Tibetan
གཞི་དང་ ལྡན་པར་བཅས་པ་མཛད་ནས། ལྟུང་དང་ལྟུང་མིན་གྱི་དབྱེ་བ་དང་ལྟུང་བ་དེ་ལས་ལྡང་བའི་ཐབས་སྟོན་པ་ནི་འདུལ་བའོ། །སྡེ་སྣོད་གང་དུ་བདེན་པ་བྱང་ཕྱོགས་རྣམ་ཐར་སོགས་ངེས་པར་བསྟན་པས་མྱང་འདས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་དང་། ཕུང་ཁམས་སོགས་ཀྱི་ཆོས་རེ་རེ་ལ་ཡང་རྣམ་དབྱེ་སྣ་ཚོགས་ཕྱེ་ནས་ཡང་ཡང་གཏན་ལ་འབེབས་པ་དང་། མདོ་སྡེའི་དོན་རྣམས་རིགས་པའི་ངེས་པས་མངོན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་། བརྩད་པའི་སྒོ་ནས་ཕ་རོལ་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་བྱེད་པ་མངོན་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་གསུང་རབ་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ནས་དམིགས་པས་རིམ་པ་ལྟར་ལམ་གྱི་བག་ཆགས་འཇོག་པ་དང་དོན་རྟོགས་པ་དང་། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་ཅིང་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཚོལ་ཞེ་ན། མིང་ཚིག་ཡི་གེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་མིང་དང་། བརྗོད་བྱ་ཕུང་ཁམས་སོགས་ཀྱི་དོན་དང་། མིང་དོན་འབྲེལ་ནས་བུམ་པ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་འདོགས་པ་དང་། བུམ་པའི་ལྟོ་བ་ལྟ་བུ་ཁྱད་པར་དུ་འདོགས་པ་ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བ་བཞིའི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཅིང་། དེ་ལས་ཐ་སྙད་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་མོད་ཀྱི་དེ་བཞི་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ཤེས་ན་མིང་མི་དམིགས་པ་སོགས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཞི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་དག་གདམས་ངག་གིས་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་བསྟན་ན་ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལྟ་བུ་གསུང་རབ་དེའི་མིང་གི་སྒྲ་སྤྱི་ལ་སེམས་འཛིན་ པ་རྩ་བའི་སེམས་དང་། གཞུང་དེར་རྗོད་བྱེད་ལེའུ་དང་ཤོ་ལོ་ཀ་སོགས་གྲངས་དུ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའི་ཚིག་གི་རབ་དབྱེ་ལ་དཔྱོད་པ་དང་། ཚིག་དེ་དག་གིས་བསྟན་དོན་རྣམས་ལ་རིགས་པ་བཞིས་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་། དེ་ལྟར་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་དང་། བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དེ་ཀུན་རྩ་བའི་མིང་གི་དོན་ཙམ་ལ་འདུས་པར་བསྡོམས་ནས་བསམ་པ་དང་། གསུང་རབ་ཀྱི་བརྗོད་དོན་དེ་ལྟ་བུ་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་པར་སྨོན་པ་བྱེད་པ་སྟེ་སེམས་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་འཇུག་ཅིང་དོན་དེ་དག་ལ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པར་སྣང་བ་རྟོག་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་ཡང་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བཙལ་བའམ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཚུལ་དེ་ལྟ་བུས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ཉེར་བསྡོགས་དང་དངོས་གཞི་ཙམ་པོ་བའི་བར་གྱི་ཞི་གནས་བསྐྱེད་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་གོང་འཕེལ་དུ་གྱུར་ཏེ་དངོས་གཞི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