Tibetan
་ན་དོན་དམ་དོན་དམ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་བ་དང་། སྟོང་ཉིད་བདེན་གྲུབ་མ་ཡིན་པར་མི་བདེན་པར་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་སྐབས་བདེན་མི་བདེན་ཐ་སྙད་དུ་བསླུ་མི་བསླུའི་དོན་དུ་བཀོད་ལ། བདེན་གྲུབ་ནི་མི་སྟོང་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་ལ་ཡང་སྟོང་ཀུན་མེད་པ་བསྣན་ཡང་མི་སྟོང་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་མི་འདའ་སྟེ། བདེན་མེད་ལ་བདེན་མེད་བརྩེགས་ཀྱང་བདེན་མེད་ཀྱི་ངང་ཚུལ་ལས་མི་འདའ་བ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། བདེན་མེད་ཟློག་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བར་འདོད་པ་ལྟར་ན། སྟོང་ཉིད་ཆོས་ཅན། བདེན་པར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། འདོད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། མི་བདེན་པར་གྲུབ་པར་ཐལ། འདོད་དགོས་སོ། །མི་འདོད་ན་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཐལ་ཏེ། བདེན་མེད་ཟློག་ཚུལ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ཀུན་དོན་གང་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་མེད་པར་ཁས་ལེན་དགོས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་ཡོད་ཀྱི་དོན་དམ་མེད་པར་ཁས་བླང་ན། བདེན་གཉིས་མེད་པ་དང་། དེ་རྟོགས་སུ་མེད་པ་དང་། ཟུང་འཇུག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སོགས་སྐྱོན་མཐའ་ཡས་སོ། ༈ །ཟུང་ འཇུག་སྤྲོས་བྲལ་རང་གི་ངོ་བོ་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཡང་། དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་དང་། དོན་དམ་ཡིན་པ་དང་། དོན་དམ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པའི་བློས་རྟོགས་བྱའམ་ཡུལ་ཡིན་པར་ཁས་མི་ལེན་ཐབས་མེད་པས། དེ་ལའང་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་འཇུག་གོ། ༈ །གཞན་ཡང་། སྟོང་ཉིད་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས། གང་ཡིན། མེད་ན་དོན་དམ་མེད་པ་དང་། རྟོགས་བྱའི་ཡུལ་མིན་པ་སོགས་སུ་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་ལུང་དང་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པའམ་གནོད་མེད་དུ་ཡོད་པར་འགྲུབ་པ་དང་། འཕགས་པའི་མཉམ་བཞག་གི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་དང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཟློག་ན་དོན་དམ་དང་སྟོང་ཉིད་མེད་པ་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་དོན་དམ་དཔྱོད་རིགས་ཀྱིས་དགག་བྱ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་པ་བདེན་གྲུབ་བཞིན་ནོ། །ས་སྐྱའི་རྗེ་བཙུན་སོགས་དོན་དམ་མེད་ཅེས་ཞལ་བཞེས་མཛད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་མེད་ན་རྣམ་ཀུན་མི་འཐད། ཡོད་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ་བུམ་པ་བཞིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་མེད་ན་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཆོས་མེད་པས། དོན་དམ་མེད་པར་ཁས་ལེན་སོགས་མཐའ་ཡས་སོ། །སྟོང་ ཉིད་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་མི་བཟོད་དེ། དགག་པ་ཐམས་ཅད་དགག་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་བཏགས་པ་ཡིན་པས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་། སྟོང་པ་
Chinese
那么，就会成为胜义不是胜义而是世俗，空性不是真实成立而是成立为不真实。此处，真不真在名言中被安立为欺骗不欺骗之义，如果认为真实成立是不空之义，那么，即使在空性上加上空无所有，也不会变成不空，因为不会超出空性，如同在无真实上叠加无真实，也不会超出无真实的自性一样。另外，按照认为遮破无真实就会变成真实成立的观点，空性法，应是不真实成立，因为你承许。如果承许，那么，该法，应成立为不真实，必须承许。如果不承许，那么，应成真实成立，如同遮破无真实的方式一样。另外，空性是世俗谛还是胜义谛？如果是世俗谛，那么必须承认胜义谛不存在。如果承认世俗谛存在而胜义谛不存在，那么，二谛不存在，以及无法证悟它，以及双运不存在等等，过失无边。༈ 双 运离戏自性，虽然超离了破立，但是，它在名言中存在，并且是胜义谛，并且是胜义谛现量证悟的智慧所证悟的对境，不得不承认，因此，也应对它如是成立。༈ 另外，空性在有和无二者之中，是哪个？如果无，那么会成为胜义谛不存在，以及不是所证悟的对境等等，如果存在，那么以教理可以堪忍观察或者成立为无害地存在，并且因为是圣者等持的对境，会成为胜义谛存在和真实成立。如果遮破它，那么必须承认胜义谛和空性不存在，因为按照你的宗派，胜义谛是正理所破，必须在名言中不存在，如同真实成立一样。萨迦的杰尊等曾经承诺胜义谛不存在。因此，如果胜义谛不存在，那么一切都不合理。如果存在，即使在世俗谛中存在，也不会变成胜义谛，如同瓶子一样。如果不是胜义谛存在，那么没有胜义谛存在的法，因此，承认胜义谛不存在等等，过失无边。空 性不能被胜义谛的理智所观察，因为一切破斥都是观待所破而安立的，如果这样认为，即使是这样，空性
