Tibetan
་བྱེད་པས་འཁོར་ལོ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་རབ་རྣམ་འབྱེད་ནི། རང་བཞིན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་བདེན་དོན་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པ་གླང་པོ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཅོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་སྟེ། རང་གིས་རྟོགས་བྱའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བའམ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་རྟ་མཆོག་རིན་པོ་ཆེ་ལྟར་གང་འདོད་དུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པའོ། །དགའ་བ་ནི་ཕན་ཡོན་གྱི་ཡན་ལག་སྟེ་བདེན་དོན་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བའི་དགའ་བས་ལུས་སེམས་རྒྱས་པར་ཁྱབ་པ་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་འོད་ཀྱིས་ཁྱབ་ པ་བཞིན་ནོ། །ཤིན་སྦྱང་སོགས་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཡང་ཤིན་སྦྱང་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གནས་ཡིན་ཏེ་ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བའི་བདེ་བས་ལས་སུ་རུང་བར་བྱས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེར་ན་བཙུན་མོ་རིན་པོ་ཆེས་རེག་པའི་བདེ་བ་སྟེར་བ་ལྟ་བུའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་གཞིའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བར་བྱེད་པ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བསམ་པའི་དོན་ཀུན་འབྱོར་བ་འབྱུང་པས་ཁྱིམ་བདག་རིན་པོ་ཆེ་ལས་ནོར་ཇི་འདོད་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ་ཆགས་སྡང་སོགས་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ལས། དུས་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་འཕགས་པའི་གནས་པ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པས་བློན་པོ་རིན་པོ་ཆེས་དཔུང་གི་ཚོགས་འགྲོ་བ་དང་གནས་པ་དང་ལྡོག་པར་བྱེད་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལ་ནི། རྒྱལ་སྲིད་རིན་པོ་ཆེ་བདུན་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་གྱི་འབྱོར་པ་མངའ་བ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་བདུན་པོ་དེ་སྒོམ་པ་ནི། རེ་རེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་དབེན་པ། ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆགས་བྲལ། འགོག་པ་ལ་གནས་པ། སྤོང་ལམ་ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་བསྒོམ་པ་ཞེས་དོན་དུ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ་གནས་པའི་སྒོ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་མཐོང་སྤང་ སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་ནི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་འཕགས་པའི་ལམ། དེ་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པའི་རྟོག་པ། ཡང་དག་པའི་ངག །ཡང་དག་པའི་ལས་ཀྱི་མཐའ། ཡང་དག་པའི་འཚོ་བ། ཡང་དག་པའི་རྩོལ་བ། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འཕགས་པའི་ལམ་མོ། །འདི་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་བདེན་པ་བཞིའི་
Chinese
由于行持，就像轮宝一样。善于辨别法，是自性的支分，即见到真谛的智慧的体性，摧毁一切相状，就像象宝一样，能断除不顺品。精进是决定产生的支分，对于自己所要证悟的现量，必定产生或者勤作，就像马宝一样，能随心所欲地前往。喜是利益的支分，见到真谛之法的显现，由增长的喜而使身心广大周遍，就像宝珠的光芒周遍一样。轻安等三者是无烦恼的支分，其中轻安是无烦恼的处所，即由身心极度轻安的安乐而堪能，成为无烦恼的心之所处，譬如妃宝给予触乐一样。禅定是无烦恼之基的支分，即不生烦恼，心一境性而住，由此能成办一切所思之义，就像居士宝中能生出一切所欲之财一样。舍是无烦恼的体性，即远离贪嗔等的自性，由此，能随所欲地安住于圣者的住处，就像大臣宝能使军队的集合行走、安住和返回一样。如是，对于像转轮王一样的菩萨，具有像七政宝一样的菩提七支的财富。修习这七菩提支，每一支也都是远离痛苦，于集起离贪，安住于灭，修习能完全转变舍道，意思是安住于证悟四谛的法性，由上往上地修习。果是见断 所断。八圣道支是：正见是圣道，同样，正思维，正语，正业边际，正命，正勤，正念，正定是圣道。这些的所缘是四谛。
English
Due to practice, it is like a precious wheel. Discriminating Dharma well is a branch of self-nature, that is, the nature of wisdom that sees the truth, destroying all characteristics, like a precious elephant, it can cut off unfavorable aspects. Diligence is a branch of definite arising, and for the direct perception to be realized by oneself, it will definitely arise or work hard, just like a precious horse, it can go wherever one wants. Joy is a branch of benefit, seeing the manifestation of the Dharma of truth, the joy of increasing makes the body and mind vast and pervasive, just like the light of a precious jewel pervades. Pliability and the other three are branches of non-affliction, and among them, pliability is the place of non-affliction, that is, it is made capable by the bliss of extreme pliability of body and mind, becoming the place of the non-afflicted mind, just like the precious concubine gives the pleasure of touch. Samadhi is a branch of the basis of non-affliction, that is, it does not generate afflictions, and the mind abides in one-pointedness, thereby accomplishing all the meanings that are thought of, just like the precious householder can generate all the desired wealth. Equanimity is the nature of non-affliction, that is, the nature of being free from attachment, aversion, etc., thereby, one can abide in the abode of the noble ones as one wishes, just like the precious minister can make the assembly of the army go, abide, and return. Thus, for a Bodhisattva like a Chakravartin, he possesses the wealth of the seven branches of enlightenment like the seven precious royal possessions. Meditating on these seven branches of enlightenment, each branch is also free from suffering, free from attachment to arising, abiding in cessation, and practicing to completely transform the path of abandonment, meaning abiding in the realization of the Dharma nature of the four truths, and practicing from top to top. The result is what is abandoned by seeing what is to be abandoned. The eight noble path branches are: Right view is the noble path, similarly, right thought, right speech, right action boundary, right livelihood, right effort, right mindfulness, right samadhi is the noble path. The objects of these are the four truths.