Tibetan
ས་རྡུལ་དྲུག་གམ་བཅུས་བསྐོར་བ་ན། རྡུལ་ཐ་དད་ཀྱིས་རེག་པའི་ཆ་རེ་ཡོད་ན་ཆ་བཅས་སུ་འགྱུར་ལ། མེད་ན་ཕྲ་རྡུལ་ཅི་ཙམ་ཚོགས་ཀྱང་ཇེ་ཆེར་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བས་ཆ་མེད་གཞིག་ཏུ་མི་རུང་བ་མ་གྲུབ་སྟེ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དུས་མཐའི་ཆ་མེད་ཀྱང་། རང་གི་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་མེད་ལ་ཕྱོགས་པའི་ཆ་ཐ་དད་ཡོད་ན་ཆ་བཅས་སུ་འགྱུར་ལ། མེད་ན་དུས་མཐའི་སྐད་ཅིག་དུ་བསགས་ཀྱང་རྒྱུན་རིང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ཕྱིར་ཕྱོགས་དང་དུས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་མོ། །འདི་ལྟ་བུའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་འདི་ལ་གཞན་དབང་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟེན་འབྲེལ་གྱི་གཞན་དབང་གིས་སྣང་བ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྣང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དབང་གི་སྣང་བ་འདི་ལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་། གང་ཟག་ཏུ་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བདག་གཉིས་ནི་ཀུན་བཏགས་སོ། །ཀུན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་བདག་གཉིས་པོ་དེས་གཞན་དབང་ གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྟོང་པ་ནི་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་ཆོས་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་སྤྲོས་པ་ཀུན་གྱི་ཡུལ་མིན་པའི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་ཤེས་པ་རང་གསལ་ཙམ་ཞིག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དབུ་མ་པས་ཇི་ལྟར་འདིར་ནི་ཕྱི་དོན་མ་གྲུབ་པ་དེ་བཞིན་དེ་ལ་འཛིན་པའི་སེམས་ཀྱང་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྣང་བ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་མཚུངས་ཤིང་། སྤྲོས་པའི་ཡུལ་མིན་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་རྫས་སུ་ཡོད་པའང་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ། གང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ཅིང་དམིགས་སུ་རུང་བ་ཞིག་ཡིན་ཕན་ཆོད། དེའི་ངོ་བོ་ལ་བརྟགས་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དབང་གིས་སྣང་བ་བསླུ་མེད་དུ་ཤར་བ་ཙམ་ལས། རང་གི་ངོ་བོས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གནས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་དང་རྟེན་འབྱུང་ལྡོག་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དུ་བཞག་ཀྱང་། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པར་ཟུང་དུ་ཞུགས་པའི་དོན་སྤྲོས་བྲལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ནི་རྟག་ཆད་དང་སྣང་སྟོང་སོགས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་རྟོགས་བྱ་ཡིན་ཞིང་རྟོགས་བྱ་དེའི་ངང་ན་སྟོང་རྟེན་འབྱུང་དོན་གཅིག་པར་གྱུར་པའམ། ཐ་དད་དུ་མེད་པ་དང་། ཟུང་དུ་ཞུགས་པ་དང་། མཉམ་པར་གྱུར་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །འདི་བས་གནས་ལུགས་ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་གཏན་ལ་ཕབ་པས་ན་གྲུབ་མཐའ་ཀུན་གྱི་ནང་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱེ་མདོ་གཉིས་ཐེག་དམན་དང་། དབུ་སེམས་གཉིས་ཐེག་ཆེན་གྱི་གྲུབ་མཐའ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་བསྐྱེད་ནས། ལམ་ལྔ་ས་བཅུར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ཉམས་སུ་བླངས་པས། འབྲས་བུ་མི་གནས་པའི་མྱང་འདས་སངས་རྒྱས་སུ་འགྲུབ་པར་འདོད་པ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་སེམས་སོགས་ནང་གི་བྱེ་བྲག་ལས་འདོད་ཚུལ་མང་ཡང་། འདིར་སྤྱིའི་གནད་ཙམ་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་མཐའ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཇེ་བཟང་དུ་གྱུར་པའི་ཚུལ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་རོ། །གནས་དང་གནས་མིན་བཤད་པའི་སྐབས་སོ།། །།དབང་པོ་ཉེར་གཉིས་ནི། མིག་གི་དབང་པོ་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་ནས་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་བར་དྲུག་གིས་རང་རང་གི་ཡུལ་འཛིན་པ་ལ་དབང་བྱེད། སྲོག་གི་དབང་པོས་རིས་མཐུན་པར་གནས་པ་ལ་དབང་བྱེད། ཕོ་དབང་དང་མོ་དབང་གིས་སོ་སོའི་རྟེན་ཅན་དུ་བྱེད་པ་དང་། མངལ་ནས་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་ལ་དབང་བྱེད། ཚོར་བ་བདེ་བའི་དབང་པོ། དེ་བཞིན་དུ། སྡུག་བསྔལ། ཡིད་བདེ། ཡིད་མི་བདེ། བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་པོ་ལྔས་རྣམ་སྨིན་གྱི་འབྲས་བུར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་དབང་བྱེད། དད་བརྩོན་དྲན་པ་ཏིང་འཛིན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ དབང་པོ་ལྔས་འཇིག་རྟེན་པའི་དགེ་བའམ་དག་པ་ལ་དབང་བྱེད། ཀུན་ཤེས་བྱེད་པ། ཀུན་ཤེས་པ། ཀུན་ཤེས་ལྡན་པའི་དབང་པོ་ཞེས་མཐོང་སྒོམ་མི་སློབ་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་དད་སོགས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དག་པ་ལ་དབང་བྱེད་པས་དབང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་མིག་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ལ། དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཟླས་ཕྱེ་བའི་ཡིད་དབང་ནི་ཡིད་ཤེས་སྐྱེད་པའི་རྟེན་ཙམ་ཡིན་ལ། འདིར་བཤད་པའི་ཡིད་དབང་ནི་རྟེན་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཡིད་ཤེས་ལ་ཡང་གོ་དགོས་སོ། །དེ་དྲུག་གིས་རང་ཡུལ་འཛིན་ཚུལ་ནི། མིག་དང་རྣ་བའི་དབང་པོས་ཡུལ་མ་ཕྲད་པར་རྒྱང་ནས་འཛིན་ཅིང་། ཡུལ་རང་ལས་ཆེ་ཆུང་ངེས་མེད་འཛིན། སྣ་ལྕེ་ལུས་དབང་གསུམ་གྱིས་ཕྲད་ནས་འཛིན་ལ་ཡུལ་ཆེ་ཆུང་རང་དང་མཉམ་པ་འཛིན་ཏེ་འདི་དག་གི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ཕན་ཚུན་ཐོགས་བཅས་ཀྱི་རེག་བྱ་ཅན་ཡིན་པའི་ཆ་ནས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དཔྱད་དུ་ཡོད་དོ། །ཡིད་དབང་ནི་རང་ཡུལ་ཆོས་ཁམས་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པས། དེས་ཡུ
Chinese
如果被六个或十个地微尘围绕，如果每个被不同微尘接触的部分存在，则会变成有分，如果不存在，无论聚集多少微尘，也不会变得更大，因此，无分不可分割之说不成立，只会变成假立。时间尽头的无分也是如此，如果其前后无分有朝向的部分，则会变成有分，如果不存在，即使积累到时间尽头的刹那，也不会变得长久，只会变成刹那。因此，被方位和时间所包含的一切显现，都只是自心的显现。这种缘起的显现被称为他性，因为是从缘起的他性显现，而不是从自己的自性显现。在他性的显现中，将有为法和无为法的各种法之自性，以及在人上妄加安立的二我，都视为遍计所执。以遍计所执的行境二我，使他性的能知（识）空性，即是圆成实性，也就是法性。如此一来，便认为在胜义谛中，存在着某种不属于一切戏论之境的、远离能取所取的、自明的觉性。中观宗认为，正如这里外境不成立一样，执持外境的心也不成立。这两者都同样是缘起的显现，没有自己的自性。认为存在着某种非戏论之境的实有觉性，也只是假立而已。无论什么事物，只要有自己的体性并且可以被认知，一旦考察其体性，就丝毫也无法成立为真实的。因此，一切法都依赖于缘起而显现，仅仅是无欺的显现，而没有丝毫以自性成立的真实，因此安住于空性之中。像这样，空性和缘起仅仅从反体的角度被安立为不同，但体性上并没有成立为不同，这种双运的意义，是各自自己所能证知的离戏之境，被称为法界。它是远离常断、有无等边，以中观之道所能证悟的，并且在所证悟的境界中，空性和缘起成为一体，或者说，不存在差异，或者说是双运，或者说是平等。他们这样认为。没有比这更深的实相了。
English
If surrounded by six or ten earth atoms, if each part touched by different atoms exists, it will become part-possessing. If it does not exist, no matter how many atoms gather, it will not become larger. Therefore, the theory of indivisible and unbreakable is not established, and it will only become a mere imputation. The indivisible at the end of time is also like this. If its preceding and following indivisible parts have different parts facing them, it will become part-possessing. If it does not exist, even if accumulated to the moment at the end of time, it will not become long-lasting, but will only become a moment. Therefore, all appearances contained by direction and time are merely appearances of one's own mind. Such an appearance of dependent origination is called "other-powered," because it appears from the other-poweredness of dependent origination, not from its own essence. In the appearance of other-poweredness, the nature of various phenomena of conditioned and unconditioned dharmas, and the two selves falsely imputed to persons, are all completely imputed. The two selves, the objects of complete imputation, make the other-powered consciousness empty, which is the perfectly established nature, that is, the dharma nature. In this way, it is believed that in the ultimate truth, there exists a self-luminous awareness that is not the object of all elaborations and is empty of the apprehended and the apprehender. The Madhyamaka school believes that just as external objects are not established here, the mind that grasps them is also not established. Both of these are equally appearances of dependent origination, without their own essence. The belief that there is a real awareness that is not an object of elaboration is also merely an imputation. No matter what exists with its own nature and can be cognized, once its nature is examined, it cannot be established as truly existing in the slightest. Therefore, all phenomena appear dependently, merely as unmistaken appearances, without any truth established by their own nature, and therefore abide in emptiness. In this way, emptiness and dependent origination are established as different only from the perspective of opposites, but their essence is not established as different. This meaning of union, the state of being free from elaboration that each individual can realize for themselves, is called the "dharmadhatu." It is free from extremes such as permanence and annihilation, existence and non-existence, and is to be realized by the Middle Way. And in the state of realization, emptiness and dependent origination become one, or there is no difference, or they are in union, or they are equal. This is what they believe. There is no deeper reality than this.
