Tibetan
་ལྟ་བུའི་དོན་བྱེད་པ་ཙམ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབས་པས་ཅི་ཡང་མི་ཕན་ལ། འདིར་གྲངས་ཅན་པས་རྟགས་འགོད་ལུགས་ཀྱང་། མིག་སོགས་འདུས་ཤིང་བསགས་པ་མིན་པའི་ཡུལ་ཅན་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་དེ། འདུས་ཤིང་བསགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འགོད་ལ། དེ་ཡང་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་སོགས་ཆ་དུ་མ་ཡོད་པ་ནི་འདུས་བསགས་དང་དེ་མིན་པ་ནི་རྟག་པ་དང་ཡུལ་ཅན་ནི་ཤེས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ལ་རྟགས་འདི་ཞེ་འདོད་ལ་རྗེས་འགྲོ་མེད་ཅིང་། སྨྲས་ཆོས་ལ་འགལ་ བ་ཡོད་དེ་དང་པོ། འདུས་བསགས་མིན་པ་ཞེས་པའི་ཆོས་འདི་ཆོས་ཅན་མིག་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་ཆོས་སུ་ཡར་སྦྱར་ནས། དེས་གཞན་དོན་བྱེད་ཅེས་འདུས་བསགས་མིན་པའི་རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་ན། ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་དང་འགལ་བའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བསགས་མིན་པ་ཁྱད་གཞི་བྱས་ནས་མིག་སོགས་དེའི་ཁྱད་པར་དུ་བཟུང་ན་ཆོས་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་དང་འགལ་བའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་རོ། །ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་གཞན་དོན་བྱེད་པ་དེ་ལ་མར་སྦྱར་ན་འདུས་བསགས་མིན་པ་ནི་རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་མ་སོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་པ་ཡིན་ལ་དེ་མེད་པ་གཅིག་པུ་དང་རྟག་པ་དེ་ཁྱད་གཞིར་བྱས་ནས་དེའི་དོན་བྱེད་ཅེས་ཟེར་ན་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་འགལ་ཏེ་འདུས་ཤིང་བསགས་པས་རྟག་པའི་དོན་བྱེད་པ་མི་སྲིད་དེ། དོན་བྱེད་ན་རྟག་པ་ཡིན་པ་འགལ་བས་སོ། །དོན་བྱེད་པ་ཁྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དེའི་ཁྱད་པར་འདུས་བསགས་མིན་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་བྱས་ན་ཆོས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་འགལ་ཏེ། རྟག་པ་ཆ་མེད་ནི་འདུས་བསགས་ཀྱིས་ནམ་ཡང་བྱ་མི་ནུས་ཏེ་ནུས་ན་འདུས་བསགས་མིན་པ་ཉམས་སོ། །དེས་ན་དེ་འདྲ་ཟོལ་སྦྱོར་གྱི་རྟགས་བླུན་པོས་སྨྲ་བའོ། །གྲངས་ཅན་པའི་རྟགས་འདི་འགལ་ཚུལ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་གཞུང་འཆད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྣ་ཚོགས་བཤད་ཀྱང་བདག་གིས་འདི་ན་བཤད་པ་ཙམ་ཁོ་ན་ལེགས་པར་གནས་སོ། །བུམ་པ་འཇིག་ཚེ་བུམ་པའི་བསྐལ་པ་དང་གསལ་བ་དང་ངོ་བོ་གསུམ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་ཅེས་པའི་སྐབས།གྲངས་ཅན་ལུགས་ལ་འགགས་པ་ཞེས་པ་བསྐལ་པའི་དོན་ཙམ་ལ་འཛིན་པས་བསྐལ་པའི་དོན་ཙམ་ལ་འགགས་པའི་བརྡ་བརྗོད་པར་གོ་དགོས་སོ། །ཚུལ་འདིས་རང་སེམས་སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་པའང་ཁེགས་པ་ཞེས་སོགས་སྐབས་གཞན་གྱིས་མ་དག་པའི་སེམས་ལ་ སངས་རྒྱས་སུ་འདོད་ལ། འདིར་ནི་ཞེས་རང་ལུགས་ལ་སྣང་ཚུལ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དུ་སྣང་ཡང་དོན་ལ་དག་མ་དག་པ་མེད་པས་དག་མཉམ་སྤྲོས་བྲལ་དུ་གཏན་ལ་ཕབས་པ་ལ་ཆོས་ཀུན་ཡེ་ནས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་སངས་རྒྱས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །བྱེ་བྲག་པའི་སྐབས། བློ་
Chinese
像那样的作用仅仅是成立就已经完成了，再进行论证也没有任何益处。这里数论派的立宗方式是：眼睛等不是聚集和积累的境，能起到其他的作用，因为是聚集和积累的缘故。这里，微尘和刹那等具有多个部分是聚集积累，不是聚集积累的是常法，境是指知识。对于这个立宗，所希望的没有后随，所说的法有相违之处，第一，不是聚集积累的这个法，向上安立为法相眼睛等的特性，用不是聚集积累的理由来论证它能起到其他的作用，就变成了与法相之法相违背的理由。如果将不是聚集积累作为基础，将眼睛等作为它的差别，就变成了与法相的自性相违背的理由。又，如果向下安立所要论证的其他作用，不是聚集积累就是微尘和刹那等没有部分，如果将没有部分、唯一和常法作为基础，说它能起作用，就与法的自性相违背，因为聚集积累不可能起到常法的作用，如果起作用就与常法相违背。如果将起作用作为基础，将它的差别作为不是聚集积累的境，就与法的差别相违背，因为常法无分是聚集积累永远无法做到的，如果能做到，就破坏了不是聚集积累。因此，这种虚假的理由是愚人所说的。数论派的这个理由相违背的方式，讲解《释量论》的人们有各种各样的说法，但我在这里仅仅是说说而已，很好地存在着。瓶子坏灭时，瓶子的劫、明和自性三者是一还是他？这个时候，数论派认为的“停止”仅仅是执着于劫的意思，因此必须理解为仅仅是对劫的意思说停止的词语。用这种方式，也驳斥了认为自心是佛陀等，其他时候认为不净的心是佛陀，而这里，在自己的宗派中，显现上显现为佛陀和众生，但实际上没有清净不清净，因此在确定清净平等离戏论时，就说一切法本来就是清净和成佛的，这只是一个名称而已。如是说。胜论派的场合。智慧
