Tibetan
ཐོང་གསུངས་པ་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དབང་དུ་སྟེ། རྣམ་གྲངས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མིན་ཏེ་དེ་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་ཙམ་མོ།། ༈ །།ཡང་། གཞི་གྲུབ་ན་རྣམ་རྫོགས་སྦྱོར་བའི་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་མིན་དཔྱད་ན། ཡིན་པས་མ་ཁྱབ། སངས་རྒྱས་མི་བདེན་སྙམ་པའི་ལོག་ལྟ་ལྟ་བུ། མིན་པས་མ་ཁྱབ། སྟོང་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་སྔགས་ལམ་གྱི་བསྒོམ་བྱ། སྤང་བྱ། ཐོབ་བྱ་སོགས་ཀུན་ལ་འགྲེ། ཤེས་བྱ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ། བསྒོམ་བྱ་ལ། དགོས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་སྒོམ་གྱི་དགོས་མེད་མི་སྒོམ། ཁྱི་རྒྱ་སོགས་སྤྲུལ་སྐུར་འདོད་ཚེ་དགོས་པ་ཡོད་སྙམ་མོ། །སྤང་བྱ་ལ་ནི་དགོས་པ་མི་དཔྱད། ཐོབ་བྱ་ལ་ནི་དགོས་པ་ཅི་འབྱོར་དཔྱོད། མེ་བྱ་ཟླ་བཅུ་གཅིག་ཚེས་བཅུ་བཞི་ལའོ།། ༈ ལོག་ལྟ་སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པས་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་ཟེར་ན་མིན་ཏེ། སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་གྱི། ལོག་ལྟ་བསྒོམ་ བྱ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞི་གྲུབ་ན་སྟོང་པར་བསྒོམ་བྱ་ཡིན། མི་རྟག་པར་མིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་སོགས་གོ་སླ། ༈ བདེན་གཉིས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་པའི་ཚེ་བུམ་པའི་སྟེང་ན་དགག་བྱ་གཞན་མི་བཙལ་ཏེ་བུམ་པ་ཉིད་འགོག་སྟེ། དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ཞེས་པ་དཔྱད་བཟོད་མིན་པའམ། དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་མ་རྙེད་པའི་དོན་ལ་བརྗོད་ཅིང་། བདེན་པ་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་ཅེས་པ་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བཟོད་དུ་གྲུབ་པ་ལ་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ལས་གཞན་མེད་དོ། །དེས་ན་བུམ་པ་དཔྱད་ནས་མ་རྙེད་པ་དེ་ལ་སྟོང་ཞེས་དང་དམིགས་སུ་མེད་ཅེས་དང་། དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་དང་། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ན་དམིགས་པར་བྱར་མེད་པ་སྟོང་པ་ཡིན་བཞིན་དུ། ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་ཤར་བ་ལ། རིགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་ངེས་པས་བུམ་པ་བདེན་པ་མེད་ཅེས་བརྗོད་དེ། ཚིག་དེས་བུམ་པ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པ་སྟོན་གྱི། དེ་ལས་དོན་གཞན་ཅུང་མི་སྟོན་ཏེ། གཞན་དུ་གོ་ན་བུམ་པ་དགག་བྱའི་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་མ་ཡིན་དགག་གི་སྟོང་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་རང་ངོས་མི་སྟོང་ སྟེ་ཆོས་ཅན་གཞན་སྟོང་དུ་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྐབས་རང་མཚན་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་ཉིད། གཟུགས་གཟུགས་སུ་རུང་བ་སོགས་སུ་བཤད་ནས་དེས་སྟོང་པར་བཤད་ཀྱི། དེ་མིན་ན་འདུས་བྱས་འདུས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་། འདུས་མ་བྱས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་སྟོང་། མཚན་ཉིད་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སོགས་སྟོང་གཞི་བཅོ་བརྒྱད་དུ་ཕྱེ་བ་དོན་མེད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་བདེན་གྲུབ་ཞེས་པའི་ཆོས་མཚན་ཉིད་སོགས་ལས་ཐ་དད་པ་དེས་སྟོང་གི་རང་རང་གི་རང་མི་སྟོང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འདུས་བྱས། འདུས་མ་བྱས། ཆེན་པོ། མཐའ་འདས། རང་མཚན་སོགས་སུ་འཛིན་པ་ཟློག་པར་མི་ནུས་པས། དེ་དེའི་འཛིན་པ་