Tibetan
་འཇིག་རྟེན་དང་ལྷ་སོགས་རྟག་པར་འདོད་པ་ལ། རྟག་ན་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དོན་བྱེད་མི་སྲིད་པ་དང་། དོན་བྱེད་ནུས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་པས་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཁེགས། རྒྱུ་མེད་ནི། རྒྱུ་མེད་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཕྱིར། །རྟག་ཏུ་ཡོད་པའམ་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་པས་ཁེགས། གདགས་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་གཅིག་ཐ་དད་ཆེ་ཆུང་སོགས་ཁྱད་ཆོས་མི་འཐད་པས་ཁེགས། དུས་དང་ཆ་ལ་བརྟགས་ན་སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དང་རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་མི་ གྲུབ་ལ་བདག་མེད་པས་ལྷ་མི་སྤོང་བའང་ཁེགས། འཇིག་རྟེན་མཐའ་མེད་མི་འགྲུབ་སྟེ། མཐའ་མེད་རྒྱུའི་འཇིག་རྟེན་རིལ་པོ་གཅིག་མི་སྲིད་ལ། མཐའ་ཡོད་པའང་མི་སྲིད་དེ་ནམ་མཁའ་གར་ཡོད་དུ་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་ལ་གེགས་མེད་པས་སོ། །གཉིས་ཀ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ནི་འགལ་བ་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་བས་ཁེགས་ལ། གཉིས་མིན་ནི་མི་སྲིད་པས་ཁེགས་སོ། །ཕྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེ་བཞི་ལ། འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་བཅུ་དྲུག །མེད་སྨྲ་བརྒྱད། ཡོད་མེད་གཉིས་ཀ་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་བརྒྱད། ཆད་སྨྲ་བདུན། ཚེ་འདིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་སྨྲ་བ་ལྔའོ། །དང་པོ། བདག་གཟུགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཟུགས་ཅན་མིན་པའི་འདུ་ཤེས་ཅན་དང་། གཉིས་ཡིན་དང་། གཉིས་མིན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཅན་བཞི། དེ་བཞིན་བདག་མཐའ་ལྡན་མི་ལྡན་སོགས་བཞི། བདག་བདེ་བ་སྡུག་བསྔལ་སོགས་བཞི། བདག་གཅིག་པུ། ཐ་དད། ཆུང་ངུ་། ཆེན་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ཏེ་བཅུ་དྲུག་གོ། གཉིས་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྐྲ་སེན་ལྟ་བུ། གཟུགས་ཅན་མིན་པ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ། དེ་གཉིས་ཀ་ཡིན་པ། གཉིས་ཀ་མིན་པར་སྨྲ་བ་བཞི། བདག་མཐའ་དང་ལྡན་ལ་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །གསུམ་པ་འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་གཉིས་མིན་དུ་སྨྲ་བ་བརྒྱད་ནི། བདག་གཟུགས་ཅན་འདུ་ཤེས་ཡོད་པའང་མིན་མེད་པའང་མིན་སོགས་བཞི་དང་། བདག་མཐའ་ཡོད་འདུ་ཤེས་ཡོད་མིན་མེད་མིན་སོགས་བཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །བཞི་པ་ཆད་སྨྲ་བདུན་ནི། འདོད་པའི་མི་དང་། ལྷ་དང་། གཟུགས་ཁམས་སྟེ་གསུམ་དང་གཟུགས་མེད་བཞི་སྟེ་བདུན་པོ་ཤི་ནས་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ ཆད་པར་འདོད་པའོ། །ལྔ་པ་འདི་ལ་མྱང་འདས་ལྔ་ནི། འདོད་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་མིས་འདོད་ཡོན་དང་། བསམ་གཏན་བཞི་པོས་ཚེ་དེར་རང་རང་གི་བསམ་གཏན་ཆེར་གོམས་ན་ཚེ་འདི་ལ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་སྨྲ་བའོ། །དེ་ལ། བདག་དང་མཐའ་ལྡན་སོགས་འགོག་པ་གོང་དང་དོན་གཅིག་ལ། བདག་མེད་པས་དེ་འདུ་ཤེས་ཅན་སོག
Chinese
对于世间和天等认为是常恒的，如果常恒，因为不会改变，所以不可能起作用；如果能够起作用，就遍及无常，因此被遮止常恒实有的理证所破斥。无因论者，因为无因不依赖于其他，所以会恒常存在或不存在，因此被破斥。对于假设的基础尚未成立的，一、异、大、小等特征不合理，因此被破斥。如果考察时间和部分，刹那无分和极微无分不成立，因为无我，所以舍弃天人也被破斥。世界无边无法成立，因为无边的原因，整个世界不可能是一个整体；有边也不可能，因为无论何处有虚空，都不会阻碍众生的产生。所有既是两者的情况，因为矛盾不会聚集在一个基础上而被破斥；不是两者的情况也不可能，因此被破斥。依赖于外道的四十四种见解中，有十六种认为有意识，八种认为无意识，八种认为既非有意识也非无意识，七种断灭论者，五种认为在此生中获得寂灭。第一种，认为自我是色蕴的意识，认为不是色蕴的意识，既是两者，既非两者的四种意识。同样，自我是有边、无边等四种。自我是快乐、痛苦等四种。自我是唯一的、不同的、微小的、巨大的意识，共十六种。第二种，认为无意识，自我是色蕴无意识，如毛发指甲。不是色蕴无意识，如虚空。认为是两者，认为不是两者的四种。自我是有边且无意识等四种，共八种。第三种，认为既非有意识也非无意识的八种是：自我是色蕴，既非有意识也非无意识等四种；自我是有边，既非有意识也非无意识等四种，共八种。第四种，断灭论七种是：欲界的人和天，以及色界的三种和无色界的四种，这七种死后都认为生命的延续断灭。第五种，认为在此生中获得寂灭的五种是：欲界的天人和四禅，如果在此生中非常习惯于各自的禅定，就认为在此生中获得寂灭。对于这些，遮止自我和有边等与前面意义相同，因为无我，所以那些有意识等
