Tibetan
ག་མ་དང་བཅས་པའོ། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའང་མིན་ཏེ། ཏིང་འཛིན་ལས་བཞེངས་ཏེ་བསོད་སྙོམས་ལ་གཤེགས་སོ་ཞེས་ལུང་ལས་འབྱུང་བ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་འགྲོ་དོན་རྒྱུན་ཆད་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དགག་པ་ལ། བདེན་བཞི་ནི་དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། གཞི་སྣོད་བཅུད་ཕུང་ཁམས་ཐམས་ཅད་ལ་དཔྱད་ན་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་གཉེན་བྲལ་ཐོབ་ཐམས་ཅད་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་པས་སོ། །རྩོམ་བྱེད་ལ་གཟུགས་ཅན་རྡུལ་ཕྲན་མེད་དེ། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་རྣམས་ཕྲད་ན་ཕྱོགས་གཅིག་གམ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་དགོས་ནའང་། གཅིག་གིས་ཕྲད་ན་ཆ་བཅས་སུ་ཐལ་ལ། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྲད་ན་གོང་བུ་ཉིད་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲན་ཙམ་དུ་ཐལ་བས་ཕྲད་ནས་རྩོམ་པ་མི་སྲིད་ལ། མ་ཕྲད་པར་རྩོམ་ན་བར་དུ་སྣང་མུན་གྱི་རྡུལ་གཞན་འཇུག་ཅིང་དེའི་བར་དུ་ ཡང་གཞན་འཇུག་པའི་གོ་ཡོད་པས་ན་ཡུངས་འབྲུའི་ནང་དུ་སྟོང་གསུམ་ཤོང་བར་ཐལ་བ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་མི་འཐད་དོ། །གཞན་ཡང་ཉི་གྲིབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་། རིང་ཐུང་དང་། མདའ་འཕོ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་ན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཏུ་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དུས་ཅན་སྐད་ཅིག་མའང་བདེན་པར་མེད་དེ་དབུས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་དེ་སྔ་ཕྱིའི་སྐད་ཅིག་དང་ཕྲད་དམ་མ་ཕྲད། ཕྲད་ན་རིམ་གྱིས་སམ་ཅིག་ཆར་ཕྲད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཆ་བཅས་དང་། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བསྐལ་པ་སྐད་ཅིག་ཏུ་ཐལ་ཞིང་། མ་ཕྲད་ན་བར་དུ་དུས་གཞན་གྱིས་ཆོད་པར་ཐལ་བ་དང་། གཞན་ཡང་སྐད་ཅིག་བར་མ་དེས་ཐོག་མཐའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་ཀྱི་བར་དུ་ཆོད་དམ་མ་ཆོད། མ་ཆོད་ན་དུ་མ་མཐུད་པས་རིང་མི་ཤེས་ལ། ཆོད་ན་བར་ན་གནས་པའི་ཕྱིར་སྔ་ཕྱི་ལ་ཕྱོགས་པའི་ཆ་གཉིས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་མྱང་འདས་མཐར་ཐུག་མིན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤང་བྱ་མཐའ་དག་མ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྙིང་པོའི་རིགས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་གློ་བུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། དྲི་མ་མཐའ་དག་མ་ཟད་བཞིན་དུ་སེམས་རྒྱུན་ཆད་པ་མི་སྲིད་དེ་ཡིད་ཀྱི་ལུས་སོགས་འཕེན་པའི་རྒྱུ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དང་། སྤང་རྟོགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྒྱུ་ཚོགས་གཉིས་ལ་གདོད་སློབ་དགོས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་གཞི་མེད་པའང་མི་འཐད་དེ། རྟེན་ཀུན་གཞི་མེད་ན་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བར་ལུས་ལེན་པ་དང་། འཁོར་བ་ལས་ལྡོག་པ་མི་རུང་སྟེ། བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་ཕྱིར་དང་། ཚོགས་དྲུག་འགགས་པའི་སེམས་མེད་ཀྱི
Chinese
ག་མ་等。也不是恒常处于等持中，经中说从等持中起身，前往乞食。也有人认为，涅槃后利益众生之事便断绝了。对此进行驳斥：四谛在胜义中并不成立，因为如果观察作为基础的器情世界以及蕴界等一切，则在任何处都不成立。断、证、离、得等一切都只是假立，实际上并不成立。能造的色法没有微尘，因为在造粗大之物时，微尘相触，必须是部分相触或全部相触。如果部分相触，则会成为有分；如果全部相触，则聚合物本身也会变成微尘一般，因此相触而造是不可能的。如果不相触而造，则中间会进入可见或不可见的其它微尘，并且在它们之间 也有进入其它微尘的余地，因此会有芥子中容纳三千世界等不合理的说法。此外，如果观察日影的方向、长短以及箭的移动等，则极微尘也并不真实成立。有时间性的刹那也不真实存在，因为中间的刹那与前后的刹那相触或不相触？如果相触，则是逐渐相触或同时相触？如果是前者，则成为有分；如果是后者，则会成为劫等于刹那。如果不相触，则中间会被其它时间所隔断。此外，中间的刹那是否隔断了前后两个刹那？如果不隔断，则因为众多相连而无法知道长短；如果隔断，则因为处于中间，会变成朝向前后两方的两个部分。阿罗汉的涅槃不是最终的，因为烦恼障等一切所断还未断尽。心的自性是光明，具有佛陀心性的种子，并且垢染是暂时的。在一切垢染未尽之前，心识之流不可能断绝，因为具备了能投生意生身等的因。并且已经成立，要圆满断证二资粮，最初也需要学习。认为阿赖耶识不存在也是不合理的，因为如果没有作为所依的阿赖耶识，则不可能持续不断地进行。不可能在轮回中受生，也不可能从轮回中解脱，因为没有习气的所依等。并且没有六识灭尽的心识。