ཟློག་ཕྱིར་གསུངས་པ་དོན་མེད་དོ། །དེ་དེར་བདེན་པ་མ་བཟུང་ན། དེར་བཟུང་བས་ཅི་གནོད་སྙམ་ན། གཟུང་འཛིན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པས་ནམ་ཡང་མི་ཁེགས་ལ། དེ་ལྟ་ན་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་མཉམ་བཞག་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པས་མི་འཐོབ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་མེད་པ་ཞེས་ཁྱད་པར་སྦྱར་དགོས་ལ། མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་ཀྱང་དོན་མེད་དོ། །བདེན་གྲུབ་ཏུ་མ་སྣང་ན། ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་སྣང་བས་ཅི་ཡང་མི་གནོད་པས། དེ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པས་མི་སྣང་བར་བྱ་དོན་མེད་ལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་ཀྱང་མཉམ་བཞག་གི་སྟོང་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྣང་བར་བྱས་ན་སྟོང་ཉིད་དངོས་པོ་འཇིག་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་དཔྱོད་རྟོགས་གཉིས་ཀྱི་ངོར་བུམ་སོགས་ཡེ་ནས་མེད་དོ་གསུངས། ༈ དོན་དཔྱོད་ཀྱི་ཁེགས་པས་ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཁེགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཐ་སྙད་དཔྱོད་བྱེད་ཀྱི་ངོར་ཡོད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་བ་བསླུ་མེད་ཀྱི་སྣང་ཚུལ་ཡིན་ལ། དེའི་གནས་ཚུལ་དམིགས་སུ་མེད་པ་དོན་དམ། དེ་གཉིས་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་འདུ་བ་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་ཟུང་འཇུག་གམ། དོན་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དབུ་མའི་རིགས་པས་བཀག་ཚད་མེད་དགག་ཏུ་འཛིན་དགོས་ཏེ། མ་ཡིན་དགག་ཏུ་བྱས་ན་རང་ངོས་ནས་མི་སྟོང་། མ་སྟོང་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་འཆར་ཏེ། སོ་སོའི་ངོ་བོས་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་རྟ་ལ་བ་གླང་གིས་སྟོང་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་ཀྱང་། དེ་ཉི་ཚེའི་སྟོང་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་དང་། སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དྲི་ཙམ་ཡང་མི་བྲོའོ། །དེས་ན་བུམ་པ་བུམ་པས་མི་སྟོང་ཞེས་དགག་བྱ་གཞན་གྱིས་སྟོང་ན། དེའི་ གྲུབ་དོན། ཆོས་ཅན་བུམ་པ་རང་གི་ངོ་ནས་མི་སྟོང་བར། སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདེན་གྲུབ་ངོ་བོ་ཉིད་སོགས་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པའི་མ་ཡིན་དགག་ཏུ་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་སྟེ། རྟེན་འབྱུང་གི་སྣང་བ་ནི་མི་སྟོང་ལ་ཆོས་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་རྟེན་འབྱུང་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཙམ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་
Chinese
如果从所说的不是种类的角度来说，种类不是如是性，只是进入它的门而已。 ༈ །།又，如果基已成立，那么是否是圆满次第瑜伽的所修之境，如果进行考察，是所修之境并不遍及一切。比如认为佛不真实的邪见。不是所修之境也不遍及一切，比如空性等等。同样，可以类推密宗道的所修、所断、所证等一切。所知遍及一切。关于所修之境，有需要的才修，没有需要的就不修。如果认为狗和栅栏等是化身，就认为有需要。关于所断，不需要考察需要。关于所证，需要考察能得到什么。火鸡年十一月十四日。 ༈ 如果说邪见是空性的所修之境，所以是所修之境，那是不对的。因为是空性的所修之境，但邪见不是所修之境。如果基已成立，那么是空性的所修之境，不是无常的所修之境，比如虚空等容易理解。 ༈ 当用二谛的意义理证进行分析时，不是在瓶子上寻找其他的破斥对象，而是破斥瓶子本身。所谓胜义谛的理证破斥，是指不能被理证所容许，或者是指理证没有找到的意义。所谓以真实和自性成立，是指能够被意义理证所容许成立，除此之外没有其他的。因此，瓶子经过分析没有找到，就称之为“空”，称之为“无所缘”，称之为“胜义中无”，称之为“无自性”，除此之外没有其他的。这样，如果用意义理证进行分析，明明是无所缘的空性，但在名言中显现和了知，这是法性使二谛无矛盾地显现。通过理智的后得，说瓶子没有真实。这句话表明瓶子经过分析没有成立，除此之外没有其他的意义。如果理解成其他的，那么瓶子就变成了以其他破斥对象的法来空性的非遮遣的空性。如果是那样，十八空性就全部不是自性空，而是法性他空。那时，自相就是名言的相，解释为色是可以被色等等。不是那样的话，有为法以有为法空，无为法以无为法空，自相以自相空等等。
English
If we speak from the perspective that what is said is not a category, then a category is not Suchness; it is merely a gateway to enter it. ༈ Furthermore, if the basis is established, then if we examine whether it is an object of meditation for the complete stage yoga, it is not all-pervasive because it is an object of meditation. For example, a wrong view that thinks the Buddha is not true. It is not all-pervasive because it is not an object of meditation, such as emptiness and so on. Likewise, apply this to all the objects of meditation, abandonment, and attainment of the mantra path. What is to be known is all-pervasive. Regarding the object of meditation, meditate on what is needed, and do not meditate on what is not needed. If one considers dogs, fences, etc., to be manifestations, one thinks there is a need. Regarding what is to be abandoned, one does not consider the need. Regarding what is to be attained, one considers what can be obtained. Fire Bird Month, eleventh month, fourteenth day. ༈ If one says that a wrong view is the object of meditation in emptiness, therefore it is an object of meditation, that is not correct. Because it is the object of meditation in emptiness, but a wrong view is not an object of meditation. If the basis is established, then it is the object of meditation in emptiness, not the object of meditation in impermanence, such as space, which is easy to understand. ༈ When analyzing the two truths with the reasoning of meaning, one does not seek another object of negation on top of the vase, but negates the vase itself. The term "refuted by ultimate reasoning" refers to what cannot be tolerated by reasoning, or to the meaning that reasoning has not found. The term "established by truth and essence" refers only to what is established as tolerable by meaning reasoning, and there is nothing else. Therefore, what is not found after analyzing the vase is called "empty," "without object," "nonexistent in the ultimate sense," and "without essence," and there is nothing else. Thus, if one analyzes with meaning reasoning, even though it is emptiness without an object, the appearance and knowledge in conventional terms is the nature of phenomena appearing without contradiction between the two truths. Through the subsequent ascertainment of reason, one says that the vase has no truth. This statement shows that the vase is not established after analysis, and it does not show any other meaning. If understood otherwise, the vase would become an emptiness of non-affirming negation, empty of other phenomena to be negated. If that were the case, all eighteen emptinesses would not be empty of themselves, but would become other-empty of phenomena. At that time, the self-characteristic is the characteristic of convention, explained as form being able to be formed, etc., and it is explained as empty by that. Otherwise, conditioned phenomena are empty by conditioned phenomena, unconditioned phenomena are empty by unconditioned phenomena, characteristics are empty by characteristics, and so on.