English
Regarding those who consider the world and gods as permanent, if they are permanent, they cannot function because they do not change; if they can function, they are pervaded by impermanence, thus being refuted by the reasoning that prevents permanent entities. As for the causeless, since the causeless does not rely on others, it will either always exist or not exist, thus being refuted. For that which the basis of imputation is not established, characteristics such as one, different, large, and small are unreasonable, thus being refuted. If time and parts are examined, momentary indivisibility and atomic indivisibility are not established, and because of no-self, the abandonment of gods and humans is also refuted. The infinity of the world cannot be established, because due to the cause of infinity, the entire world cannot be a single whole; having an end is also impossible, because wherever there is space, there is no obstacle to the birth of sentient beings. All cases of being both are refuted because contradictions do not gather on one basis; the case of being neither is also impossible, thus being refuted. Among the forty-four views that rely on external extremes, sixteen claim to have consciousness, eight claim to have no consciousness, eight claim to be neither conscious nor unconscious, seven are annihilationists, and five claim to attain nirvana in this life. The first, four types of consciousness: claiming the self is consciousness of form, claiming it is not consciousness of form, claiming it is both, and claiming it is neither. Similarly, four types of self: having an end, not having an end, etc. Four types of self: happiness, suffering, etc. The self is the consciousness of being only one, different, small, and large, totaling sixteen. The second, claiming no consciousness: the self is form with no consciousness, like hair and nails; not form with no consciousness, like space; claiming it is both; four claiming it is neither. The self has an end and no consciousness, etc., four types, totaling eight. The third, the eight that claim to be neither conscious nor unconscious are: the self is form, neither conscious nor unconscious, etc., four types; the self has an end, neither conscious nor unconscious, etc., four types, totaling eight. The fourth, the seven annihilationists are: humans and gods of the desire realm, and the three of the form realm and the four of the formless realm, all seven of whom believe that the continuation of life is cut off after death. The fifth, the five who claim to attain nirvana in this life are: the gods and humans of the desire realm and the four dhyanas, if they are very accustomed to their respective dhyanas in this life, they claim to attain nirvana in this life. For these, refuting the self and having an end, etc., has the same meaning as before, because of no-self, those who have consciousness, etc.
