Tibetan
་སྨྲ་བ་དེའི་རྨེད་ཕྱོགས་སུ་ཁྱེར་ནས་གྲགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། འོན་ཀྱང་དོན་གྱི་གནས་བཅུ་གཉིས་མཐོང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་ཕྱོགས་ལ་བརྩོན་པས་གཞན་དང་བརྩད་པར་མི་བྱ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་ཟབ་མོ་ཤེས་པ་དང་། ཤེས་འདོད་ཀྱི་བསམ་པས་སྨྲ་བ་དང་། དོན་ཇི་བཞིན་འབྱེད་ནུས་པའི་ཚོགས་པ་མཁས་པ་རྣམས་དཀོན་ལ། ཕྱོགས་ངན་པར་ཞེན་པའི་ཉེས་པས་ཡིད་འཁྲུག་ཅིང་ཁྱད་གསོད་གཡོ་སྒྱུ་ཚིག་ངན་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་སྤང་བ་དང་། འཁྲུག་པ་མེད་པ་དང་། གཞན་སེམས་སྲུང་བ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྲུང་བ་དང་། རྒྱལ་ཕམ་གྱི་སེམས་དེ་དག་མེད་པས་སྨྲ་བ་དཀོན་པ་དང་། རྒྱལ་ཕམ་བྱུང་ན་ཀུན་ཉོན་མེད་པ་དང་། ཀུན་ཉོན་བྱུང་ན་བདེ་བ་ལ་རེག་པར་མི་གནས་པས་ དགེ་ཆོས་བསྒོམ་པ་དང་། དགེ་ཆོས་མི་སྒོམ་པས་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང་། མཉམ་པར་བཞག་ཀྱང་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དཀོན་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྩོད་པ་ཕལ་ཆེ་བ་ཆགས་སྡང་གི་ཉེས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ཇི་བཞིན་འབྱེད་པ་ཉུང་ལ། སྐྱོན་དེ་དག་མེད་པར་རྒྱལ་བའི་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལ་རིགས་པ་རྣམ་དག་གི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པའི་འབེལ་གཏམ་དང་རྩོད་པ་བྱས་ན་ཆོས་མིན་འགོག་ཅིང་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །གོང་དུ་བསྟན་པའི་རིགས་པ་བཞི་ལས་ཕྱི་མ་འཐད་པ་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་འདི་ལ། རྟེན་གྱི་སྒོ་ནས་མངོན་རྗེས་གཉིས་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་དཔྱོད་བྱེད་དང་། སྟོང་པ་དོན་དམ་དཔྱོད་བྱེད་གཉིས་སམ། བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་མཐར་ཐུག་དཔྱོད་པའི་ཚད་མ་དང་གསུམ་དུ་ཡང་དབྱེ་རུང་ལ། སྒྲུབ་ཚུལ་གྱི་སྒོ་ནས་དབྱེ་ན་ཡིན་ཡོད་དུ་སྒྲུབ་པ་དང་། མེད་མ་ཡིན་དུ་དགག་པ་སྟེ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞིའམ། གནས་སྐབས་སུ་དགག་སྒྲུབ་གཉིས་དང་། མཐར་ཐུག་དགག་སྒྲུབ་ལས་འདས་པའི་སྤྲོས་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མཐར་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལྟར་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་ཚུལ་ལ་ཚད་མ་གཉིས་སམ་རིགས་པ་བཞིས་ཚུལ་བཞིན་དཔྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མ་རྟོགས་ལོག་རྟོག་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དག་པ་སྐྱེས་པའི་ཚེ་ན་རྟོན་པ་ རྣམ་པ་བཞི་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་སྟེ། གང་ཟག་ནི་ཅི་ལྟ་བུ་ཡང་རུང་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདག་གྲོལ་དུ་མི་བྱེད་ཀྱི། དེས་གང་བསྟན་པའི་ཆོས་དེ་ལེགས་པར་དོན་དང་ལྡན་ན་གཟུང་རུང་གི་མི་ལྡན་ན་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གང་ཟག་ལ་མི་རྟོན་ཆོས་ལ་རྟོན་པར་བྱའོ། །ཆོ
Chinese
把说话带到那个方向就会出名。然而，看到十二缘起的菩萨，因为致力于善的一面，所以不应与他人争论，世尊所说的意思是：通达甚深的正法之义，以求知的意乐而说，能够如实辨别意义的智者们稀少。应舍弃执着于恶劣一方的过失，如心意迷乱、轻蔑、狡诈、恶语等过失，以及没有争执，守护他人心意，守护三摩地，没有胜负之心，因此说话稀少。如果产生胜负，就不会有烦恼；如果产生烦恼，就不会安住于安乐。修习善法，不修习善法，心平等安住，即使平等安住，获得解脱也很稀少。如是说，大多数的争论仅仅是贪嗔的过失，能够如实辨别意义的很少。如果没有这些过失，以清净的理智，如理地研究佛陀的教言，进行辩论和争论，就能阻止非法，增长正法。以上所说的四种理智中，后面的成立所许的理智，从所依的角度来说，有现量和比量两种；从所证的角度来说，有显现世俗的观察和空性胜义的观察两种，或者可以分为二谛无别究竟的量。从成立的方式来分，有成立为“是、有”和遮止为“非、无”两种，即遮止和成立的四支；或者暂时分为遮止和成立两种，究竟则超越遮止和成立的戏论，各自以自己的智慧来证悟而达到究竟。因此，依靠以二谛的状况，以二量或四理如理观察，从而远离未证、邪证、怀疑的垢染，生起正确的定解之时，四依 自然而然地产生。无论是什么样的人，都不能仅凭他自己获得清净解脱。因为他所宣说的法，如果善妙且具有意义，就可以接受；如果不具意义，就不可接受。不应依赖人，而应依赖法。
