Tibetan
ས་པ་ན་བདེ་ཡང་འགག་པ་ན་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །ཞེས་ གསུངས་སོ། །དེས་ན་བདེ་བ་ཆེ་ཕྲ་གང་མྱོང་ཡང་སྔ་མ་རིམ་པས་འགག་ནས་ཕྱི་མ་རིམ་པས་སྐྱེ་ལ་མཐར་རྒྱུན་འགག་པས་མ་བསྡུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་བརྟན་དུ་མི་རུང་བ་སྟོན་དུས་ཀྱི་སྤྲིན་དཀར་མཛེས་པ་དང་འདྲ་ལ། འདོད་ཡོན་གྱི་བདེ་བ་ལ་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་ངན་སོང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མི་བཟད་པ་མང་པོ་འགྲུབ་པ་དང་། ཐར་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པའི་གེགས་བྱེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པའི་དྲི་མ་དང་འདྲེས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་མནོག་ཆུང་ལ་ཉེས་དམིགས་ཆེ་བའོ། །འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་ཟག་བཅས་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ཕན་ཆད། གནས་སྐབས་བདེ་ཡང་རུང་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རུང་། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཆ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོ་ཕྱི་མའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་བྱེད་པས་ན་མ་འོངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དུག་ཅན་གྱི་ཟས་དང་། འབྲས་ཀྱི་ནད་གཟོད་སྨིན་འགྱུར་དང་། གསོད་སར་གོམ་པ་འདོར་བའི་གྲངས་བཞིན་འཆི་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཇེ་ཉེར་སོང་བ་ལྟར། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གནས་པ་ལ་དགོངས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགག་པ་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དུ་མི་མངོན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཟག་བཅས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་ཆ་མཐའ་དག་ལ་འདིས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པས་ ཁྱབ་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འདི་ལ་བསམ་ན། འཁོར་བ་ཁབ་ཀྱི་རྩེ་ཙམ་ཡང་། །བདེ་བ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། འཁོར་བ་མཐའ་དག་མེའི་འོབས་དང་སྲིན་མོའི་གླིང་ལྟ་བུར་ཡིད་འབྱུང་བའི་གནས་སུ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་གཟིགས་ལ། བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་མི་ཤེས་ཤིང་། དེར་མ་ཟད་སྐྱེ་བ་དང་འདུས་པ་དང་ལོངས་སྤྱོད་སོགས་འདོད་པ་ཁོ་ནར་འཕྱན་ཏེ། དེ་དག་གི་མཐར་འབྱུང་ངེས་པའི་འཆི་བ་སོགས་ལ་བསམ་དཔྱད་མེད་པར་འཇུག་པ་ཡིན་པས། འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་བཞིན་དག་ཀྱང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་འདི་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བཅིང་བའི་ཕྱིར། ཟག་བཅས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ངོ་བོའམ། སྡུག་བསྔལ་དང་འབྲེལ་བ་དང་། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཆ་ནས། སྡུག་བསྔལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དོན་དེ་ལྟ་བུའི་དབང་གིས་ཟག་བཅས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་བར་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསམ་པ་སྐྱེ་ཞིང་ཐར་པ་ཡང་དག་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ལྟར་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་བར་ཤེས་ནས། དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་གཉེན་པོས་སྤང་བ་ལས། ཟག་བཅས་རྒྱུ་འབྲས་གཏན་དུ་ལོག་པའི་ཐར་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་དུ་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་གྱི་གོ་འཕང་དམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པས་གྲུབ་སྟེ། འཁོར་བའི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གནས་སྐབས་ཅན་འདི་དག །རྟག་པ་དང་གཞན་དུ་མི་འཕོ་བ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་རེས་འགའ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་འདི་དག་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་ནུས་ལ། རྒྱུ་དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱིས་བྱེད་པ་ལ་རིགས་པས་གནོད་པ་ཡོད་ཅིང་། ལས་ཉོན་ལས་བྱུང་བ་ལ་རིགས་པས་འཐད་པ་མཐོང་བས་ན། གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་ཕན་པའི་ཐབས་སྟོན་པའི་བརྩེ་བ་དང་། ཤེས་བྱའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཟིགས་པའི་མཁྱེན་པ་དང་ལྡན་པའི་སྟོན་པ་ཁྱད་པར་ཅན། ཚད་མའི་སྐྱེས་བུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ན། གང་ཞིག་ལས་རྣམས་གསོག་པར་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྩ་བ་ཅན་དུ་ཤེས་ཤིང་། བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡུལ་ངའམ་བདག་ཅེས་པ་དེ་ཉིད་ལ་བརྟག་པའི་ཚེ། ཐག་ཁྲ་ལ་སྦྲུལ་བཞིན་གདགས་པའི་གཞི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་རྒྱུན་དང་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་ཤིང་བདག་ཡོད་པར་འཁྲུལ་པས་རློམ་པ་ཙམ་དུ་ངེས་པ་རྙེད་ནས། འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ དེ་ཉིད་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྩད་ནས་སྤངས་པ་ལས། ཟག་བཅས་རྒྱུ་འབྲས་གཏན་དུ་ཁེགས་པའི་འགོག་པ་ཡོད་པར་རིགས་པ་རྣམ་དག་གིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པ་དེ་ལ་ཡང་། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་རེ་ཞིག་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ཉན་རང་གི་འབྲས་བུ་ཐེག་དམན་མྱང་འདས་དང་། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བདག་མེད་གཉིས་རྟོགས་ཀྱི་མཁྱེན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་སྲིད་ཞིར་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་གྱིས་ཐོབ་བྱ་བླ་ན་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་སྟེ་གཉིས་སུ་ཡོད་པའང་རིགས་པའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་སྤངས་རྟོགས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པས་དམན་པ་ཉན་རང་གི་མྱང་འདས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤ
Chinese
安乐之时亦觉乐，坏灭之时即痛苦。如是说。 因此，无论感受大小安乐，先前的逐渐坏灭，后来的逐渐产生，最终相续断绝，没有不被包含的缘故。不可信任如同秋季美丽的白云。贪执欲妙安乐，会成就地狱等众多难忍的痛苦，并且成为进入解脱道的障碍等，与过患的污垢相杂的，有漏的安乐是少滋味而过患大的。 行苦是指有漏的取蕴，无论暂时是安乐也好，痛苦也好，舍受也好，它的每一刹那都成为后蕴的取因，因此成为未来一切痛苦的来源。如同有毒的食物，或者谷物疾病逐渐成熟，或者如同走向屠宰场每迈一步都更接近死亡的痛苦一样。考虑到它作为痛苦之因的性质，世尊说：行苦在生、住、灭时虽然不显现为痛苦，但实际上是痛苦之因。如是说。有漏行蕴的相续的每一个部分，没有不被它遍及的，因此，思维这种遍及的行苦，正如所说：轮回哪怕针尖许，安乐何时亦无有。如是说。一切轮回都如火坑和罗刹洲一般，是令人厌离之处，这是圣者们以智慧之眼所见的。而凡夫们却不认为行苦是痛苦本身，不仅如此，他们还沉溺于出生、聚集、享受等欲望之中，对于这些的最终必然到来的死亡等，既不思考也不观察，因此，对于变苦的自性，也不能如理作意。因为被这三种痛苦的自性完全束缚的缘故，一切有漏的蕴，从痛苦的本体，或者与痛苦相关，或者成为痛苦之因的方面来说，就能证悟苦圣谛。
English
Happiness is felt when it is comfortable, but suffering when it ceases. So it is said. Therefore, no matter how great or small the happiness experienced, the former gradually ceases and the latter gradually arises, and eventually the continuum ceases, so there is nothing that is not included. It is as unreliable as the beautiful white clouds of autumn. Attachment to the happiness of desirable qualities leads to the accomplishment of many unbearable sufferings such as those of the lower realms, and it becomes an obstacle to entering the path of liberation, etc. The contaminated happiness mixed with the defilement of faults is of little taste and great fault. The suffering of formation is the contaminated aggregates of grasping. Whether it is temporarily happy, suffering, or neutral, every moment of it becomes the cause of grasping for the later aggregates, and therefore becomes the source of all future suffering. Like poisonous food, or the gradual ripening of grain disease, or like each step taken towards the slaughterhouse, which brings one closer to the suffering of death. Considering its nature as the cause of suffering, the Blessed One said: The suffering of formation is not manifest as suffering even in birth, duration, and cessation, but it is actually the cause of suffering. So it is said. There is no part of the continuum of contaminated formation aggregates that is not pervaded by this, therefore, thinking about this pervasive suffering of formation, as it is said: In samsara, even the tip of a needle, there is never any happiness. So it is said. All of samsara is like a pit of fire and a Rakshasa island, a place of aversion, which is seen by the wise eyes of the noble ones. But ordinary people do not recognize the suffering of formation as suffering itself, and not only that, they are also immersed in desires such as birth, gathering, and enjoyment, and they do not think or contemplate about the death that is bound to come at the end of these, therefore, they do not properly attend to the nature of the suffering of change. Because all the contaminated aggregates are completely bound by these three natures of suffering, from the aspect of the nature of suffering, or related to suffering, or becoming the cause of suffering, one will realize the noble truth of suffering.