Tibetan
ས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། འདུ་ཤེས་མེད་པ་བདག་ཏུ་ཐལ་ན་བདེ་སྡུག་གི་རྟེན་དུ་མི་རུང་བ་སོགས་དང་། འདུ་ཤེས་ཡོད་མེད་སོགས་འགལ་བས་གཉིས་ཡིན་དང་གཉིས་མིན་མ་གྲུབ་པ་དང་། ཆད་པའང་སྐད་ཅིག་ལ་མེད་ཅིང་རྒྱུན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་པས་ཁེགས་ལ་འདོད་ལྷ་སོགས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་རྒྱུན་ཆད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མི་གྲུབ་པ་དང་། འདོད་ཡོན་དང་བསམ་གཏན་ཙམ་ལ་ཆེར་གོམས་པས་མྱང་འདས་མི་ཐོབ་སྟེ་དེ་དག་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་ལས་མ་འདས་ཤིང་། གཏན་དུ་ཐར་བའི་ཐབས་མིན་པས་སོ། །ལོ་མ་ཅན་སོགས་བརྒྱ་ཉི་ཤུ་ནི། ལོ་མ་ཅན། རྒྱལ་དཔོགས་པ། འཇིག་རྟེན་མེད་པ། འཚོ་བ་པ། དབྱུ་གུ་གསུམ་པ་སོགས་བརྒྱ་དང་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་དེའི་ལུགས་ནི། སྔར་བྱུང་བ། ད་ལྟ་ཡོད་པ། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་ཆ་ནས་ཕྱེ་ན་སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་སྟེ། ཐམས་ཅད་རྟག་ཆད་དུ་སྨྲ་བས་ལམ་མིན་དུ་འཁོར་མོ་ཡུག་ཏུ་འཕྱན་པ་ཤ་སྟག་གོ། སྡེ་ཚན་བཅུ་གཅིག་གི་དང་པོ། མགོ་སྙོམས་པ་བཅུ་ནི། ཉན་ཐོས་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཐ་སྙད་པ། རང་རྒྱལ་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་ཟ་བ་པ། དེ་བཞིན་སེམས་ཙམ་ལ་ཕྲ་བ་པ།དབུ་མར་ཕྲ་བ་ཆེན་པོ། བྱ་བ་ལ་རིག་བྱེད་པ། སྤྱོད་པར་རིག་སྤྱོད་པ། རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རིག་སྦྱོར་བ། ཕ་རྒྱུད་ལ་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེར་སྤྱོད་པ། མ་རྒྱུད་ལ་རྒྱལ་དཔོགས་པ། གཉིས་མེད་ལ་མགོ་སྙོམས་པ་བརྒྱལ་ཐོབ་པ་སྟེ། དེ་དག་ལ་འབྱུང་བ་ལྔ་དང་ཆེན་པོ་ལྔའི་ ཁམས་ལས་ཕྱེ་བས་བརྒྱ་ཐམ་པའོ། །འདི་འདྲའི་དབྱེ་བ་རྣམས་གྲུབ་མཐའ་ཟུར་པ་རེ་མིན་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་ཙམ་མོ། །རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་དགུ་ནི། སྤྱི་རྟག་པར་འདོད་པ་དང་། བྱེ་བྲག་ཕྱྭ་དང་དབང་ཕྱུག་བྱེད་པོ་རྟག་པ། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་རྟག་པ། བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་རྟག་པ། རེག་བྱ་རྟག་པ། ཡོན་ཏན་རྟག་པ། གཙོ་བོ་དང་བདག་རྟག་པ། ཚིག་གི་དོན་དགུ་རྟག་པ། རིག་པའི་གནས་རྟག་པར་འདོད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྟག་པའི་རང་བཞིན་བདག་དང་གཙོ་བོ་རྣམ་འགྱུར་གསུམ། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རེག་དུས་སྤྱོད་ཚུལ་ལས། སྤྱི། འབྲེལ་བ། འབད་འདུའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་བས་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་ཏུ་གནས་སོ། །འདི་ལ་ཁ་ཅིག་རྩ་བ་དགུ་ལ་བཅུ་གཅིག་རེས་གཞལ་ན་དགུ་བཅུ་གོ་གཅིག་འོང་ལ། དེ་སྟེང་སྤྱི་བྱེ་བྲག་རྟག་པ་གཉིས་བསྣན་པའོ་ཞེས་སོགས་ཟེར་ཡང་ཁུངས་བཞིན་བརྟག་པར་བྱའོ། །བསྙོན་སྨྲ་དྲུག་ནི། རྒྱལ་དཔོགས་པས་སྐྱེས་བུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་བསྒྲུབ་པ་ལ་མི་སྨྲ་བ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགོད། རིག་པ་ཅན་པས་བདག་ཀུན་ལ་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་
Chinese
如果无处可成，并且无意识成为我，那么就不能成为苦乐的所依等；由于意识的有无等相违，因此二者是与非二者都不能成立；断灭也不是刹那间消失，并且没有成立为常有之物，因此对于断灭的阻碍，以及投生到欲天等处，生死的相续断灭的理由不能成立；仅仅是习惯于欲望和禅定，因此不能获得涅槃，因为这些没有超出轮回的自性，并且不是永久解脱的方法。叶衣佛母等一百二十种，即叶衣佛母、胜论外道、无有世间、生活者、三杖外道等一百二十种宗派的规矩是，从过去出现、现在存在、未来出现的方面来分，有三百六十种，所有这些都说常断，因此在非道中像旋转的轮子一样漂泊。十一个部类中的第一个，十种平等者是：声闻中的平等者是名言者，独觉中的平等者是食者，同样，唯识宗中的平等者是微细者，中观中的平等者是大微细者，事业中的平等者是明智者，行为中的平等者是明行者，瑜伽续中的平等者是明合者，父续中的平等者是严厉行者，母续中的平等者是胜论外道，无二中的平等者是昏厥获得者，这些从五大和五大的 界中来分，有一百种。这些分类虽然不是单独的宗派，但也仅仅是名称而已。九种恒常不变的事物是：认为总相是常有的，以及个别自在天和遍入天是常有的，吠陀的词是常有的，不可言说的我是常有的，所触是常有的，功德是常有的，自性和我是常有的，词的九种意义是常有的，知识的处所被认为是常有的，对于这些，常有的自性我和自性变化有三种，所知能知所触时，行为方式上，总相、关系、努力的势力等十一种轮番衡量，有一百零一种。对于这些，有些人说，如果九个根本轮番衡量十一个，那么就会出现九十一，在那之上加上总相和个别常有的两种，等等，但应该按照来源来考察。六种抵赖者是：胜论外道为了成立补特伽罗是一切知者，而将不说话作为论式。数论外道为了成立我在一切中存在