English
Then, it would follow that ultimate truth is not ultimate truth but conventional truth, and emptiness is not truly established but is established as untrue. Here, true and untrue are established in name as the meaning of deceiving and not deceiving. If it is thought that true establishment is the meaning of not empty, then even if emptiness is added to the complete absence of emptiness, it will not become not empty, because it will not go beyond emptiness, just as adding untrue to untrue will not go beyond the nature of untrue. Furthermore, according to the view that refuting untruth will become truly established, the subject, emptiness, should not be truly established, because you assert it. If you assert it, then that subject should be established as untrue, you must assert it. If you do not assert it, then it should become truly established, just like the way of refuting untruth. Furthermore, what is the meaning of emptiness, conventional or ultimate? If it is conventional, then you must admit that whatever ultimate truth is does not exist. If you admit that conventional truth exists but ultimate truth does not, then the two truths do not exist, and it cannot be realized, and union does not exist, etc., there are endless faults. ༈ Union, which is free from elaboration and is its own nature, although it transcends affirmation and negation, it exists in name, and is ultimate truth, and is the object to be realized by the wisdom that directly realizes ultimate truth, so there is no way not to admit it, therefore, it should also be established in that way. ༈ Furthermore, among the two, existence and non-existence, which is emptiness? If it is non-existence, then it will become that ultimate truth does not exist, and it is not the object to be realized, etc. If it exists, then it can withstand examination by scripture and reasoning, or it is established as existing harmlessly, and because it is the object of the samadhi of the noble ones, it will become that ultimate truth exists and is truly established. If you refute it, then you must admit that ultimate truth and emptiness do not exist, because according to your system, ultimate truth is refuted by valid cognition and must not exist in name, just like true establishment. Sakya Jetsun and others have promised that ultimate truth does not exist. Therefore, if ultimate truth does not exist, then everything is unreasonable. If it exists, even if it exists in conventional truth, it will not become ultimate truth, like a pot. If it is not ultimate truth, then there is no dharma that exists as ultimate truth, therefore, admitting that ultimate truth does not exist, etc., there are endless faults. Emptiness cannot be examined by the intellect of ultimate truth, because all refutations are established in dependence on the object to be refuted, if you think so, even if it is so, emptiness
Tibetan
