Chinese
并且，同样地，词藻学用于辨别某个事物是否适用各种名称；算术用于了解数字等的性质；戏剧用于了解各种语言；诗歌用于辨别表达是否优美；韵律学用于了解诗歌的轻重音节等性质。虽然如此，这里仅简要阐述源于内学的宗义，了解这些宗义就能精通事物是否恰当。宗义分为应舍弃的外道和应采纳的内道两类。内外之别在于是否承认三宝为真正的皈依处。这些宗义中，外道有六十二种见解等多种分类，但归纳起来可分为五种论师，各自有许多主张。若将所有这些的根本归纳，则可分为常断论者两种。其中，常论者认为，无论是神我、时间、自在天、梵天、遍入天等，都是宇宙万物的创造者，并认为它们是永恒的。为了获得这种永恒的地位，他们会取悦神灵、修习禅定等。断论者则认为，没有前世的业等原因，现在的世界是自然产生的。心识是从四大元素中突然产生的，死亡时便会断灭，因此为了获得解脱而努力修行等都是没有意义的。这些都主张有我存在。对此，佛教徒进行分析后认为，恒常不变的原因并不能创造世界，因为不可能同时创造所有世界，如果逐渐创造，原因就会变得无常。此外，如果创造者有其他原因，创造者就会变得无穷无尽，并且也会变得无常；如果没有原因，就无法证明它的存在；如果它有意识地创造，就会受到思想的支配，并且会变得无常；创造有情众生的痛苦是不合理的。如果它无意识地创造，就会失去自主性，即使崇拜它也不会有益处。因此，通过许多正确的推理方式可以驳斥这些观点。没有原因而产生是不可能的，如果真的发生
English
And, similarly, poetics is used to discern whether various names apply to a certain thing; arithmetic is used to understand the nature of numbers, etc.; drama is used to understand various languages; poetry is used to discern whether expression is beautiful; prosody is used to understand the nature of heavy and light syllables in verses, etc. Although this is the case, here I will only briefly explain the tenets derived from inner learning, for knowing these tenets will make one proficient in what is appropriate and inappropriate. Tenets are divided into two
Tibetan
་དེ་འདྲ་ཡུལ་དུས་ཀུན་ན་རྟག་ཏུ་ཁྱད་མེད་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྲིད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མྱུ་གུ་སོགས་ཡུལ་དང་དུས་གང་ན་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བོན་དང་ཆུ་སོགས་ཚོགས་ཀྱང་དེའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་དེ་གང་གིས་ཀྱང་སྐྱེད་པ་མེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་གང་དུ་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའི་ཡུལ་དུས་དེ་ན་ཡོད་ཅིང་། མ་ཚོགས་པ་ན་མེད་པས་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་གྲུབ་བོ། །ཡང་འབྱུང་བ་བཞི་ལས་རྣམ་ཤེས་གསར་དུ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་འདོད་ན། རང་གིས་ཆོས་རྣམས་རྒྱུ་མེད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡང་ཉམས་ལ། ད་ལྟའི་རྣམ་ཤེས་ནི་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་རྣམ་ཤེས་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་རྒྱུན་འཇུག་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། སྔར་རང་གི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་མེད་པར་བེམ་པོ་ལས་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། རྡོ་ལས་མྱུ་གུ་དང་། མུན་པ་ལས་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་ཤེས་གསལ་རིག་གི་རྒྱུན་འདི་ཀློག་སོགས་བྱང་བ་ལྟར་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་དག་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་མཐོང་ན་རྒྱུ་ཚང་བཞིན་འཆི་བའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བོན་སྐྱོན་མེད་པས་ཆུ་སོགས་ཀྱི་རྐྱེན་དང་ལྡན་པའམ། ཀླུང་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་འཇུག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བརྟག་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་རང་རང་གི་རྒྱུ་ཡོད་ན་སྐྱེ་ལ་མེད་ན་མི་སྐྱེ་བས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། དབང་ཕྱུག་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མ་ཡིན་ཞིང་། རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་ལ་བདག་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་དེ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་གང་དུ་ཡང་མ་དམིགས་པས་སོ། །ནང་པའི་གྲུབ་མཐའ་བྱེ་མདོ་དབུ་སེམས་བཞི་ ལས། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བས་ཤེས་བྱ་གཞི་ལྔ་དང་དུས་གསུམ་སོགས་རྫས་ཡོད་དུ་འདོད་དེ། གཞི་གྲུབ་པ་རྣམས་དེ་དང་དེའི་ཆོས་སུ་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་འདོད། དེ་ལ་བཅོམ་པའམ་བློས་གཞན་བསལ་ན་གཞིག་ཏུ་རུང་བ་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་དང་། གཞིག་ཏུ་མེད་པ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་གཉིས་ནི་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རྩོམ་གཞིའོ། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཆོས་རང་རང་གི་ངོ་བོ་རྫས་སུ་ཡོད་པས་མི་སྟོང་པར་འདོད། གང་ཟག་གི་བདག་ནི་ཕུང་པོ་ལས་གཅིག་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་རྫས་སུ་མེད་པ་དང་། མིག
Chinese
像那样在一切处所时间中恒常无别地存在，因为他们认为即使没有因，诸法的自性也是存在的。或者说，苗芽等在任何处所和时间都不存在，因为他们认为即使种子和水等聚集也不是它的因，因为它不被任何事物所产生。然而，事物在因缘聚合的处所和时间存在，不聚合时则不存在，因为是时有时无的，所以成立是从因产生的。又如果认为从四大产生新的识，那么自己所承诺的诸法无因也就会丧失，而且现在的识是从自己的近取因，也就是先前的识所产生并持续不断的，因为这是显而易见的。先前没有自己的近取因而从物质产生是不可能的，就像从石头里长不出苗芽，从黑暗里产生不了光明一样。如果看到识的明觉之流像学习等熟练一样，从先前先前产生后后，并且持续不断，那么在因缘具足的情况下，死亡时怎么会中断呢？就像没有损坏的种子具备水等助缘，或者像大河的流水一样。这样观察，一切法都是有自己的因则生，无因则不生，因此以现量之理见到是缘起。不是自在天等的因，也不是无因。因此，依赖而生的这五蕴没有我和作者，因为在五蕴中无法确定是一还是异。在佛教的四大宗派，即毗婆沙宗、经部宗、中观宗和唯识宗中，毗婆沙宗认为所知五事和三时等是实有，因为成立的基都存在于它和它的法中，所以认为一切都存在。其中，被摧毁或者用智慧排除其他，可以被破坏的，比如瓶子等，是世俗谛中存在的；不可破坏的极微和不可分割的刹那二者是胜义谛中存在的，是所有事物的组成基础。世俗谛和胜义谛中存在的二者，因为法各自的自性是实有的，所以认为不是空性。人我与五蕴既非一也非异，因此不是实有，并且，眼
English
Thus, it would exist constantly and without distinction in all places and times, because they believe that even without a cause, the inherent nature of phenomena exists. Alternatively, sprouts and the like would not exist in any place or time, because they believe that even the assembly of seeds, water, and so on is not its cause, since it is not produced by anything. However, things exist in the place and time where causes and conditions gather, and do not exist when they do not gather, because they are sometimes present and sometimes absent, therefore it is established that they arise from causes. Furthermore, if it is asserted that new consciousness arises from the four elements, then one's own assertion that phenomena are without cause is also lost, and the present consciousness arises from its own immediate cause, the previous consciousness, and continues, because this is evident. It is impossible for it to arise from matter without its own immediate cause, just as sprouts do not grow from stones and light does not arise from darkness. If one sees that the stream of consciousness and clarity arises from the previous to the subsequent, like becoming skilled in reading and so on, and continues without ceasing, then how could it be interrupted at the time of death when the causes are complete? It is like an undamaged seed possessing the conditions of water and so on, or like the flow of a great river. Thus, if one examines, all phenomena arise when their own causes are present and do not arise when they are absent, therefore, it is seen by the reasoning of direct perception that they are dependently originated. They are not from the cause of Ishvara and so on, nor are they without cause. Therefore, these five aggregates that arise dependently have no self or agent, because neither one nor different can be determined in relation to the aggregates. Among the four schools of Buddhism, namely Vaibhashika, Sautrantika, Madhyamaka, and Yogachara, the Vaibhashikas