་སོན་པ་ན་རྟོག་པ་མེད་པའི་དཔྱོད་པས་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་གཉིས་པའི་དངོས་གཞིའི་སེམས་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་དུ་ནི་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་བྲལ་བ་གཟུང་འཛིན་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་མིང་སྡོམ་པ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་ཞི་གནས་དང་། དེའི་དོན་འབྱེད་པ་ལྷག་མཐོང་། མིང་དོན་གཉིས་ཀ་བསྡོམས་ནས་འཛིན་པ་ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་ལམ་གསུམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞིའི་གནས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་ཤེས་བསྒྲུབས་ པས་སངས་རྒྱས་དཔག་མེད་ལ་མཆོད་ཅིང་ཆོས་ཉན་པ་སོགས་ཀྱིས་ལམ་ཤིན་ཏུ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཚོགས་ལམ་དུ་ཞི་ལྷག་ཁྱད་པར་ཅན་ཐོབ་པའི་བྱང་སེམས་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་ཤིང་གོམས་པ་ལས། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་སྦྱོར་ལམ་བཞི་ཐོབ་ནས། དེ་ལས་མཐོང་ལམ་ནས་མི་སློབ་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ། །མདོར་བསྡུས་ན་དངོས་པོའི་མཐའ་ཇི་ལྟ་ཇི་སྙེད་ཀྱི་དོན་ལ་དམིགས་ནས། མོས་པ་ཡིད་བྱེད་རྣམ་རྟོག་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་དང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིད་བྱེད་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཏེ་དེ་དེའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཞུགས་པས་དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་གནས་གྱུར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པ་རིག་པ་ནི། ལྷ་ཀླུ་གནོད་སྦྱིན་མི་ལ་སོགས་པ་འགྲོ་བ་སོ་སོའི་སྐད་ཀྱིས་དོན་ལ་བརྡ་སྤྲད་པའི་ཚུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱེ་བྲག་འཛམ་གླིང་འདི་ལ་མཚོན་ན། འཕགས་བོད་རྒྱ་ནག་ཤམ་བྷ་ལ་སོགས་ཀྱི་སྐད་མི་འདྲ་བའི་དབང་གིས་རྩ་བའི་ཡི་གེ་རྣམས་ལ་མང་ཉུང་སོགས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་མི་འདྲ་བ་ཡོད་དེ། འཕགས་ཡུལ་གྱི་སྐད་ལེགས་སྦྱར་དུ། ཨ་སོགས་དབྱངས་བཅུ་དྲུག །ཀ་ནས་ཀྵའི་བར་གྱི་གསལ་བྱེད་སོ་བཞི་བསྡོམས་པས་ཨ་ཀྵ་ལྔ་བཅུ་པོ་དེ་ནི་མིང་ཚིག་མཐའ་དག་རྩོམ་གཞིའམ་ཕྱི་མོའི་ཡི་གེར་ འདོད་དོ། །བོད་འདིར་ནི་ཀ་ནས་ཨའི་བར་ཀཱ་ལི་སུམ་ཅུ་ཐམ་པ། དབྱངས་ཨཱ་ལི་མཚོན་པ་གི་གུ་སོགས་བཞི་ནི་རྩ་བའི་ཡི་གེ་ཡིན་ལ། ཀཱ་ལིའི་ནང་ནས་རྗེས་འཇུག་བཅུ་དེ་ལས་སྔོན་འཇུག་ལྔ་དང་། ས་དང་ར་སོགས་ཀྱི་མགོ་ཅན། ཡ་སྟ་ར་སྟ་སོགས་ཞབས་འདོགས་རྣམས་དང་དབྱངས་ཀྱི་མཚོན་བྱེད་བཞི་རྣམས་ཅི་རིགས་པར་སྦྱར་བ་ལས་མིང་ཚིག་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྤྱིར་ཡིག་འབྲུ་ལ་སིལ་བུ་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་ཀ་བ་སོགས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟོན་པའི་མིང་འབྱུང་ལ། མིང་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་ཀ་བ་རིང་པོ་ལྟ་བུ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་སྦྱར་ནས་སྟོན་པའི་ཚིག་འབྱུང་ངོ་། །ཚིག་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་བརྗོད་བྱའི་དོན་རྒྱས་བསྡུས་ཅི་རིགས་རྫོགས་པར་སྟོན་པའི་གཞུང་ལེའུ་དང་རབ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཚད་སྣ་ཚོགས་ཅན་འགྲུབ་པའོ། །རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངག་འདི་དག་ལ་ལེགས་སྦྱར་ལྟར་ན། རང་བཞིན་དང་རྐྱེན་དང་རྣམ་འགྱུར་གསུམ་གྱིས་ཁོག་ཕུབ་ནས་སྒྲའི་མཚན་ཉིད་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་ལ་བྱིངས་དང་མིང་གི་རང་བཞིན་གཉིས་བྱིངས་ཀྱི་མཐར་སྦྱར་བའི་རྐྱེན་ལ་ཀྲྀ་ཏྲ་རྐྱེན་དང་ཀུན་བཤད་ཀྱི་རྐྱེན་གཉིས། མིང་གི་མཐར་སྦྱར་བའི་རྐྱེན་ལ་རྣམ་དབྱེ་དང་དེ་ཕན་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་ལ། རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ཡི་གེ་འཕྲད་པ་ལས། ས་ར་རྣམ་བཅད་དང་། ཤ་ཥ། ན་ཎ་སོགས་སུ་འགྱུར་བ་དང་། ཡི་གེ་དབྱེ་བསྣན་གྱི་སྒོ་ནས་སྔ་མ་ལས་གཟུགས་གཞན་དུ་ བྱས་པའི་རྣམ་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་བརྡ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་ལས་གྲགས་པའོ། །བོད་སྐད་ལ་བྱིངས་སོགས་དེ་འདྲའི་ཐ་སྙད་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་མིང་གི་རང་བཞིན་ལ་ཕྲད་ཀྱི་རྐྱེན་སྦྱར་བ་དང་། དེ་ཡང་འདས་འོངས་སོགས་སྟོན་བྱེད་སྔོན་འཇུག་སོགས་ཀྱི་དབང་གིས་སྒྲ་གཟུགས་འགྱུར་བ་ཙམ་ཡོད་དེ། བཅོམ་པ་དང་གཞོམ་པ་འཇོམས་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཕྲད་ཅེས་པ་དེ་དག་རྐྱང་པས་དོན་མི་སྟོན་ཀྱང་། མིང་དང་སྦྱར་ན་ཚིག་གི་གསལ་བྱེད་དུ་གྱུར་པ་རྣམ་དབྱེ་དང་ལྷག་བཅས་སྡུད་སྒྲ་སོགས་ཐམས་ཅད་ལ་གོ་རུང་ངོ་། །རྒྱ་གར་གྱི་སྐད་ལ་གཅིག་ཚིག་གཉིས་ཚིག་མང་ཚིག་གིས་དབྱེ་བས་རྣམ་དབྱེ་ཉེར་གཅིག་བོད་པའི་སྒྲ་ལ་གསུམ་སྟེ་ཉེར་བཞིར་བཤད་ཀྱང་། བོད་སྐད་ལ་རྣམ་དབྱེ་དང་པོ་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་བརྗོད་པ་ནི། མིང་ཕན་ཚུན་འཕྲད་པའི་དོན་གྱིས་ཐོབ་པ་ལས་ཟུར་དུ་མེད། ཤིང་ལ་བསྣུན་ལྟ་བུ་གཉིས་པ་ལས་སུ་བྱ་བ། ཤིང་གིས་ཕུག་ལྟ་བུ་གསུམ་པ་བྱེད་པ། ཤིང་ལ་ཆུ་འདྲེན་ལྟ་བུ་བཞི་པ་ཆེད་དོན། ཤིང་ལས་འབྲས་བུ་ལྟ་བུ་ལྔ་པ་འབྱུང་ཁུངས། ཤིང་གི་ཡལ་ག་ལྟ་བུ་དྲུག་པ་འབྲེལ་སྒྲ། ཤིང་ལ་བྱ་གནས་ལྟ་བུ་བདུན་པ་རྟེན་གནས་ཀྱི་རྣམ་དབྱེའོ། །གཞན་ཡང་སྟེ་སོགས་ལྷག་བཅས་ཀྱི་སྒྲ་དང་། འམ་སོགས་འབྱེད་སྡུད་དང་། ཀྱང་སོགས་ཚིག་རྒྱན་དང་སྡུད་པ། གོ་སོགས་སླར་བསྡུའི་ཕྲད་རྣམས་དང་། དགར་བ་ དང་བརྣན་པའི་དོན་ཅན་གྱི་ནི། རྒྱུ་མཚན་དང་གནས་སྐབས་གདམས་ངག་འབྱེད་སྡུད་ཀྱི་དོན་ཅན་དང་གི་སྒྲ། སྤྱི་ལ་འཇུག་པ་གང་དང་སུ། འདྲི་བའི་དོན་ཅན་གྱི་ཅི། མཚུངས་པར་སྟོན་པ་ཇི་ལྟར་དང་བཞིན་སོགས་ཀྱི་སྒྲ་དུ་མ།
Chinese
以具备基础等而行事，开示犯与不犯的差别以及从犯戒中恢复的方法，是为律藏。在何处经藏中，由于必定开示真谛、菩提分法、解脱等，而明显趋向于寂灭，并且对于蕴、界等法一一也分出各种差别而再三确定，以及以理性的确定而明显了悟经部的意义，并且通过辩论的方式来压倒对方，是为论藏的意义。如此，对于那些经藏之法，通过闻、思、修三种方式来缘取，从而依次在道上留下串习，并且领悟意义，以及获得解脱，并且获得对各个法正确的认识。那么，以何种方式寻求圣法的所缘呢？通过寻求具有名、词、字母性质的名，以及所表达的蕴、界等的意义，以及将名与义联系起来而安立为如瓶子般的体性，以及安立如瓶子的腹部般的差别，通过四种方式进入。从中虽然能使词语清晰，但如果知道这四者在意义上没有成立的方式，那么就会出现不缘名等四种完全了知的智慧。如果开示以窍诀来修持这些的方式，那么就像《智慧光明庄严经》那样的经藏，对该经藏的名称的声音总体执持心，是根本的心。以及对于该经中作为表达方式的章节和偈颂等数量的词语的差别进行分析，以及以四种理对那些词语所开示的意义进行辨析，以及以如此辨析的结果，以毫无疑惑地确定的方式执持，以及将所表达和能表达的一切都归纳为根本名称的意义，从而进行思考，以及祈愿自己相续中获得如是的经藏的意义，即通过六种心的方式进入，并且对于那些意义，以意义总体的显现，通过分别的意识再三持续地寻求或辨析，以这样的方式生起初禅的近分定和正行之间的寂止。之后，当变得更加增上，达到正行殊胜的阶段时，则以无分别的智慧来分别观察。之后，二禅
