Tibetan
དྲེས་པ་དེ་ཟུང་འཇུག་གི་དབྱེར་མེད་སྒྲུབ་པའི་དབང་དུ་དེ་ལྟར་ཕུང་གསུམ་པ་ལྟ་བུར་ཁས་བླང་། དེ་ཐ་སྙད་དུ་སྒྲུབ་ཚུལ་ཡིན་ལ་སྐྱོན་མེད་སྐབས་ཡོད་ཀྱང་། དེས་ལྗང་གུ་དེ་སྔོ་སེར་གཉིས་ཀ་དང་། སྔོ་རྐྱང་སེར་རྐྱང་མིན་ཀྱང་། སྔོ་སེར་འདྲེས་པ་ལས་སྔོ་སེར་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་ལྗང་གུ་གསར་དུ་འབྱུང་བ་ལྟར། དོན་དམ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་དུ་ཀུན་རྫོབ་མིན་ལ་དོན་དམ་ཀྱང་མིན་པའམ། སྣང་བ་མིན་ལ། མི་སྣང་བའང་མིན་པའམ། མི་སྟོང་པ་མིན་ལ་སྟོང་པ་མིན་པའི་ཕུང་གསུམ་རང་རྒྱུད་པ་ཞིག་དམིགས་ པ་མིན་ཏེ། དེ་ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་གྱི་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཐ་སྙད་བཞི་ལས་འདས་ཏེ་མཐའ་གང་དུའང་མི་གནས་པ་ཡིན་པས། སྣང་མི་སྣང་། སྟོང་མི་སྟོང་། བདག་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཀུན་བྲལ་ཡིན་པར། མདོ་དང་དབུ་འཇུག་སོགས་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདི་ལ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་སྦྱར་ཏེ་མཐའ་གཉིས་འགེགས་དགོས་ན། བདག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཟེར་ནས་བདག་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ལ། བདག་དོན་དམ་པར་མེད་པ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ནི་སྨྲ་སུས་ནུས། དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས། དོན་དམ་པར་སྣང་བ་མ་ཡིན། ཐ་སྙད་དུ་མི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པའམ། ཡང་ན་སྟོང་མི་སྟོང་གི་མཐའ་ལས་འདས་ཚུལ། ཐ་སྙད་དུ་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཟེར་རམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྟོང་པ་མ་ཡིན། དོན་དམ་པར་མི་སྟོང་པ་མ་ཡིན་སོགས་ཅི་སྨྲས་ཀྱང་རེས་འགྲིག་རེས་མི་འགྲིག་པ་ལས་མི་འོངས་ལ། གནས་ལུགས་ནི་དོན་དམ་མཐར་ཐུག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཁས་ལེན་དང་། དོན་དམ་གྱི་དབང་བྱས་ཀྱི་ཁས་ ལེན་གཉིས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་ཡོད་ན། མཐའ་བཞི་ཅིག་ཆར་ཁེགས་ཚུལ་ག་ལ་ཡོད། གཞན་ཡང་ཀུན་དོན་གྱི་ཚད་མ་རེ་རེ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་སོགས་མཐའ་བཞི་མེད་པར་ཁས་བླང་མི་རུང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཁོ་ནར་འདོད་དགོས་ལ། མུ་གཞན་གསུམ་སྦྱར་དོན་མེད་དོ། །དོན་དམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཁོ་ན་ཁས་བླང་བ་ལས། ཡོད་པ་དང་། གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་གསུམ་ཁས་བླངས་མི་རུང་ངོ་། །ཀུན་དོན་གཉིས་ཀ་སྤེལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད། དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་སམ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུའི་སྒོ་ནས་མཐའ་གཉིས་བསལ་བ་ལས་འོས་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་པོའི་དབང་བྱས་ཁས་ལེན་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། གཉིས་ཀ་ཡིན་ན། མུ་བཞི་པ་ཁས་ལེན་མི་རུངས་ལ། གཉིས་ཀ་མིན་ན། དེ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པ་སོགས་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྐྱོན་ཡོད་པས་ཁས་ལེན་ཡོད་པ་སྲིད་དུ་སྐྱོན་ཡོད་དེ། བདེན་པ་དབྱེར་མེད་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་འདི་ཞེས་ཁས་བླང་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ང་ལ་ཁས་ལེན་སོགས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། ། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པ་སྟེ། གནས་ལུགས་ལ་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཡིན་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན། དེའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་གོང་གི་ཁས་ལེན་ལྟར་ན། གཉིས་མིན་དུ་ཁས་བླང་དགོས་ལ། སོ་སོའི་ཁས་ལེན་ལྟར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་པ་གཉིས་ཀ་མིན་ན་སྔ་མའི་གཉིས་ཡིན་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་ཀ་ཕུང་གསུམ་པ་མིན་པར་གོ་སྙམ་ན། མུ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀ་ཕུང་གསུམ་པར་གོ་དགོས་ལ། དེ་ལྟར་ན་སྔ་མ་གཉིས་ལས་ལྷག་པར་མུ་ཕྱི་མ་གཉིས་ལ་སྔ་མའི་དོན་ལྟར་བདེན་གཉིས་སོ་སོའི་ངོར་ཁས་བླངས་དེ་ལས་ལྷག་པོ་མེད་པར། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་མི་གཅིག་པའི་འགལ་འདུ་ནན་གྱིས་སྨྲ་བ་ལས་དགོས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། ༈ །ཇི་སྲིད་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གཉིས་ཡིན་གཉིས་མིན་གྱི་མཐའ་གང་རུང་དུ་ཁས་ལེན་པ། དེ་ལྟར་ནི། རིགས་པ་སྤྲོས་པ་ལས་མ་འདས་པས། བདེན་གཉིས་ཕྱེས་ཏེ་མ་སྨྲས་པར་མཐའ་བཞི་གང་ཡང་མིན་པར་ཁས་ལེན་མི་བཏུབ་པས་ཁས་ལེན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ནམ་ཞིག་ཡོད་མེད་ལ་སོགས་པའི་མཐའ་བཞི་གང་གི་ཁས་ལེན་མེད་པ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་སོན་ཚེ། བདེན་གཉིས་ དབྱེར་མེད་ཀྱི་དོན་ཡིན་པས་བདེན་གཉིས་ཕྱེ་མི་དགོས་ལ། གཅིག་དགག་པས་ཅིག་ཤོས་སྒྲུབ་པ། གཅིག་སྒྲུབ་པས་ཅིག་ཤོས་དགག་པ་ལྟ་བུའི་ཁས་ལེན་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། སྤྲོས་པ་གང་ཡང་མེད་པའི་ཆ་ནས་སྤྱིར་མུ་བཞིའི་འཛིན་སྟངས་མེད་པར་སྒྲུབ་པས་གོ་ཆོད་འདྲ། དེ་ལྟར་མིན་ན་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གསུང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་ཁས་ལེན་མི་རུང་བར། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་ཁོ་ནར་འཆད་དགོས་ལ། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་ཀུན་བྲལ་གྱིས་གནས་ལུགས་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ནར་གྲུབ་ན། བདེན་གྲུབ་མེད་པས་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་པ་ཁེགས་དགོས་ཀྱང་། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་དང་ཡོད་པ་གཉིས་ཡིན། གཉིས་མིན་བཞི་ཁས་ལེན་མི་ནུས་ཏེ། བདེན་གྲུབ་མེད་པ་ཁོ་ནར་ཁས་བླང་དགོས་ཀྱི། མུ་གསུམ་ཁས་བླང་མི་རུང་ངོ་། །བུམ་པ་བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན། བདེན་གྲུབ་ཀྱིས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་ཁས་ལེན་ནུས་སམ། དེས་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་པ་ཁོ་ནས། མཐའ་གཉིས་དང་། བཞི་དང་། བརྒྱད་ཁེགས་ཚུལ་ཁྱོད་ཀྱིས་འཆད་ཐུབ་ན་དེ་གྲུབ་པར་འགྱུར་ནའང་། བདེན་མེད་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་བཟུང་དུ་མ་སྦྱར་བར། བདེན་མེད་དུ་ ཁས་བླང་བ་ཁོ་ནས་དེ་དག་མེད་མཐའ་འགོག་མི་ནུས་པ་དངོས་སྟོབས་ཀྱིས་གྲུབ་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁས་ཀྱང་བླངས་སོ། །མེད་མཐའ་མི་ཁེགས་ན། མུ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཇི་འདྲ་ཁེགས་སོམས་ཤིག །ཞིབ་པར་རབ་ལན་དུ་གསལ་ལོ། །བདེན་གྲུབ་ཀྱི་ཁས་ལེན་མེད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པ་དང་། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས། གཞུང་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་མ་སྦྱར་བར། སྤྱིར་ཁས་ལེན་པ་སོགས་སུ་སྨྲ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན། བདག་བདག་མེད་སོགས་ཟུང་དུ་སྦྱར་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ངོས་ན་མེད་པར་གསུངས་པའི་མཉམ་བཞག་སྣང་མེད་དང་གཟུང་འཛིན་གཉིས་མེད་དེ་གཏན་ནས་མི་སྲིད་པར་དགོངས་པ་ཅན་དུ་ཁས་ལེན་དགོས་ལ། བུམ་སོགས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་དེའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་ངོར་ཡོད་བཞིན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཉིས་སྣང་མེད་པས་གཉིས་སྣང་མེད་པའི་གོ་ཆོད་ན། བདེན་གྲུབ་ཀྱི་གཉིས་སྣང་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལའང་སྣང་མ་མྱོང་བས། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་གཉིས་སྣང་མེད་ པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པ་ཅན་དུ་ཐལ་ལོ། །དེ་ལྟ་ན་འབད་མེད་དུ་ཅིས་མི་གྲོལ་ལོ། །ད་གཉིས་སྣང་མེད་པར་མཉམ་བཞག་གསར་དུ་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། རི་བོང་རྭ་ཡེ་ནས་མེད་པ་ལ། ད་གསར་དུ་མེད་པར་བྱ་མི་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །མངྒ་ལཾ། ༈ །དབུ་མའི་དཔྱད་པ་ལེགས་པོ་ཡོད། བདེན་གཉིས་ངོ་བོ་གཅིག་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དེ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བདེན་གཉིས་དཔྱོད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་སྟེ། གང་སྣང་འདི་སྟོང་། སྟོང་པ་དེ་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ན། ཆོས་དེའི་ངོ་བོ་མི་སྟོང་བར་འགྱུར་བས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་མེད་དོ། །ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པར་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་དེ་ནི་རྣམ་གྲངས་མིན་པའི་དོན་དམ་སྟེ། དེ་ལ་གང་དུའང་བརྗོད་མི་ཤེས་ཏེ་སོ་སོ་རང་རིག་གི་ཡུལ་ལོ། །དེ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་དང་རིགས་སོགས་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀུན་གྱི་གནས་ལུགས་མཐར་ཐུག་ཡིན་གྱི། རྣམ་གྲངས་པ་ནི་མིན་ནོ། །དེ་མིན་རྟགས་རྣམ་གྲངས་པའི་སྟོང་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། མཐའ་བཞི་འགོག་ཚེ། བདེན་མེད་ཀྱི་ཡོད་མཐའ་སེལ། ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པས་ཆད་མཐའ་སེལ་དགོས་ལ། དེ་
Chinese
将混合物视为在证成二取无别的范畴中如是的三蕴。这在名言中是一种成立的方式，有时虽无过失，但就像绿色既不是蓝色也不是黄色，也不是纯蓝或纯黄，而是从蓝黄混合中产生一种既非蓝也非黄的新绿一样。在胜义中，在各自自证的境界面前，既非世俗也非胜义，或者说，既非显现也非不显现，或者说，既非非空也非空的三蕴自性，并非是所缘，因为这超越了有无、是与非的四句简择，不住于任何边。因此，显现与不显现，空与非空，有我与无我等一切戏论皆应远离。这是因为一切经部和《入中论》等论典中都这样宣说的缘故。如果在此处将世俗和胜义结合起来，必须遮破二边，那么说“我不存在于胜义中，但在名言中并非不存在”，从而承认我在名言中存在，以及“我不在胜义中不存在，也不在名言中存在”，这是极其矛盾的，谁能说出这样的话呢？同样，法性的实相，在胜义中并非显现，但在名言中并非不显现，或者说，超越空与非空的边际的方式，是说“在名言中并非非空，在胜义中并非空”吗？或者说“在世俗中并非空，在胜义中并非非空”等等，无论说什么，都只会时而符合，时而不符合。如果实相是就胜义究竟的范畴而言的，那么，如果存在就世俗的范畴而言的承认，以及就胜义的范畴而言的承认这两种戏论，又怎么能同时遮破四边呢？此外，将世俗和胜义的量各自单独分开后，不能承认“在世俗中不存在”等四边都不存在，而必须仅仅认为“在世俗中并非不存在”，加上其他三句是没有意义的。如果就胜义的范畴而言，除了仅仅承认“在胜义中不存在”之外，不能承认存在、二者皆是、二者皆非这三种。如果就世俗和胜义二者结合的范畴而言，除了说“在世俗中存在，在胜义中不存在”，或者说“在世俗中存在，以实有而无”等方式来消除二边之外，别无选择。
English
To regard the mixture as a threefold aggregate in the context of establishing the inseparability of the union of two truths. This is a way of establishing it in conventional terms, and although it may be without fault at times, it is like the color green, which is both blue and yellow, and is neither pure blue nor pure yellow, but from the mixture of blue and yellow, a new green arises that is neither blue nor yellow. In ultimate reality, in the presence of the self-cognizance of each individual, it is neither conventional nor ultimate, or rather, it is neither appearance nor non-appearance, or rather, it is neither non-empty nor empty, a self-existent threefold aggregate is not an object of focus, because it transcends the four terms of affirmation and negation of existence and non-existence, being and non-being, and does not abide in any extreme. Therefore, appearance and non-appearance, emptiness and non-emptiness, self and non-self, and all such elaborations should be abandoned. This is because it is stated in all the scriptures such as the Sutras and the Madhyamakavatara. If one needs to combine conventional and ultimate reality here to negate the two extremes, then saying, "The self does not exist in ultimate reality, but it is not non-existent in conventional terms," thereby admitting that the self exists in conventional terms, and "The self is not non-existent in ultimate reality, nor does it exist in conventional terms," is extremely contradictory, who could say such a thing? Similarly, the reality of the nature of phenomena, in ultimate reality it is not appearance, but in conventional terms it is not non-appearance, or rather, the way of transcending the extremes of emptiness and non-emptiness, is it saying, "In conventional terms it is not non-empty, in ultimate reality it is not empty"? Or saying, "In conventional terms it is not empty, in ultimate reality it is not non-empty," etc., whatever is said, it will only sometimes be consistent and sometimes inconsistent. If reality is considered in the context of ultimate finality, then if there are two elaborations of admitting it in the context of conventional reality and admitting it in the context of ultimate reality, how can the four extremes be simultaneously refuted? Furthermore, having separated each of the valid cognitions of conventional and ultimate reality individually, it is not permissible to admit that the four extremes such as "it does not exist in conventional reality" do not exist, but one must only assert that "it is not non-existent in conventional reality," and it is meaningless to add the other three terms. If it is considered in the context of ultimate reality, then other than merely admitting that "it does not exist in ultimate reality," it is not permissible to admit existence, both, or neither. If it is considered in the context of combining both conventional and ultimate reality, there is no choice other than to eliminate the two extremes by saying, "It exists in conventional reality, it does not exist in ultimate reality," or saying, "It exists in conventional reality, it is non-existent by true existence," etc.
