Tibetan
་ཁུག་དང་། ཡར་འཕེལ་བ་དང་། མར་འགྲིབ་པ་དང་། ཐ་མར་ནད་མཚོན་མུ་གེའི་བསྐལ་པ་དང་། མེ་ཆུ་རླུང་གིས་འཇིག་པའི་བསྐལ་པ་དང་། ཡང་རྫོགས་ལྡན་དང་སུམ་ལྡན་དང་། ཉིས་ལྡན་དང་། རྩོད་ལྡན་བཞི་དང་། བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འབྲས་བུ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། ལུང་དང་། རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་དུས་ཏེ་བཞི་དང་གཞན་ཡང་མུན་པའི་བསྐལ་པ་དང་། སྒྲོན་མེའི་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པ་དུས་ལ་བརྟེན་པའི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་ཡོད་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཉི་ཟླའི་བགྲོད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཞག་གསུམ་གྱི་རྣམ་བཞག་བྱེད་དེ། ཉི་མས་རླུང་འགྲོས་ཀྱིས་གླིང་བཞི་འཁོར་བའི་ཡུན་ལ་ཆུ་ཚོད་དྲུག་ཅུ་ཐམ་པར་ངེས་པ་ཉིན་ཞག་གཅིག་དང་། རང་འགྲོས་ཀྱི་དབང་གིས་ཟླ་བའི་ཆ་བཅོ་ལྔ་འཕེལ་འགྲིབ་ རེའི་ཡུན་ལ་ཚེས་ཞག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་སྐབས་སུ་འཕེལ་འགྲིབ་རིང་ཐུང་ཡོད་ཀྱང་། དཀར་ནག་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཐར་དོན་ལ་ཉིན་ཞག་གི་ཚད་ལས་ཅུང་ཐུང་བ་དང་། ཉི་མས་རང་འགྲོས་ཀྱིས་ཁྱིམ་རེ་རེ་འཁོར་བའི་ཡུན་སུམ་ཅུར་བཅད་པ་ལ་ཁྱིམ་ཞག་ཅེས་བྱ་སྟེ་ཉིན་ཞག་གི་ཚད་ལས་ཅུང་རིང་བའོ། །ཞག་འདི་གསུམ་གྱི་དབང་གིས་ལོ་གཅིག་གི་དུས་རྣམས་བཞག་སྟེ། ཉིན་ཚེས་བསྟུན་ནས་ཚེས་ཀྱི་ཆད་ལྷག་དང་། ཚེས་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཟླ་བ་རེ་དང་ཁྱིམ་ཞག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཟླ་བ་གཉིས་རིང་ཐུང་མ་སྙོམས་པའི་དབང་གིས་ཟླ་བཤོལ་འབྱུང་བ་སྟེ། ཉི་མ་ཁྱིམ་བཅུ་གཉིས་སུ་བགྲོད་པའི་དབང་གིས་གླིང་བཞིར་དུས་བཞི་འབྱུང་བ་དང་། ཟླ་བའི་ཆ་འཕེལ་འགྲིབ་ཀྱི་དབང་གིས་དཀར་ནག་གི་ཕྱོགས་དང་། གོ་ལའི་རླུང་འགྲོས་ཀྱིས་ཉི་མ་འཆར་ཚུལ་ལས་ཉིན་ཞག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། དེ་དག་ལེགས་པར་མ་བརྩིས་ན་མཐར་དཀར་ནག་གི་ཕྱོགས་དང་། དཔྱིད་སོགས་དུས་བཞི་ལོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། སྐར་རྩིས་ཀྱི་གཞུང་ལས་ཞིབ་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ལོ་གཅིག་ལ་ཟླ་བ་བཅུ་གཉིས་ཞག་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ། དེའི་སྔ་དྲོ་དང་ཕྱི་དྲོ་ཟན་ཟ་བའི་དུས་གཉིས་སུ་བརྩིས་པས་ཟ་མ་བདུན་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ཞེས་དང་། ཡང་ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ། ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་ཡང་ཐོ་རངས་དང་སྔ་དྲོ་སོགས་སུ་ཕྱེ་བས། ཐུན་བཞི་དང་། དྲུག་དང་། བརྒྱད་དང་བཅུ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་དང་། ཟླ་བ་རེ་ལ་དཀར་ཕྱོགས་ནག་ཕྱོགས། ལོ་གཅིག་ལ་དབྱར་དགུན་སྟོན་དཔྱིད་བཞི་དང་། དགུན་སྟོད་དགུན་སྨད་སོགས་དུས་དྲུག་དང་། ལྷོ་བྱང་གི་བགྲོད་པ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་བཞག་བྱེད་དོ། །བགྲང་བྱ་ལོ་དང་བསྐལ་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག
Chinese
