Tibetan
ཁམས་ཀྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་དབྱེ་བ་གཞན་དག་ཀྱང་དོན་གྱིས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དུ་མ་འདུས་པ་མེད་དོ། །ཁམས་ཀྱི་རབ་དབྱེ་ལ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལས། གཟུགས་ཅན་དུ་གཏོགས་པ་དབང་ལྔ་དོན་ལྔའི་ཁམས་བཅུ་དང་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སྟེ། ལྷག་མ་གཟུགས་ཅན་མིན་པའོ། །མིག་ལམ་དུ་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་ནི་གཟུགས་ཁམས་གཅིག་པུ། ལྷག་མ་བསྟན་མེད་དོ། །ཕན་ཚུན་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དབང་ལྔ་ཡུལ་ལྔ་སྟེ་གཟུགས་ཅན་བཅུ་ལས་ལྷག་མ་རྣམས་ཐོགས་པ་མེད་པའོ། །ཟག་མེད་ནི་ཁམས་ཐ་མ་ཡིད་དང་ཡིད་ཤེས་དང་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་སེམས་བྱུང་ལམ་ བདེན་དུ་གཏོགས་པ་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཡིན་ལ་དེ་རྣམས་མ་གཏོགས་པའི། ཁམས་ལྷག་མ་རྣམས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟག་བཅས་སོ། །འདོད་པ་ན་ཁམས་ཐམས་ཅད་ཡོད། གཟུགས་ཁམས་ན་དྲི་རོ་དང་སྣ་ལྕེའི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་མ་གཏོགས་པ་བཅུ་བཞི་ཡོད། གཟུགས་མེད་ན་ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་ཡོད་དོ། །སེམས་ཁམས་བདུན་དང་གཟུགས་སྒྲ་དང་ཆོས་ཁམས་བཅུ་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གསུམ་ཆར་ཡོད། ལྷག་མ་རྣམས་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་སྒྲ་དྲི་རོ་རེག་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དྲུག་ཕྱི། ལྷག་མ་བཅུ་གཉིས་ནི་ནང་གིའོ། །དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་སེམས་ཁམས་བདུན་དང་། ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །ལྷག་མ་རྣམས་དམིགས་མེད་པའོ། །རྟོག་བཅས་ནི་ཡིད་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་ཆ་དང་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སེམས་བྱུང་གི་ཆ་རྟོག་བཅས་རྣམས་སོ། །རང་རྒྱུད་ཀྱི་ཚོར་བས་ཟིན་པ་དབང་པོ་ལྔ་དང་ནང་གི་གཟུགས་དྲི་རོ་རེག་དགུའོ། །ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་འདུས་མ་བྱས་རྟག་པ་ཡིན་ལ། གཞན་རྣམས་འདུས་བྱས་དང་མི་རྟག་པའོ། །དབང་པོ་ལྔ་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་ནི་འཛིན་པ་དང་། གཞན་རྣམས་གཟུང་བའོ། །རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་དང་བཅས་པ་ནི་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་ལྔའོ། །ཡིད་ཡིད་ཁམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་གཉིས་བཅས། གཉིས་མེད། རྟོག་མེད་དཔྱོད་བཅས་གསུམ་ཡོད། དེ་དག་གི་ལྷག་མ་རྣམས་རྟོག་དཔྱོད་མེད་པའོ། །གཟུགས་ཅན་གྱི་ ཁམས་བཅུ་ནི་རྡུལ་ཕྲན་བསགས་པའོ། །ལྷག་མ་ནི་མ་བསགས་པའོ། །གཅོད་བྱེད་ཡིན་པ་དང་གཅད་བྱ་ཡིན་པ་གཟུགས་དྲི་རོ་རེག་བཞི་ཁོ་ན་སྟེ། བསྲེག་འཇལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ཅན་བཅུ་དང་མིག་ཤེས་སོགས་ལྔ་ནི་སྒོམ་པས་སྤང་བྱ། ཁམས་ཐ་མ་གསུམ་ལ་མཐོང་སྒོམ་གྱིས་སྤང་བྱ་དང་སྤང་བྱ་མིན་པ་གསུམ་དུ་ཡོད་དོ། །བྱུང་བ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དབྱེ་ན། རྣམ་སྨིན་དང་རྒྱས་བྱུང་ནི་ནང་གི་དབང་པོ་ལྔའོ། །རང་གི་རིགས་འདྲའི་རྒྱུ་མཐུན་དང་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་སེམས་ཁམས་བདུན་དང་ཆོས་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཏེ་ཐོགས་པ་མེད་པ་བརྒྱད་པོ་དེའི་ཆ་འགའོ། །སྒྲ་ལ་རྒྱུན་མེད་པས་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་མིན་ལ། དབྱངས་སྙན་མི་སྙན་དུ་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མགྲིན་པའི་དབྱིབས་སོགས་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པའོ། །འདི་དག་གི་ལྷག་མ་དབང་པོའི་ཚོགས་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་མཐུན་རྒྱས་བྱུང་རྣམ་སྨིན་ལས་བྱུང་བ་གསུམ་ཡོད་ལ། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་ཁམས་རྣམས་རྒྱུ་མཐུན་ཁོ་ན་ལས་སོ། །རྒྱས་བྱུང་ཞེས་པ་ལུས་རྒྱས་པའི་རྒྱུ་བཞི་ནི། ཟས་དང་། བཀུ་མཉེ་དྲིལ་ཕྱིས་སོགས་ལེགས་པར་བྱ་བ་དང་། གཉིད་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞིའོ། །དབང་པོ་རྣམས་ལ་རང་གི་ཤེས་པ་དངོས་སུ་རྟེན་པའི་བྱ་བ་བྱེད་བཞིན་པ་སད་ཅིང་གཟུགས་ལ་རྟོག་པའི་མིག་དབང་གི་གནས་སྐབས་ལྟ་བུ་ལ་དབང་པོ་རྟེན་བཅས་དང་། དེ་ལྟ་མིན་པ་གཉིད་ལོག་པའི་མིག་དབང་ལྟ་བུ་ལ་དེ་མཚུངས་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་གོང་མའི་ལུས་ལ་འོག་མའི་མིག་རྟེན་པ་མིན་ཏེ། རང་ས་ན་མིག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁམས་འོག་མའི་མིག་དབང་གིས་གོང་མའི་གཟུགས་མི་མཐོང་སྟེ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར། རྣ་བའང་དེ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་པས་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ལྷའི་མིག་རྣ་ཐོབ་ན། བསམ་གཏན་དེ་བའི་སས་བསྡུས་པའི་འབྱུང་བ་རྒྱུར་བྱས་པའི་དབང་པོ་དྭངས་པ་རང་གི་མིག་དང་རྣ་བའི་ཐེན་ཀོར་དུ་འབྱུང་སྟེ། དབང་པོ་དེ་ནི་རྟག་ཏུ་རྟེན་བཅས་ཡིན་ལ། ཞར་འོན་ལྟ་བུའི་མ་ཚང་བ་མེད་ཅིང་། ཐག་རིང་བ་དང་ཕྲ་བའི་གཟུགས་དང་། བསྒྲིབ་ཅིང་བར་ཆོད་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དབང་པོས་རང་ས་དང་འདོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཤེས་པ་སོགས་འགྲེའོ། །ལྷའི་མིག་དེ་ལྟ་བུ་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་ཡོད་པས་སྟོང་གཉིས་དང་། རང་རྒྱལ་བསེ་རུ་ལྟ་བུས་སྟོང་གསུམ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་གཟིགས་སོ། །ལྷའི་མིག་དེ་ཚེ་འདིར་བསམ་གཏན་བསྒོམས་སྟོབས་ཀྱིས་མིན་ཀྱང་། སྔོན་བསྒོམས་པ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པ་ཡོད་ཀྱང་། དེས་བར་སྲིད་མི་མཐོང་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་སོགས་པ་ཁམས་གོང་འོག་གི་དབང་པོ་དང་ཤེས་པ་འབྱུང་ཚུལ་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཁམས་ཀྱི་སྐབས་སོ།། །།སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ནི། མིག་གི་ཁམས་དང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་དོན་གཅིག་སྟེ། སོ་སོའི
Chinese
以界之名安立的其他分类，实际上没有不包含在十八界中的。界的详细分类中，十八界里，属于有色的是五根、五境的十界和法界的一部分。其余不是有色的。眼睛能见到的只有色界，其余都不可见。互相有障碍的是五根五境，即十个有色法，其余都没有障碍。无漏是最后三界，意和意识以及法界的心所属于道谛和无为法，除了这些以外，其余的界都是产生烦恼的显现对境，因此是有漏。欲界有所有的界。色界没有香、味和鼻舌识的界，有十四个。无色界有最后三界的一部分。心界七个以及色、声和法界十个，有善、不善、无记三种。其余都是无记。色、声、香、味、触、法六界是外，其余十二个是内。具有对境的是心界七个和法界的一部分心所。其余没有对境。具有分别的是意和意识的一部分以及法界的一部分心所的具有分别的部分。以自续的感受所摄持的是五根和内的色、香、味、触九个。法界的一部分无为法是常，其余都是有为法和无常。五根和心心所是能取，其余是所取。具有寻伺二者的是五识界。意、意界、心所具有寻伺二者，无二，无寻有伺三种。它们的其余部分没有寻伺。有色的 十界是微尘积聚的。其余不是积聚的。是能断和所断的只有色、香、味、触四种，焚烧和测量也是如此。十个有色法和眼识等五个是修所断。最后三界有见修所断和非所断三种。三有的差别
English
