Tibetan
ད་དོ། །མངོན་ཤེས་དང་པོ་ལྔ་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་པོའི་དངོས་གཞི་ན་ཡོད། དེ་ལྔ་རང་ས་དང་འོག་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ནོ། །མངོན་ཤེས་རྣམས་བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྲུབ་ན་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་བསམ་གཏན་གྱི་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་སོ་སོའི་རྣམ་གནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་དང་འབྲེལ་བ་རྣམས་ཀྱི་མངོན་ཤེས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ སྟེ་དང་པོར་མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུ་བསྒྲུབ་ནས། མི་རྣམས་ཀྱི་ནང་དུའམ་གཟུགས་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་ཅིང་། གཟུགས་མེད་ཁམས་སུ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དེ། ཞི་བའི་རྣམ་ཐར་གྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པས་གནས་པ་དེ་དག་དེ་ལ་འབད་པ་མི་རྩོམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མཐར་གྱིས་བསམ་གཏན་དང་པོ་ནས་སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་། ཁམས་གསུམ་ན་སེམས་ཕྲ་ཤོས་སྲིད་རྩེ་ཡིན་པས་དེའི་མཇུག་ཏུ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་མཐའ་དག་འགོག་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ་འཕགས་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ནུས་སོ། །སེམས་སེམས་བྱུང་གི་འཇུག་པ་ཞི་བས་མཐོང་ཆོས་བདེར་གནས་སོགས་ཀྱི་དོན་དུ་དེ་ལ་འཇུག་པ་ན་ཇི་ཙམ་ཞིག་ན་ལྡང་བར་བྱའོ་སྙམ་པའི་འདུ་ཤེས་དེས་ཇི་ལྟར་འཕང་བ་ལྟར་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུ་ལ་རིམ་གྱིས་འཇུག་ཅིང་ལུགས་ལས་བཟློག་སྟེ་མར་འོང་ནས། མཉམ་བཞག་མིན་པ་འདོད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མཚམས་བཟུང་ཞིང་སྙོམས་འཇུག་དགུ་པོ་ལ་གཅིག་ནས་བརྒྱད་ཀྱི་བར་རིམ་པར་དོར་ནས་གཞན་དང་གཞན་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཐོད་རྒལ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྩལ་སྦྱང་བའི་ཆེད་དུ་འདི་བསྒོམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྱིར་ལམ་དེ་ལ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ཞེས་པ་ས་དང་སའི་ཉོན་མོངས་སྤོང་ཚུལ་ལས་བཞག་པ་དང་། ཡང་སྦྱོར་བའི་ལམ་ཞེས་པ་གང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བར་རྩོམ་པ་བར་ཆད་མེད་ལམ་ གྱི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་དང་། བར་ཆད་མེད་ལམ་ནི་སྦྱོར་བའི་རྗེས་ཐོག་ཏུ་བར་གཅད་དུ་མེད་པར་ཉོན་མོངས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དང་རྣམ་གྲོལ་ལམ་ཉོན་མོངས་སྤོང་བའི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་དུ་བྱས་པའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ནི་ལམ་སྔ་མ་དེ་ལས་གོང་མར་ཉོན་མོངས་གཞན་སྤོང་བའི་སྦྱོར་བ་དང་བར་ཆད་མེད་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གསུམ་ལ་བཞག་པའོ། །ཡང་ན་ཉོན་མོངས་སྤང་བ་མིན་ཡང་ཆོས་ལ་སེམས་པའམ། ཞུགས་ཤིང་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའམ། ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་པར་
Chinese
如是。五种神通最初存在于四禅的实际状态中。这五种神通具有自身和下方境界的行境。如果依靠四禅来成就神通，那将变得非常殊胜。也就是说，要依靠禅定的心，通过忆念各自的相状来修习。与无漏道相关的神通比世间的神通更为殊胜。灭尽定是超越世间的，首先在人们之中修习，在人们之中或色界中显现，不在无色界中显现，因为那些安住于寂静解脱之果的人不会为此努力。也就是说，次第地从初禅到有顶定入定，由于三界中心最微细的是有顶，所以在其后进入灭尽一切想和感觉的状态，但这只有圣者才能做到，凡夫无法做到。以心和心所的寂止进入现法乐住等目的，进入时，心中想着多久之后出定，就像被弹射一样地入定和出定。次第地进入九次第定，然后逆向返回，被非等持的欲界心所止住，从九次第定的一到八次第舍弃，进入其他的定，这被称为超越次第的等持。为了修习等持的技巧而修习这个。总的来说，小、中、大这些道，是根据断除地和地的烦恼的方式来安立的。还有加行道，指的是以何种方式开始断除烦恼，它先于无间道。无间道是在加行道之后，无间隔地断除烦恼。解脱道是现证断除烦恼的解脱状态。特殊的道是指，在前一个道的基础上，为了断除更高的烦恼，而安立的加行道、无间道和解脱道这三种道。或者，即使没有断除烦恼，但对法生起信解，或者进入并安住于等持，或者现证特殊的功德。
English
Thus it is. The first five superknowledges exist in the actual state of the four dhyanas. These five superknowledges have the sphere of activity of their own realm and the realms below. If superknowledges are accomplished by relying on the four dhyanas, they will become supreme. That is to say, one should practice by relying on the mind of dhyana, through recollecting the respective aspects. The superknowledges associated with the undefiled path are more supreme than worldly superknowledges. The cessation attainment is beyond the world, first practiced among people, manifested among people or in the form realm, but not manifested in the formless realm, because