assert that the knowable five bases and the three times are substantially existent, because the established bases exist in it and its dharmas, so they believe that everything exists. Among these, what can be destroyed or eliminated by wisdom, such as a vase, exists conventionally; the indivisible atom and the indivisible moment are truly existent, being the basis of the composition of all things. Both what exists conventionally and what exists ultimately are considered non-empty because the inherent nature of each dharma is substantially existent. The self of a person is neither one nor different from the five aggregates, therefore it is not substantially existent, and the eye
Tibetan
་དབང་སོགས་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པས་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་ཡུལ་རྣམ་མེད་རྗེན་ཅེར་དུ་འཛིན་པ་དང་། རང་རིག་མི་འདོད་པ་དང་། སྐྱེ་སོགས་མཚན་ཉིད་རྣམས་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་སོགས། ཐ་སྙད་འདོད་ཚུལ་དུ་མ་ཡོད་དོ། །མདོ་སྡེ་བས་ནི་ཆ་མེད་གཉིས་དང་བདག་མེད་འདོད་ཚུལ་གོང་དང་འདྲ་ལ། ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཀུན་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ལྡན་མིན་ནི་བེམ་ཤེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་གི་ངོ་བོ་རང་རྐྱ་ཐུབ་པར་ལོགས་སུ་མེད་ལ། འདུས་མ་བྱས་ནི་དགག་བྱ་བཅད་པ་ལས་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །སྔ་མའི་ཡུལ་དབང་ཤེས་གསུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་ད་ལྟ་བའི་མིག་ཤེས་སོགས་སྐྱེ་ཞིང་། ཤེས་པ་ དེས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་བློ་ལ་ཤར་བ་དེ་འཛིན་གྱི་ཡུལ་དངོས་སུ་མི་འཛིན་ཏེ་ཡུལ་ནི་རྣམ་པ་གཏོད་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་ལྐོག་ན་ཡོད་པའོ། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རང་རིག་པར་བྱེད་པ་དང་། དངོས་པོ་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་ཞིང་རང་གི་ངོ་བོས་སྐད་ཅིག་གིས་འགག་པའི་ཆོས་ཅན་ཏེ། དངོས་པོ་དེའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེ་སོགས་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །དེ་དག་ནི་ཕྱི་དོན་གཞལ་བ་ལ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་དང་ལྡན་ཞིང་། བཏགས་པ་རྣམས་ལ་རྫས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་སོགས་ཀྱིས་དངོས་པོའི་དོན་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་གཞལ་བའི་ཚུལ་འགའ་ཞིག་གིས་བྱེ་སྨྲའི་གྲུབ་མཐའ་ལས་འཕགས་སོ། །ལྡན་མིན་རྣམས་བཏགས་པ་ཡིན་ཀྱང་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་ཡོད་པའི་ཆོས་སུ་ཁས་ལེན་དགོས་ཏེ་བྱེ་སྨྲས་ཀུན་བཏགས་འབའ་ཞིག་ཡིན་ན་དངོས་པོའི་སྟེང་ན་མི་རྟག་པ་མེད་པར་འགྱུར་པའི་གནད་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནམ་མཁའ་སོགས་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་པས་ནི། འདི་ལྟར་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་གོམས་པའི་བག་ཆགས་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལ་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཐུ་ལས་སེམས་ཀུན་གཞིའི་ཤེས་པ་ཉིད་གནས་དོན་ལུས་ཀྱི་སྣང་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་དུ་ཤར་བ་མ་ གཏོགས་གཞན་མེད་པས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པ་ལས་གཞན་པའི་ཕྱི་རོལ་ཀྱི་དོན་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་རགས་པ་རྣམས་བསིལ་བའི་མཐའ་རྩོམ་གཞི་ཆ་མེད་གཉིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྡུལ་ཆ་མེད་ཀྱིས་རགས་པ་རྩོམ་པའི་ཚེ། དབུས་རྡུལ་གཅིག་ལ་ཕྱོག
Chinese