English
Acting with the possession of a basis and so forth, to show the difference between transgressions and non-transgressions, and the means of recovering from transgressions, is the Vinaya Pitaka. In which Sutra Pitaka, because of the certain exposition of truths, bodhipakṣa dharmas, liberation, etc., it manifestly tends towards extinction, and also for each of the skandhas, elements, etc., various distinctions are made and repeatedly ascertained, and the meaning of the sutras is manifestly realized through the certainty of reason, and to overwhelm the opponent through debate, is the meaning of the Abhidhamma Pitaka. Thus, by focusing on those teachings of the scriptures through the three ways of hearing, thinking, and meditating, one gradually establishes habits on the path, understands the meaning, and attains liberation, and also gains correct knowledge of each dharma. How then does one seek the object of the sacred Dharma? One enters through the four ways of seeking the name which is the nature of name, word, and letter; and the meaning of the expressed skandhas, elements, etc.; and connecting name and meaning and establishing it as the nature of something like a vase; and establishing distinctions like the belly of a vase. Although one clarifies the terms from these, if one knows that these four are not established in meaning, then the four kinds of complete knowledge, such as not focusing on the name, will arise. If one shows the way to practice these with instructions, then like the scripture such as the *Ornament of Wisdom Light Sutra*, holding the mind to the general sound of the name of that scripture is the root mind. And analyzing the distinctions of the words, such as the number of chapters and verses, etc., that are the means of expression in that scripture, and discriminating the meanings taught by those words with the four reasons, and holding the result of such discrimination in a way that is certain without doubt, and summarizing all that is expressed and expressible into the meaning of the root name, and then contemplating, and wishing to obtain such a meaning of the scripture in one's own continuum, that is, entering through the six minds, and for those meanings, with the appearance of the general aspect of meaning, one should repeatedly and continuously seek or analyze with the discriminating consciousness. In this way, one should generate calm abiding between the access concentration and the actual state of the first dhyana. Then, when it becomes more advanced and reaches the stage of the actual special state, one should separately examine with non-conceptual wisdom. Then, the second dhyana.
