Tibetan
འཆད་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རང་རྒྱུད་པའི་ལུགས་ལྟར་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚད་ལ་སྦྱར་དགོས་པ་འདི་ཐལ་འགྱུར་བའི་ལུགས་ལ་དོན་མེད་དེ། དེ་སྦྱར་མི་དགོས་ཏེ། ཅིས་ཀྱང་མ་སྦྱར་མི་རུང་ན་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འདི་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་པའི་དོན་དུ་མ་བཟུང་ན་སྦྱར་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དེ། བདེན་པར་མེད་ཅེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་པར་བཟུང་ནའོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པ་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་སྦྱར་མི་ཉན་ཏེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་གང་ལ་དཔྱད་པ་དེ་དཔྱད་བཟོད་དུ་མི་འགྲུབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པར་གྲུབ་དགོས་ཀྱི། ཅུང་ཟད་ཅིག་དམིགས་སུ་ཡོད་ཀྱང་དེ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་བ་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་དཔྱད་ཚེ་མཐའ་བཞི་གང་གི་སྐྱེ་ཚུལ་མི་རྙེད་ པར་ཁས་བླང་གི། མཐའ་གང་རུང་རེ་མི་འགོག་པ་མིན་ནོ། །མཐའ་བཞིར་མ་རྙེད་པ་དེ་ལ་ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཇི་ལྟར་བཞག །ཐ་སྙད་ཀྱི་སྐྱེ་བ་ཞེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མི་འགོག་པར་ཡོད་ན། སྐྱེ་བ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མི་ཁེགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐྱེ་མེད་དུ་ཁས་ལེན་པའང་། སྐྱེ་བ་བདེན་པར་མེད་ཅེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་དང་རང་བཞིན་སོགས་ལའང་བདེན་མེད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ཤིང་། དེ་ལྟར་སྦྱར་ན། བདེན་མེད་ལའང་། བུམ་པ་བདེན་པ་བདེན་པར་མེད་སོགས་ཁྱད་པར་ཐུག་མེད་སྦྱར་དགོས་པས་གང་དུ་ངོས་མི་ཟིན་པར་འགྱུར་རོ། །སོགས་འཇམ་དཔལ་མཁྱེན་དགོངས། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་ལ། བདེན་པ་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་བརྗོད་འདོད་ཀྱིས་བརྗོད་པས་དེ་ཁེགས་པ་ལ་བདེན་མེད་སོགས་བརྗོད་པས། དེ་ལ་ཁྱད་པར་ཐུག་མེད་མི་དགོས་སོ་ཞེ་ན། བུམ་པ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱང་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་དཔྱད་བཟོད་དུ་མེད་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་བུམ་པ་མེད་པ་བུམ་པ་སྟོང་ཞེས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་སྐབས་སུ་འཇོག་པས་བདེན་གྲུབ་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ཀྱང་རུང་ངོ་། །དེས་ན་ཚིག་རིས་ཀྱིས་གྲུབ་མཐའ་མི་ཕྱེ། དོན་གྱིས་ཕྱེ་ དགོས་སོ། །བདེན་པར་གྲུབ་པའང་ཐ་སྙད་དུ་ཐ་སྙད་ཚད་མའི་ངོར་མི་བསླུ་བར་གྲུབ་པ་ལའང་གོ་རུང་། ངོ་བོ་ཉིད། རང་མཚན། རང་བཞིན་སོགས་ལའང་། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པ་ལྟོ་ལྡིར་བ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་སོགས་ལའང་གོ་རུང་། དེ་མ་བཀག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་ཡོད་ལ། དེའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཅི་འདྲ་ཞིག་སྟེ། ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་མ་དམིགས་པའི་བུམ་པ་དམིགས་ཚུལ་མེད་དོ། །དེ
Chinese
这是为了讲解的缘故。因此，按照自续派的观点，对于真实现有等差别，必须用胜义谛的理智来衡量，这在应成派的观点中是没有意义的。不需要那样衡量，如果无论如何都不能不衡量，那就会像上面所说的那样。如果不把这理解为瓶子不空于瓶子的意义，那么衡量也没有矛盾，可以理解为，如果用理智来衡量“没有真实”，那就是不成立的意义。不能在胜义谛理智的基础上进行衡量，因为理智所衡量的事物是经不起推敲的，所以必须成立为无所缘，即使稍微有所缘，那也会变成真实存在。当用胜义谛理智来衡量生时，会承认找不到四边中的任何一边的生起方式。并不是不遮止任何一边。既然找不到四边，那么世俗的生是如何安立的呢？如果说世俗的生是理智不遮止而存在的，那么就不能否定生是真实存在的。这样一来，在承认无生时，也必须加上“生没有真实”的差别，对于自性和自性等也必须加上无实的差别。如果那样加上，那么对于无实也必须加上“瓶子真实，真实没有”等无尽的差别，这样一来，就无法确定任何事物了。等等，文殊菩萨请您明鉴！如果说，对于理智可以衡量的事物，用语言表达真实和自性等，通过表达来否定它，所以用无实等来表达，就不需要无尽的差别了。那么，对于瓶子、生等理智无法衡量的事物，也可以用理智在适当的时候安立“无生、无瓶、瓶空”，即使不加上真实成立等的差别也可以。因此，不要用词句来区分宗派，要用意义来区分。 真实成立也可以理解为，在世俗中，在世俗量面前不欺骗而成立。自性、自相、自性等也可以理解为，在世俗中，瓶子鼓胀等显现的自性等。如果不遮止它，那么世俗的瓶子是存在的，但它的自性不存在，这怎么可能呢？在世俗中，没有缘取自己自性的瓶子，是没有缘取方式的。
