Tibetan
པ་ལས་ལངས་མ་ཐག་པ་ལ་ཕན་གནོད་བྱས་པ། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་སོགས་ཞིང་དང་བསམ་པ་དྲག་པོ་དང་ལས་སྟོབས་ལྡན་བྱས་པ་འགའ་ཞིག་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་ནས་མྱོང་འགྱུར་གྱི་ལས་ནི་མཚམས་མེད་པའི་ལས་ལྟ་བུ་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མ་ཁོ་ན་ལ་སྨིན་ངེས་པ། ལན་གྲངས་གཞན་ལ་ མྱོང་འགྱུར་དེ་ཕན་ཆད་དུ་མྱོང་བའི་ལས་རྣམས་སོ། །མྱོང་བར་མ་ངེས་པའི་ལས་བསགས་ཀྱང་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་སོགས་ཀྱིས་བཅོམ་ནས་རྣམ་སྨིན་འབྱིན་པར་མ་ངེས་པ་སྟེ་བཞིར་གསུངས་སོ། །ཡང་བྱས་ལ་བསགས་པའི་ལས་ནི་ཀུན་སློང་དྲག་པོས་བསམ་བཞིན་བྱེད་པ། དངོས་གཞིའི་ལས་ཏེ་རྫོགས་པར་བྱས་པ། རྗེས་སུ་འགྱོད་པ་མེད་ཅིང་ཡི་རངས་པ། དེ་འཇོམས་བྱེད་ཀྱི་གཉེན་པོ་མེད་པ། འབྲས་བུ་སྨིན་ངེས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་པ་དྲུག་ཚང་བ་ལ་བརྗོད་དོ། །བྱས་ལ་མ་བསགས་པའི་ལས་ནི་གོང་གི་དྲུག་མ་ཚངས་པས་ལས་བྱས་ཀྱང་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་སྨིན་པར་མ་ངེས་པའོ། །ཡང་གཉིས་ཏེ་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་ནི་གནས་རིས་གང་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པའི་ལས་སོ། །རྫོགས་བྱེད་ཀྱི་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་དེ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མྱོང་བ་ཅི་ཙམ་ཡོད་པ་སྐྱེད་ཅིང་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་ལས་སོ། །འདི་དག་ལ་འཕེན་བྱེད་གཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་དུ་མ་འཕེན་པ་ཡང་ཡོད། དུ་མས་གཅིག་འཕེན་པ་ཡང་ཡོད། ལས་གཅིག་གིས་སྐྱེ་བ་གཅིག་འཕེན་པ་ཡང་ཡོད། དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་བྱེད་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། འཕེན་རྫོགས་གཉིས་ཀ་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད། གང་རུང་རེ་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱང་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཡང་གསུམ་སྟེ་ལས་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་དཀར་བ་གཟུགས་ཁམས་དང་གོང་མ་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་ལས། གཉིས་ཀ་གནག་པ་འདོད་པར་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བྱེད། འདྲེས་མ་འདོད་པར་ བདེ་སྡུག་སྤེལ་མར་མྱོང་བྱེད་ཀྱི་ལས་ཏེ་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་དཀར་ནག་འདྲེས་པ་མིན་ཀྱང་བྱེད་ལས་ལས་དེ་ལྟར་བཞག་གོ། །དཀར་ནག་གི་ལས་དེ་དག་ཟད་པར་བྱེད་པ་ཟག་མེད་ཀྱི་ལས་ནི་མི་དཀར་མི་གནག་པའོ། །དགེ་སྡིག་གང་ཡང་ཞིང་དང་བསམ་པ་དང་ནན་ཏན་གྱིས་རྒྱུན་དུ་བྱེད་པ་སོགས་ལས་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གཉིས་སུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་གིས་འབྱེད་ན། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དགེ་བ་ནི་དད་སོགས་དགེ་བའི་སེམས་བྱུང་བཅུ་གཅིག་གོ། །དེ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཆོས་རྣམས་འབྲེལ་བས་དགེ་བ། དེ་དག་གི་བག་ཆགས་རྗེས་འབྲེལ་གྱི་དགེ་བ། དེ་དག་གིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལས་སློང་བའི་དགེ་བ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མྱང་འདས་ནི་དོ
Chinese
刚刚开始就造成损害的行为，对佛和僧侣的行为等，通过强烈的意愿和强大的业力所做的一些行为。出生后才成熟的业，就像无间业一样，肯定只在来世成熟。在其他次数中，体验转变，直到体验那些业。不确定体验的业，即使积累了，也被各自的对治法等摧毁，不确定是否会产生异熟果，总共说了四种。此外，已做而积累的业，是通过强烈的动机有意识地做的，是实际的业，即已完成的，事后不后悔且欢喜的，没有摧毁它的对治法，具备肯定成熟果实的能力，这被称为六个条件都具备。已做而未积累的业，是由于上述六个条件不完整，即使做了业，也不确定果实是否会如实成熟。还有两种，即投生之业，是将投生到哪个趣处的业。圆满之业，是使那个投生有多少苦乐体验产生并圆满的业。在这些之中，一个投生之业可以投生多个生命，多个投生之业可以投生一个生命，一个业可以投生一个生命。同样，对于圆满之业也应了解。也有既作投生又作圆满的业，也有只作其中任何一个的业，应该了解。还有三种，即业和果实都是白色的，是色界和以上界体验的业。两者都是黑色的，是在欲界体验痛苦的业。混合的，是在欲界体验苦乐交替的业，虽然业的自性不是黑白混合，但从业的作用上这样安立。使那些黑白业耗尽的是无漏业，它既非白色也非黑色。无论善恶，通过田地、意愿和精进持续不断地做等，业的力量会变成大小两种。那么，以什么来区分善与非善的差别呢？自性为善的是信等十一种善心所。与此相应的法，通过关联是善的。这些的习气是后起的善。由这些所引发的业是引发的善。如是真如和涅槃是。
English