Chinese
在尚未获得真实禅定之前，应当通过不离止观二者、无有能取所取的作意来进行观察。其中，系心于法的名相是奢摩他（止），辨别其意义是毗钵舍那（观），将名相和意义两者合起来执持是止观双运，即以三种道的方式。依靠获得真实禅定的住立，修成神通，从而供养无量佛陀，听闻佛法等，使道得到极大增长。这样，在资粮道获得殊胜止观的菩萨，了知一切法唯是自心所现，并由此生起串习，由于能取和所取不可得，从而获得四加行道，并由此从见道直至无学道。总而言之，缘于事物的一切如是和所有之义，通过以信解作意和分别念相关的影像，以及以如实性作意和无分别念相关的影像，即通过以彼彼之相显现于意的方式进入，从而获得圆满所需之义的转依。第三，通达各别决定词义之理，即如实通达天、龙、夜叉、人等各类众生以各自语言表达事物的方式。具体而言，就此赡部洲而言，由于印度、藏地、汉地、香巴拉（Shambhala）等地的语言不同，根本字母的多少等安立也有所不同。在印度的梵语中，阿等十六元音，加上从嘎到叉的三十四个辅音，总共五十个阿叉字母，被认为是所有名言词语的根本或基础字母。而在藏地，从嘎到阿的三十个藏文字母，加上代表元音阿里的吉固等四个元音，是根本字母。在藏文字母中，十个后加字中又有五个前加字，以及萨、拉等字头，亚达、拉达等下加字，还有四个元音符号，通过将这些按照适当的方式组合，就能产生所有的名言词语。一般来说，由多个音节组合成嘎瓦等仅表示事物本质的名词，由多个名词组合成嘎瓦仁波等表示事物
English
Until the actual samadhi is attained, one should contemplate through mental engagement that is inseparable from both calm abiding and insight, and devoid of grasping at a subject and object. That is, holding the mind on the name of the Dharma is shamatha (calm abiding), distinguishing its meaning is vipashyana (insight), and holding both name and meaning together is the union of shamatha and vipashyana, which is the manner of the three paths. By relying on the attainment of the actual abiding of samadhi, accomplishing clairvoyance, and thereby making offerings to immeasurable Buddhas, listening to the Dharma, etc., the path is greatly increased. Thus, a Bodhisattva who has attained special calm abiding and insight on the path of accumulation knows all dharmas to be merely appearances of one's own mind, and through familiarizing with this, since apprehending and grasping are not observed, the four paths of application are attained, and from that, one transforms from the path of seeing up to the path of no more learning. In short, by focusing on the meaning of things as they are and as many as they are, through images associated with aspiration and conceptual thought, and through images associated with suchness and non-conceptual thought, that is, by entering through the way in which those various aspects appear to the mind, the transformation of the basis, which is the accomplishment of all that is needed, will be attained. Third, the knowledge of accurately understanding each definitive word is the way in which one accurately understands how various beings, such as gods, nagas, yakshas, humans, etc., communicate meaning through their respective languages. Specifically, in this Jambudvipa, due to the differences in languages of India, Tibet, China, Shambhala (香巴拉), etc., there are different arrangements of the root letters, such as more or less. In the Sanskrit language of India, the sixteen vowels such as "a," plus the thirty-four consonants from "ka" to "ksha," totaling fifty letters of "aksha," are considered the root or basic letters for composing all names and words. In Tibet, the thirty Tibetan letters from "ka" to "a," plus the four vowels such as "gi gu" representing the vowel "a li," are the root letters. Among the Tibetan letters, there are five prefixes among the ten suffixes, as well as head letters such as "sa" and "ra," subjoined letters such as "ya ta" and "ra ta," and the four vowel signs. By combining these in appropriate ways, all names and words arise. Generally, from the combination of many syllables, nouns such as "kawa" arise, which only indicate the essence of things, and from the combination of many nouns, phrases such as "kawa rinpoche" arise, which indicate the essence of things.