English
Forgetting is forgetting due to the unclear focus on the object of concentration. It is the wrong mindfulness that corresponds to the afflictions that are contrary to mindfulness, and it is the basis for distraction. Non-alertness is the wisdom of distraction that corresponds to afflictions. It is not acting with alertness in the actions of the three doors (body, speech, and mind), but letting them go naturally, which is the basis for the occurrence of downfall. Drowsiness is part of ignorance. With the state of heaviness of body and mind, one cannot engage with the object, but withdraws inward, and the mind is not workable, which is the basis of afflictions. Excitement is part of the desire that follows the signs of suffering. The mind scatters to external objects, making it unworkable and unpacified, which is an obstacle to calm abiding. Distraction is part of the three poisons. The mind moves and wanders to external objects, making it impossible to focus on a virtuous object. There are distinctions such as external distraction, internal distraction, and sign distraction. Thus, these twenty are part of the root afflictions and are close to them, so they are called near afflictions. Among the four variable factors, sleep is dependent on the cause of sleep. Without distinguishing between good and bad, similar and dissimilar, time and non-time, it gathers the five consciousnesses inward. It is part of ignorance and is the basis for losing affairs. Regret is the remorse with a displeased state of mind about what was done before, which is an obstacle to the mind's abiding. Conceptualization is the mental verbalization that relies on attention and wisdom to seek all objects of focus. It grasps the rough general meaning, with a coarse appearance, like not distinguishing between a bowl and a vase for a distant object, but only grasping that much. Analysis is the mental examination that relies on attention and wisdom to distinguish the differences of that object, with a subtle appearance, like grasping a new, unbroken vase. These can be transformed into good, bad, or neutral depending on the difference in motivation and intention, so they are called the four variable factors. These mental factors are generally said to be the main factors that distinguish the many categories of mind and the differences between virtuous and non-virtuous mental factors. In addition, from the differences in the way of grasping of mind and perception, there are aversion and non-aversion,
Tibetan
འ་བ་དང་མི་དཀའ་བ། བཟོད་པ་དང་མི་བཟོད་པ་སོགས་རྣམ་གྲངས་ཤིན་ཏུ་མང་པོར་འགྱུར་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ནི་སེམས་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་འདུ་བྱེད་དོ། །སེམས་བྱུང་ལྟ་བུའི་འདུ་བྱེད་མིན་ཡང་འདུས་ བྱས་སུ་ནི་གཏོགས་དགོས་ཤིང་བེམ་ཤེས་གང་རུང་དུ་བསྡུ་བར་མི་འོས་པའི་ཆོས་ལ་སེམས་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མིན་པའི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བེམ་ཤེས་ལྡན་མིན་གསུམ་གྱིས་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། རྡུལ་དུ་གྲུབ་པ་བེམ་པོའོ། །གསལ་ཞིང་རིག་པ་ཤེས་པའོ། །དེ་གཉིས་མ་ཡིན་པའི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དོ། །ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དེ་གང་ཞེ་ན། རང་གི་རྒྱུད་ལ་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ཆོས་གང་ཞིག་སྔར་མེད་གསར་དུ་ཐོབ་པ་དང་ཐོབ་པ་དེའི་རྒྱུན་ལྡན་པ་ལ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་ཆོས་ཡིན་ལ་འདུས་བྱས་ཀྱང་ཡིན་པས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་སོགས་རང་རྒྱུད་ལ་ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་ཏེ་འགྲིབ་པར་གྱུར་པ་ལ་མ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་སོ་སོའི་རིས་སུ་སྐྱེས་ཏེ་སྐལ་པ་མཉམ་པའི་ཆོས་དེ་ལ་སྐལ་མཉམ་མམ་རིས་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་དགེ་རྒྱས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ལ་ཁམས་གོང་མའི་འདོད་ཆགས་དང་མ་བྲལ་བ་ཞིག་གིས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་སེམས་བྱུང་རྒྱུན་བརྟན་པ་མ་ཡིན་པ་འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་རྣམས་གནས་སྐབས་སུ་འགོག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སེམས་སེམས་བྱུང་ཁེགས་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ལྟ་བུ་སྙོམས་འཇུག་གི་ནུས་པས་སྔོན་མེད་གསར་དུ་ཐོབ་ཅིང་། ཡང་དེ་ལས་ལྡངས་ཏེ་འགག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་འགག་ཡོད་ཀྱང་དེ་བེམ་ཤེས་གང་ཡང་ མིན་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་བཞག་གོ། དེ་བཞིན་དུ་སྙོམས་འཇུག་དེས་འཕངས་ནས་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་སྐྱེས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་སྲིད་རྩེའི་སེམས་ལས་གྱེན་དུ་བསྐྱོད་དེ་བདག་མེད་པ་དང་ཞི་གནས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་སྔོན་དུ་བཏང་བས་སེམས་བྱུང་བརྟན་པ་མིན་པ་རྣམས་དང་བརྟན་པ་ལས་ཁ་ཅིག་སྟེ། ཉོན་ཡིད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་རྣམས་ཁེགས་པའོ། །འདི་གསུམ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དུ་འཇོག་པའི་སྐབས་ན་ཇི་སྲིད་སེམས་སེམས་བྱུང་འགོག་པའི་ནུས་པ་དེ་ལ་གོ་དགོས་སོ། །བརྟན་པ་ཀུན་གཞི་ནི་འདུ་ཤེས་མེད་པ་པ་དང་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ཀྱིས་མི་ཁེགས་ཏེ་དེའི་དབང་གིས་སེམས་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་རུང་ངོ་།
Chinese
易与不易，忍与不忍等，要知道会变成非常多的种类。这些是与心相应之行。虽然不是如心生般的行，但必须属于有为法，对于不适合归纳于色法和识法任何一方的法，称为非与心相应之行的法。如是，要知道以色、识、非相应三者涵盖了一切有为法。由微尘组成的是色法。清晰且有知觉的是识法。不是这两者的一切有为法都是非相应行。什么是非相应行呢？对于自己相续中的善、不善、无记之法，任何一种先前没有而新获得的，以及已获得之法的相续存在，称为获得。因为是属于相续的法，而且也是有为法，所以称为非相应行。同样，对于善等在自己相续中从获得的状态退失而减少，称为未获得。众生各自的类别中产生，具有相同命运的法，称为同分或类别相同。无想定是，已经远离善增上的贪欲，但尚未远离上界贪欲的某人，通过作意的方式，暂时止息心和心所的相续不稳固的六识的生起，像这样心和心所止息的状态，由等持的力量新获得，并且又从那状态起身而灭，因此有生有灭，但那不是色法和识法任何一种法，所以安立为非相应行。同样，由该等持所牵引，在无想天中出生的无想有情，以及灭尽定是，从有顶天的心向上超越，以无我和寂止的意识为先导，止息不稳固的心所，以及稳固心所中的一部分，即烦恼意所摄的心所。这三者在安立为非相应行的时候，必须理解为只要是能止息心和心所的力量。稳固的阿赖耶识不会被无想有情和灭尽定所止息，因此凭借它的力量，心仍然能够再次生起。
English
Easy and difficult, patience and impatience, etc., know that they will turn into very many kinds. These are the formations that are in accordance with the mind. Although it is not a formation like mind-born, it must belong to the conditioned phenomena. For a phenomenon that is not suitable to be classified as either form or consciousness, it is called a phenomenon of formation that is not in accordance with the mind. Thus, know that all conditioned phenomena are covered by the three: form, consciousness, and non-association. What is composed of particles is form. What is clear and conscious is consciousness. All conditioned phenomena that are not these two are non-associated formations. What are non-associated formations? For any dharma of virtue, non-virtue, or neutrality in one's own continuum, which was previously non-existent and newly acquired, and for the continuous existence of that acquired dharma, it is called acquisition. Because it is a dharma belonging to the continuum and is also a conditioned phenomenon, it is called a non-associated formation. Similarly, for virtue, etc., which has deteriorated and diminished from the state of acquisition in one's own continuum, it is called non-acquisition. The dharma that is born into the respective classes of sentient beings and has equal destiny is called homogeneity or similarity of class. The absorption of non-perception is when someone who has abandoned the desire for the increase of virtue, but has not abandoned the desire for the higher realms, temporarily stops the continuous arising of the six consciousnesses, which are not stable in mind and mental factors, through the means of attention. Such a state of cessation of mind and mental factors is newly acquired by the power of absorption, and again arises and ceases from that state, so there is arising and ceasing, but that is not any dharma of form or consciousness, so it is established as a non-associated formation. Similarly, the non-percipient being born in the realm of non-perception, propelled by that absorption, and the cessation absorption, which transcends the mind of the peak of existence, with the consciousness of selflessness and quiescence as the precursor, stops the unstable mental factors, and some of the stable mental factors, namely the mental factors included in afflicted mind. When these three are established as non-associated formations, it must be understood as the power to stop the mind and mental factors. The stable Alaya consciousness is not stopped by the non-percipient being and the cessation absorption, so by its power, the mind can still arise again.
