Tibetan
ཆད་པའི་རྒྱུར་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བདག་ལྟ་ལ་གནས་པས་ན་ལྟ་གཞི་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིགས་པ་དང་། རྟག་ཆད་འགོག་པའི་རིགས་པ་ཅི་རིགས་སྔར་བསྟན་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ཏརྐཱ་སྡེལྔའི་དང་པོ་གྲངས་ཅན་པ་ནི་དྲང་སྲོང་སེར་སྐྱ་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་གྲུབ་པ་ཞིག་གིས་བྱས་པ་སྟེ།འདི་དག་གིས་དབང་ཕྱུག་ནག་པོ་རྒྱུད་དྲུག་ཅུ་པ་སོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཉེར་ལྔར་བརྩི་སྟེ། བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དང་། རྡུལ་མུན་སྙིང་སྟོབས་གསུམ་ཆ་མཉམ་པའི་གཙོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ལས། ཆེན་པོ་ཞེས་པ་མེ་ལོང་དྭངས་པ་ལྟ་བུ་ཕྱི་ནང་མཚམས་སྦྱོར་བ་བྱུང་། དེ་ལས་ང་རྒྱལ་གསུམ་བྱུང་ཞིང་ང་རྒྱལ་ལས་དེ་ཙམ་ལྔ་དང་དབང་པོ་བཅུ་གཅིག་བྱུང་། དེ་ཙམ་ལས་འབྱུང་བ་ལྔ་བྱུང་ངོ་། །དེ་ཡང་བདག་ཡུལ་ལ་ཆགས་པས་བསླུས་པར་ཤེས་ནས་བསམ་གཏན་བསྒོམས་པས་ལྷའི་ མིག་ཐོབ་ནས་བལྟས་ཚེ་རྣམ་འགྱུར་རྣམས་གཙོ་བོའི་ཀློང་དུ་ཐིམ་ནས་བདག་ཡན་གར་དུ་གནས་པ་ནི་གྲོལ་བའོ་ཞེས་འདོད། དེ་འདྲའི་གཞུང་ལུགས་ཆོས་ཅན། རྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། ཐར་པའི་རང་བཞིན་ནམ། གཙོ་བོའི་རང་བཞིན་དང་ཐ་དད་པའི་འགལ་བ་མང་པོ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། རྟགས་གྲུབ་སྟེ་གཙོ་བོ་རྟག་པ་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་མི་རུང་བ་དང་། བདག་རྟག་པ་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་མི་རུང་བ་དང་། བདག་ལ་ཆགས་བཞིན་པ་ལ་ཆགས་བྲལ་མི་སྲིད་པ་དང་། ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་ཆ་དང་ལྡན་པས་ན་གཙོ་བོ་གཅིག་པུ་མི་སྲིད་པ་དང་། རྒྱུ་འབྲས་ངོ་བོ་གཅིག་ན་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཀུན་དང་འགལ་བ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་པས་ཁེགས་སོ། །གཉིས་པ་བྱེ་བྲག་པ་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་འདོད་པ་ནི། དྲང་སྲོང་གཟེགས་ཟན་པས་དབང་ཕྱུག་བསྒྲུབས་ཚེ།རྟེན་རྡོའི་ཕོ་མཚན་གྱི་སྟེང་དུ་འུག་པ་བྱུང་བ་ལ་དབང་ཕྱུག་ཏུ་བཟུང་བས། དེ་ལ་རྫས་ཡོད་དམ་ཞེས་སོགས་དྲིས་པའི་ཚིག་དྲུག་གི་མཐར་འཕུར་སོང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཚིག་གི་དོན་དྲུག་ཏུ་སྨྲ་སྟེ། རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་དང་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་དང་འདུ་བ་དྲུག་གོ། དེ་ཡང་རྫས་དགུ་སྟེ། བདག་དུས་རྡུལ་ཕྲན་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ལྔ་རྟག་པའི་རྫས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་མི་རྟག་པའི་རྫས་སོ། །ཡོན་ཏན་ནི་ཉེར་བཞི་སྟེ། གྲངས། ཚད། འཕྲད་པ། ཕྱེ་བ། གཞན། གཞན་མིན་དྲུག་ནི་ཐུན་མོང་གི་ཡོན་ཏན་དང་། མིག་གི་ཤེས་པ་སོགས་ལྔ་དང་། བདེ་སྡུག །འདོད་སྡང་། ཆོས་ཆོས་མིན། འབད་པ།
Chinese
因此，不会成为断灭的因。此外，所有这些都基于我见，因此，论证了见之根本无我的道理，以及止息常断的道理，无论如何先前已经阐述，之后也将继续阐述。其中，五种论式（tarka）的第一种，数论派，是由名为仙人金髻者，一位成就禅定者所创立。他们追随自在黑天六十传承等，将一切所知事物都归为二十五谛。即，神我，作为知识的常恒之士夫（purusha），以及微尘、暗、勇猛三种属性平衡的主体（prakriti）。从那主体中，产生了被称为“大”者，就像清澈的镜子一样，内外连接。由此产生了三种我慢，从我慢中产生了五唯（tanmatra）和十一种根识。从五唯中产生了五大种。此外，神我认识到自己被境所迷惑，通过修习禅定获得了天眼，当他观看时，所有变化都融入了主体的空间中，神我独自存在，这就是解脱。这样的宗义，是虚假的，因为它具有诸多与解脱的自性或主体的自性相异的矛盾。理由成立，即从常恒的主体不可能产生果，常恒的神我不可能享受境，神我具有贪执却不可能没有贪执，以及因为具备三种属性，所以主体不可能唯一，以及如果因果本体相同，则与一切名言的安立相违等等，通过这些道理可以驳斥。第二种，胜论派，主张六种所知义，即仙人迦那陀为了成就自在天，在石制林伽（lingam）上出现猫头鹰，认为那是自在天。因此，询问“是否存在实体”等六个问题后，猫头鹰飞走了，由此宣称一切所知事物都是六种词义：实体、属性、业、共相、殊相和和合。其中，实体有九种：神我、时间、原子、方位、虚空五者是常恒的实体，地、水、火、风四者是非常恒的实体。属性有二十四种：数、量、合、离、彼、此六者是共同的属性，眼识等五根，以及乐、苦、欲、嗔、法、非法、功用。
