Tibetan
མིགས་པ་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གནས་ངན་ལེན་གྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ལུས་དང་། སྲེད་པའི་གཞི་ཚོར་བ། བདག་ཏུ་དམིགས་པའི་གཞི་སེམས། ཀུན་བྱང་སོགས་སུ་འཛིན་པའི་གཞི་ཆོས་ཀུན་ལ་མ་རྨོངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཞིར་བཤད་དེ། དེ་དག་ལ་ཚུལ་བཞིན་དམིགས་པས་བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དོ། །དྲན་ཉེ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ནི་དྲན་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་རབ་བོ། །གྲོགས་ནི་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་ཏེ། འོག་མ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུའང་གྲོགས་དེ་ལྟར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་སྒོམ་ན་ནང་གི་ལུས་ནི་གཟུགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནང་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པ། ཕྱིའི་ལུས་ནི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པ། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀའི་ལུས་ནི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིའི་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས་ཅན་པ་དབང་པོའི་ཡུལ་རྣམས་དང་། གཞན་རྒྱུད་གྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཏེ། མདོར་ན་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྐབས་འདིའི་ལུས་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་གི་དམིགས་ཡུལ་ལོ། །ལུས་ལ་ལུས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་ཇི་ལྟར་ལྟ་ན་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་སྡུག་བདེན་གྱི་རྣམ་པ་བཞིའི་ ཚུལ་དུ་ལྟ་ཞིང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་པར་མཐའ་ཀུན་དང་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་དུ་ལྟ་ཞིང་དེ་ལས་མ་ཡེངས་པར་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་སེམས་དང་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྒོམས་པའི་འབྲས་བུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྤངས་ནས་བདེན་དོན་མཐོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་ནི། མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་མི་བསྐྱེད་པ། སྐྱེས་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པ། སྐྱེས་པ་མི་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ། །འདི་བཞིའི་དམིགས་པ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མི་དགེ་བ་དང་། གཉེན་པོ་དགེ་བའི་ཆོས་དེ་གཉིས་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལའོ། །ངོ་བོ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །གྲོགས་ནི་གོང་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་སྒོམ་པ་ནི། འདུན་པ་བསྐྱེད་ནས་བརྩོན་འགྲུས་བརྩམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་སྤེལ་བའོ། །འབྲས་བུ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤོང་ཞིང་གཉེན་པོ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་ནི། འདུན་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ། དེ་བཞིན་དུ་བརྩོན་འགྲུས་དང་། སེམས་པ་དང་། དཔྱོད་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པའོ། །འདི་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་པའི་བྱ་བའོ། །ངོ་བོ་ཏིང་འཛིན་ནོ། །དེ་ཡང་འདུན་པའི་ཏི
Chinese
所缘是身体等等，为了不迷惑于恶趣之因的主要因素身体，贪爱的所依受，执著为我的所依心，执著为一切清净等等的所依法，所以宣说了四种。如理作意这些，就能进入四谛。这四种正念的自性是正念和相应的智慧。助伴是与这些相应的（其他）心和心所，在下面的章节中也应如此理解助伴。如何修习呢？内部的身体是被有色界的内自续所摄，外部的身体是被有色界的外界所摄，内外二者的身体是与内部的界相联系的外部有色界，是根的对境等等，以及他相续的内部的界。总之，属于色蕴的一切，都是此处身念住的所缘。如何以身体随观身体呢？声闻乘的人们是以苦谛的四种行相的方式来观察，菩萨则是名言上如幻，胜义上观察为远离一切边的离戏，并且不从那里散乱而串习。同样，对于受、心、法之所缘也应了知。修习的果实是舍弃颠倒，从而证见真实义。四种正断是：未生之不善法不令生起，已生之不善法令断除，未生之善法令生起，已生之善法不令衰损。这四者的所缘是不顺品的不善法和，作为对治品的善法，这二者生起和未生起。自性是精进。助伴如前。如何修习呢？生起希求之后，以发起精进等的方式，从上向上增进。果实是舍弃不顺品，并且增长对治品。四神足是：欲神足，同样还有精进、心和，观择神足。这些的所缘是成办三摩地的事业。自性是三摩地。也就是欲三摩
English