依靠根、权等知识，以赤裸的方式抓住与自己同时代的无形客体，不希望自知，并希望出生的特征与事物不同等。有很多术语想要的方式。经部师认为，无分二者和无我的希望与上述相同，但非相应行和非复合事物并非实体存在，而仅仅是假象。非相应行只是在物质意识的情况下才被贴上标签，但它本身并没有独立的实体，而非复合事物只是从否定对象中贴上标签。从先前的对象、权力、知识三者的集合原因中，现在产生了眼识等。知识在头脑中产生的对象形象并不被认为是实际的对象，因为对象是创造形象的原因，隐藏在背后。所有的知识都能意识到自己，所有的事物都从四个条件中产生，并且具有以自己的实体瞬间消失的性质。事物的特征，如出生等，并不不同，而是被认为是仅仅从相反的角度贴上标签。这些在衡量外部事物时具有现实的力量，并且通过认识到标签没有实体存在的本质等，在某种程度上超越了分别说部的学说，从而以一种毫不颠倒的方式衡量事物的意义。虽然非相应行是标签，但由于术语在意义上是一致的，因此必须承认它们是存在于事物之上的属性。要知道，如果分别说部仅仅是完全的标签，那么事物之上就不会有无常。同样，天空等非复合事物也必须被认为是存在于术语中的。唯识宗认为：如此显现的一切，从无始以来，各种概念的习气被放置在阿赖耶识上，凭借着这种力量，心阿赖耶识本身显现为住所、事物、身体的现象，除此之外别无他物，所以一切都只是心的显现。例如，就像梦中的显现一样。除了知识之外，外部事物并不存在，粗糙的事物，寒冷的边缘，构成基础的无分二者在胜义中也不存在。当无分微粒构成粗糙的事物时，中心的微粒会朝向...
English
Relying on faculties, etc., knowledge grasps objects without forms in a naked manner simultaneously with itself, does not accept self-awareness, and considers characteristics such as birth to be different from entities, etc. There are various ways of wanting terms. The Sutra School believes that the ways of wanting partless pairs and selflessness are the same as above, but non-associated formations and unconditioned phenomena are not established as substances, but are merely imputed. Non-associated formations are merely labeled as the state of material consciousness, but they do not have their own independent entity separately. Unconditioned phenomena are merely labeled from cutting off the object of negation. From the cause of the collection of the previous object, faculty, and consciousness, the present eye consciousness, etc., arise. The appearance of the object in the mind by that consciousness is not regarded as the actual object, because the object is the cause of creating the appearance, hidden in the background. All consciousnesses are aware of themselves, and all things arise from four conditions and are of the nature of ceasing momentarily with their own entity. The characteristics of that thing, such as birth, etc., are not different, but are considered to be merely labeled from the opposite point of view. These are endowed with the reasoning of real power in measuring external objects, and by realizing that labels do not have the nature of being established as substances, etc., they surpass the doctrine of the Vaibhashikas in some ways of measuring the meaning of things without being inverted. Although non-associated things are labels, since the terms are consistent in meaning, it must be admitted that they are attributes that exist on things. It should be known that if the Vaibhashikas are merely complete labels, then there will be no impermanence on things. Similarly, unconditioned phenomena such as space must also be considered to exist in terms. The Mind-Only School believes that all appearances are like this: from beginningless time, the habitual imprints of various concepts are placed on the alaya consciousness, and by the power of that, the mind, the alaya consciousness itself, appears as the appearance of the abode, things, and body. There is nothing else, so everything is just an appearance of the mind. For example, like the appearance in a dream. External objects other than consciousness do not exist. Gross objects, the edge of coldness, and the two partless bases of composition do not exist in the ultimate sense. When partless particles compose gross objects, the central particle faces...