Tibetan
ས་ལྡོག་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་ནུས་ ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ལ། མ་ཚང་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ་དེ་ཡང་རྟགས་མ་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་ནང་གི་དབྱེ་བ་དུ་མར་ཡོད་དོ། །རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་གྱུར་པ་དེ་ལ་མཚན་གཞིའི་དབྱེ་བ་དུ་ཡོད་ཅེ་ན། འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་གསུམ་དུ་ཡོད་དེ། དེ་བྱུང་གི་འབྲེལ་བ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྲས་བུས་རྒྱུ་དཔོག་པ་འབྲས་རྟགས་དང་། བདག་གཅིག་འབྲེལ་ལས་རྟགས་དེས་ཆོས་གཞན་བསྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་དང་གཉིས་ནི་སྒྲུབ་རྟགས་ཡིན་ལ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའམ་འགལ་ཟླ་དམིགས་པས་གཞན་ཁེགས་པ་གཉིས་ཀ་དོན་དུ་དགག་བྱའི་ངོ་བོ་བཀག་པ་ཡིན་པས་མི་དམིགས་པའི་རྟགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་དག་གི་ནང་གསེས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི། འབྲས་རྟགས་ལ་སྦྱོར་བ་འགོད་ཚུལ་གྱིས་ལྔ་སྟེ། དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལ་ཆོས་ཅན། མེ་ཡོད་དེ། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ་རྒྱུ་དངོས་སུ་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ། དེ་བཞིན་དུ་བར་སྣང་གི་དུ་བ་སྔོ་ལོང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་མེ་སྔ་མ་སྔོན་སོང་ཡིན་ཏེ། དུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྒྱུ་སྔོན་སོང་བསྒྲུབ་པ། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆོས་ཅན། རང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། རེས་འགའ་བའི་དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། རྒྱུ་སྤྱིར་སྒྲུབ་པ། སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་གི་དམིགས་རྐྱེན་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་ཤེས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ཞེས་པ་རྒྱུ་ཁྱད་པར་བ་སྒྲུབ་པ། ཁ་ནང་གི་བུར་གོང་ཆོས་ཅན། གཟུགས་ཡོད་དེ། རོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུ་ཆོས་རྗེས་དཔག་གི་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ཏེ། དོན་དུ་བུར་རོ་ད་ལྟ་བ་ལས་སྔ་མ་དང་ད་ལྟའི་རོ་གཟུགས་གཉིས་ཚོགས་པ་གཅིག་པར་རྒྱུ་སྔ་མས་བསྐྱེད་པ་དཔོག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འབྲས་བུས་རྒྱུ་སྒྲུབ་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་པའི་སྤུ་རིས་ཕྱེས་པ་འདིས་ཆུ་མི་གཡོ་བ་ལས་རྟེན་བརྟེན་པ་སོགས་འབྲས་བུས་རྒྱུ་དཔོག་པའི་རིགས་མཐུན་ཐམས་ཅད་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཁོངས་སུ་བསྡུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལ་སྒྲ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། བྱས་པའི་ཕྱིར་རམ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། ཁྱད་པར་ལྟོས་པ་བ་དང་། རྩོད་གཞི་དང་བསྒྲུབ་ཆོས་འདྲ་ལ། རྟགས་དངོས་པོར་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ། ཁྱད་པར་དག་པ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟགས་དེ་ཉིད་བརྗོད་ཚུལ་གྱིས་སྔ་མ་གཞན་གྱི་འབྲས་བུར་བསྟན་པས་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཕྱི་མ་རང་དབ
Chinese
被称作颠倒。像这样，三种方式齐全，是能成立所要成立之事的正确之因；不齐全则是相似的理由，也就是未成立之因等方式，有多种内部差别。那么，已经成为正确之因的那个，有多少种名称分类呢？有果、自性、非观待之因三种。依靠彼生关系，由果推断因是果之因；由一体关系，此因成立其他法是自性之因，这两种是成立之因；由能观待非观待或者相违品观待而遮止他者，两者实际上都是遮止了所遮止的自性，因此称为非观待之因。这些的内部差别是：果之因有五种陈述方式。如，有烟的山上是所立宗，有火，因为有烟，像这样是实际成立因的果之因的陈述。同样，虚空中的青烟是所立宗，其因先前的火已经过去，因为是烟，这是成立先前之因。近取蕴是所立宗，具有其因，因为是轮番之事物，这是成立总的因。先前显现的根识是所立宗，具有其所缘境，因为是根识，这是成立特殊之因。口中的糖块是所立宗，有色，因为有味，像这样是因法后推测的果之因，实际上是从现在的糖味推测先前，并且现在和先前的味色二者聚集为一体，由先前的因所生。像这样，果成立因的方式多种多样，通过对此进行详细区分，可以理解从不流动的水中推断出支撑物等，所有通过果推断因的同类事物都可以归入果之因的范畴。自性之因，如声音是所立宗，无常，因为是所作或者所生。特别地，依赖者和争论之处与所成立之法相同，并且因存在于事物中，这样陈述。特别称为清净者的自性之因的陈述，因为以陈述方式将该因显示为先前其他事物的果，所以像是依赖于他者一样，后面的自
English
It is said to be inverted. Thus, having all three aspects complete is a valid sign that can establish the object to be proven. Incompleteness is a seeming reason, which also has many internal divisions in the form of an unestablished sign, etc. How many types of designations are there for that which has become a valid sign? There are three types: the sign of effect, the sign of nature, and the non-observation sign. Based on the relationship of arising from that, inferring the cause from the effect is the sign of effect. From the relationship of one identity, that sign establishing another phenomenon is the sign of nature. These two are