The object of focus is the body and so on. In order not to be confused about the body, which is the main cause of bad rebirths, the basis of craving, feeling, the basis of clinging to self, mind, and the basis of clinging to all things as pure, etc., dharma, four are explained. By properly focusing on these, one enters the Four Noble Truths. The nature of these four mindfulnesses is mindfulness and the wisdom that accords with it. The companions are the mind and mental factors that accord with these, and the companions should be understood in the same way in the following sections as well. How to meditate? The inner body is included in the inner self-continuum of the form realm. The outer body is included in the outer form realm. The body of both inner and outer is the outer form realm connected with the inner realm, the objects of the senses, and the inner realms of others' continuums. In short, everything that belongs to the form aggregate is the object of mindfulness of the body in this case. How to contemplate the body with the body? The Hearers contemplate in the manner of the four aspects of the truth of suffering, while the Bodhisattvas contemplate as illusion-like in name, and as freedom from elaboration, free from all extremes in ultimate truth, and become accustomed to not being distracted from that. Similarly, it should be understood that the objects of feeling, mind, and dharma are also objects of focus. The result of meditation is to abandon perversion and see the truth. The four right abandonments are: not generating unwholesome dharmas that have not arisen, abandoning those that have arisen, generating wholesome dharmas that have not arisen, and not allowing those that have arisen to decline. The objects of these four are the unwholesome dharmas that are the opposing side, and the wholesome dharmas that are the antidote, both of which have arisen and have not arisen. The nature is diligence. The companions are as before. How to meditate? After generating desire, one progresses from higher to higher by means of initiating diligence and so on. The result is to abandon the opposing side and increase the antidote. The four legs of miraculous power are: the leg of miraculous power of desire, and similarly diligence, mind, and the leg of miraculous power of investigation. The object of these is the activity of accomplishing samadhi. The nature is samadhi. That is, desire samad
Tibetan
ང་ངེ་འཛིན་ནི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་འཇོག་པར་འདུན་པའི་གུས་སྦྱོར་ཡིན་ཞིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ལ་རེག་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དེའི་རྒྱུན་སྦྱོར་ཏེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པའོ། །སེམས་པ་ནི་སྔར་གོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་དངོས་སོ། །དཔྱོད་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྲུབ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆ་སྟེ་སྔར་གཞན་གྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྒྲུབ་ཚུལ་གྱི་གདམས་ངག་བསྟན་པ་བཞིན་ཆོས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཐོབ་པ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དུས་ན་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཤེས་རབ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྐྱོན་སྤང་ཞིང་ཡོན་ཏན་ཚུལ་བཞིན་སྒྲུབ་ཤེས་པའོ། །རྒྱུ་བཞི་པོ་དེས་བསྒྲུབས་པས་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་སྤོང་བའི་འདུ་བྱེད་བརྒྱད་བརྟེན་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་ལ། འབྲས་བུ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་མངོན་དུ་བྱ་བར་འདོད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དོན་རྣམས་འབྱོར་པར་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ལྔ་ནི། དད་པའི་དབང་པོ། དེ་བཞིན་དུ། བརྩོན་འགྲུས། དྲན་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་པོའོ། །དེ་དག་གི་དམིགས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའོ། །ངོ་བོ་ནི་དད་པ་སོགས་ལྔ་པོ་རང་རང་ངོ་། །གྲོགས་ནི་དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་སོ། །སྒོམ་ཚུལ་ནི་བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དང་། དེ་ལ་སྤྲོ་བའི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། མི་བརྗེད་པར་གནས་པ་དང་། སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་དང་། རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཏེ་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །འབྲས་བུ་བདེན་པ་རྣམས་མྱུར་དུ་རྟོགས་པའི་དྲོ་བ་སོགས་བསྒྲུབ་པའོ། །སྟོབས་ལྔ་ ནི་དད་པའི་སྟོབས་སོགས་གོང་གི་སྐབས་དང་འདྲ་ལ། ཁྱད་པར་ནི་རང་རང་གི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་བརྫི་མི་ནུས་པར་གྱུར་པའོ། །དམིགས་པ་སོགས་གོང་དང་འདྲའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡན་ལག་བདུན་ནི། དྲན་པ་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག །དེ་བཞིན་དུ། ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ། བརྩོན་འགྲུས། དགའ་བ། ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བ། ཏིང་ངེ་འཛིན། བཏང་སྙོམས་ཡང་དག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། །འདི་དག་གི་དམིགས་པ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དོ། །ངོ་བོ་ནི་བདུན་པོ་དེ་དག །གྲོགས་ནི་གོང་བཤད་བཞིན་ནོ། །འདི་བདུན་ལས་དྲན་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཡན་ལག་སྟེ། སྔར་ཡང་ཡང་གོམས་པའི་དྲན་པ་དེ་ལས་བདེན་དོན་མངོན་སུམ་མཐོང་བ་སྐྱེ་ཞིང་དེས་སྔར་མ་ཤེས་ཤིང་མ་རྒྱལ་བ་ལས་རྒྱལ་བར
Chinese
我，等持是欲将心安住于所缘的恭敬之行，依此能触及心一境性。精进是彼之恒常修习，依此能获得心一境性。心是依于先前串习，成为于所缘心一境性之实。观察是等持成就之智慧分，如先前他人所示等持修习之诀窍般，依于善巧分别法而获得心一境性，且于等持之时，亦能以与之相应之智慧，断除等持之过失，如理成办功德。以彼四因所成之心一境性即是等持。彼等是依于八种舍断之作意，而令从上至上串习，果是依于等持之威力，所欲现前之法义皆得成就。五根是：信根。如是，精进、念、等持、智慧之根。彼等之所缘是圣谛四谛。自性是信等五者各自之自性。助伴是彼等及与之相应之心心所等。修习之方式是，以信解诸谛，及于彼生喜之精进，及不忘失而安住，及心一境性，及善巧分别之方式，次第而行。果是速疾证悟诸谛之暖相等成就。五力是信力等如前之情形相同，差别是各自之不共品无法摧伏。所缘等如前。七菩提分是：念正等觉支。如是，择法、精进、喜、轻安、等持、舍正等觉支。此等之所缘是圣谛真实性。自性是彼七者。助伴如前所说。此七者中，念是处之支分，从先前屡屡串习之念，能生起现见真义，且由此能胜过先前所未知且未胜者。
English
I, Samadhi is the respectful practice of wishing to settle the mind on the object of focus, and through this, one can touch the one-pointedness of mind. Diligence is the constant practice of it, and through this, one obtains the one-pointedness of mind. Mind is the very fact of becoming one-pointed in mind on the object of focus, based on previous habituation. Investigation is the wisdom aspect of accomplishing Samadhi, and like the instructions on how to practice Samadhi previously shown by others, one obtains the one-pointedness of mind by skillfully distinguishing the Dharma, and even during the time of Samadhi, one can also use the wisdom that corresponds to it to abandon the faults of Samadhi and properly accomplish the qualities. The one-pointedness of mind accomplished by those four causes is Samadhi. These are practiced from higher to higher based on the eight kinds of abandoning intentions, and the result is that by the power of Samadhi, the meanings of the Dharmas that one wishes to manifest will be accomplished. The five faculties are: the faculty of faith. Likewise, diligence, mindfulness, Samadhi, and the faculty of wisdom. The objects of these are the Four Noble Truths. The essence is the individual essence of the five, such as faith. The companions are the mind and mental factors that correspond to them. The way to practice is to have faith in the truths, and the diligence of generating joy in them, and abiding without forgetting, and the one-pointedness of mind, and the way of skillful distinction, in that order. The result is the accomplishment of warmth and so on, which quickly realize the truths. The five powers are the power of faith and so on, similar to the previous case, the difference being that the opposing factors of each cannot be subdued. The objects and so on are the same as before. The seven branches of enlightenment are: the branch of mindfulness, perfect enlightenment. Likewise, discrimination of Dharma, diligence, joy, tranquility, Samadhi, equanimity, the branch of perfect enlightenment. The object of these is the true nature of the Noble Truths. The essence is those seven. The companions are as previously stated. Among these seven, mindfulness is a branch of the place, from the mindfulness that has been repeatedly practiced before, the direct seeing of the true meaning can arise, and through this, one can overcome what was previously unknown and unconquered.