ནི་སྟོང་པར་གྲུབ་སྟེ། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་སྟོངས། །འདི་ལྟར་མི་སྟོང་ཡོད་མ་ཡིན། །གསུངས་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་སྟོང་ཉིད་སོགས་བསྐལ་པའི་བར་དུ་བརྩེགས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལས་མི་འདའ་བས་སྤྱིར་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་དུ་གྲུབ་དགོས་ཏེ། མ་གྲུབ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་ཞིང་། སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་པའང་ནམ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། དེས་ན་སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་པ་དང་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཟློག་མི་རུང་སྟེ། ཟློག་ན་བདེན་མེད་ལོག་པས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འགྱུར་བ་བཞིན། སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་མིན་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཐལ་ཏེ། བདེན་པ་གསུམ་པ་ནམ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་དང་། དོན་དམ་ཡིན་ན་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་སོགས་གོང་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་དོན་དམ་ཡིན་ཡང་། དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ན། བདེན་མེད་བདེན་མེད་ཡིན་ཡང་། དེ་བདེན་མེད་དུ་མ་གྲུབ་པས། ཡིན་པར་གྲུབ་པའི་གཟུང་བྱ་གང་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཕྱིར། བདེན་མེད་འབའ་ཞིག་ཏུ་འཛིན་མི་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ ཅད་རང་རང་རང་ཡིན་ཡང་། རང་རང་རང་དུ་མ་གྲུབ་ཅེས་སྨྱོན་པའི་ཚིག་ལྟ་བུ་ཇི་ལྟར་སྨྲ། བུམ་པ་བུམ་པ་ཡིན་ན། བུམ་པ་བུམ་པར་གྲུབ་དགོས་ལ། དེར་གྲུབ་པའི་ཚད་མའང་ཡོད་དགོས་པ་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ལའང་མཚུངས་སོ། །སྟོང་ཉིད་བདེན་པ་དང་མི་བསླུ་བ་དང་། དོན་དམ་པ་དང་གནས་ལུགས་ཡིན་ན། དེ་དང་དེར་གྲུབ་དགོས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་མི་བདེན་རྫུན་པ་དང་བསླུ་བ་དང་ཀུན་རྫོབ་དང་སྣང་ཚུལ་ལས་གནས་ཚུལ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ། དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དགག་བྱ་བདེན་གྲུབ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ལ། དེ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་པར་དོན་དམ་དཔྱོད་པས་ཁེགས་ཟིན་ལ། བདེན་གྲུབ་རྣམ་བཅད་ལ་ཁེགས་པས་བདེན་མེད་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པའི་སྟོང་ཉིད་དེ་ནི་བདེན་གྲུབ་ཏུ་མེད་པར་འགོག་པའི་རིགས་པ་མེད་དེ། དོན་དམ་རིགས་པས་གྲུབ་ཟིན་ཡིན་ལ། དེ་སླར་ཡང་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་ཡུལ་མིན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་བདེན་གྲུབ་འགོག་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་བུམ་པ་མི་ཁེགས་ཅེས་ཁས་ལེན་པ་དང་འདྲ། བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པ་ལས་ལྷག་པར་བུམ་པ་ཁེགས་ན་བུམ་པ་ཐ་སྙད་དུ་མེད་དགོས་ལ་དེ་མི་སྲིད་པས་ཐ་ སྙད་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དགག་ཡུལ་མིན་པར་མི་འདོད་དམ། དེ་བཞིན་དུ་སྟོང་ཉིད་ནི། སླར་དོན་དཔྱོད་ཀྱིས་དཔྱད་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཆ་མེད་ལ་གཅིག་དུ་བྲལ་གྱི་རིགས་པ་མི་འཇུག །རྟག་པ་ལ་རྒྱུ་མེད་པས་མུ་བཞི
Chinese
即是成立为空性。如龙树菩萨所说：“空性名为空，如是无非空。” 如是所说，空性空性等即使累积至劫末，亦不超离空性之体性，故总的来说，空性必须在胜义中成立。若不成立，则将成为世俗谛，且空性为胜义谛亦将永不可能。因此，空性是胜义谛与在胜义中成立是不可逆的。若逆反，则如同否定无实有而转变为实有成立一般。若空性非胜义谛，则将成为世俗谛，因为第三种谛永不存在。如是说，若为胜义谛，则必在胜义中成立等如前述。空性虽为胜义谛，然若不在胜义中成立，则无实有虽为无实有，然若未成立为无实有，则将导致没有任何成立为实有的所取。因此，将不必执着于仅仅是无实有。一切法虽各自是各自，然若说各自未成立为各自，则如同疯子之语，如何能说？瓶是瓶，则瓶必须成立为瓶，且必须有成立为瓶之量，空性亦如是。空性若为真谛、不欺骗、胜义谛与实相，则必须成立为彼等，如同必须认为世俗谛为非真、虚假、欺骗、世俗与现象而非实相一般。此外，依汝之宗派，以胜义理智所破之对境唯是实有成立，且彼于名言中不存在，已被胜义理智所破除。由于实有成立已被彻底破除，故成立为无实有之空性，则无有能阻碍其不成立为实有之理智，因为已被胜义理智所成立。且彼亦非再次为胜义理智所观察之对境，如同汝之胜义理智破除实有成立，然不破除名言之瓶，如是承认。若瓶较实有成立更甚而被破除，则瓶必须于名言中不存在，然此不可能，故不应认为于名言中存在者非为胜义理智所破之对境？如是，空性亦非再次为胜义理智所观察之对境，因为于无自性中，一异离之理智不适用。常法无因，故无四边生。