those who abide in the fruition of peaceful liberation do not exert effort for it. That is to say, one enters into absorption gradually from the first dhyana up to the peak of existence. Since the subtlest mind in the three realms is the peak of existence, one enters into the cessation of all perceptions and feelings after that, but this can only be done by noble ones, not by ordinary people. Entering into it for the sake of the cessation of mind and mental factors, for the sake of abiding in happiness in this life, etc., one enters and arises as if being shot out, according to how much one thinks about how long it will take to arise from the absorption. One enters the nine successive absorptions gradually, and then comes back in reverse order, being stopped by the desire realm mind that is not in equipoise, abandoning the first to eighth of the nine successive absorptions in order, and entering into other absorptions. This is called the samadhi of surpassing order. This is practiced in order to train the skill of samadhi. In general, the paths of small, medium, and great are established according to the way of abandoning the afflictions of the ground and the ground. Also, the path of application refers to how one begins to abandon afflictions, it precedes the path of no interruption. The path of no interruption is that which, immediately after the path of application, abandons afflictions without interruption. The path of liberation is the manifestation of the state of liberation from abandoning afflictions. The special path refers to the application, the path of no interruption, and the path of liberation, which are established on the basis of the previous path in order to abandon higher afflictions. Or, even if one has not abandoned afflictions, one has faith in the Dharma, or enters and abides in absorption, or manifests special qualities.
Tibetan
བསྒྲུབ་པའམ། དེ་ལ་གནས་པའི་ལམ་ལ་ཁྱད་པར་གྱི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ལམ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བསྒོམ་ན་དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཕེལ་ཞིང་མི་དགེ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའོ། །སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདེན་པ་རྟོགས་ཟིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུད་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བས་ཁྱབ་པ་སོགས་ཡིན་པས་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་དེ་དག་ནི་བྱང་ཕྱོགས་སོ་བདུན་གྱིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་དང་པོར་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་བཞི་ནི་དངོས་པོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པའི་ལམ་མོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྤོང་བཞི་ནས་རིམ་པར་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བའི་ལམ་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པའི་ལམ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་ལམ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ལམ་དང་། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལམ་དང་། རྣམ་པར་དག་པར་ངེས་པར་འབྱིན་ པའི་ལམ་འཕགས་ལམ་བརྒྱད་ཡིན་པའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་ལམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་ལ་བཞིར་གསུངས་ཏེ། མངོན་པར་ཤེས་པ་བུལ་ལ་དཀའ་བའི་ལམ་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དངོས་གཞིའི་བསམ་གཏན་མ་ཐོབ་པའོ། །མངོན་ཤེས་མྱུར་ལ་དཀའ་བ་ནི་དབང་རྣོན་དངོས་གཞིའི་བསམ་གཏན་མ་ཐོབ་པའོ། །མངོན་ཤེས་བུལ་ལ་སླ་བ་ནི་དབང་རྟུལ་དངོས་གཞིའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་མྱུར་ལ་སླ་བ་ནི་དབང་རྣོན་དངོས་གཞིའི་བསམ་གཏན་ཐོབ་པའོ། །འདི་བཞི་ལ་གནས་དང་དབང་པོས་ཐ་དད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཆོས་ཀྱི་གནས་བཞི་སྟེ། བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང་། གནོད་སེམས་མེད་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་དྲན་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སྦྱོང་བ་དང་། དྲན་པས་ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་དང་། ཐ་མས་ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་སྦྱོང་བའི་ཕྱིར་འདི་བཞི་ལ་བསླབ་གསུམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ལམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མི་གཡེང་བ་ཞི་གནས་ནི་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་དགུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་བ་དང་ལྡན་པའི་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་གྲུབ་པའོ། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལྷག་མཐོང་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་མཚན་མ་དང་གནས་ངན་ལེན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བདེན་གཉིས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སྤྱི་མཚན་གྱི་སྒོ་ ནས་འབྱེད་པ་དང་། རང་མཚན་གྱི་སྒོ་ནས་རབ་ཏུ་འབྱེད་པ་དང་། ངོ་བོ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་ཁྱད་པར་ལ་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་བཞིན་མཐོང་བའོ། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་ཐོབ་ལ་ལྷག་མ
Chinese
或者，安住于此的道称为殊胜道。如此，为何修习此道？为了增长善法方面，遣除不善法方面而修习。在修道之时，因为已经证悟了法性的真谛，所以由正确的见解所遍及，因此生起八圣道。如此，这些无漏道是由三十七道品所行，其中首先四念住是完全了悟事物的道。同样，从四正断开始依次是勤奋所生的道，以及使三摩地得以完全修习的道，以及与现观相连的道，以及现观的道，以及决定清净的道，直到八圣道之间结合起来理解。又，道的种类有四种说法：证悟迟缓且困难的道是根器迟钝尚未获得正行禅定者。证悟迅速且困难的是根器敏锐尚未获得正行禅定者。证悟迟缓且容易的是根器迟钝已获得正行禅定者。证悟迅速且容易的是根器敏锐已获得正行禅定者。这四种称为以处所和根器而不同的道。又有四法处：无贪心，无害心，正念，正定。前二者是为了修习增上戒学，念是为了增上心学，后者是为了修习增上慧学，因此这四者称为完全修习三学的道。又，止和观称为成办一切功德的道，不散乱的止是依靠九住心之法而极度修习并具有的止的心的成就。不颠倒的观是为了遣除颠倒的相和恶趣，以总相之门辨别二谛之法，以及以自相之门善加辨别，以及以本体完全了悟和以差别进行观察的智慧如实见证真实义。也就是说，获得止之后，
English
Or, the path of abiding therein is called the distinguished path. Thus, why meditate on this path? It is meditated upon in order to increase the aspect of virtue and eliminate the aspect of non-virtue. At the time of meditating on the path, since the truth of the nature of reality has already been realized, it is pervaded by the correct view, and thus the eight noble paths arise. Thus, these uncontaminated paths are traversed by the thirty-seven factors of enlightenment, and among them, the first four mindfulnesses are the path of completely understanding objects. Similarly, from the four right abandonments onwards, in sequence, are the path arising from diligence, and the path that causes samadhi to be completely practiced, and the path connected to realization, and the path of realization, and the path of definite purification, to be understood by combining them up to the eight noble paths. Furthermore, there are four kinds of paths: the path of slow and difficult realization is for those with dull faculties who have not yet attained the actual dhyana. The path of quick and difficult realization is for those with sharp faculties who have not yet attained the actual dhyana. The path of slow and easy realization is for those with dull faculties who have attained the actual dhyana. The path of quick and easy realization is for those with sharp faculties who have attained the actual dhyana. These four are called paths that differ according to place and faculties. Furthermore, there are four abodes of dharma: absence of covetousness, absence of harmful intent, right mindfulness, and right samadhi. The first two are for training in higher discipline, mindfulness is for higher mind, and the latter is for training in higher wisdom, therefore these four are called the path of completely training in the three trainings. Furthermore, shamatha and vipashyana are called the path that accomplishes all qualities, the non-distracted shamatha is the accomplishment of the mind of shamatha that is extremely trained and possessed by the nine methods of abiding the mind. The non-inverted vipashyana is for dispelling inverted signs and bad abodes, distinguishing the dharmas of the two truths by way of general characteristics, and distinguishing them well by way of self-characteristics, and seeing the true meaning as it is with the wisdom that completely understands the essence and examines the differences. That is, after obtaining shamatha,