Tibetan
འི་ཆ་འགའ་ཞིག་དང་བསྟུན་ཏེ་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུར་བརྗོད་པའང་ཡོད། འབྲས་བུ་དེ་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུའི་རྒྱུ་མཐུན་འབྲས་དང་། ལྷན་ཅིག་བྱེད་ རྐྱེན་དང་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་གི་རྒྱུའི་སྐྱེས་བུ་བྱེད་འབྲས་སུ་བརྗོད་པའི་སྐབས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལྔས་བསྐྱེད་ལ། རྣམ་སྨིན་ལས་སྐྱེས་པ་ནི་ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པ་ལྔས་བསྐྱེད་དེ། དེ་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཕྱིར། ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུས་མ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ལྷག་མ་མ་བསྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་བཟོ་སྤྱོད་ལམ་སོགས་ཀྱི་སེམས་དང་། ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལས་གཞན་པའི་དགེ་བ་རྣམས་ནི་གོང་གི་རྣམ་སྨིན་ཀུན་འགྲོ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་རྒྱུ་བཞི་ལས་སྐྱེའོ། །ཟག་མེད་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་རང་གི་སྔོན་དུ་རིགས་འདྲའི་སྐལ་མཉམ་ཡང་མེད་པས་རྒྱུ་གསུམ་ལས་སྐྱེའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་མ་ཡིན་པའི་འདུས་བྱས་གཟུགས་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལ་མཚུངས་ལྡན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པ་མ་གཏོགས་རྒྱུ་གཞན་ལྔ་ཅི་རིགས་སུ་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ལུས་ངག་གི་བྱ་བ་མི་དགེ་བ་རྣམས་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་ཆོས་ཡིན་པས་ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཡོད་དེ་ལྷག་མ་རྣམས་གོ་སླའོ། །རྐྱེན་ནི་བཞི་སྟེ་རྒྱུ་ཡི་རྐྱེན་ཞེས་པ་བྱེད་རྒྱུ་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ལྔ་པོ་བསྡོམས་ནས་དེར་བཞག་པའོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ཞེས་པ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཀྱི་སྔ་མ་གང་ཞིག་རང་གི་ཕྱི་ལོགས་ཀྱི་སེམས་ སེམས་བྱུང་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྷག་མེད་དུ་འཇུག་ཁ་མའི་སེམས་སྐད་ཅིག་ཐ་མ་མ་གཏོགས་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཐམས་ཅད་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་དེ་ལ་དམིགས་ནས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བའོ། །བྱེད་རྒྱུ་ལ་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་བཞི་ལས་དམིགས་རྐྱེན་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གཉིས་ནི་བློའི་རྒྱུ་འབའ་ཞིག་དང་གཞན་གཉིས་ནི་འདུས་བྱས་ཀུན་སྐྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་སེམས་བྱུང་ནི་རྐྱེན་བཞིས་བསྐྱེད་དོ། །དེར་དམིགས་བསལ་དམིགས་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གསུམ་གྱིས་སེམས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་བསྐྱེད་དོ། །དེ་ལ་སེམས་བཀག་པ་ཙམ་ལས་དམིགས་རྐྱེན་མེད་དོ། །གཞན་གཟུགས་ཅན་དང་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་རྒྱུ་བདག་གཉིས་ལས་སོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དེ་དག་གི་སྐྱེད་ཚུལ
Chinese
的一些部分，也根据情况被认为是等流果。要知道，这个果有时被称为是自己近取因的等流果，有时也被称为是与俱有因和异熟因相关的士用果。一切烦恼都由除异熟因之外的其他五因所生，而由异熟所生的则由除遍行因之外的五因所生，因为它不是烦恼，所以不是由遍行因所生。这两者的剩余部分，即无覆无记的工巧处等心，以及除无漏第一刹那之外的善法，都由上述异熟和遍行二因之外的四因所生。无漏第一刹那因为在自身之前没有同类等分，所以由三因所生。所有这些都是就心和心所而言的。对于非心心所的有为色法和不相应行法，除了等起因之外，其他五因应根据情况进行组合。身语的非善业是烦恼法，所以有遍行因所生，其余的容易理解。缘有四种，即因缘，是将除作者因之外的其他五因合并于此。等无间缘是指心和心所的前者生起自己的后来的心心所。也就是说，除了阿罗汉入于无余涅槃时的最后心识刹那之外，一切心心所都是等无间缘。所缘缘是指一切法，依靠它而生起识。作者因被称为增上缘。这样，在这四种缘中，所缘缘和等无间缘是唯一的意识之因，而其他两种是生起一切有为法的缘。因此，心和心所由四缘所生。其中，特别的是，除了所缘缘之外，其他三种缘生起无想定和灭尽定这两种无心定。因为在那里只有心被止息，所以没有所缘缘。其他的有色法和不相应行法则由作者因和增上缘两种缘所生。如此就是这些因的生起方式。
English
Some aspects of it are also referred to as the result that is concordant with the cause, depending on the circumstances. It should be known that this result is sometimes referred to as the result concordant with the cause that is its own immediate cause, and sometimes it is referred to as the agent result related to the co-existing condition and the completely established cause. All afflictions are produced by the five causes other than the ripening cause, and what is produced from ripening is produced by the five causes other than the pervasive cause, because it is not an