Tibetan
མཐའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པའི་རྒྱལ་པོ་རྟེན་འབྲེལ་ཆེན་མོའི་ཁོངས་སུ་རྡོ་རྗེ་གཟེགས་མ་སོགས་དོན་དམ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པ་གཞན་ཇི་སྙེད་པ་འདུ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་མ་བརྟགས་ཉམས་དགའ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བརྟག་ཅིང་དཔྱད་ན་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དོན་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་རྒྱས་པ་ནི་དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་སོགས་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་དུ་སྣང་ཞིང་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་འདོགས་ལ། དོན་དམ་པར་རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་ཉིད་ གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་གྱི་སྟོང་ཉིད་ནི་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་རྟོགས་བྱ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྟོགས་བྱའི་མཆོག་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་སྲས་དང་བཅས་པའི་ཡུམ་ཉིད་དོ། །སྣང་སྟོང་བདེན་པ་དབྱེར་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་ལྟ་བུའི་དོན་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་བསམ་བརྗོད་དང་བྲལ་ཀྱང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སོ་སོ་རང་རིག་པའི་ཚུལ་དུ་མཉམ་པར་འཇོག་ཅིང་། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་གཟུགས་བརྙན་དང་སྤྲུལ་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དང་མཚུངས་པར་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པའི་ངེས་ཤེས་དང་ལྡན་པ་བདེན་གཉིས་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞི་ལམ་འབྲས་བུའི་རྣམ་བཞག་ཐམས་ཅད་མ་རྨོངས་པར་རྟོགས་ཤིང་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ལས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་དང་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་ཆེན་བཀའ་བརྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་གཏན་ལ་དབབ་པའི་སྐབས་སོ། །དེ་ལྟར་གནས་བཅུ་དང་སྡོམ་བཞིའི་དོན་རྟོགས་པ་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་མོའི་བློ་ལྡན་དེས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལེགས་པར་བཤད་པའི་སྒོ་ནས་རྒྱལ་བའི་བསྟན་པ་སྤེལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་ལས་འབྱུང་བས་ན་དེ་བཤད་པ་ལ། དང་པོ་དོན་ སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་དབྱེ་བ་སོགས་ལ་ཚུལ་བཞིན་མཁས་པ་ཡིན་པས། དེ་དག་ནི་གོང་དུ་རྒྱ་ཆེ་བ་མཁས་བྱའི་གནས་བཅུ་དང་། ཟབ་པ་སྡོམ་བཞིའི་དོན་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་ནས་ཤེས་བྱའི་དོན་ཐམས་ཅད་ལ་མ་རྨོངས་
Chinese
所有的边际术语都已完善成立。理智之王，即伟大缘起之中，包含了金刚屑等诸多其他辨析胜义谛的理智。因为缘起的显现，若不加以考察，则仅是令人愉悦而已。若加以考察辨析，则因、果、自性这三者皆不能成立。关于缘起之义进行辨析的理智之范畴，如《中观根本慧论》等中所说的那样。如是，在世俗谛中，显现为因、果、自性这三者，并且如此安立名言。但在胜义谛中，因、果、自性三者的自性皆无，是解脱之门三者的体性，即空性。如是，真俗二谛无别双运，具足一切殊胜之空性，是经由中观之道所证悟的，名为法界。所证悟之至高者，即三世诸佛及其眷属之母。显现与空性、真谛无别，等同于虚空之中心。此义超越了分别念之境，因此虽离思离言，却以无分别之智慧，于各自自证之方式中平等安住。后得位时，一切法显现如同幻术、梦境、影像和化身等比喻，且具足无自性之定解。以分别真俗二谛之智慧，对基、道、果之安立皆能无迷地证悟并宣说。如是，通达空性之义，乃是大乘道与果位功德之源。这是确定大乘经教四法印的章节。如是，通达十处与四摄之义，具足广博与深奥智慧者，以善说正法之方式，弘扬佛陀之教法。而这又源于具足四种各别正知，因此宣说之。首先，义各别正知，即对轮回与涅槃之诸法的体性和差别等，如理精通。这些如同前述广博之十处所知和深奥之四摄之义，如所说般通达，对一切所知之义皆不愚昧。
English
All the marginal terms are well established. The king of reasoning, the great dependent arising, includes vajraśekhara and many other reasonings that examine the ultimate truth. Because the appearance of dependent arising is merely pleasing if not examined. If examined and analyzed, none of the three, cause, effect, and essence, are established. The extensive categories of reasoning that analyze the meaning of dependent arising are as stated in the Madhyamaka-karika, etc. Thus, in the conventional truth, the three, cause, effect, and essence, appear, and thus terms are applied. But in the ultimate truth, the nature of the three, cause, effect, and essence, is non-existent, the nature of the three doors of liberation is emptiness. Thus, the emptiness that is the union of the two