Chinese
因此，以那样的力量，说一切有漏皆是痛苦。如果这样了解，就会生起从轮回自性中必定出离的想法，并且会进入真正的解脱道。第三，如前所说，了知有漏的蕴是痛苦，从以正确的对治断除其因——集起之后，有漏的因果彻底止息的解脱，涅槃是寂静，因为是永远脱离轮回痛苦的一切相状的自性之殊胜果位。这也以理成立，轮回的蕴这种痛苦的处境，不是恒常和不会改变的，因为各种各样的相状有时会发生，因此可以推断出这些具有因。那个因，如果是自在天等所造作，则有道理上的妨害，如果是从业和烦恼产生，则在道理上见到合理性。因此，以对所化众生显示利益之方便的慈悲，以及如实照见所知自性的智慧所具足的殊胜导师，量士夫如来所开示的教法之后，以智慧观察，了知所有积集业的烦恼，都是以我见为根本。当观察执着之境的“我”或“自”之时，就像在花绳上误认为蛇一样，认识到是依靠五蕴的相续和聚合而假立，并且因为误认为有我而自以为是，仅仅是虚妄的假象。从断除对坏聚见的 那本身，以证悟无我的智慧从根断除之后，以清净的道理成立有有漏因果彻底止息的灭。对于那个解脱，也有尚未圆满，暂时安住于寂静一边的边际的声闻缘觉之果的小乘涅槃；以及完全圆满，证悟二无我的智慧达到究竟，不住于有寂的涅槃，以大乘道所获得无上的果位——佛地这二者，也以道理之途径可以见到。其中，因为断证尚未圆满而低劣的声闻缘觉的涅槃，也断除了烦恼障
English
Therefore, by the power of that, it is said that all contaminated things are suffering. If you understand it this way, you will have the idea of definitely escaping from the nature of samsara, and you will enter the true path of liberation. Third, as mentioned earlier, knowing that the contaminated aggregates are suffering, from abandoning their cause, the origin, with the right antidote, liberation from the complete cessation of contaminated cause and effect, Nirvana is tranquility, because it is the nature of completely separating from all aspects of the suffering of samsara. It is also established by reason that the situation of suffering of the aggregates of samsara is not constant and will not change, because various aspects sometimes occur, so it can be inferred that these have causes. If that cause is created by Ishvara, etc., there is a logical obstacle, and if it arises from karma and defilements, rationality is seen in reason. Therefore, with the compassion to show the means of benefiting sentient beings, and the special teacher who is endowed with the wisdom to see the nature of what is to be known without distortion, after the teachings taught by the Tathagata, the person of measurement, examine with wisdom, knowing that all the defilements that accumulate karma are rooted in the view of self. When examining the object of attachment, "I" or "self," just as mistaking a snake for a flower rope, it is recognized that it is based on the continuity and aggregation of the five aggregates, and because of mistakenly thinking that there is a self, it is only a false illusion. From cutting off the view of the ruined gathering That itself, after being completely cut off from the root by the wisdom of realizing selflessness, it is established by pure reason that there is a cessation of the complete cessation of contaminated cause and effect. For that liberation, there is also the Hinayana Nirvana of the Shravaka Pratyekabuddha fruit, which is not yet complete and temporarily abides on the edge of one side of tranquility; and the complete and complete Nirvana that does not reside in existence and tranquility, which is the ultimate wisdom of realizing the two selflessnesses, and the supreme fruit obtained by the Mahayana path - the Buddha land, these two can also be seen through the path of reason. Among them, the Nirvana of the Shravaka Pratyekabuddha, which is inferior because the abandonment and realization are not yet complete, also cuts off the afflictive obscuration.