Tibetan
ཅིང་བདེན་པ་གཅིག་ཏུ་ འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་བདེན་པ་གཅིག་པུ་དོན་དམ་བདེན་པ་མཐར་ཐུག་པ་ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་པ་ཉིད་འདི་ལ་འཇུག་པའི་ཐབས་ཡིན་པས་དོན་ཡོད་ལ། མཐར་ཐུག་བདེན་པ་གཅིག་པུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་ནས་ཞི་ཞིང་མ་སྐྱེས་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་། ཤིང་རྟ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཟབ་མོའི་མཐར་ཐུགས་པའི་དོན་འདི་ལ་བཟོད་པ་ནམ་ཐོབ་ན་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུངས་རབ་མཐའ་དག་གི་བསྟན་དོན་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ཐེ་ཚོམ་གྱི་སྨག་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བློ་མ་སྦྱང་ཞིང་ཚོགས་བསགས་པ་དམན་པ་བདེན་གཉིས་འགལ་བར་འཛིན་པའི་བློ་ཅན་རྣམས་སྐྲག་པའི་གནས་སུ་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཟབ་མོ་བརྒྱད་ལྡན་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་དང་ལྡན་པ་རྣམས་གནས་འདི་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟབ་མོ་བརྒྱད་གང་ཞེ་ན། སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་མེད་ལྟ་བུ་བདེན་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་བྱིས་པའི་བློ་ལ་འགལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་། ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར། དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་བརྟག་ན་དབེན་བཞིན་རྟེན་འབྲེལ་བསླུ་མེད་ཀྱི་དབང་གིས་ཐ་སྙད་དུ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་འགལ་བ་མེད་པར་མ་ཟད་དོན་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་སྐྱེ་བ་ལ་ཟབ་པ། དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པར་ འགག་པ་མེད་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་འགག་པ་ཡོད་པ་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་རྟོགས་པ་འགག་པ་ལ་ཟབ་པ། སློབ་ལམ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ཀྱང་ཐབས་མཁས་པས་དུས་མིན་པར་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ལ། བློ་ཆུང་བ་དག་གིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ཤིང་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་མངོན་དུ་བྱེད་མི་རུང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཡོད་ན་ཤེས་ཤིང་གོམས་པར་བྱ་བ་དོན་མེད་དོ་སྙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་དཀའ་ལ། བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་ཤིང་གོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེ་འབའ་ཞིག་དུས་མིན་པར་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པར་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཐར་ཐུག་པའི་ངོ་བོས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་འགལ་མེད་དོན་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་ཟབ་པ། དོན་དམ་སྤྲོས་བྲལ་ལ་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པར་ཤེས་བཞིན་ཐ་སྙད་དུ་སྦྱིན་སོགས་ཚད་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ཡང་། ཕལ་བའི་བློ་ལ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་ན་སྦྱིན་སོགས་སྒྲུབ་པར་ཡང་མི་འཐད་ལ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་ན་སྒྲུབ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་འགལ་བའི་ཚུལ་གྱིས་
Chinese
如果认为真理会变成一个，那么，将真理分为二，是进入唯一真理，即究竟真理，法界平等性的方法，因此是有意义的。究竟真理，即一切法原本寂静、不生不灭的平等性，是胜者（佛陀）亲自宣说的，而且大车论师们也在论典中如此证实过了。如此，何时获得对甚深究竟之义的忍，彼时，对如来所有经典之甚深广大的教义，都会生起毫无疑惑的确信。然而，对于没有修习大乘，积累资粮浅薄，执持二谛相违的那些人来说，会成为恐惧之处。具有通达甚深八法的智慧之眼的人们，则会对这个地方非常信赖。甚深八法是什么呢？如生与不生，这二谛在孩童的心识中似乎是相违的。但在见到甚深法性的人们看来，如果从胜义谛的角度观察生，虽然是空性的，但依于无欺的缘起力，在世俗谛中存在生，这不仅没有相违，而且显现为一体，这就是生之甚深。同样，虽然胜义谛中没有灭，但在世俗谛中存在灭，无有相违地证悟为一体，这就是灭之甚深。在学道位时，虽然以智慧了知如是性，但以方便善巧，如经中所说，不到时机不显现。对此，小心量的人们会想，如果应该了知和串习如是性，那有什么不能显现的呢？如果不能显现，那么了知和串习就没有意义了，很难理解。但具慧者们，以了知和串习如是性的力量，仅仅是不在时机显现，而是以完全清净究竟的自性来显现，无有相违地了知为一体，这就是证悟如是性之甚深。虽然了知胜义谛是离戏论的，无法行持布施等，但在世俗谛中却无量地行持布施等。对于普通的心识来说，如果无法行持，那么行持布施等也不合理。如果行持，那么也不是没有行持，会以相违的方式认为。
English
If one thinks that the truth will become one, then, dividing the truth into two is the method to enter the only truth, the ultimate truth, the equality of the Dharmadhatu, so it is meaningful. The ultimate truth, the equality that all dharmas are originally peaceful, unborn, and unceasing, is what the Victor (Buddha) himself declared, and the great chariot masters have also proven it in the treatises. Thus, when one obtains forbearance of this profound ultimate meaning, at that time, one will have a definite knowledge, free from the darkness of doubt, of all the profound and vast teachings of the Tathagata's scriptures. However, for those who have not trained their minds in the Great Vehicle, have little accumulation of merit, and hold the two truths as contradictory, it will become a place of fear. Those who possess the eye of wisdom that realizes the eight profoundnesses will have great faith in this place. What are the eight profoundnesses? Like arising and non-arising, these two truths seem contradictory to the minds of children. But in the eyes of those who see the profound nature of reality, if one examines arising from the perspective of ultimate truth, although it is empty, due to the power of the unfailing dependent origination, there is arising in conventional truth, which is not only not contradictory, but also appears as one, this is the profundity of arising. Similarly, although there is no cessation in ultimate truth, there is cessation in conventional truth, realizing it as one without contradiction, this is the profundity of cessation. In the path of learning, although one knows suchness with wisdom, one does not manifest it out of season with skillful means, as it is said in the scriptures. To this, those of small minds will think, if one should know and familiarize oneself with suchness, then what is there that cannot be manifested? If it cannot be manifested, then knowing and familiarizing oneself is meaningless, which is difficult to understand. But those with wisdom, with the power of knowing and familiarizing themselves with suchness, do not merely manifest it out of season, but manifest it with the nature of complete purity and ultimate perfection, knowing it as one without contradiction, this is the profundity of realizing suchness. Although one knows that ultimate truth is free from elaboration and that generosity and so on cannot be practiced, one practices generosity and so on immeasurably in conventional truth. For ordinary minds, if one cannot practice, then practicing generosity and so on is also unreasonable. If one practices, then it is not that one does not practice, and one will think in a contradictory way.