truths, inseparable, and possesses all supreme aspects, is what is realized by the Middle Way, called the Dharmadhatu. The supreme object of realization is the mother of the Buddhas of the three times and their sons. Appearance and emptiness, truth inseparable, equality, like the center of the sky, that meaning is beyond the object of conceptualization, therefore, although it is free from thought and expression, it is equally placed in the manner of self-awareness by non-conceptual wisdom. In the subsequent attainment, all phenomena appear similar to examples such as illusion, dream, reflection, and emanation, and possessing the certainty of no self-nature, the wisdom that distinguishes the two truths separately realizes and teaches all the arrangements of the ground, path, and fruit without confusion. Thus, from understanding the meaning of emptiness, all the qualities of the Mahayana path and fruit arise. This is the section on establishing the four seals of the Mahayana teachings. Thus, one who understands the meaning of the ten places and the four summaries, possessing vast and profound intelligence, propagates the Buddha's teachings by means of well-explaining the principles of the sacred Dharma. And that arises from possessing the four individual correct knowledges, therefore, explaining that. First, the meaning of individual correct knowledge is to be skilled in the nature and distinctions of the phenomena of samsara and nirvana, etc., according to the principles. These are like the aforementioned vast ten places of knowledge and the profound meaning of the four summaries, understanding as stated, and not being ignorant of all objects of knowledge.
Tibetan
པའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི། ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དེ་དག་རྗོད་བྱེད་ཀྱི་ངག་རྣམ་དག་གསུང་རབ་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་དང་དོན་ལ་མཁས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ལུང་ཡང་དག་ཏུ་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རབ་ཀྱི་དབྱེ་བ་ལ་རྒྱས་པར་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཏེ། གཟུང་སླ་བ་སོགས་ཀྱི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དོན་གྱི་རྣམ་གྲངས་རྐྱང་པ་ཙམ་སྨྲོས་པ་མདོ་ཡི་སྡེ་དང་། བར་མཐའ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བསྙད་པ་དང་། ཉན་ཐོས་འདས་མ་འོངས་ལུང་བསྟན་པ་དང་། རྐང་པ་གཉིས་པ་ནས་དྲུག་པའི་བར་གྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་དེ་གསུང་བ་དང་། གང་ལ་ཡི་རངས་ནས་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་དང་། གང་ཟག་གང་ལ་བསླབ་པ་གང་བཅས་ཚུལ་སོགས་ཀྱི་གླེང་གཞི་དང་ལྡན་པ་དང་། དཔེ་དང་བཅས་ཏེ་རྟོགས་པ་བརྗོད་པ་དང་། སྔོན་གྱི་སྦྱོར་བ་བསྟན་པ་དེ་ལྟ་བུར་བྱུང་བ་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྔོན་གྱི་སྐྱེས་རབས་བརྗོད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་བསླབ་བྱ་ཕར་ཕྱིན་སོགས་ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་དོན་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་སྟོན་པ། འདི་ལ་རྣམ་པར་འཐག་པ་དང་ མཚུངས་བྲལ་ཀྱང་ཟེར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་བྱང་སེམས་ཀྱི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་བསྟན་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཏན་ལ་དབབ་པ་དང་བཅུ་གཉིས་སོ། །དེ་ལས་དང་པོ་ལྔ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད། དེ་རྗེས་གླེང་གཞི་སོགས་བཞི་ནི་འདུལ་བ། དེ་རྗེས་རྒྱས་རྨད་བྱུང་གཉིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད། གཏན་དབབ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀའི་མངོན་པའོ་ཞེས་ཀུན་བཏུས་སུ་གསུངས། དེ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། དེ་ཡང་བསྡུ་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་གཉིས་སུའང་འདུའོ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་ནི་འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་མངོན་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་གིས་རིམ་པ་བཞིན་སྤྱོད་པ་ངན་པ་དང་། ཐེ་ཚོམ་དང་། ལྟ་བ་དྲི་མ་ཅན་སྤོང་བ་དང་། བསླབ་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་གསུམ་གཙོ་ཆེར་སྟོན་པའམ། ཡང་ན་མདོ་སྡེས་བསླབ་པ་གསུམ་ཀ །འདུལ་བས་ཚུལ་ཏིང་གཉིས། མངོན་པས་ཤེས་རབ་སྟོན་ཞེས་ཀྱང་གསུངས། ཡང་བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས། མདོ་སྡེས་ཆོས་དང་དོན་གཉིས་ལ་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བ་དང་། འདུལ་བས་དེ་གཉིས་སྒྲུབ་པ་དང་། མངོན་པས་དེ་གཉིས་འབེལ་གཏམ་གྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའོ། །གང་དུ་གསུང་བའི་ཡུལ་དང་གང་ཟག་སོགས་ཀྱི་གླེང་གཞི་དང་བཅས་ཏེ་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆོས་དང་དོན་དུ་ལྡན་པ་དགོངས་པ་ཟབ་མོས་བསྟན་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གླེང་
Chinese
པའོ། །第二是正确地理解各种法，即精通应知的那些事物，用纯净的语言表达，圣教的词句和意义。也就是，成为正确教证的佛陀教言的分类，广义上有十二支：为了容易理解等目的，只说了意义的单一名称，是经部；以中间和结尾的偈颂来表达；声闻对过去未来的授记；从二句到六句的偈颂来宣说；随喜而特别宣说；具备针对某人应学何法等情况的开端；用比喻来讲述证悟；显示过去的修行，像那样发生过；讲述菩萨们过去的故事；菩萨的学处，如波罗蜜多等，极其广阔地显示深刻而广大的意义。这也被称为殊胜分别和无与伦比。显示声闻和菩萨的奇妙和罕见；以及毫不颠倒地确定所知诸法的体性，这就是十二种。其中前五种是声闻的律藏。之后开端等四种是律藏。之后广说和奇妙两种是菩萨的律藏。确定是大小乘二者的论藏，这是在《集论》中说的。全部归纳起来是三藏，再归纳起来也可以归为大小乘的二藏。三藏是律藏、经藏、论藏三种，它们依次主要显示舍弃恶行、疑惑和有染污的见解，以及学处戒律、禅定、智慧三种。或者说，经藏显示三种学处，律藏显示戒律和禅定两种，论藏显示智慧，这也是这样说的。又从作用的角度来说，经藏消除对法和义二者的疑惑，律藏成办这二者，论藏通过辩论的方式来确定这二者。与何处宣说相关的处所和人物等开端一起，具备二谛的体性，具备法和义，以甚深密意来显示，这是经藏的意义。
English
Pa'o. Secondly, to correctly understand each of the various dharmas is to be skilled in the words and meanings of the pure speech that expresses those things to be known, the holy scriptures. That is to say, the divisions of the Buddha's teachings, which have become valid scriptures, are extensively twelvefold: The section of sutras, which only mentions the single names of meanings for the purpose of easy comprehension, etc.; expressing with verses that have a beginning and an end; predictions of the past and future of the Hearers; speaking in verses from two to six lines; specially expressing with joy; possessing a basis for discussion of what a person should learn, etc.; expressing realization with examples; showing past practices, how they occurred; telling the past lives of the Bodhisattvas; extensively showing the profound and vast meaning of the Bodhisattva's training, such as the perfections. This is also called "distinctive analysis" and "incomparable." Showing the wonderful and marvelous things of the Hearers and Bodhisattvas; and unerringly establishing the characteristics of all knowable dharmas, these are the twelve. Of these, the first five are the Vinaya Pitaka of the Hearers. After that, the four beginning with the introduction are the Vinaya. After that, the two of extensive and marvelous are the Vinaya Pitaka of the Bodhisattvas. The establishment is the Abhidhamma of both the Great and Small Vehicles, as stated in the Compendium. All of that is summarized into the Three Pitakas, and it can also be summarized into the Two Pitakas of the Great and Small Vehicles. The Three Pitakas are the Vinaya Pitaka, the Sutra Pitaka, and the Abhidhamma Pitaka. These successively mainly show abandoning bad conduct, doubt, and views with defilements, and the three trainings of discipline, concentration, and wisdom. Or, the Sutra Pitaka shows all three trainings, the Vinaya shows the two of discipline and concentration, and the Abhidhamma shows wisdom, as it is also said. Also, from the perspective of function, the Sutra Pitaka eliminates doubt about both dharma and meaning, the Vinaya accomplishes these two, and the Abhidhamma establishes these two through discussion. Together with the basis of discussion of the place and person, etc., where it is spoken, possessing the characteristics of the two truths, possessing dharma and meaning, showing with profound intention, this is the meaning of the Sutra Pitaka. The discussion