衰退和，向上增长和，向下减损和，最终的疫病刀兵饥馑之劫和，火水风毁灭之劫和，又圆满劫和三满劫和，二满劫和，争斗劫四种和，就教法方面来说，证果和，修持和，经文和，仅持名相之时四种，以及其他黑暗之劫和，明灯之劫等等，要知道有各种依赖于时间的相状。依靠日月运行来确定三种“日”的概念：太阳以风的运行速度绕四大部洲一周的时间，确定为六十个时辰，这是一个“日”；由于自身运行的原因，月亮的盈亏十五分之一个周期称为“月日”，虽然这有暂时的盈亏长短，但在白黑两方的终点，实际上比一个“日”的时间略短；太阳以自身运行的速度绕黄道十二宫一周的时间分为三十份，称为“宫日”，比一个“日”的时间略长。依靠这三种“日”来确定一年的时节：根据“日”和“月日”来确定月亮的盈亏，由于“月日”和“宫日”的作用，一个月和两个月的时间长短不均，因此会出现闰月。太阳运行于黄道十二宫，因此四大部洲出现四季；由于月亮的盈亏，因此有白黑两方；由于地球的风的运行，太阳的出现方式不同，因此产生“日”。如果不好好计算这些，最终白黑两方和春夏等四季会颠倒，因此要像星算之论典中详细确定的一样。一年有十二个月，三百六十天。如果把每天早晚吃饭的时间算作两次，那么一年就有七百二十顿饭。还有白天和夜晚，一天也分为黎明和早晨等等，分为四个时段，六个时段，八个时段和十二个时段。每个月有白分和黑分，一年有春夏秋冬四季，初冬和晚冬等六季，以及南北运行两种等等的区分。这些可计算的年份和劫等等。
English
And decline, and upward growth, and downward diminution, and finally the kalpa of disease, weapons, and famine, and the kalpa of destruction by fire, water, and wind, and also the complete kalpa, the three-full kalpa, the two-full kalpa, and the four ages of strife, and in terms of the doctrine, the time of fruition, practice, scripture, and mere adherence to signs, these four, and also the kalpa of darkness, the kalpa of lamps, and so forth, one should know that there are various aspects dependent on time. Based on the movement of the sun and moon, three kinds of 'day' are determined: the time it takes for the sun to circle the four continents at the speed of the wind, determined to be sixty hours, is one 'day'; due to its own movement, the period of fifteen phases of the moon's waxing and waning is called a 'lunar day', although there are temporary increases and decreases in length, at the end of the white and black sides, it is actually slightly shorter than the time of a 'day'; the time it takes for the sun to circle each zodiac sign at its own speed, divided into thirty parts, is called a 'zodiac day', which is slightly longer than the time of a 'day'. Based on these three 'days', the seasons of the year are determined: according to the 'day' and 'lunar day', the waxing and waning of the moon are determined, and due to the effect of the 'lunar day' and 'zodiac day', the length of one month and two months is uneven, so there will be an intercalary month. The sun moves through the twelve zodiac signs, so the four continents have four seasons; due to the waxing and waning of the moon, there are white and black sides; due to the wind movement of the earth, the way the sun appears is different, so 'days' are produced. If these are not calculated well, eventually the white and black sides and the four seasons such as spring and summer will be reversed, so it should be determined in detail as in the treatises on astrology. One year has twelve months and three hundred and sixty days. If the time for eating breakfast and dinner each day is counted as two, then there are seven hundred and twenty meals a year. There are also day and night, and one day is also divided into dawn and morning, etc., divided into four periods, six periods, eight periods, and twelve periods. Each month has a white side and a black side, one year has four seasons of spring, summer, autumn, and winter, six seasons such as early winter and late winter, and two kinds of north-south movement, etc. These calculable years and kalpas, etc.