English
If there is no place to be established, and if unconsciousness becomes self, then it cannot be the basis of suffering and happiness, etc.; because the presence or absence of consciousness, etc., are contradictory, therefore, both being and not being are not established; annihilation is not extinguished in an instant, and it is not established as a permanent thing, therefore, the reason for obstructing annihilation, and for being born in the desire realms, etc., the continuity of birth and death is not established; merely being accustomed to desires and meditation, therefore, one cannot attain nirvana, because these have not transcended the nature of samsara, and are not the means of permanent liberation. One hundred and twenty kinds of Parnashavari, etc., namely Parnashavari, Vaisheshika, non-worldly, livelihood, Tridandin, etc., the rules of these one hundred and twenty schools are, from the aspects of past occurrence, present existence, and future occurrence, there are three hundred and sixty kinds, all of which speak of permanence and annihilation, therefore, they wander in non-paths like a spinning wheel. The first of the eleven categories, the ten equalizers are: the equalizer in the Shravakas is the nominalist, the equalizer in the Pratyekabuddhas is the eater, similarly, the equalizer in the Cittamatrins is the subtle one, the equalizer in the Madhyamikas is the great subtle one, the equalizer in the activities is the intelligent one, the equalizer in the conduct is the wise practitioner, the equalizer in the Yoga Tantra is the wise combiner, the equalizer in the Father Tantra is the strict practitioner, the equalizer in the Mother Tantra is the Vaisheshika, the equalizer in the non-duality is the fainting achiever, these are divided from the five elements and the five great realms, there are one hundred kinds. These divisions, although not separate schools, are merely names. The nine constant and unchanging things are: believing that the general characteristic is permanent, and that the individual Ishvara and Vishnu are permanent, the words of the Vedas are permanent, the inexpressible self is permanent, the tangible is permanent, the qualities are permanent, the nature and the self are permanent, the nine meanings of the word are permanent, the place of knowledge is considered permanent, for these, the permanent nature, the self, and the transformation of nature have three kinds, the knowable, the knower, the tangible time, in the way of behavior, the general characteristic, the relationship, the power of effort, etc., eleven kinds are alternately measured, there are one hundred and one kinds. For these, some say that if nine roots alternately measure eleven, then ninety-one will appear, and on top of that, add the two kinds of general and individual permanence, etc., but it should be examined according to the source. The six deniers are: the Vaisheshika, in order to establish that the person is omniscient, establishes not speaking as a syllogism. The Samkhya, in order to establish that the self exists in everything