Tibetan
ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ། ཡིད་བཞིན་མཛོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུས་པ་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་གུ་རུ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། འདིར་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་གྲུབ་མཐའི་རིགས་མཛོད་ཆེན་མོའི་དོན་མདོ་ཙམ་བསྡུ་ན། ཤེས་བྱའི་ཆོས་སྤང་བླང་གཉིས་སུ་གནས་པ་ལས། དང་པོ་སྤང་བྱ་ཕྱི་རོལ་མུ་སྟེགས་པ་ལ་སྟོན་པ་དྲུག་ནི། འོད་སྲུངས་རྫོགས་བྱེད་འཇིག་རྟེན་སྔ་ཕྱི་ལས་རྒྱུ་འབྲས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་བརྫུས་སྐྱེས་མེད་པར་འདོད། ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་གནག་ལྷས་ཀྱི་བུས་འཆིང་གྲོལ་མེད་དེ་ངོ་བོས་བྱུང་བར་འདོད། སྨྲ་འདོད་ཀྱི་བུ་མོའི་བུ་ཡང་དག་རྒྱལ་བ་ཅན་གྱིས་དགེ་སྡིག་གི་འབྲས་བུ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་འོག་ཏུ་ཕུར་བུ་པ་བཀག་པས་ཁེགས་སོ། །མི་ཕམ་སྐྲའི་ལྭ་བ་ཅན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུས་ཀྱིས་བྱས་པར་འདོད། དེ་ལ་ཕྲད་པ་བརྟགས་པའི་རིགས་པས་དུས་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་ལ། དུས་ཡོད་ཀྱང་ལམ་མ་བསྒོམས་ན་ཀུན་དཀྲིས་མི་ཞི་བས་དུས་ཀྱིས་གྲོལ་བ་ཁེགས། དུས་ཆེན་ལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱིན་རླབས་དང་རྗེས་འཇུག་གི་མོས་པ་གཉིས་ལས་འགྱུར་ཁྱད་འབྱུང་བས་དེ་དང་མི་འདྲའོ། །ཀཏྱཱའི་བུ་ནོག་ཅན་གྱིས་གང་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པ་ངན་གཡོའི་ལྟ་བ་འཛིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ཡོད་མེད་རྟག་མི་རྟག་སོགས་གང་དྲིས་ཀྱང་དྲིས་པ་ལྟར་ལུང་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཟེར་བ་ནི་འགལ་ཏེ ། དཔེར་ན་ཀ་བ་ལྟ་བུ་གང་རུང་གཅིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མེད་ན་དངོས་མེད་དུ་ཐལ་བ་བཞིན་དུ་གང་དུ་ཁས་མི་ལེན་པ་དེ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཅེར་བུ་པ་གཉེན་གྱི་བུས་ཐམས་ཅད་སྔོན་གྱི་ལས་ལས་བྱུང་། ད་ལྟའི་ལས་ཀྱིས་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པར་མ་མཐོང་བས་ལས་སྔོན་སོང་གི་ནུས་པ་ཟད་པར་བྱས་ནས་གྲོལ་བར་འདོད། དེ་ལ་ལུས་སེམས་དང་ལས་གཅིག་ཐ་དད། ལས་དེ་བྱེད་པོ་འདས་ད་ལྟ་མ་འོངས་གང་གིས་བྱས། བྱེད་པོ་ཡིན་པས་བྱེད་པ་སོགས་མུ་བཞི་ རྣམ་སྨིན་མྱོང་མཁན་རྟག་མི་རྟག་གང་ཡིན་སོགས་བརྟགས་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཁེགས་ལ། ཐ་སྙད་དུའང་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་ན། གཞན་བསད་པ་དང་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ལའང་དེ་ཡི་ཡུལ་དེའི་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་བྱེད་པོ་ལ་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་མི་འཐད་པ་དང་། ལས་སུ་འདྲ་ཞིང་ལས་ཁོ་ན་རྒྱུ་ཡིན་པས་ད་ལྟའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་ད་ལྟ་འབྲས་བུ་འབྱིན་པ་ལ་གེགས་མེད་པ་དང་། ལས་རྙིང་པའང་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་སྟེ་ལས་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་སོགས་ཀྱི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །འཇིག་ལྟ་ཉི་ཤུ་ནི
Chinese
《如意宝藏论》之宗义略摄 《如意宝藏论》之宗义略摄 《如意宝藏论》之宗义略摄 敬礼 गुरु मञ्जुघोषा（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）！ 此处略摄《如意宝藏论》第十二章，宗义类藏大论之义。所知之法安住于舍取二者之中。首先，对于应舍之外道，有六位导师： 离系子富兰那迦叶认为没有前世后世的业果，没有阿罗汉和化生。末伽黎·瞿舍梨子认为没有束缚和解脱，一切都是自然而然产生的。散惹夷·毗罗梨弗认为没有善恶之果，这将在下文中被补剌拏迦叶的观点所驳斥。不胜发外道认为一切都是时间所为。对此，以相遇观察之理，破斥了时间真实成立。即使有时间，若不修道，烦恼也不会平息，因此以时间解脱的观点也被破斥。对于大时轮，由于有佛的加持和追随者的信心二者，会产生转变差别，因此与此不同。迦旃延之子尼犍子不承认任何事物，持有邪恶的见解。无论被问及世界存在与否、常与无常等任何问题，都说不应如所问般回答，这是矛盾的。例如，如果柱子之类的东西不能被说成是任何一种，那么就会陷入非有，同样，不承认任何事物也是如此。尼乾陀若提子认为一切都由过去的业产生。由于没有见到现在的业产生现在的果，因此认为通过耗尽过去业的力量而解脱。对此，身体和心识与业是一或异？此业由过去、现在、未来哪个作者所造？作者是作者，因此是能作等四句。 感受异熟者是常还是无常等，通过观察，自性成立被破斥。即使在名言中，如果只有业是因，那么杀生和布施等，也是以彼之境的业为因，因此作者感受果报是不合理的。由于业是相同的，并且只有业是因，因此现在的业产生现在的果报也没有障碍。旧业也不是自性成立，因为业没有开始等道理而被破斥。二十种坏聚见是