Tibetan
་གཅིག་དང་བཅུ་དང་བརྒྱ་སོགས་བཅུ་འགྱུར་གྱིས་གྲངས་མེད་པའི་བར་དུ་བརྩིས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུན་གྱི་ཚད་ཐམས་ཅད་གཞལ་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་དུས་ཀྱི་རྣམ་བཞག་ལ་བརྟེན་ནས་སྔར་བསྐལ་པ་འདི་ཙམ་ན་སངས་རྒྱས་འདི་བྱོན་ནོ་ཞེས་དང་། མ་འོངས་པའི་དུས་དང་བསྐལ་པ་འདི་ཙམ་ན་འདི་འདྲ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་དང་། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ལམ་ལས་རང་འབྲས་དུས་ཅི་ཙམ་གྱིས་ཐོབ་པ། འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཚེ་ཚད་ཅི་ཙམ་ཡིན་པ་སོགས་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་དུས་སྐད་ཅིག་མའི་སྐྱེ་འགག་གི་ཕྲེང་བ་རིམ་བྱུང་ཙམ་ཡིན་པར་ཡང་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ནང་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། སྐྱེ་བ་དང་། བྱིས་པ་དང་། གཞོན་ནུ་དང་། དར་བབས་དང་། ན་ཚོད་ཡོལ་བ་དང་། རྒས་པ་དང་། འཁོགས་པ་དང་། ཤི་བའི་དུས་སུ་བཞག་པ་དང་། ཕྱིའི་ཆོས་ལ། ས་བོན་དང་མྱུ་གུའི་དུས་སོགས་དང་། བྱ་བ་ལ་ལྟོས་ནས་དང་པོར་ཐུགས་བསྐྱེད་པ། བར་དུ་ཚོགས་བསགས་པ། ཐ་མར་སངས་རྒྱས་པ་ལྟ་བུ་སོགས་ཤེས་བྱའི་རྣམ་བཞག་ཕལ་མོ་ཆེ་དུས་ལ་བརྟེན་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་དགོས་པ་ཡིན་ལ། ད་ལྟ་ཇི་ལྟར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ལ་ད་ལྟའི་དུས་སུ་འདོགས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འདས་མ་འོངས་སུ་ཡང་སེམས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་ ད་ལྟའི་སྐབས་སུ་སེམས་ཅན་ཕལ་ཆེར་རྒས་པ། ཕལ་ཆེར་གཞོན་པ། ཕལ་ཆེར་སྐྱེ་བ་སོགས་མི་འདྲ་ཞིང་། རང་དུས་གང་ཡིན་ལ་ལྟོས་ནས་དེའི་སྔ་ལོགས་སུ་བྱུང་བ་རྣམས་འདས་པ། ཕྱི་ལོགས་སུ་འབྱུང་བ་རྣམས་མ་འོངས་པར་འཇོག་པ་ནི། རང་གི་སྣང་ཚུལ་ཙམ་ལས་དུས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དོན་ལ་དུས་ཞེས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་གང་ཡང་མེད་པ་རྨི་ལམ་ན་དུས་རིང་ཐུང་སྣ་ཚོགས་སྣང་བ་ལྟར་རང་གི་རྟོག་པའི་དབང་གིས་ཆོས་ཁ་ཅིག་འདས་པ། ཁ་ཅིག་ད་ལྟ་བ། ཁ་ཅིག་མ་འོངས་པར་བཞག་ནས་སྣང་གི། གནས་ལུགས་ལ་ཆོས་གང་ཡང་སྔར་འགག་པ་མེད་ལ། ད་ལྟར་སྐྱེ་བའང་མེད། མ་འོངས་པ་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་དེ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་དུས་ལ་ཡང་དག་པར་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་དེ་ལ་དགོངས་ནས་དུས་གསུམ་དང་། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དུས་བསྣན་ཏེ་བཞིར་གསུངས་པ་ཡང་ཤེས་པར་འགྱུར་ལ། ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱང་དུས་དེ་དང་འདྲ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞིང་གནས་ལུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ། །དུས་ཀྱི་སྐབས་སོ།། །།བདེན་པ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་ལ། བླང་དོར་དུ་བྱ་བའི་ཆ་ནས་བདེན་པ་བཞིར་གསུངས་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་དང་། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན
Chinese