English
That is, it is established as emptiness. As Nagarjuna said, "Emptiness is called emptiness, thus there is nothing that is not empty." As it is said, even if emptiness, emptiness, etc. are accumulated until the end of the kalpa, they do not go beyond the nature of emptiness. Therefore, in general, emptiness must be established in the ultimate sense. If it is not established, it will become conventional truth, and it will never be possible for emptiness to be the ultimate truth. Therefore, it is irreversible that emptiness is the ultimate truth and is established in the ultimate sense. If it is reversed, it is like denying the unreal and turning into the establishment of the real. If emptiness is not the ultimate truth, it will become conventional truth, because the third truth never exists. It is said that if it is the ultimate truth, then it must be established in the ultimate sense, etc., as mentioned above. Although emptiness is the ultimate truth, if it is not established in the ultimate sense, although the unreal is unreal, if it is not established as unreal, it will lead to the absence of any object that is established as real. Therefore, it will not be necessary to cling to merely the unreal. Although all dharmas are each themselves, if it is said that each is not established as each, then how can it be said like the words of a madman? If a pot is a pot, then the pot must be established as a pot, and there must be a valid cognition that establishes it as a pot, and the same is true for emptiness. If emptiness is truth, non-deceptive, ultimate truth, and reality, then it must be established as such, just as it must be considered that conventional truth is untrue, false, deceptive, conventional, and phenomenal rather than reality. Furthermore, according to your school, the object to be refuted by the wisdom that investigates the ultimate is only the establishment of the real, and it does not exist in name, and it has been refuted by the wisdom that investigates the ultimate. Since the establishment of the real has been completely refuted, the emptiness that is established as the absence of the real has no reason to prevent it from not being established as the real, because it has been established by the wisdom that investigates the ultimate. And it is not an object to be examined again by the wisdom that investigates the ultimate, just as your wisdom that investigates the ultimate refutes the establishment of the real, but does not refute the pot of name, as you admit. If the pot is refuted more than the establishment of the real, then the pot must not exist in name, but this is impossible, so should it not be considered that those that exist in name are not objects to be refuted by the wisdom that investigates the ultimate? Likewise, emptiness is not an object to be examined again by the wisdom that investigates the ultimate, because in the absence of self-nature, the wisdom of one or many does not apply. The constant dharma has no cause, therefore there is no four extremes of origination.