English
Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury Abridged Tenets of the Wish-Fulfilling Treasury. Homage to Guru Manjughosha! Here, a brief summary of the meaning of the twelfth chapter of the Wish-Fulfilling Jewel Treasury, the Great Treasury of Tenets. Among the objects of knowledge, which abide in the two categories of what is to be abandoned and what is to be adopted, firstly, regarding the six teachers of the non-Buddhist extremists who are to be abandoned: Pūraṇa Kāśyapa (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) believes that there are no results of actions in previous and future lives, no arhats, and no spontaneous births. Makkhali Gosāla believes that there is no bondage or liberation, and that everything arises naturally. Sañjaya Belaṭṭhiputta believes that there are no fruits of virtue or vice, which will be refuted below by the view of Pūraṇa Kāśyapa. Pakudha Kaccāyana believes that everything is done by time. Regarding this, the reasoning of examining encounters refutes the true establishment of time. Even if there is time, if the path is not cultivated, afflictions will not be pacified, so the view of liberation by time is also refuted. For the Great Kālacakra, since there are both the blessings of the Buddha and the devotion of the followers, differences in transformation arise, so it is different from that. Ajita Kesakambalin holds the view of evil deceit, not accepting anything. Whatever is asked, whether the world exists or not, is permanent or impermanent, etc., he says that one should not prophesy according to what is asked, which is contradictory. For example, if something like a pillar cannot be expressed as any one thing, then it would follow that it is non-existent, and similarly, not accepting anything is the same. Nigaṇṭha Nātaputta believes that everything arises from past actions. Since he does not see present actions producing present results, he believes that liberation is achieved by exhausting the power of past actions. Regarding this, are body and mind and actions one or different? By which agent, past, present, or future, is this action done? Since the agent is the agent, there are four possibilities such as the agent. Whether the one who experiences the ripening is permanent or impermanent, etc., by examining, self-establishment is refuted. Even in conventional terms, if only action is the cause, then for killing and giving alms, etc., only the action of that object is the cause, so it is unreasonable for the agent to experience the result. Since the actions are similar and only action is the cause, there is no obstacle for present actions to produce present results. Old actions are also not established by nature, because they are refuted by the reasoning that actions have no beginning, etc. The twenty views of the perishable aggregate are