English
Like that, the mere accomplishment of the function is already completed, and there is no benefit in arguing further. Here, the way the Samkhya school establishes the sign is: the eyes, etc., are not the realm of aggregation and accumulation, and can serve other purposes, because they are aggregated and accumulated. Here, dust and moments, etc., which have many parts, are aggregation and accumulation, and what is not aggregation and accumulation is permanence, and the realm refers to knowledge. For this sign, there is no following that is desired, and there are contradictions in the dharma spoken, first, this dharma of not being aggregated and accumulated, upwardly established as the characteristic of the dharma-possessor eyes, etc., using the reason of not being aggregated and accumulated to prove that it can serve other purposes, it becomes a reason that contradicts the dharma of the dharma-possessor. If not being aggregated and accumulated is taken as the basis, and the eyes, etc., are taken as its difference, it becomes a reason that contradicts the nature of the dharma-possessor. Also, if the other function to be proven is established downward, not being aggregated and accumulated is the absence of parts such as dust and moments, etc., if the absence of parts, the unique and permanent are taken as the basis, and it is said that it can function, it contradicts the nature of the dharma, because aggregation and accumulation cannot function as permanence, if it functions, it contradicts permanence. If functioning is taken as the basis, and its difference is taken as the realm of not being aggregated and accumulated, it contradicts the difference of the dharma, because permanence without parts can never be done by aggregation and accumulation, if it can be done, it destroys not being aggregated and accumulated. Therefore, such a false reason is spoken by fools. The way this reason of the Samkhya school contradicts, those who explain the text of the Commentary on Valid Cognition have various explanations, but I am only talking about it here, it exists well. When the pot is destroyed, are the kalpa, clarity, and nature of the pot one or different? At this time, the "cessation" that the Samkhya school considers is only clinging to the meaning of kalpa, so it must be understood as only saying the word cessation for the meaning of kalpa. In this way, it also refutes the idea that one's own mind is the Buddha, etc., at other times thinking that the impure mind is the Buddha, but here, in one's own school, it appears as the Buddha and sentient beings in appearance, but in reality there is no purity or impurity, so when determining purity, equality, and freedom from elaboration, it is said that all dharmas are originally pure and enlightened, this is just a name. Thus it is said. In the case of the Vaisheshika school. Wisdom