English
This is for the sake of explanation. Therefore, according to the Svatantrika's view, the distinctions such as truly established must be measured by the wisdom that investigates ultimate truth, which is meaningless in the Prasangika's view. It is not necessary to measure that way, and if it is absolutely necessary to measure, then it will be as described above. If this is not taken to mean that a pot is not empty of a pot, then there is no contradiction in measuring, and it can be understood that if one examines "not truly existent" with reason, it is the meaning of not being established. It is not permissible to measure on the basis of ultimate truth investigation, because whatever is investigated by reason cannot be proven to withstand scrutiny, so it must be established as without an object of focus. Even if there is a slight object of focus, it will become truly existent. When examining arising with ultimate truth investigation, one will acknowledge that one cannot find the mode of arising in any of the four extremes. It is not that one does not negate any of the extremes. Since the four extremes are not found, how is conventional arising established? If it exists without being negated by reason as conventional arising, then the existence of truly existent arising is not refuted. In that case, when acknowledging non-arising, one must also add the distinction "arising is not truly existent," and one must also add the distinction of unreality to essence and nature, etc. If one adds in that way, then even to unreality, one must add endless distinctions such as "a pot is true, truth is not true," so that one will not be able to ascertain anything. Etc., Manjushri, please be aware! If one says that for things that can be examined by reason, one expresses truth and essence, etc., with the intention of expressing them, and by expressing them, one negates them, so one expresses them with unreality, etc., then there is no need for endless distinctions. Then, for things that cannot be examined by reason, such as pots and arising, one can establish "non-arising, no pot, a pot is empty" with reason when appropriate, and it is acceptable even without adding distinctions such as truly established. Therefore, do not distinguish philosophical tenets by words, but distinguish them by meaning. Being truly established can also be understood as being established in the conventional sense as not deceiving in the face of conventional valid cognition. Essence, self-characteristic, nature, etc., can also be understood as the essence, etc., of the appearance of a pot being bulging, etc., in the conventional sense. If one does not negate that, then a conventional pot exists, but how can its essence not exist? In the conventional sense, there is no way to focus on a pot that does not focus on its own essence.