Actions that cause harm immediately after they begin, actions towards the Buddha and the Sangha, and so on, are like some actions done with strong intention and powerful karma. Karma that matures after birth, like the five heinous crimes, is certain to ripen only in the next life. In other instances, experiencing transformation, until those karmas are experienced. Karma that is uncertain to be experienced, even if accumulated, is destroyed by its respective antidotes, etc., and it is uncertain whether it will produce a fully ripened result; these are said to be four types. Furthermore, karma that is done and accumulated is done consciously with strong motivation, it is the actual karma, that is, it is completed, there is no regret and there is joy afterwards, there is no antidote to destroy it, and it has the power to certainly ripen its fruit; this is said to be complete with six conditions. Karma that is done but not accumulated is because the above six conditions are not complete, so even if karma is done, it is not certain that the fruit will ripen as it is. There are also two types: projecting karma, which is the karma that causes one to be born in a particular realm. Completing karma is the karma that causes and completes how much happiness and suffering is experienced in that birth. Among these, one projecting karma can project multiple lives, multiple projecting karmas can project one life, and one karma can project one life. Similarly, one should also understand about completing karma. There is also karma that does both projecting and completing, and there is also karma that does only one of them; this should be understood. There are also three types: karma and its result are both white, which is the karma experienced in the form realm and above. Both are black, which is the karma of experiencing suffering in the desire realm. Mixed, which is the karma of experiencing alternating happiness and suffering in the desire realm; although the nature of karma is not a mixture of black and white, it is established as such from the function of the karma. The karma that exhausts those black and white karmas is uncontaminated karma, which is neither white nor black. Whether virtuous or non-virtuous, doing it continuously with field, intention, and diligence, etc., the power of karma will become either great or small. So, what distinguishes the difference between virtue and non-virtue? Virtue by its own nature is the eleven virtuous mental factors such as faith. Phenomena that are in accordance with this are virtuous through association. The imprints of these are subsequent virtue. The karma motivated by these is motivating virtue. Suchness and Nirvana are...
Tibetan
ན་དམ་པའི་དགེ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་བ་དེ་དག་ཐོབ་ཚུལ་ལ། སྔོན་གོམས་པའི་རྒྱུས་ཚེ་འདིར་ངང་གིས་དགེ་བ་བྱེད་པ་ཐོབ་པ་སྐྱེ་བས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ། སྦྱོར་བས་དགེ་བ་ནི་དམ་པ་བསྟེན་ཞིང་ཆོས་མཉན་བསམ་བསྒྲུབ་པ་ལས་ཐོབ་པ། མདུན་དུ་བྱས་པའི་དགེ་བ་མཆོག་གསུམ་གྱི་རྟེན་མདུན་དུ་བྱས་ཏེ་མཆོད་པ་བྱེད་པ། ཕན་འདོགས་པའི་དགེ་བ་བསྡུ་དངོས་བཞིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་དགེ་བ་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོས་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་སྐྱེད་པ། གཉེན་པོའི་དགེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དེ་དག །རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པ་དང་ཐག་བསྲིང་བ་དང་སྤང་བ་དང་འབྲལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་ ལ་བརྩོན་པའོ། །ཉེ་བར་ཞི་བའི་དགེ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བ་དང་། འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་དང་། ལྷག་བཅས་ལྷག་མེད་ཀྱི་མྱང་འདས་དང་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་སོ། །རྒྱུ་མཐུན་པའི་དགེ་བ་ནི་ཉེར་ཞི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དེའི་དབང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་མངོན་ཤེས་སོགས་ཡོན་ཏན་འགྲུབ་པའོ། །མི་དགེ་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། འདོད་ཁམས་འདིར་འཇིག་ལྟ་དང་མཐར་ལྟ་དེ་གཉིས་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་མ་རིག་པ་ནི། བསྒྲིབ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཞིང་། དེ་གསུམ་ལས་གཞན་པའི་རྩ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་ཉོན་རྣམས་ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་དགེ་བའོ། །དེ་དག་དང་མཚུངས་ལྡན་ཐམས་ཅད་འབྲེལ་བས་མི་དགེ་བ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