Tibetan
སོགས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་ཅན། །ཞེས་པའི་ལུང་འདྲེན་ཚིགས་བཅད་འདིར། །རྟོག་གེ་འབར་བར། བློ་སོགས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་བཅད་ཅེས་དང་། བྱེ་བྲག་པ་ཡིས་ཐར་བར་ཤེས་ཞེས་གསུངས་ཀྱང་འགྱུར་ཁྱད་ལྟ་བུ་ལས་དོན་ལ་མི་འགལ་བས་མ་བཅོས་ཏེ། བློ་སོགས་བདག་གི་ཡོན་ཏན་རྣམས་མ་འོངས་པ་ན་མི་འབྱུང་བར་བྱས་ནས། ཡིད་ལ་བདག་ཅེས་པའི་རྣམ་རྟོག་ལོག་པ་ན་ཐར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་པས་འདོད་པའོ་ཞེས་སོ། །དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་ནི་ནམ་ཡང་མེད་པས་ཞེས་སོགས་དོན་དབང་ཕྱུག་མི་རྟག་པ་གཅིག་གིས་སྣོད་བཅུད་ཀུན་བྱེད་པ་ནི་རིགས་པས་མི་འཐད་ལ། བྱེ་བྲག་བས་ཀྱང་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པས་ནམ་ཡང་མེད་ཅེས་སོ། །ཡང་ན་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་ཉིད་བྱེད་པ་པོ་དེ་ཡང་། རིགས་པས་མི་འཐད་ཅེས་སྦྱར་ཀྱང་འདྲ་བས་དགག་ཚིག་ཡོད་མེད་གང་ལྟར་ཀྱང་རུང་མོད་འདིར་མ་དཔེ་ན་མཐོང་བ་ལྟར་མ་བཅོས་སོ། །དབང་ཕྱུག་འགོག་སྐབས་འདོད་ན་མ་བྱས་པར་གསལ་ལོ་ཞེས་པ། རང་གིས་རང་མི་བྱེད་དེ། རང་མ་གྲུབ་པའི་སྔོན་ནས་བྱ་བར་མི་ནུས། གྲུབ་ན་བྱ་མི་དགོས་པའི་རིགས་པས་མ་བྱས་པར་གསལ་ལོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དབང་ཕྱུག་མ་བྱས་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་མི་རུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་མ་སྐྱེས་མ་བྱས་ན་མོ་གཤམ་བུ་བཞིན་མེད་པར་ངེས་པའི་རིགས་པས་སོ། །སྣོད་བཅུད་ཀྱང་རང་བྱུང་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་དབང་ཕྱུག་མ་བསྐྱེད་པར་བྱུང་རུང་ན་སྣོད་བཅུད་ཀྱང་དེར་ཅིས་ མི་རུང་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྡུད་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་ཉིད་ཀྱང་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ། དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་སྡུད་པའི་ལྷ་ཁམས་ཞིག་ཡོད་ན་དེ་ཡང་དབང་ཕྱུག་ལས་ཁྱབ་ཆེ་ཞིང་རྩ་བའི་གྲུབ་མཐའ་ལའང་གནོད་ལ། དེ་འདྲའི་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་གཞི་མི་སྲིད་པས་དེ་སྡུད་བྱེད་ཀྱི་ལྷ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། མོ་གཤམ་བུའི་སྡེ་ཚན་བཞིན་དུ་མེད་ལ། གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ལྷ་ཡིན་པས་སྣང་རུང་ཡིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་སུས་ཀྱང་དམིགས་པ་མེད་པས་སོ། །ཞེས་སོ། །གཞན་དུ་ལྷ་ཁམས་ཙམ་སྣང་རུང་མ་དམིགས་པས་འགོག་པ་ཙམ་དུ་བཟུང་ན་གོ་བ་ཤིན་ཏུ་ལོག་པའོ། །དུས་གཅིག་པ་མི་རུང་བ་ནི་དུས་ཀྱི་འཇོག་བྱེད་བུམ་སྣམ་ལྟ་བུ་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་དང་། དུས་མཉམ་པ་མི་རུང་བའི་སྐབས་སོགས་ཕལ་ཆེར་དུ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ། ལྟོས་ནས་གྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ལ་བརྟེན་ནས་ཅིག་ཤོས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་ཏེ་དབུ་མའི་གཞུང་སྤྱིར་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །དུས་མཉམ་པར་ཕྲད་པ་མེད་དེ་གཅིག
Chinese
等等是自我的功德。这里引用颂词说：‘智慧等等是自我的功德’，以及‘胜论派认为这是解脱’。虽然说法上有些差异，但意义上并不冲突，所以没有修改。智慧等等自我的功德，在未来不再产生，心中‘我’的分别念消失时，就是解脱，这是胜论派的观点。自在天无常，所以永远不存在等等，意思是说，自在天一个无常的个体创造了所有器情世界，这在理证上是不合理的。胜论派也不这样认为，所以说永远不存在。或者，自在天如果是常恒的造物主，这也是不合理的。无论是否加上否定词都可以，但这里按照母本的样子没有修改。在反驳自在天时，如果认为自在天会造作，那么‘未造作’就很明显了。自己不能造作自己，因为在自己未成立之前，无法进行造作；如果已经成立，则不需要造作。根据这种理证，‘未造作’就很明显了。因此，自在天因为没有造作，所以不能成为一切的造作者。没有出生，没有造作，就像石女的儿子一样，通过理证可以确定其不存在。器情世界也是自然产生的，因为它们是相似的。意思是说，如果自在天没有创造也能产生，那么器情世界为什么不能这样呢？如果有一个能聚集的本性神，那也是不可能显现的。如果有一个常恒的自在天来聚集，那么它比自在天更广大，也会损害根本的宗义。因为不可能存在这样的常恒自在天的基础，所以聚集它的神也不可能存在，就像石女的儿子一样。如果真的存在，因为是神，所以应该是可以显现的，但没有人见过这样的神。所以这样说。如果仅仅认为神界因为不能显现而被否定，那就完全误解了。不可能同时存在，是因为时间的施设，比如瓶子和布匹本身没有成立。以及大部分情况下，不可能同时存在等等，是因为相互依赖。所有依赖而成立的事物，都是依赖一个事物而安立在另一个事物上，其本身并没有自性，这就像中观的观点一样广为人知。时间不可能同时相遇，因为它们是单一的。