Tibetan
།སྲོག་གི་དབང་པོ་ནི་སེམས་ཅན་རིས་མཐུན་པར་སྔོན་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཅི་ཙམ་གནས་པའི་དུས་ངེས་པ་ཚེ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །སྐྱེ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ད་ལྟར་བྱུང་བའོ། །གནས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུན་གནས་པའོ། །རྒ་བ་ནི་རྒྱུན་གཞན་དུ་འགྱུར་བའོ། །མི་རྟག་པ་ནི་རྒྱུན་འཇིག་པ་སྟེ་འདི་བཞི་ལ་འདུས་བྱས་སུ་མཚོན་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་ཞེས་བྱའོ། །མིང་གི་ཚོགས་ནི་ཀ་བུམ་སོགས་དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཙམ་བརྗོད་པའི་བརྡའོ། །ཚིག་གི་ཚོགས་ནི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་སྦྱར་ཏེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བླ་དྭགས་སོ། །ཡི་གེའི་ཚོགས་ནི་མིང་ཚིག་གཉིས་ཀྱི་རྩོམ་གཞིར་གྱུར་པའི་ཡིག་འབྲུ་ཨ་ལ་སོགས་ པའོ། །འདི་གསུམ་སྐད་གདངས་ཀྱིས་བསྡུས་ན་ཡང་སྒྲ་ཙམ་དང་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་བརྡར་བཏགས་ནས་བརྗོད་བྱ་ལུང་སྟོན་པ་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཅན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སུ་གཏོགས་པའོ། །མངོན་པ་མཛོད་ལས་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ཙམ་གསུངས་སོ། །མངོན་པ་ཀུན་བཏུས་ལས་སྔ་མ་བཅུ་བཞིའི་སྟེང་དུ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་མ་ཐོབ་པའོ། །འདི་ནི་བེམ་ཤེས་ལྡན་པ་ལ་བཏགས་པའི་གང་ཟག་གི་བྱེ་བྲག་གོ། །འཇུག་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འཇུག་པའོ། །སོ་སོར་ངེས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པའོ། །འབྱོར་འབྲེལ་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའོ། །མགྱོགས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མྱུར་བར་འབྱུང་བའོ། །གོ་རིམ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རེ་རེ་ནས་རིམ་བཞིན་འབྱུང་བའོ། །དུས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བའི་ཡུན་གྱི་གནས་སྐབས་སོ། །ཡུལ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་པོ་ཐམས་ཅད་ན་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ལས་བཏགས་པའོ། །གྲངས་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་སོ་སོ་ཐ་དད་པ་ལ་བགྲངས་ཏེ་བཞག་པའོ། །ཚོགས་པ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རྐྱེན་འདུས་པའི་གནས་སྐབས་ལས་སོ། །ཉེར་བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་མཚོན་ནས་བེམ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་ཆོས་འདུས་བྱས་སུ་བསྡུ་དགོས་ལ་བེམ་ཤེས་གང་རུང་དུ་བསྡུར་མི་འོས་པ་དུ་མ་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་སོ་སོར་རིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་དབྱེ་ན། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་གྱི་ཚོགས་དྲུག་ནི། བདག་རྐྱེན་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་བློ་གང་གིས་གཟུགས་ཤེས་པ་ནས། བདག་རྐྱེན་ཡིད་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་བློ་གང་གིས་རང་ཡུ
Chinese