establishing signs. By negating others through the non-observation of what is observable or the observation of an opposite, both are essentially negating the nature of what is to be negated, so it is called the non-observation sign. The internal divisions of these are: the sign of effect has five ways of stating the proposition. For example, "The mountain with smoke is the subject, it has fire, because there is smoke," like this is the proposition of the sign of effect that actually establishes the cause. Similarly, "The bluish smoke in the sky is the subject, its cause, the previous fire, has passed, because it is smoke," this establishes the previous cause. "The aggregates of appropriation are the subject, they possess their cause, because they are things that alternate," this establishes the general cause. "The sense consciousness that appears earlier is the subject, it possesses its object-condition, because it is sense consciousness," this establishes the specific cause. "The lump of sugar in the mouth is the subject, it has form, because it has taste," like this is the sign of effect that infers the cause-property afterwards. In essence, from the present taste of sugar, it is inferred that the previous and present taste and form are gathered as one, produced by the previous cause. Thus, by distinguishing the ways in which the effect establishes the cause in various ways, it can be understood that all similar phenomena of inferring the cause from the effect, such as inferring the support from the unmoving water, can be included in the category of the sign of effect. For the sign of nature, for example, "Sound is the subject, it is impermanent, because it is made or produced." In particular, it is stated that the dependent and the subject of debate are the same as the phenomenon to be established, and the sign exists in the object. This is specifically called the proposition of the sign of nature of the pure one, because by the way of stating it, that sign is shown as the effect of something else earlier, so it is like depending on others, and the latter is self-
Tibetan
ང་བའི་ཚུལ་དུ་ངོ་བོ་ཙམ་སྨྲོས་པས་མི་ལྟོས་པར་དག་པ་ཞེས་རྣམ་བཞག་ཙམ་ལས་དོན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དོ། །མ་དམིགས་པའི་རྟགས་སྦྱོར་ལ་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་དང་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་གཉིས། དང་པོ་མདུན་གྱི་གཞི་འདིར་ཆོས་ཅན། ཤ་ཟ་བསྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་ གང་ཟག་གིས་ཤ་ཟ་ཡོད་མེད་གང་རུང་དུ་མི་ངེས་ཏེ། དེ་དེ་ལ་མི་སྣང་བས་མ་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུ་དེ་ནི་སྐབས་འདིར་མ་དམིགས་པས་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་སྣང་མི་རུང་དང་། སྣང་རུང་གཉིས་ཡོད་པའི་དང་པོ། ཡུལ་དུས་ངོ་བོས་བསྐལ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ཡོད་ཀྱང་བསྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་གང་ཟག་གིས་དེ་དམིགས་མི་ནུས་ཏེ། ཤ་ཟ་དང་བར་སྲིད་ལྟ་བུ་ཕྱོགས་འདིར་ཡོད་ཀྱང་མི་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པས་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པས་ནི་ཡོད་ངེས་མེད་ངེས་སུ་དཔྱད་ཤེས་དོན་མཐུན་འཇུག་པ་མེད་པར་སྟོན་ལ་དེ་ལས་གཞན་སྣང་རུང་ཡིན་ན་མི་དམིགས་པས་ཁེགས་ཞེས་ཁྱད་ཕྱེ་བའི་དོན་ཡིན་ནོ། །འདི་རྟགས་སྦྱོར་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ཡོད་ངེས་སམ་མེད་ངེས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འགོག་པ་ཙམ་མོ། །འདིའི་རྟགས་སྦྱོར་འགོད་ཚུལ་ལ་བསྐལ་དོན་དུ་སོང་བའི་རྒྱུད་ལ་ཤ་ཟ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ནི་མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པའི་དོན་དང་མི་འབྱོར་རོ། །མི་སྣང་བ་མ་དམིགས་པ་འདིས་གང་ཟག་གིས་གང་ཟག་གི་ཚོད་མི་ཟིན་པ་སོགས་མདོར་ན་དཔོག་མ་ནུས་པའི་དངོས་པོ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་མི་བྱ་བར་དོན་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །སྣང་རུང་མ་དམིགས་པ་ལ། དམིགས་རུང་མ་དམིགས་པ་དང་། འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་གཉིས། དང་པོ་ལ་རང་བཞིན་མ་དམིགས་པ། ཁྱིམ་འདི་ན་ཆོས་ཅན། བུམ་པ་མེད་དེ། སྣང་རུང་ཚད་མས་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུ། འབྲེལ་ཟླ་མ་དམིགས་པ་ལས་རྒྱུ་མ་དམིགས་པ་ནི། མཚན་མོའི་རྒྱ་མཚོར་ཆོས་ཅན་དུ་བ་མེད་དེ་མེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། ཁྱབ་བྱེད་མ་དམིགས་པ་བྲག་རྫོང་ཕ་གི་ན་ཆོས་ཅན། ཤ་བ་མེད་དེ། ཤིང་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྟ་བུ། དངོས་འབྲས་མ་དམིགས་པ། དུ་བས་དབེན་པའི་རྩིག་སྐོར་དུ་ཆོས་ཅན། དུ་བའི་དངོས་འབྲས་མེད་དེ། དུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྣང་རུང་གི་འགལ་ཟླ་དམིགས་པ་ལ། ལྷན་ཅིག་མི་གནས་འགལ་ལ་བརྟེན་པ་དང་། ཕན་ཚུན་སྤང་འགལ་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་དམིགས་ཀྱི་རྟགས་སྦྱོར་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལ་བཅུ་གཉིས་ཏེ། ཕྱོགས་ཕ་གིར་ཆོས་ཅན་ཞེས་པ་རྩོད་གཞི་དང་། མེས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནས། གྲང་རེག་མེད་པ་
