Chinese
通过与“ོ་”等词的特殊组合，词语便产生了。众多词语汇集，便能完整地表达意义，无论是详尽还是简略，从而成就了具有多种篇幅的论著，如章节和品等。至于表达意义的这些言语，按照梵文的说法，是通过自性、条件和变化三种方式来构成语音的特征。其中，自性分为词根和名词的自性两种；词根后附加的条件分为कृत्（梵文天城体，kṛt，梵文罗马拟音，kṛt，作）后缀和派生后缀两种；名词后附加的条件则有格和彼等多种。条件和带条件的字母相遇时，会发生“ས་ར་”的音变，以及“ཤ་ཥ”、“ན་ཎ་”等的变化。通过字母的增减，从先前的形式转变为其他形式的各种变化，在语法论著中广为人知。藏语虽然没有词根等类似的术语，但是，名词的自性会附加连接词的条件，而且，由于表示过去未来等的前缀等的影响，语音和形式会发生变化，例如“བཅོམ་པ་（摧毁）”、“གཞོམ་པ་（击败）”、“འཇོམས་པ་（毁灭）”等。所谓的连接词，单独使用时并不表达意义，但是与名词结合时，会成为词语的修饰成分，可以理解为格、剩余词、连词等所有成分。印度的语言通过单数、双数、复数来区分，因此有二十一种格，而藏语则说是三种，即二十四种。然而，藏语的第一格只是表达事物的本质，是通过词语相互结合的意义来获得的，并没有单独存在。例如，“ཤིང་ལ་བསྣུན་（击打树木）”这样的第二格是作格；“ཤིང་གིས་ཕུག་（用木头支撑）”这样的第三格是工具格；“ཤིང་ལ་ཆུ་འདྲེན་（给树浇水）”这样的第四格是为格；“ཤིང་ལས་འབྲས་བུ་（从树上摘果实）”这样的第五格是来源格；“ཤིང་གི་ཡལ་ག་（树的枝条）”这样的第六格是关系格；“ཤིང་ལ་བྱ་གནས་（鸟栖息在树上）”这样的第七格是处所格。此外，还有“སྟེ་（即）”等剩余词的语音；“འམ་（或者）”等区分和连接的词；“ཀྱང་（也）”等词语的修饰和连接；“གོ་（理解）”等总结的连接词；以及具有区分和强调意义的“ནི”；具有原因、情况、教诲、区分和连接意义的“གི་”；用于泛指的“གང་（谁）”和“སུ（谁）”；具有疑问意义的“ཅི（什么）”；表示相似的“ཇི་ལྟར་（如何）”和“བཞིན་（如同）”等多种语音。
English
Words arise through special combinations with terms like "ོ་". The collection of many words allows for the complete expression of meaning, whether detailed or concise, thus accomplishing treatises with various formats such as chapters and sections. As for these expressions of meaning, according to Sanskrit, the characteristics of sound are formed by being filled with three aspects: nature, condition, and transformation. Among these, nature is divided into two types: the nature of the root and the nature of the noun. The conditions attached to the end of the root are two types: कृत् (Sanskrit Devanagari, kṛt, Sanskrit Romanization, kṛt, meaning "to do") suffixes and general descriptive suffixes. The conditions attached to the end of the noun include case endings and various others. When a condition and a conditioned letter meet, changes occur such as the separation of "ས་ར་", and changes like "ཤ་ ཥ", "ན་ ཎ". Various transformations, where the form changes from the previous one through the addition or subtraction of letters, are well-known from grammatical treatises. Although Tibetan does not have terms like root, it does have the attachment of connective conditions to the nature of nouns. Moreover, due to the influence of prefixes indicating past and future, the sound and form change, such as in "བཅོམ་པ་ (to destroy)", "གཞོམ་པ་ (to defeat)", "འཇོམས་པ་ (to annihilate)", and so on. These so-called connectives do not express meaning on their own, but when combined with nouns, they become modifiers of the word, and can be understood as all components such as case endings, remainders, and conjunctions. Indian languages distinguish by singular, dual, and plural, thus having twenty-one cases, while Tibetan is said to have three, making twenty-four. However, the first case in Tibetan only expresses the essence of the thing, and is obtained through the meaning of words combining with each other, without existing separately. For example, the second case, like "ཤིང་ལ་བསྣུན་ (striking the tree)", is the accusative case; the third case, like "ཤིང་གིས་ཕུག་ (supporting with wood)", is the instrumental case; the fourth case, like "ཤིང་ལ་ཆུ་འདྲེན་ (watering the tree)", is the dative case; the fifth case, like "ཤིང་ལས་འབྲས་བུ་ (fruit from the tree)", is the ablative case; the sixth case, like "ཤིང་གི་ཡལ་ག་ (branch of the tree)", is the genitive case; the seventh case, like "ཤིང་ལ་བྱ་གནས་ (birds reside on the tree)", is the locative case. Furthermore, there are the sounds of remainder words like "སྟེ་ (namely)"; words of distinction and conjunction like "འམ་ (or)"; modifiers and conjunctions of words like "ཀྱང་ (also)"; concluding connectives like "གོ་ (understand)"; and "ནི", which has the meaning of distinction and emphasis; "གི་", which has the meaning of reason, situation, instruction, distinction, and conjunction; "གང་ (who)" and "སུ (who)" used generically; "ཅི (what)" which has the meaning of questioning; and various sounds like "ཇི་ལྟར་ (how)" and "བཞིན་ (like)" which indicate similarity.