Tibetan
ས་ན་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་འགོག་རྒྱུ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པ་ཙམ་གྱིས་སྟོང་གོ་ཆོད་ཅིང་། དེའི་ཐ་སྙད་རུང་། དོན་དཔྱོད་གཞིར་བཞག་གི་སྟེང་ནས་བུམ་པ་མེད་ཅེའམ། ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་ཡང་རུང་། སྦྱར་ཀྱང་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་མི་འགལ་ལོ། །དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་པའི་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པ་ནི། དོན་དམ་པར་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་རུང་བའི་སྣང་སྟོང་ཟུང་འཇུག་སྟེ། སྣང་སྟོང་གཅིག་གྲོགས་གཅིག་འཆར་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའམ་གཏན་མེད་ནི་རི་རྭ་སོགས་བཞིན་སྣང་མི་རུང་ཆད་སྟོང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་མེད་པའི་ཁྱད་ཕྱེ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ཚད་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་འདོད་ན་དེ་གཉིས་ཁྱད་ཕྱེ་བ་དོན་མེད་དེ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་ཁེགས་སམ་དེའི་ངོར་མེད་པ་སྣང་མི་རུང་བར་དེས་ཀྱང་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ༈ །དོན་ལ་དོན་དམ་དམིགས་པ་ཅན་དུ་བཟུང་སྐྱོན་ནི། དབེན་པ། མ་སྐྱེས་པ། རང་བཞིན་མེད། ངོ་བོ་མེད། བདེན་པ་མེད། སྟོང་པ་ཉིད་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཙམ་དོན་གཅིག་ན། བུམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་དང་། བུམ་པ་རང་ངོ་ནས་སྟོང་། བུམ་པ་བུམ་པས་སྟོང་སོགས་བརྗོད་རུང་ལ། མི་རུང་ན་སྟོང་པ་དང་བདེན་མེད་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་དགོས་ལ། རང་བཞིན་ནམ་ངོ་བོ་འགྱུར་ཁྱད་ཙམ་སྟེ། དེ་དང་བདེན་པ་སོགས་གྲུབ་ཅེས་མ་སྦྱར་བ་དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དམ་མེད། ཐ་སྙད་དུ་བུམ་པའི་ངོ་བོ་རང་མཚན་མེད་པའི་བུམ་པ་ཅི་ལྟར་འཇོག །དེས་ན་བརྗོད་འདོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་སྦྱར་ཏེ་བརྗོད་ཀྱང་། དོན་ལ་དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ངོར་བུམ་པ་མ་གྲུབ་པའམ་མི་དམིགས་པ་དེ་བརྗོད་ཀྱི། དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་དོན་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་མི་ཟློག་ན། དེའི་ཡོངས་གཅོད་ལ་བདེན་གྲུབ་དོན་དམ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་ན་དོན་དམ་དང་ཆོས་ ཉིད་མི་རུང་སོགས་ཇི་སྟེ་མི་འདྲ། དོན་དམ་པར་བུམ་པ་མེད། བུམ་མེད་ཡོད་ན་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་དང་། གཉིས་ཀ་བཀག་ན་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཁས་ལེན་སྐྱོན་ཅན་ཡིན། བུམ་མེད་ཀྱང་མེད་ན་དགག་གཉིས་རྣལ་གོ་བུམ་ཡོད་འགྱུར། དོན་དཔྱོད་ཚད་མས་རྙེད་དོན་དང་གྲུབ་དོན་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་མངོན་སུམ་གཟིགས་པའི་ཡུལ་ཡིན། ཡུལ་དུ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དེས་སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་བདེན་གྲུབ་མིན་ན། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་དམིགས། མཉམ་བཞག་གིས་མ་དམིགས་པར་འགྱུར། དེ
Chinese
在那裡，沒有任何東西可以被意義分析所阻止。僅僅因為意義分析沒有發現它，它就被理解為空，並且可以使用它的術語。從意義分析的角度來看，可以說“沒有瓶子”，或者不添加本質等限定詞也可以。即使添加，也不會因為表達意圖而產生矛盾。通過終極分析所否定的，沒有自性的空性，在終極意義上是不存在的，但在名言上可以顯現，這是顯現與空性的結合。顯現與空性是相互依存的，而在名言上不存在或完全不存在的，就像兔角一樣，是無法顯現的斷滅空。如果是這樣，自性不存在和不存在之間是有區別的。 如果認為終極分析所否定的東西在名言上是不存在的，那麼區分這兩者就沒有意義了，因為意義分析所否定或在其面前不存在的東西，也被認為是無法顯現的。༈。如果將終極視為目標，就會產生錯誤，例如：寂靜、無生、無自性、無本質、無真實、空性等僅僅是名稱不同，意義相同。因此，可以說“瓶子是空性”，或者“瓶子本性是空的”，“瓶子因瓶子而空”等。如果不能這樣說，就必須說明空性和無真實的區別。自性或本質只是改變的區別。如果沒有添加“成立”等詞語，那麼它在名言上存在還是不存在？如果在名言上，瓶子的本質是如何被認為是沒有自相的瓶子呢？因此，即使添加本質等詞語來表達意圖，實際上表達的是瓶子在意義分析面前不成立或不可見，除此之外沒有任何不同的意義。如果不能否定自性不存在，那麼它的排除範圍就被稱為真實成立和終極。如果空性在終極上不存在，那麼終極和法 性等有什麼不同？在終極上沒有瓶子。如果沒有瓶子的存在，那麼空性就是真實成立的。如果兩者都被否定，那就是承認既非存在也非不存在的錯誤。如果沒有瓶子的不存在，那麼兩個否定詞就會相互抵消，變成瓶子存在。意義分析的量是發現和成立的意義，終極是直接觀察的對象。由於存在於對象中，所以空性是真實成立的。即使如此，如果不是真實成立的，那麼意義分析就無法發現，禪定也無法發現。那