Other classifications established by the name of realms are actually all included within the eighteen realms. In the detailed classification of realms, among the eighteen realms, those that belong to the form realm are the ten realms of the five faculties and the five objects, and a part of the dharma realm. The rest are not of the form realm. What can be seen by the eye is only the form realm; the rest are invisible. What have mutual obstruction are the five faculties and the five objects, that is, the ten form realms; the rest are without obstruction. The uncontaminated are the last three realms: mind, consciousness, and the mental factors of the dharma realm that belong to the path truth and the unconditioned. Apart from these, the remaining realms are the manifest objects of experience for the arising of afflictions, therefore they are contaminated. In the desire realm, all realms are present. In the form realm, there are fourteen realms, excluding the realms of smell, taste, and nose and tongue consciousnesses. In the formless realm, there is a part of the last three realms. The seven mind realms, as well as form, sound, and the ten dharma realms, all have the three qualities of virtuous, non-virtuous, and neutral. The rest are neutral. The six realms of form, sound, smell, taste, touch, and dharma are external; the remaining twelve are internal. What have objects are the seven mind realms and a part of the dharma realm's mental factors. The rest are without objects. What have conceptualization are the parts of mind and consciousness, and the parts of the mental factors of the dharma realm that have conceptualization. What are apprehended by one's own continuum of feeling are the five faculties and the nine internal form, smell, taste, and touch. A part of the dharma realm, the unconditioned, is permanent; the rest are conditioned and impermanent. The five faculties and mind and mental factors are the grasper, and the rest are the grasped. What have both investigation and analysis are the five consciousness realms. Mind, mind realm, and mental factors have both investigation and analysis, neither, and the three of no investigation but with analysis. The rest of these do not have investigation and analysis. The ten form realms are accumulations of particles. The rest are not accumulations. What are the agents of cutting and what are to be cut are only the four: form, smell, taste, and touch; burning and measuring are also the same. The ten form realms and the five, such as eye consciousness, are to be abandoned by meditation. The last three realms have the three categories of what are to be abandoned by seeing and meditation, and what are not to be abandoned. The differences of the three realms of existence
Chinese