Tibetan
། གཟུགས་སོགས་རེ་རེ་ནས་བདག་ཡིན་པ་ལྔ་ནི། བདག་ཕུང་གཅིག་ན་བདག་མི་རྟག་པ་དང་དུ་མར་ཐལ་བས་འགོག །བདག་དེར་གནས། བདག་ལས་དེ་བྱུང་། དེ་ལ་བདག་གིས་དབང་བསྒྱུར་བ་ལྔ་ཕྲག་གསུམ་སྟེ་བཅོ་ལྔ་ནི་བདག་དང་ཕུང་པོ་ཐ་དད་དུ་མ་དམིགས་པས་ཁེགས་སོ་། ལྟ་བ་དྲུག་ཅུ་རེ་གཉིས་ལ། སྔོན་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཅོ་བརྒྱད། ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་བཞི་བཅུ་ཞེ་བཞི་ཡོད་པའི། དང་པོ་ནི། ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བ་བཞི། ཁ་ཅིག་ཆད་པར་སྨྲ་བ་བཞི། མཐའ་ཡོད་མེད་དུ་སྨྲ་བ་བཞི། ལྷ་མི་སྤོང་བར་སྨྲ་བ་བཞི། རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་གཉིས་ཏེ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་དང་པོ་བཞི་ནི་སྔོན་གྱི་བསམ་གཏན་པ་དག་གིས་བསྐལ་པ་སུམ་ཅུ་དང་དྲུག་ཅུ་དང་དགུ་བཅུའི་བར་དང་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་དུ་བརྒྱུད་མར་སྐྱེ་བ་མཐོང་ནས་སྔ་ཕྱིའི་མཐའ་ཐུག་མེད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་ནས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྟག་པར་སྨྲ་བ་སྟེ།ཁས་ལེན་འདྲ་ཡང་སློབ་དཔོན་སོ་སོ་བས་ཕྱེ་བས་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ཚངས་ཆེན་རྟག་ལ་ལྷ་གཞན་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། ལྷ་སུན་འབྱིན་པ་མི་རྟག་ལ་ལྷ་གཞན་རྟག་པ་དང་། ལྷ་རྩེ་དགས་བསླུ་བ་མི་རྟག་ལ་གཞན་རྟག་པ་དང་། གཟུགས་ཀྱི་ལྷ་མི་རྟག་ལ་ གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་རྟག་པར་འདོད་པ་བཞིའོ། །གསུམ་པ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད། མཐའ་མེད། གཉིས་ཀ་ཡིན། གཉིས་ཀ་མིན་ཟེར་བ་བཞི། བཞི་པ་སྔོན་ཕྱི་རོལ་པའི་གནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རྩོད་པ་བྱུང་ཚེ་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་ཅིག་ཅེས་དམ་བཅས་པ་ལ་བརྟེན། ཤེས་རབ་ཆུང་བ། གྲུབ་མཐར་མ་སྦྱངས་པ། སྦྱངས་ཀྱང་ངེས་པ་མེད་པ། རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་བཞི་ལ། ལྟ་བ་ཅི་ཡིན་དྲིས་པ་ན་ལྷ་མི་སྤོང་བའོ་ཙམ་དུ་སྨྲས་པ་ལས་བྱུང་བ་བཞིའོ། །འདིའང་ལྟ་གྲུབ་དངོས་སུ་སྨྲས་ན་མི་འགྲུབ་པར་དོགས་ནས་ལྷ་མི་སྤོང་བ་ཙམ་ལ་བརྒལ་བརྟགས་དེ་ཙམ་མི་ཡོང་བར་བསམས་ནས་བརྗོད་ཅི་བདེར་བྱས་པ་ཙམ་ལས་ཁྱད་མེད་ཀྱང་བློ་རིགས་བཞིའི་དབང་གིས་དང་པོར་བྱུང་ནས་བཞིར་ཕྱེ་བའོ། །རྒྱུ་མེད་ནི་བསམ་གཏན་དང་རིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་གཉིས། དང་པོ་སྔོན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནས་འཕོས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་བསམ་གཏན་གྱིས་བརྟགས་ཚེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་ཕྲ་བའི་ཀུན་གཞི་མ་རྟོགས་པ་དང་། སྣོད་ཀྱི་རྒྱུ་རྡུལ་ཕྲ་བ་ནི་མ་རྟོགས་པར་སྣོད་བཅུད་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་ངོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་སྨྲ་བའོ། །གཉིས་པ། ནམ་མཁའ་ལ་སྤྲིན་གློ་བུར་དུ་བྱུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྒྱུ་མེད་གློ་བུར་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
五种认为色等各自是我的观点是：如果我是蕴，那么我会变成无常和多体，因此予以驳斥。我存在于其中。我从中产生。我能支配它。这十五种观点，因为没有明确地将我和蕴视为不同，所以被驳斥。在六十二种见解中，有十八种依赖于前际，四十四种依赖于后际。第一种是：四种认为一切都是常恒的。四种认为有些是断灭的。四种认为有边无边。四种认为回避神。两种认为无因，共十八种。其中，前四种是以前的禅定者们看到三十、六十、九十劫之间，以及从一个家庭到另一个家庭的连续转生，认为前后没有尽头，因此认为一切世界都是常恒的。虽然承认相似，但由于导师各自不同，所以分为四种。第二种是认为大梵天是常恒的，而其他神是不常恒的；认为斥责神是不常恒的，而其他神是常恒的；认为戏忘神是不常恒的，而其他是常恒的；认为色界的神是不常恒的，而无色界的神是常恒的，这四种。第三种是说世界有边、无边、既有又有、既非有也非无，这四种。第四种是以前外道在某些地方发生争论时，发誓说“应该说回避神”，依赖于此。智慧浅薄、未学宗义、虽学亦不确定、具有证悟增上慢的四种人，当被问及见解是什么时，仅仅说“回避神”，由此产生的四种。这也是因为担心直接说出见解主张无法成立，所以认为仅仅驳斥“回避神”不会引起太多辩论，因此随意说出，除此之外没有区别，但由于四种心智类型的缘故，最初产生后分为四种。无因论有两种，依赖于禅定和理智。第一种是以前从无想处转移过来的一些人，通过禅定观察时，没有认识到无想处的微细的阿赖耶识，也没有认识到器世界的微细的物质原因，因此认为器情世界是无因产生的，就这样说。第二种是，依赖于天空中突然出现的云彩，因此说一切世界都是无因突然产生的。他们以此