English
Taking speech in that direction will lead to fame. However, Bodhisattvas who see the twelve links of dependent origination should not argue with others because they are diligent in the direction of virtue. The meaning of what the Bhagavan said is: it is rare to find wise people who understand the profound meaning of the sacred Dharma, speak with the intention of seeking knowledge, and are able to accurately distinguish meanings. One should abandon the faults of clinging to the evil side, such as mental confusion, contempt, deceit, and evil words, as well as the absence of disputes, protecting the minds of others, protecting samadhi, and the absence of thoughts of victory and defeat, thus making speech rare. If victory and defeat arise, there will be no afflictions; if afflictions arise, one will not abide in contact with bliss. Cultivating virtuous Dharma, and not cultivating virtuous Dharma, the mind remains equally. Even if one remains equally, it is rare to attain liberation. As it is said, most disputes are merely faults of attachment and aversion, and few can accurately distinguish meanings. Without these faults, if one properly examines the meaning of the Buddha's teachings with pure reasoning, and engages in discussions and debates, it will prevent non-Dharma and increase the Dharma. Among the four types of reasoning mentioned above, this reasoning of establishing the latter as valid, from the perspective of the basis, has two types: direct perception and inference; from the perspective of what is to be proven, there are two types: the appearance of conventional observation and the emptiness of ultimate observation, or it can be divided into the ultimate valid cognition that distinguishes the two truths as inseparable. From the perspective of the method of proof, there are two types: establishing as "is, exists" and negating as "is not, does not exist," which are the four limbs of negation and establishment; or temporarily divided into two types: negation and establishment, and ultimately, it is perfected in the self-awareness that transcends the elaboration of negation and establishment. Therefore, relying on the state of the two truths, examining properly with two valid cognitions or four reasonings, thereby being free from the stains of non-realization, mis-realization, and doubt, when correct and definite knowledge arises, the four reliances naturally arise. No matter what kind of person it is, he cannot attain purification and liberation by himself. Because the Dharma he teaches, if it is excellent and meaningful, can be accepted; if it is not meaningful, it cannot be accepted. One should not rely on the person, but should rely on the Dharma. Cho