affliction, so it is not produced by the pervasive cause. The remainder of these two, namely the minds of unspecified craftsmanship, etc., which are neither obscured nor declared, and the virtuous dharmas other than the first moment of the uncontaminated, are produced from the four causes other than the above-mentioned two causes of ripening and pervasiveness. Because the first moment of the uncontaminated does not have a similar equal share before itself, it is produced from three causes. All of these are in terms of mind and mental factors. For conditioned form and non-associated compositional factors that are not mind and mental factors, the other five causes should be combined as appropriate, except for the co-emergent cause. Non-virtuous actions of body and speech are afflicted dharmas, so there is production by the pervasive cause, and the rest are easy to understand. There are four conditions, namely the causal condition, which is the combination of the other five causes except for the agent cause and placed there. The immediately preceding condition is the former of the mind and mental factors that gives rise to its own later mind and mental factors. That is, all minds and mental factors, except for the last moment of mind when an arhat enters nirvana without remainder, are immediately preceding conditions. The objective condition is all dharmas, and consciousness arises by relying on it. The agent cause is called the dominant condition. Thus, among these four conditions, the objective condition and the immediately preceding condition are the only causes of consciousness, and the other two are the conditions for the production of all conditioned phenomena. Therefore, mind and mental factors are produced by four conditions. In particular, the other three conditions, except for the objective condition, produce the two mindless attainments of cessation and non-perception. Because only the mind is stopped there, there is no objective condition. The other form and non-associated compositional factors are produced from the two conditions of the agent cause and the dominant condition. Thus, this is how these causes arise.
Tibetan
་ལ་ནང་གི་དབྱེ་བ་དུ་མར་འགྱུར་བ་རང་གི་བློས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུའི་ཚུལ་བསྟན་པས་སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་རྒྱུས་ལས་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཤེས་པ་དང་། སྐལ་མཉམ་གྱི་རྒྱུས་རྒྱུ་འབྲས་འཆོལ་བ་མེད་པར་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཤེས་པ་དང་། ཀུན་འགྲོའི་རྒྱུས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་གཤིས་ལ་གནས་པ་མིན་པར་རྒྱུ་ལས་གློ་བུར་དུ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལ་གེགས་བྱས་པས་སྤོང་ཚུལ་ཤེས་པ་དང་། ལྷན་ ཅིག་པའི་རྒྱུས་རྒྱུ་ལ་རིལ་པོ་དང་བྱེད་པ་པོར་འཛིན་པ་བཤིག་སྟེ་རྒྱུ་དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་དུ་མ་ཡོད་པར་རྟོགས་པ་དང་། མཚུངས་ལྡན་གྱིས་རྒྱུས་སེམས་ལ་རིལ་པོ་དང་རྟག་གཅིག་བྱེད་པོར་འཛིན་པ་བཤིག་སྟེ་ཆོས་དུ་མ་ཚོགས་པས་སྐྱེད་པར་ཤེས་པར་བྱེད་ལ། བྱེད་རྒྱུས་ནི་དམིགས་བསལ་གྱི་རྒྱུ་རྣམས་སུ་མ་འདུས་པའི་རྒྱུ་གཞན་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཤིང་སྤྱིར་ཆོས་རྣམས་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་དྲུག་པོ་དེས་རྒྱུ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ཤིང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་ཚུལ་གོ་ནུས་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་འཇིག་རྟེན་འདི་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་མ་བྱུང་བ་འགོག་པའི་ཆེད་དུ་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཅིང་། དེ་ཡང་རྒྱུ་འབྲས་མ་འཆོལ་བར་དཀར་ནག་གི་ལས་སོ་སོར་སྨིན་པ་དང་འབྲས་བུ་རྣམས་རྒྱུ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་རྟོགས་པའི་ཆེད་དུ་རྒྱུ་མཐུན་གྱི་འབྲས་བུ་བསྟན། གཅེར་བུ་པ་སོགས་སྔོན་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུར་འདོད་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྔོན་ལས་ཁོ་ན་མིན་ཡང་སྐྱེས་བུས་བྱ་བ་བྱེད་པ་དང་འདྲ་བར་ད་ལྟའི་རྒྱུ་དག་གིས་ཀྱང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་དོ་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ནོ། །དམིགས་བསལ་གྱི་རྒྱུ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་མིན་ཡང་རྒྱུའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཚད་བདག་འབྲས་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་དེ་དག་གིས་འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་ནས་བསྟན་ཏོ། །ཐར་པ་འདུས་མ་བྱས་ཡིན་ཀྱང་ལམ་གྱི་སྟོབས་ལས་ཐོབ་ཏུ་ རུང་བར་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དགོས་པའི་དབང་གིས་རྒྱུ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བ་དེ་ཡང་གཉིས་སུ་བསྡུས་ཤིང་། སེམས་བསྐྱེད་ཚུལ་ལ་དེ་ལས་གཉིས་ལོགས་སུ་ཕྱེ་བས་རྐྱེན་བཞི་པོ་འདི་དག་གིས་ནང་གི་ཤེས་པ་དང་། ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་རྣམས་སྐྱེ་ཚུལ་བདེ་བླག་ཏུ་ཁོང་དུ་ཆུད་ནུས་པ
Chinese
应当以自己的智慧了解其中的多种差别。像这样，通过展示因、缘、果的方式，普遍地领悟到一切法仅仅是相互依存而生起的；特别地，通过异熟因，了知业产生果；通过等流因，了知因果不混淆，果与因相顺；通过遍行因，了知烦恼等并非存在于心性之中，而是从因缘中突然产生的，因此通过阻断因来了解断除的方法；通过俱有因，破除对于因的整体和作者的执着，从而了悟到因本身具有多种法；通过相应因，破除对于心的整体、常一和作者的执着，从而了知是由多种法聚合而产生的。而作因，则是总摄了未包含在特殊因中的所有其他因，并且普遍地了知诸法是从近取因和俱有作缘中产生的。像这样，这六种因总摄了一切因，并且能够理解产生果的方式。在果的方面，为了防止认为这个世界不是由先前的业产生的，所以展示了异熟果。并且，为了不错乱因果，黑白之业各自成熟，以及为了了悟诸果与因相顺，所以展示了等流果。为了破除裸体派等认为只有先前之业才是因的观点，所以展示了士夫作用果，为了了知虽然不仅仅是先前之业，但也像士夫造作一样，现在的因也能产生果。虽然不是那些特殊因的果，但是凡是因的果都包含在增上果中，通过展示这些，总摄展示了一切有为法的果。为了了知解脱虽然是无为法，但也能通过道的力量而获得，所以展示了离系果。像这样，由于需要，将因分为六种，这也可以归纳为两种。对于生起心的方式，从这两种中又分出两种，因此通过这四种缘，能够轻易地理解内在的觉知和外在的事物产生的方式。
English
One should understand the various distinctions within them through one's own wisdom. Thus, by demonstrating the nature of cause, condition, and effect, one generally realizes that all phenomena are merely interdependent arising; specifically, through the ripening cause, one understands that karma produces effects; through the cause of similar type, one understands that cause and effect are not confused, and the effect is in accordance with the cause; through the pervasive cause, one understands that afflictions are not inherent in the nature of the mind, but arise suddenly from causes, and therefore one learns how to abandon them by obstructing the cause; through the co-existent cause, one destroys the clinging to the cause as a whole and an agent, and realizes that the cause itself has many qualities; through the congruent cause, one destroys the clinging to the mind as a whole, permanent, and agent, and understands that it is produced by the assembly of many qualities. The efficient cause encompasses all other causes not included in the specific causes, and generally one understands that phenomena arise from the acquiring cause and the co-existent efficient condition. Thus, these six causes encompass all causes and enable one to understand how effects are produced. In terms of effects, the effect of ripening is shown to prevent the idea that this world does not arise from previous karma. Also, the effect of similar type is shown to realize that cause and effect are not confused, that black and white karma ripen separately, and that effects are in accordance with their causes. The effect of human agency is shown to refute the view of the naked ascetics and others who believe that only previous karma is the cause, and to understand that although it is not only previous karma, present causes can also produce effects, just as a person acts. Although they are not the effects of those specific causes, all effects of causes are included in the dominant effect, and by showing these, all effects of conditioned phenomena are shown in summary. The effect of separation is shown to understand that liberation, although unconditioned, can be attained through the power of the path. Thus, these six causes, which are divided according to need, can also be condensed into two. For the way of generating the mind, two are separated from these two, so through these four conditions, one can easily understand how inner awareness and outer phenomena arise.