Tibetan
བདག་པོའི་སྒྲ་པ། དགག་པའི་དོན་ཅན་མེད་དང་མ་དང་མི་དང་མིན། རྣམ་གྲངས་གཞན་སྟོན་པ་དེ་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། གཞན་ཡང་སྒྲུབ་པ་ཡོད་ཡིན། གཞན་གཅོད་པ་ཁོ་ན། ངེས་བཟུང་ཉིད་ལ་སོགས་པས་མཚོན་ཏེ་ཚིག་གི་ཕྲད་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། ཕྲད་དེ་དག་རྗེས་འཇུག་བཅུ་པོའི་རྗེས་སུ་སོ་སོ་ལ་ལྟོས་ཏེ་འཇུག་པ་དང་། ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་བརྗོད་དོན་དང་མཐུན་པར་བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་གཞུང་དང་། དགོངས་འགྲེལ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་ལེགས་པར་སྦྱར་བར་བྱས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྔོན་འཇུག་གི་ནུས་པས་བདག་གཞན་དང་དུས་གསུམ་སྟོན་ཚུལ་འདི་ནི་རྒྱ་སྐད་ཀྱི་ཀུན་བཤད་དང་ཕྱོགས་མཐུན་ལ་འདིའི་སྐབས་སུ་ཡང་འཇུག་ཀྱང་མཁོ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་སྔར་གསུངས་ཟིན་ཏོ། །ད་ལྟ་གསུང་བཞིན་པའོ། །མ་འོངས་པ་ན་གསུང་བར་འགྱུར་རོ། །ལྟ་བུའི་ཚིག་གྲོགས་མང་པོ་སྦྱར་མི་དགོས་པར། གསུངས་སོ། །གསུང་ངོ་། །གསུང་བར་འགྱུར་རོ་ལྟ་བུས་བདེ་བླག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། བྱ་བ་དང་སྐུལ་ཚིག་སོགས་ཀྱི་སྐབས་ འདིར་ཡང་འཇུག་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཐོབ་ཅིང་། མིང་གི་སྐབས་སུ་གཅན་གཟན་གཟིག་དང་། སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ལྟ་བུ་ལ་ས་མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་བྱས་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་ལ་ལྟོས་ནས་དོན་མི་ནོར་བའི་དགོས་པའི་ཆེད་དུ་བཀོད་པ་དོན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། འདི་འདྲ་བ་རྣམས་ནི་གླང་པོ་ཆེ་ལ་ལག་ལྡན་དང་། རྟ་ལ་མགྱོགས་འགྲོ་ཞེས་སྔོན་མིང་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཏེ། ལག་པ་ཡོད་པ་དང་མགྱོགས་པར་འགྲོ་བ་སྲོག་ཆགས་གཞན་ལ་ཡོད་ན་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཇི་ལྟར་གདགས་ཞེས་མི་རྩོད་པར་སྔོན་གྱི་བརྡ་བྱེད་དག་གི་ལུགས་བཞིན་མཁས་པ་སུས་ཀྱང་དེ་ལས་འདས་ཏེ་མི་སྨྲ་བ་ལྟར། སྒྲའི་ང་རོ་ཚུལ་བཞིན་མཐོན་པའི་བརྗོད་པ་རྣམས་ལ་ར་མགོ་དང་ས་མགོ་སོགས་ཁྱད་མེད་པ་ལྟ་བུར་སྣང་ཡང་། ཡིག་གཟུགས་བྲིས་པ་ལ་ནི་ཁྱད་ཆེ་སྟེ། དག་ཡིག་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་ནུས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ད་དྲག་གི་འཇུག་པ་རྣམས་ལས་ས་མཐའ་འཇུག་པ་རྣམས་དགོས་པ་ཆེ་བས་ས་མཐའ་མ་བསྡུས་པ་སོགས་འཇམ་དཔའི་དབྱངས་དངོས་ཐུ་མིའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་སྔོན་གྱི་བརྡ་སྤྲོད་མཁན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་ཟིན་གྱི་ལུགས་བཞིན་བྱས་ན། ཉེས་པ་གང་ཡང་མ་མཐོང་ལ། བརྗོད་པ་མཛེས་པ་དང་། བརྡ་སྤྲོད་མཁས་པའི་ལུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་དང་། དོན་གསལ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གསུང་རབ་རིན་པོ་ ཆེའི་བཙས་
Chinese
所有格的语助词。 具有否定意义的“མེད་”（med，无），“མ་”（ma，不），“མི་”（mi，不），“མིན”（min，非）。 表示其他类别的“དེ་སྒྲ་”（de sgra，彼声）等等。 此外，还有表示肯定的“ཡོད་”（yod，有），“ཡིན”（yin，是）。 限定唯一的“ཁོ་ན”（kho na，仅）。 以表示确定的“ཉིད་”（nyid，自性）等等为代表，要知道存在各种各样的词的助词。 这些助词在十个后加字之后，根据各自的情况而添加，以及全部添加的情况，要与表达的意义相符，就像梵文语法（བྱཱ་ཀ་ར་ཎ，vyākaraṇa，व्याकरण，语法）的论典和释论中所说的那样，很好地进行组合，这就是精通表达的词语。 此外，前加字的力量显示自他和他时三时的方式，这与汉文的泛说相符，并且在这种情况下，也认为后加字是需要的组成部分。例如，就像以前已经说过的那样。现在正在说。未来将会说。不需要添加像这样很多词语的帮助，像“གསུངས་སོ།”（gsungs so，已说），“གསུང་ངོ་།”（gsung ngo，正说），“གསུང་བར་འགྱུར་རོ།”（gsung bar 'gyur ro，将说）这样，是为了容易表达。在行为和祈使句等情况下，这里后加字也通过意义获得，在名词的情况下，像“གཅན་གཟན་གཟིག་”（gcan gzan gzig，野兽豹）和“སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་”（spyan gyis gzigs，以眼视）这样有无后加字“ས་”（sa）结尾，是为了根据所表达的内容，为了不混淆意义的必要而安排的，是有意义的。像这些情况就像给大象命名为“ལག་ལྡན་”（lag ldan，具手），给马命名为“མགྱོགས་འགྲོ་”（mgyogs 'gro，速行）一样，如果其他动物也有手和快速行走，那么如何只给这些动物命名呢？不要争论，就像以前的命名者们的习惯一样，任何智者都不会超越它来说话。虽然声音的音调在正确的发音中，对于高的表达，像ra头和sa头等看起来没有区别，但是书写文字时却有很大的区别。知道正确拼写的人们仅仅通过看到就能理解意义。因此，在现在时的后加字中，添加sa结尾的那些非常重要，因此像没有省略sa结尾等，按照跟随文殊菩萨（འཇམ་དཔའི་དབྱངས་，'jam pa'i dbyangs）真身图弥（ཐུ་མི，Thumi Sambhota）的古代语法学家们已经很好地确定下来的习惯来做，就不会看到任何过失，并且通过表达的美丽，以及具有精通语法的特点，以及意义清晰等方式，是圣教珍宝的来源。