Chinese
因此，就两种量而言，有两种承诺。必须承诺两者都是，如果两者都是，就不能承诺第四种情况。如果两者都不是，那么两者都不合理等等，无论如何承诺都有过失，所以有承诺就必然有过失。因此，承诺真谛无别、远离一切承诺就没有过失。就像对我说的承诺等等一样。 两种真谛的本体是一，意思是，就实相而言，两种真谛是无别的。就此而言，按照上述的承诺，必须承诺非二元，就像各自的承诺一样。如果世俗存在和胜义不存在两者都不是，那么就与之前的两者都是相矛盾。如果认为两者都不是第三种情况，那么之后的两种情况也必须理解为第三种情况。这样一来，与之前的两种情况相比，之后的两种情况并没有超过之前的意思，即在两种真谛各自的层面上所做的承诺，除了强烈地宣说两种真谛本体不一的矛盾之外，没有任何必要。༈ 只要承诺存在和不存在两者是“是”或“非”的任何一边，那么，就没有超出戏论的范围。如果不区分两种真谛而说，就不能承诺四边中的任何一边，所以是有承诺的。当何时对存在与不存在等等的四边没有任何承诺，而达到远离戏论时，就是两种真谛无别的意思，所以不需要区分两种真谛。像否定一个就成立另一个，成立一个就否定另一个这样的承诺是不成立的，因为在没有任何戏论的层面上，通过普遍成立没有四边的执着，似乎就足够了。如果不是这样，就不能像龙树菩萨所说的那样承诺远离一切承诺，而必须只解释胜义成立的远离一切承诺。如果胜义成立的远离一切承诺仅仅成立实相无过，那么，虽然因为没有胜义成立而必须遮止四边的戏论，但是，胜义成立不存在和存在两者都是。不能承诺非二元等等四种情况，而必须只承诺胜义成立不存在，不能承诺三种情况。瓶子不是胜义成立而存在，也不是胜义成立而不存在，这样承诺
English
Therefore, with regard to the two valid cognitions, there are two commitments. It must be committed that both are, and if both are, then the fourth possibility cannot be committed. If neither is, then both are unreasonable, etc. No matter how one commits, there is fault, so there is inevitably fault in having a commitment. Therefore, there is no fault in committing to this truth that is inseparable and free from all commitments. It is just as you have spoken of commitments, etc., to me. The essence of the two truths is one, meaning that in reality, the two truths are inseparable. In that regard, according to the above commitment, one must commit to non-duality, just like their respective commitments. If both the conventionally existent and the ultimately non-existent are not, then it will contradict the previous "both are." If one thinks that both are not the third possibility, then the latter two possibilities must also be understood as the third possibility. In that case, compared to the former two, the latter two do not exceed the meaning of the former, that is, the commitment made on the level of each of the two truths. There is no need other than strongly asserting the contradiction that the essence of the two truths is not one. ༈ As long as one commits to either the extreme of existence or non-existence, then it does not go beyond elaboration. Since one cannot commit to any of the four extremes without distinguishing the two truths, it is with commitment. When one is free from elaboration, without any commitment to the four extremes such as existence and non-existence, then it is the meaning of the two truths being inseparable, so there is no need to distinguish the two truths. A commitment like negating one to establish the other, or establishing one to negate the other, does not work, because it seems sufficient to establish the absence of clinging to the four extremes in general from the perspective of no elaboration. If it is not like that, then one cannot commit to the words of Nagarjuna as they are, free from all commitments, but one must only explain the ultimate establishment as free from all commitments. If the ultimate establishment as free from all commitments only establishes the faultless reality, then, although the elaboration of the four extremes must be refuted because there is no ultimate establishment, both the ultimate establishment being non-existent and existent are. One cannot commit to the four possibilities of non-duality, etc., but one must only commit to the ultimate establishment being non-existent, and one cannot commit to the three possibilities. The pot is not ultimately established as existent, nor is it ultimately established as non-existent, thus committing