Chinese
以“是”的方式仅陈述自性，就成了不观待的清净，这仅仅是名相的安立，实际上并没有意义上的差别。未缘取的因相分为不可见未缘取和可见未缘取两种。第一种，就面前的处所而言，有法。已经经历劫末的 有情，不确定是否有食肉者，因为那对他来说是不可见的未缘取。像这样，这里用未缘取来成立无，有不可见和可见两种，这是第一种。以处所、时间和自性而言，劫末的事物虽然存在，但已经经历劫末的有情无法缘取到，比如食肉者和中阴身，虽然存在于这个方向，但因为是不可见的，所以是未缘取，这样说明了不可见未缘取不能确定有或无，显示了没有经过审察、了解意义和一致的运用，如果除此之外是可见的，那么未缘取就能否定，这就是区分的意义。这仅仅是遮止了因相成立方式中确定有或确定无的说法。这种因相的安立方式是，在经历劫末的相续中，没有缘取食肉者的量，这样安立与不可见未缘取的意义不符。这种不可见未缘取实际上说明了有情无法了解有情的限度等，总之，对于无法推测的事物，不要妄加诽谤。可见未缘取分为可缘取未缘取和相违品缘取两种。第一种是自性未缘取。 这个房屋里，有法。没有瓶子，因为可见量无法缘取到。关联品未缘取中，原因未缘取是：夜晚的海洋里，有法。没有烟，因为没有火。周遍未缘取，那边的岩石山谷里，有法。没有鹿，因为没有树。本体果未缘取，远离烟的墙壁周围，有法。没有烟的本体果，因为没有烟。可见的相违品缘取分为依赖俱不生相违和依赖互相排斥相违的相违缘起两种。第一种有十二种，那边方向，有法，这是辩论的基础。因为被火周遍，这是作为因，没有冷触。
English
By merely stating the nature in the manner of "is," it becomes pure without dependence, which is merely an establishment of nomenclature, and there is actually no difference in meaning. The sign of non-apprehension is divided into two types: non-visible non-apprehension and visible non-apprehension. The first, in terms of the basis in front, the subject of debate. It is uncertain whether there is a flesh-eater for a being who has gone through the end of an eon, because it is a non-visible non-apprehension to him. Like this, here, using non-apprehension to establish absence, there are two types: non-visible and visible, this is the first type. In terms of place, time, and nature, although things at the end of an eon exist, beings who have gone through the end of an eon cannot apprehend them, such as flesh-eaters and intermediate beings, although they exist in this direction, but because they are non-visible, they are non-apprehension, thus it is shown that non-visible non-apprehension cannot determine existence or non-existence, showing that there is no examination, understanding of meaning, and consistent application, if other than that it is visible, then non-apprehension can negate, this is the meaning of distinction. This merely prevents the statement of definite existence or definite non-existence in the way the sign is established. The way to establish this sign is that in the continuum of one who has gone through the end of an eon, there is no valid cognition that apprehends a flesh-eater, thus establishing it does not accord with the meaning of non-visible non-apprehension. This non-visible non-apprehension actually explains that beings cannot understand the limits of beings, etc. In short, for things that cannot be inferred, do not slander them. Visible non-apprehension is divided into apprehendable non-apprehension and contradictory apprehension. The first is non-apprehension of nature. In this house, the subject of debate. There is no pot, because visible valid cognition cannot apprehend it. Among the non-apprehension of related things, the non-apprehension of cause is: In the ocean at night, the subject of debate. There is no smoke, because there is no fire. Non-apprehension of pervasive, in that rocky valley, the subject of debate. There are no deer, because there are no trees. Non-apprehension of entity-effect, around the wall devoid of smoke, the subject of debate. There is no entity-effect of smoke, because there is no smoke. Visible contradictory apprehension is divided into two types of contradictory signs: relying on mutually exclusive contradiction and relying on mutually exclusive contradiction. The first has twelve types, in that direction, the subject of debate, this is the basis of debate. Because it is pervaded by fire, this is taken as the sign, there is no cold touch.