English
Etc., are the qualities of the self. Here, the quoted verse says, 'Wisdom, etc., are the qualities of the self,' and 'The Vaisheshika school considers this liberation.' Although there are some differences in wording, there is no conflict in meaning, so it has not been modified. The qualities of the self, such as wisdom, will not arise in the future, and when the false notion of 'I' in the mind disappears, that is liberation, according to the Vaisheshika school. The impermanent Ishvara does not exist at all, etc., meaning that it is unreasonable to think that one impermanent Ishvara creates all the container and contents of the world. The Vaisheshika school does not believe this either, so it says that it never exists. Alternatively, even if Ishvara is a permanent creator, that is also unreasonable. It doesn't matter whether a negative word is added or not, but here it has not been modified as seen in the original text. When refuting Ishvara, if it is assumed that Ishvara creates, then 'uncreated' is clear. One cannot create oneself, because one cannot create before one is established; if one is already established, then there is no need to create. According to this reasoning, 'uncreated' is clear. Therefore, Ishvara, because he is uncreated, cannot be the creator of all. If something is unborn and uncreated, it is certain to be non-existent like the son of a barren woman, according to reason. The container and contents of the world are also naturally similar. This means that if they can arise without Ishvara creating them, then why can't the container and contents of the world do the same? If there were a deity that gathers, it would also be impossible to perceive. If there were a permanent Ishvara to gather, it would be more extensive than Ishvara and would harm the fundamental tenets. Because it is impossible for such a permanent Ishvara to exist as a basis, the deity that gathers it cannot exist either, just like the category of the son of a barren woman. If it really existed, because it is a deity, it should be perceptible, but no one has ever perceived such a deity. That is why it is said. If one merely assumes that the realm of deities is negated because it is imperceptible, then that is a complete misunderstanding. It is impossible to exist simultaneously because the establishment of time, such as a pot and cloth, is not established in itself. And in most cases, it is impossible to exist simultaneously, etc., because they are mutually dependent. All things that are established in dependence are merely imputed to one thing based on another, and do not exist in their own right, which is well known in the general Madhyamaka view. Time cannot meet simultaneously because they are singular.