English
The five views that each of form, etc., is self are: If I am the aggregate, then I would become impermanent and multiple, therefore it is refuted. I exist in it. I arise from it. I have power over it. These fifteen views are refuted because self and the aggregates are not clearly distinguished as different. Among the sixty-two views, there are eighteen that rely on the prior extreme and forty-four that rely on the posterior extreme. The first is: Four who assert that all is permanent. Four who assert that some are annihilated. Four who assert that the end is finite or infinite. Four who assert that they evade the gods. Two who assert that there is no cause, totaling eighteen. Among these, the first four are those who, in the past, saw continuous rebirths between thirty, sixty, and ninety kalpas, and from one household to another, and thought that there was no end to the past and future, therefore asserted that all the world is permanent. Although the assertions are similar, they are divided into four because the teachers are different. The second is those who believe that the Great Brahma is permanent while other gods are impermanent; those who believe that the gods who rebuke are impermanent while other gods are permanent; those who believe that the gods who deceive with delight are impermanent while others are permanent; and those who believe that the gods of the form realm are impermanent while the gods of the formless realm are permanent, these four. The third is the four who say that the world has an end, is endless, is both, or is neither. The fourth is based on the vow that in the past, when disputes arose in some places among non-Buddhists, they would say, "One should say that they evade the gods." Four types of people with little wisdom, untrained in tenets, uncertain even if trained, and with pride in manifest realization, when asked what their view is, merely say, "Evading the gods," from which these four arise. This is also because they fear that directly stating their view would not be established, so they think that merely refuting "evading the gods" would not cause much debate, therefore they say whatever is convenient, and there is no difference other than that, but due to the four types of minds, it first arose and then divided into four. The assertion of no cause has two types, relying on meditation and reasoning. The first is that some who have transferred from the realm of non-perception, when examining through meditation, do not realize the subtle alaya-consciousness of the realm of non-perception, nor do they realize the subtle material cause of the container world, therefore they think that the container and its contents arose without cause, and they say so. The second is that, relying on the clouds that suddenly appear in the sky, they say that all the world arose suddenly without cause. By these