English
There, there is nothing that can be prevented by meaning analysis. Just because meaning analysis has not found it, it is understood as empty, and its terminology can be used. From the perspective of meaning analysis, it can be said that "there is no pot," or it is okay not to add qualifiers such as essence. Even if added, it does not contradict the intention of expression. The emptiness that is negated by ultimate analysis, the emptiness of not being established by nature, does not exist in the ultimate sense, but can appear in name, which is the union of appearance and emptiness. Appearance and emptiness are interdependent, and what does not exist or is completely non-existent in name, like a rabbit's horn, is the emptiness of annihilation that cannot appear. If so, there is a distinction between non-self-nature and non-existence. If it is thought that what is negated by ultimate analysis does not exist in name, then distinguishing between the two is meaningless, because what is negated by meaning analysis or does not exist in its presence is also considered to be unable to appear. ༈. If the ultimate is taken as the goal, there will be errors, such as: solitude, unbirth, non-self-nature, non-essence, non-truth, emptiness, etc. are only different names, the meaning is the same. Therefore, it can be said that "the pot is emptiness," or "the pot is empty by its own nature," "the pot is empty by the pot," etc. If it cannot be said like this, then the difference between emptiness and non-truth must be explained. Self-nature or essence is only the difference of change. If the words "established" etc. are not added, then does it exist or not in name? If in name, how is the essence of the pot considered to be a pot without self-characteristics? Therefore, even if words such as essence are added to express the intention, in reality, what is expressed is that the pot is not established or invisible in the face of meaning analysis, and there is no different meaning other than that. If non-self-nature cannot be denied, then its scope of exclusion is called truly established and ultimate. If emptiness does not exist ultimately, then what is the difference between ultimate and dharma nature, etc.? There is no pot ultimately. If there is the existence of no pot, then emptiness is truly established. If both are negated, then it is the error of admitting neither existence nor non-existence. If there is no non-existence of the pot, then the two negations will cancel each other out, and it will become the existence of the pot. The measure of meaning analysis is the meaning of discovery and establishment, and the ultimate is the object of direct observation. Because it exists in the object, emptiness is truly established. Even so, if it is not truly established, then meaning analysis cannot discover it, and meditation cannot discover it. That