壽命的自在力，是指有情眾生因各自業力所感，所能安住的時間，被稱為壽命。出生是指諸行從未有到現在生起。安住是指它的相續存在。衰老是指相續轉變為其他。無常是指相續毀滅，這四者被稱為有為法的四種特徵。名稱的集合是指僅僅表達事物本質的符號，如柱子、瓶子等。語句的集合是指將事物的本質和特點結合起來顯示的詞語。文字的集合是指構成名稱和語句基礎的字母，如阿等。這三者即使以聲音來概括，也與單純的聲音不同，它們被賦予了心的符號，具有指示所表達的內容等能力，屬於有為法。在《俱舍論》中只講了這十四種。在《攝阿毘達磨論》中，在前十四種的基礎上，又加上：異生是指未獲得聖者之法的人。這是對具有物質和意識的人所假立的一種個體差別。進入是指因和果相續不斷地進入。各別決定是指因和果是不同的。相應關聯是指因和果是相互一致的。迅速是指因和果迅速產生。次第是指因和果一個個依次產生。時間是指因和果持續產生的時間階段。處所是指在所有十方都有因和果存在而假立的。數量是指對諸行各自不同的進行計數和設定。集合是指因和果的條件聚合的狀態。要明白，用這二十四種來代表，凡是假立在物質和意識狀態上的法都必須歸入有為法，並且要知道有許多不適合歸入物質或意識任何一方的法。識蘊是指能個別認識諸法本質的，對它進行分類，有眼識乃至意識之間的六識，即以眼根為所依而產生的，能夠認識色法的智慧，乃至以意根為所依而產生的，能夠認識自
English
The power of life is the definite time that sentient beings, according to their respective karmas, can abide, which is called life. Birth is the arising of conditioned phenomena from non-existence to existence. Abiding is the continuation of that. Aging is the transformation of the continuum into something else. Impermanence is the destruction of the continuum; these four are called the four characteristics that define conditioned phenomena. The collection of names refers to symbols that merely express the essence of things, such as pillars and vases. The collection of sentences refers to words that combine and show the essence and characteristics of things. The collection of letters refers to the letters that form the basis of names and sentences, such as A. Even when these three are summarized by sound, they are different from mere sound. They are endowed with the symbols of the mind and have the ability to indicate what is expressed, etc., and belong to conditioned phenomena. In the Abhidharmakosha, only these fourteen are mentioned. In the Abhidharmasamuccaya, in addition to the previous fourteen, it adds: Ordinary beings are those who have not attained the Dharma of the noble ones. This is a distinction of individuals attributed to those who possess matter and consciousness. Entering is the continuous entry of cause and effect without interruption. Separate determination is that cause and effect are different. Corresponding connection is that cause and effect are mutually consistent. Swiftness is that cause and effect arise quickly. Order is that cause and effect arise one by one in sequence. Time is the duration of the continuous arising of cause and effect. Place is attributed to the existence of cause and effect in all ten directions. Number is the counting and setting of each different conditioned phenomenon. Collection is the state of the aggregation of the conditions of cause and effect. It should be understood that, represented by these twenty-four, all phenomena attributed to the state of matter and consciousness must be included in conditioned phenomena, and it should be known that there are many phenomena that are not suitable to be included in either matter or consciousness. The aggregate of consciousness is that which individually recognizes the essence of all phenomena. Classifying it, there are the six consciousnesses from eye consciousness to mind consciousness, that is, the wisdom that arises relying on the eye faculty and is able to recognize forms, up to the wisdom that arises relying on the mind faculty and is able to recognize self-