Chinese
的见解。 如是确定，故于一切宗派中，无有能及。 别解脱与经部二者为小乘，中观与唯识二者为大乘之宗派。生起世俗与胜义二种心，于五道十地修持大乘之义，以其所欲之果位为不住涅槃之佛陀相同之故。然中观与唯识等内部之差别，所欲之理亦多。此处仅述其总纲。如是，由宗派之见解，以上比以上更殊胜之理，不颠倒地了知世俗与胜义之自性，则能精通一切法之是处与非处。是处与非处之宣说时也。 二十二根为：眼根，如是耳根乃至意根等六者，能自主执持各自之境。命根能自主同类相续。男根与女根能成为各自之所依，且能自主于胎中受生之相续不断。 感觉乐受之乐根。如是，苦受、意喜、意不喜、舍受五者，能自主享受异熟之果。信、精进、念、定、慧之 五根，能自主世间之善或清净。 具一切知者，已知一切者，具一切知根者，如是见道、修道、无学道之相续中，以信等能自主出世间之清净，故称为根。 其中，眼等六根如前所说。然彼等之差别为，六根之范畴所分出之意根，仅为生起意识之所依。此处所说之意根，亦需了知为从彼所依所生起之意识。 彼等六者执持自境之方式为：眼根与耳根不需与境相触，从远处执持，且执持之境比自身可大可小不定。鼻、舌、身三根需相触而执持，且执持之境与自身大小相等。此等之境与有境，就互相有碍之所触而言，可分析是否相触。 意根不仅以自境法界为境，亦以一切法为境。
English
It is determined according to the view. Therefore, it is unsurpassed among all schools. The two, Vaibhashika and Sautrantika, are Hinayana, and the two, Madhyamaka and Cittamatra, are Mahayana schools. Generating the two types of minds, conventional and ultimate, and practicing the meaning of Mahayana in the five paths and ten bhumis, it is the same because they desire to achieve the result of non-abiding Nirvana as Buddhahood. However, there are many differences in the internal details of Madhyamaka and Cittamatra, etc. Here, only the general outline is mentioned. Thus, based on the fact that the views of the schools become better and better, by realizing the nature of conventional and ultimate without inversion, one becomes proficient in what is and is not the case of all dharmas. This is the time to explain what is and is not the case. The twenty-two faculties are: the eye faculty, and similarly, the six from the ear to the mind faculty, which have the power to grasp their respective objects. The life faculty has the power to maintain the continuity of similar types. The male and female faculties have the power to make their respective supports and to maintain the continuity of birth from the womb. The faculty of pleasure, the feeling of happiness. Similarly, the five faculties of suffering, mental happiness, mental unhappiness, and equanimity have the power to enjoy the fruits of maturation. The five faculties of faith, diligence, mindfulness, concentration, and wisdom have the power to control worldly virtue or purity. The faculty of knowing everything, the faculty of knowing everything, the faculty of possessing all knowledge, that is, the faith, etc., in the continuum of the path of seeing, meditation, and no more learning, have the power to control the purity beyond the world, hence they are called faculties. Among them, the six faculties of the eye, etc., are as previously explained. However, the difference between them is that the mind faculty, which is divided by the category of the six faculties, is only the basis for generating consciousness. The mind faculty mentioned here must also be understood as the consciousness that arises from that basis. The way these six grasp their own objects is: the eye and ear faculties grasp from a distance without touching the object, and the object they grasp can be larger or smaller than themselves. The three faculties of nose, tongue, and body grasp by touching, and the object they grasp is the same size as themselves. Whether these objects and subjects touch or not can be analyzed in terms of whether they have tangible contact with each other. The mind faculty not only takes the dharmadhatu as its object, but also takes all dharmas as its object.