་རྗེས་འབྲེལ་གྱི་མི་དགེ་བ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ལུས་ངག་གི་ལས་ཐམས་ཅད་སློང་བའི་མི་དགེ་བ། དོན་དམ་པའི་མི་དགེ་བ་འཁོར་བའོ། །དེ་ཡང་སྔོན་གྱི་མི་དགེ་བ་གོམས་པས་ཚེ་འདིར་ཐོབ་པ་སྐྱེས་ཐོབ་ཀྱི་མི་དགེ་བ། ཚེ་འདིར་དགེ་བ་ལས་བཟློག་པའི་ལས་ལ་བརྩོན་པ་སྦྱོར་བའི་མི་དགེ་བ། འཚེ་བའམ་ལྟ་ངན་གྱི་སྒོ་ནས་ལྷ་རྟེན་བྱེད་ཅིང་མཆོད་སྦྱིན་ངན་པ་བྱེད་པ་མདུན་དུ་བྱས་པའི་མི་དགེ་བ། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་མི་དགེ་བ། སྒོ་གསུམ་གྱི་ཉེས་སྤྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མི་འདོད་པ་འབྱིན་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པས་མི་དགེ་བ། དགེ་བའི་གཉེན་པོའམ་མི་མཐུན་པ་སྡིག་པ་བྱེད་པ་རྣམས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་མི་དགེ་བ། དགེ་བའི་བར་ཆད་བྱེད་པའི་ཆོས་རྣམས་བར་ཆོད་བྱེད་པའི་མི་དགེ་བའོ། །ཁམས་གོང་མ་གཉིས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བསྒྲིབ་ལ་ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ཏེ་རྒྱུད་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཁྱབ་པས་ཉོ
Chinese
称为殊胜的善。获得这些善的方式是：由于先前串习的因缘，此生自然而然地行善，这是由生而获得的善。通过努力而行善，即依止圣者，听闻佛法，思维修习而获得的善。面对的善，是将三宝的所依置于面前而进行供养。饶益的善，是通过四摄来饶益众生。成办的善，是通过行善的事物来产生善趣和解脱。对治的善，是对烦恼和所知障，进行破斥、疏远、断除和分离的道而精进。寂静的善，是舍弃烦恼，以及灭尽的等持，和有余、无余的涅槃以及不住涅槃。随顺因的善，是由于获得寂静涅槃的缘故，而成就超世间的神通等功德。同样，不善也是如此。欲界中与坏聚见和边见二者俱生的无明，是遮障无记。除了这三者之外的根本烦恼和随烦恼，由于能引发一切罪行，因此一切自性即是不善。与这些相应的全部，由于关联而不善。这些的习气是后起的非善。由这些所引发的身语的一切业都是引发的不善。究竟的不善是轮回。这也是由于先前的不善串习，此生所获得的生得不善。此生努力从事与善相反的业，是努力的不善。通过损害或恶见的途径，进行祭祀神灵和恶劣的供养，是面对的不善。损害众生是损害的不善。三门的罪行产生不悦意的果报，是成办的不善。善的对治或不和合的罪行，是不和合品的不善。障碍善法的诸法是障碍的不善。上二界的烦恼全部是遮障无记，因为相续被等持所遍及，所以...
English
It is called excellent virtue. Regarding how to obtain these virtues: Due to the cause of previous habits, spontaneously doing good deeds in this life is the virtue obtained by birth. Virtue through effort is obtained by relying on the holy ones, listening to the Dharma, contemplating, and practicing. Virtue of facing is making offerings by placing the objects of the Three Jewels in front. Virtue of benefiting is benefiting sentient beings through the four means of gathering. Virtue of accomplishing is generating higher realms and liberation through the objects of meritorious deeds. Virtue of antidote is striving on the path that refutes, distances, cuts off, and separates those afflictions and obscurations of knowledge. Virtue of near peace is abandoning afflictions, and the absorption of cessation, and the nirvana with remainder, without remainder, and the non-abiding nirvana. Virtue of corresponding cause is accomplishing supermundane qualities such as supernormal knowledge due to obtaining near peace and nirvana. Similarly, non-virtue is also the same. In this desire realm, ignorance that is together with the view of the perishable and the extreme view is obscured and unspecified. Other than these three, the root afflictions and secondary afflictions are all non-virtuous in nature because they give rise to all misdeeds. All that are associated with these are non-virtuous due to connection. The imprints of these are the subsequent non-virtues. All the actions of body and speech that are instigated by these are the instigating non-virtues. The ultimate non-virtue is samsara. This is also the innate non-virtue obtained in this life due to the previous habituation of non-virtue. Striving in this life to engage in actions contrary to virtue is the non-virtue of effort. Making offerings to deities and bad offerings through harm or wrong views is the non-virtue of facing. Harming sentient beings is the non-virtue of harming. The misconduct of the three doors producing undesirable results is the non-virtue of accomplishing. The antidote to virtue or the incompatible sins are the non-virtues of the incompatible side. The dharmas that obstruct virtue are the non-virtues of obstruction. All the afflictions of the two upper realms are obscured and unspecified because the continuum is pervaded by samadhi, so...