English
The particle of possession. "མེད་" (med, without), "མ་" (ma, not), "མི་" (mi, not), "མིན" (min, non-) which have negative meanings. "དེ་སྒྲ་" (de sgra, that sound) etc. which indicate other categories. In addition, there are "ཡོད་" (yod, to have), "ཡིན" (yin, to be) which indicate affirmation. "ཁོ་ན" (kho na, only) which limits to the only one. Represented by "ཉིད་" (nyid, self) etc. which indicate certainty, it should be known that there are various kinds of word particles. These particles are added after the ten suffixes, depending on each case, and all are added in accordance with the meaning expressed, just as it is said in the treatises and commentaries of Sanskrit grammar (བྱཱ་ཀ་ར་ཎ, vyākaraṇa, व्याकरण, grammar), combining them well is to be skilled in expressing words. In addition, the way in which the power of prefixes shows self, other, and the three times is in accordance with the general statement of Chinese, and in this case, it is also seen that suffixes are also necessary components. For example, as has already been said before. Now it is being said. In the future it will be said. Without having to add many word helpers like that, like "གསུངས་སོ།" (gsungs so, has said), "གསུང་ངོ་།" (gsung ngo, is saying), "གསུང་བར་འགྱུར་རོ།" (gsung bar 'gyur ro, will say), it is for the sake of easy expression. In the case of actions and imperatives, suffixes are also obtained here by meaning, and in the case of nouns, like "གཅན་གཟན་གཟིག་" (gcan gzan gzig, wild animal leopard) and "སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་" (spyan gyis gzigs, to see with the eye), whether or not there is a suffix "ས་" (sa) at the end, it is arranged for the sake of the necessity of not confusing the meaning according to the content expressed, which is meaningful. These kinds of things are like naming an elephant "ལག་ལྡན་" (lag ldan, having hands) and naming a horse "མགྱོགས་འགྲོ་" (mgyogs 'gro, fast-going), if other animals also have hands and walk fast, how can these animals alone be named? Do not argue, just as the custom of the previous namers, no wise person would go beyond it to speak. Although the tone of the sound in the correct pronunciation, for high expressions, like ra-go and sa-go etc. seem to have no difference, there is a big difference in writing the letters. Those who know the correct spelling can understand the meaning just by seeing it. Therefore, among the suffixes of the present tense, those with the sa ending are very important, so like not omitting the sa ending etc., according to the custom that the ancient grammarians who followed the true body of Manjushri (འཇམ་དཔའི་དབྱངས་, 'jam pa'i dbyangs) Thumi (ཐུ་མི, Thumi Sambhota) have already well established, no fault will be seen, and through the beauty of expression, and having the characteristics of being skilled in grammar, and the clarity of meaning etc., it is the source of the precious teachings.