Chinese
将存在的基分为十八类毫无意义。因为所有这些与所谓的“真实成立”之法相异的事物，会使空性各自的自性不空。如果这样，就无法阻止对有为、无为、伟大、超越边际、自相等事物的执着。因此，为了遣除对它们的执着而宣说（空性）毫无意义。如果不对它们执着为真实，那么执着它们又有什么损害呢？要知道，对境和有境（能取和所取）永远不会因为证悟空性而被消除。如果这样，那么没有能取和所取的等持就不会通过修习空性而获得。需要加上“没有真实成立的能取和所取”这样的限定，而且无有等持的显现也毫无意义。如果不显现为真实成立，那么名言的法显现也毫无损害。因此，通过修习空性使之不显现毫无意义。 即使在名言中存在，如果通过等持的空性使之不显现，那么空性就会变成毁灭事物的存在。因此，（佛陀）说在胜义谛的观察和证悟面前，瓶子等事物根本不存在。通过胜义谛的观察所破除的，不会在名言谛的观察者面前被破除。同样，在名言谛的观察者面前存在的，也不会在胜义谛中存在。一切所知在名言中显现是无欺的显现方式，而它的实相是无所缘的胜义谛。这两者无违地融为一体就是空性、缘起、双运，或者称为意义相同。因此，中观的理证所破斥的必须理解为无遮破，如果理解为非遮破，那么从自身方面来说就不会是空性。如果不空，那么空性和缘起就不会显现为意义相同，因为各自的体性会相互矛盾。就像马被牛羊所空这样的片面空性，虽然一切法都具有，但这只是片面的空性。一切法皆空，以及空性缘起意义相同的空性，连一点味道都没有。因此，如果说瓶子不是被瓶子所空，而是被其他所破斥，那么它的 结论是：所知瓶子不是从自身方面不空，而是被臆造的真实成立、自性等其他法所空的非遮破。如果这样，那么空性缘起就不能成为意义相同，因为缘起的显现不是空性，而只是缘起存在着被其他法所空，这并不是空性的意义。
English
It is meaningless to divide the basis of existence into eighteen categories. Because all those things that are different from the characteristics of the so-called "truly established" dharma, will cause the self-nature of emptiness to not be empty in its own right. If that is the case, then it is impossible to prevent the clinging to conditioned, unconditioned, great, beyond limits, self-characteristics, and so on. Therefore, it is meaningless to have spoken in order to reverse the clinging to them. If you do not grasp them as true there, then what harm is there in grasping them? Know that grasping and grasper are never refuted by realizing emptiness. If that is the case, then meditative equipoise without grasping and grasper will not be attained by meditating on emptiness. It is necessary to add the distinction of "without truly established grasping and grasper," and the non-appearance of meditative equipoise is also meaningless. If it does not appear as truly established, then the appearance of conventional dharmas does no harm. Therefore, it is meaningless to make it not appear by meditating on emptiness. Even if it exists conventionally, if it is made to not appear by the emptiness of meditative equipoise, then emptiness will become something that destroys objects. Therefore, (the Buddha) said that in the face of both the ultimate analysis and realization, vases and so on do not exist at all. What is refuted by ultimate analysis is not refuted in the face of conventional analysis. Similarly, what exists in the face of conventional analysis does not exist ultimately. The appearance of all phenomena in convention is an unfailing mode of appearance, and its state of affairs, being without specific focus, is ultimate. The union of these two without contradiction into one meaning is emptiness, dependent arising, union, or is called having one meaning. Therefore, what is negated by Madhyamaka reasoning must be understood as non-implicative negation. If it is taken as implicative negation, then it will not be empty from its own side. If it is not empty, then emptiness and dependent arising will not appear as one meaning, because their respective natures will become contradictory. Like the partial emptiness of a horse being empty of cattle, although all dharmas have it, that is only partial emptiness. All dharmas are empty, and the emptiness of emptiness and dependent arising having one meaning does not even have a trace of flavor. Therefore, if it is said that a vase is not empty of a vase, but is empty of something else that is refuted, then its conclusion is: the object of knowledge, the vase, is not empty from its own side, but is an implicative negation that is empty of other dharmas such as the imputed true establishment, self-nature, and so on. If that is the case, then emptiness and dependent arising cannot be of one meaning, because the appearance of dependent arising is not emptiness, but only that dependent arising exists as being empty of other dharmas, which is not the meaning of emptiness.