必须如此承认，因此难以区分。如果这样，承认自空就没有过失，因为瓶子的自性不存在被称为自空。虽然在世俗中遮止了如同没有瓶子一样，但实际上成了遮止自性成立之义。即使承认自空，那也只是思想表达的差别而已。如果没有成为那个意义，那么遮止真实成立的实际差别也不可能存在。此外，如果成为胜义理智所衡量之境，那么就承认了在世俗中不存在的遍及。如同花绳因蛇而空一样，绳子存在，但那里没有蛇。如同地方因瓶子而空一样，所破的瓶子存在。承认没有真实成立，在一切方面都是相同的。像这样以自己不空，以他者为空的空性来确定，对于世俗中存在的法，执着于这个和那个，并且由于它的力量而产生贪嗔等等，是无法遮止的。那么，这对谁有益呢？像这样，瓶子并非真实存在，这并没有遮止世俗的瓶子自相。同样，对于瓶子的法生灭也是如此。瓶子并非以真实而生，世俗的生存在。没有真实的灭，世俗的灭存在。因此，应将有法瓶子及其法生灭和无常等等如此结合起来。即使这样，遮破的真实生等等不存在。 即使允许，世俗的生灭住三和无常等等法和有法瓶子，都将成为世俗自相而存在。如果以自相而存在，那么执着于此本身就成了俱生我执的执着境，贪嗔烦恼将无法逆转。世俗的法各自不舍弃自己的自性，以自性而存在。虽然说遮止了真实成立，似乎在世俗中没有过失，但实际上却没有意识到意义已经变成了自相真实成立，仅仅如此而已。自续派的自相。
English
Attachment to this means that the pot is not truly established. It does not mean that there is no pot, although superficially it prevents the absence of a pot, but in reality it prevents true establishment, if you think so. If in reality it becomes the prevention of true establishment, then it also becomes the prevention of the pot in the ultimate sense. Even if the pot does not exist in the ultimate sense, it exists in the conventional sense; even if the pot is not self-established, the pot does not exist as non-self-existent, and so on, all of which must be admitted, so it is difficult to distinguish. If so, there is no fault in admitting self-emptiness, because the non-self-existence of the pot is called self-emptiness. Although in the conventional sense it is prevented as if there were no pot, in reality it becomes the meaning of preventing self-establishment. Even if self-emptiness is admitted, it is only a difference in thought expression. If it does not become that meaning, then the actual difference of preventing true establishment cannot exist. Furthermore, if it is an object to be measured by ultimate intelligence, then it is admitted that there is a pervasion of non-existence in the conventional sense. Just as a variegated rope is empty of a snake, the rope exists, but there is no snake there. Just as a place is empty of a pot, the pot to be negated exists. Admitting that there is no true establishment is the same in all aspects. In this way, by determining emptiness as not empty by itself but empty by others, it is impossible to prevent attachment to this and that for phenomena that exist in the conventional sense, and the arising of attachment and aversion, etc., due to its power. So, who does this benefit? In this way, saying that the pot is not truly existent does not prevent the conventional pot's own characteristic. Similarly, for the pot's phenomena of arising and ceasing, there is no arising by truth, but conventional arising exists. There is no true cessation, but conventional cessation exists. Therefore, the subject pot and its phenomena of arising and ceasing and impermanence, etc., should be combined in this way. Even so, the negated true arising, etc., do not exist. Even if allowed, the conventional arising, ceasing, abiding, the three, and impermanence, etc., phenomena and the subject pot will become conventionally self-characterized. If it exists as self-characterized, then attachment to it itself becomes the object of attachment of innate self-grasping, and attachment and aversion, the afflictions, will not be reversed. The conventional phenomena each do not abandon their own characteristics, but exist by their own nature. Although it is said that true establishment is prevented, and it seems that there is no fault in the conventional sense, in reality, one is unaware that the meaning has become self-characterized true establishment, and that is all. The self-character of the Svatantrika.