耶！异熟和增上生是内部的五根。由自类的等流因和异熟所生的七识界和法界的一部分心所，即无碍的八者的一部分。声音没有常性，所以不是异熟所生。使声音悦耳或不悦耳的原因，如喉咙的形状等，是异熟所生。这些的其余部分，即存在的根聚，有等流、增上生、异熟所生三种。外境的界只有等流因。增上生是指身体增长的四个原因：食物，按摩、揉搓等良好的行为，睡眠和等持。诸根对自己的识直接起依止作用，如清醒时眼根对色法的分别，称为有依根。不是这样，如睡眠时的眼根，称为同类。上界的身体不依止下界的眼睛，因为自己的地方有最好的眼睛。下界的眼根看不到上界的色法，因为太细微。耳朵也是如此。如果欲界的人通过修习的力量获得天眼天耳，那么由禅定天的界所摄的四大作为原因，清净的根在自己的眼睛和耳朵的孔隙中产生。这个根总是具有依止，没有像聋哑人那样的不完整，并且能看到听到遥远和细微的色法，以及被遮蔽和阻隔的事物。也就是说，通过初禅的根，可以了解自己的界和欲界的行境等。像这样的天眼，阿罗汉有，能看到二千世界；像独觉犀牛一样，能看到三千世界；佛能看到无数的世界。即使天眼不是今生通过修习禅定的力量获得的，也有通过前世修习等的异熟所生而获得的，但据说它看不到中阴。因此，要了解上下界的根和识产生的各种方式。界的章节结束。十二处是：眼界和眼处意义相同，各自的
English
Yes! The Vipāka and Adhipati-phala are the five inner sense faculties. The seven consciousness-dhātus born from the Hetu-sadṛśa of one's own kind and the Vipāka, and the mental factors that are one aspect of the Dharma-dhātu, i.e., some parts of the eight unobstructed ones. Sound is not permanent, so it is not born from Vipāka. The cause of making sounds pleasant or unpleasant, such as the shape of the throat, etc., is born from Vipāka. The remainder of these, i.e., the existing aggregates of sense faculties, have three origins: Hetu-sadṛśa, Adhipati-phala, and Vipāka-phala. The external realms are only from Hetu-sadṛśa. Adhipati-phala refers to the four causes of bodily growth: food, proper actions such as massage and rubbing, sleep, and Samādhi. The sense faculties that directly support their own consciousness, such as the state of the eye faculty when awake and perceiving forms, are called supported sense faculties. Those that are not, such as the eye faculty when asleep, are called similar. The body of the upper realm does not rely on the eyes of the lower realm, because in its own realm there are excellent eyes. The eye faculty of the lower realm cannot see the forms of the upper realm because they are too subtle. The same is true for the ears. If someone in the desire realm obtains divine eyes and ears through the power of meditation, then the pure sense faculties, with the elements gathered from the Dhyāna-deva realm as their cause, arise in the apertures of their own eyes and ears. These sense faculties are always supported, without any incompleteness like that of the deaf and dumb, and they can see and hear distant and subtle forms, as well as things that are obscured and obstructed. That is, through the sense faculties of the first Dhyāna, one can understand one's own realm and the objects of the desire realm, etc. Such divine eyes are possessed by Arhats, who can see two thousand worlds; by Pratyekabuddhas like the rhinoceros, who can see three thousand worlds; and by Buddhas, who can see countless worlds. Even if divine eyes are not obtained in this life through the power of meditating on Dhyāna, there are those who obtain them at birth, born from the Vipāka of previous meditation, etc., but it is said that they cannot see the Bardo. Therefore, one should understand the various ways in which the sense faculties and consciousness of the upper and lower realms arise. End of the section on realms. The twelve Āyatanas are: the eye-dhātu and the eye-āyatana have the same meaning, each of their own.