English
Including ga-ma. It is not always in meditative equipoise either, as the scriptures say that one arises from meditative equipoise and goes for alms. Some also believe that after nirvana, the benefit of beings ceases. To refute this: The four truths are not established in ultimate reality, because if one examines the basis, the container, the contents, the aggregates, the elements, everything, they are not established anywhere. All that is to be abandoned, the antidote, separation, attainment, are merely imputed and not established in reality. There are no particles of matter that create form, because when creating something coarse, the particles must touch, either on one side or on all sides. If they touch on one side, they become divisible; if they touch on all sides, then the aggregate itself becomes as small as a particle, so it is impossible to create by touching. If they create without touching, then other visible or invisible particles enter in between, and between them there is room for others to enter, so it would follow that a mustard seed could contain a thousand worlds, which is unreasonable. Furthermore, if one examines the direction of sunlight and shadow, length, and the movement of an arrow, then the smallest particle is not truly established. The momentary existence of time is also not truly existent, because does the middle moment touch the previous and subsequent moments, or not? If it touches, does it touch gradually or simultaneously? If the former, it becomes divisible; if the latter, it would follow that an eon is equal to a moment. If it does not touch, then it is interrupted by other times in between. Furthermore, does the intermediate moment interrupt the two moments at the beginning and end, or not? If it does not interrupt, then because many are connected, one cannot know the length; if it interrupts, then because it is in the middle, it would become two parts facing the front and back. The nirvana of an arhat is not ultimate, because the obscurations of afflictions and all that is to be abandoned are not exhausted. The nature of mind is luminosity, it possesses the seed of the Buddha-nature, and defilements are adventitious. As long as all defilements are not exhausted, the stream of consciousness cannot cease, because the causes for projecting the mental body and so on are complete. And it is established that to perfect the two accumulations of abandonment and realization, one must first learn. It is also unreasonable to say that there is no ālaya-vijñāna, because if there is no ālaya-vijñāna as a basis, then it is impossible to continue continuously. It is impossible to take birth in samsara, and it is impossible to be liberated from samsara, because there is no basis for habitual tendencies and so on. And there is no mind where the six consciousnesses have ceased.