通过一、十、百等十倍递增的方式，计算到无数，可以衡量所有时间的长度。这样，依靠时间的分类，就能知道过去在某个劫时有佛出世，未来在某个时间和劫时会发生什么，大小乘道的自果在多长时间内获得，众生的寿命有多长等等。也能领悟到万物只是刹那生灭的连续过程。此外，依靠内心的有情众生的蕴，可以安立出生、幼儿、少年、壮年、中年、老年、衰老、死亡等时间阶段；对于外在的法，有种子和幼芽的阶段等等；对于行为，可以安立最初发心、中间积累资粮、最终成佛等等。大多数所知的分类都需要依靠时间来理解。现在所显现的事物，就安立为现在的时间，并依靠它来思考过去和未来。也就是说， 在现在这个阶段，众生有的衰老，有的年轻，有的出生，各不相同。根据自己所处的时代，将之前发生的安立为过去，之后发生的安立为未来。这只是自己的显现，只是在时间上的一种安立，实际上并没有时间这种实有的存在。就像在梦中显现各种长短的时间一样，依靠自己的分别念，将某些法安立为过去，某些法安立为现在，某些法安立为未来而显现。但就实相而言，没有任何法曾经灭亡，现在也没有产生，未来也不会出现，如果能证悟三时平等性，就叫做真正精通时间。考虑到这一点，加上三时和不可思议时，宣说了四时，这也应该了解。方位也和时间一样，仅仅是安立，应该了解，并且能够领悟实相平等性。时间的章节结束。 为了精通真谛，从取舍的角度来说，宣说了四种真谛，即苦谛和集谛。
English
All measures of time can be measured by counting from one, ten, one hundred, etc., in tenfold increments up to the immeasurable. Thus, based on the classification of time, one knows that in the past, at such and such an eon, such and such a Buddha appeared, and in the future, at such and such a time and eon, such and such will occur, and in how much time one obtains the self-result from the paths of the Greater and Lesser Vehicles, and what the lifespan of beings is, and so forth. One will also realize that all things are merely a successive series of momentary arising and ceasing. Furthermore, based on the aggregates of sentient beings within, one can establish the times of birth, infancy, youth, maturity, middle age, old age, senility, and death; and for external phenomena, there are the times of seed and sprout, and so forth; and in relation to actions, such as initially generating the mind of enlightenment, accumulating merit in the middle, and finally attaining Buddhahood, and so forth. Most of the classifications of knowable things must be understood by relying on time. The things that appear now are designated as the present time, and based on that, one also thinks of the past and future. That is, In the present situation, most sentient beings are old, most are young, most are being born, and so on, which are different. Depending on which time one is in, those that occurred before that are designated as the past, and those that will occur later are designated as the future. This is merely one's own appearance, and is merely a designation in time, but in reality there is no such thing as time that exists as a substance. Just as various long and short times appear in a dream, some things are designated as past, some as present, and some as future by the power of one's own conceptualization. But in terms of the way things are, no phenomenon has ever ceased in the past, nor is it being born now, nor will it occur in the future; if one realizes the equality of the three times, one is called truly skilled in time. With that in mind, adding the three times and the inconceivable time, it should also be understood that four times are taught. The directions are also known to be merely designated in the same way as time, and the equality of the way things are will be understood. This is the end of the section on time. In order to be skilled in truth, from the point of view of what to accept and reject, four truths are taught: the truth of suffering and the truth of the origin.