English
Therefore, it will not become a cause for annihilation. Furthermore, all of these are based on the view of self, therefore, the reasoning that demonstrates the absence of self as the basis of view, and the reasoning that prevents permanence and annihilation, have been explained in various ways before, and will continue to be explained later. Among them, the first of the five logical systems (tarkas), the Samkhya school, was founded by a meditative ascetic named Sage Kapila. These people, following the sixty lineages of Ishvara Krishna and others, consider all knowable things to be twenty-five principles. That is, the self, the eternal purusha as the knower, and the pradhana, the equilibrium of the three gunas of sattva, rajas, and tamas. From that pradhana, the "great one" arises, like a clear mirror connecting inside and out. From this, three types of ego arise, and from ego arise the five tanmatras and eleven senses. From the five tanmatras arise the five elements. Furthermore, the self realizes that it has been deceived by attachment to objects, and through meditating on samadhi, it obtains the divine eye. When it looks, all transformations dissolve into the space of the pradhana, and the self remains independent, which is considered liberation. Such a system is false because it has many contradictions that are different from the nature of liberation or the nature of the pradhana. The reason is established, that is, it is impossible for a result to arise from an eternal pradhana, it is impossible for an eternal self to enjoy objects, it is impossible for a self to have attachment and yet be without attachment, and because it possesses the three gunas, it is impossible for the pradhana to be singular, and if the cause and effect are of the same essence, then it contradicts all conventions of designation, and so on, which can be refuted by these reasons. The second, the Vaisheshika school, asserts six categories of knowable objects, that is, the sage Kanada, in order to accomplish Ishvara, saw an owl appear on a stone lingam, and considered it to be Ishvara. Therefore, after asking six questions such as "Does substance exist?" the owl flew away, and based on this, they declared that all knowable things are six meanings of words: substance, quality, action, generality, particularity, and inherence. Among them, there are nine substances: self, time, atoms, direction, and the five spaces are eternal substances, and earth, water, fire, and wind are impermanent substances. There are twenty-four qualities: number, measure, conjunction, disjunction, otherness, and non-otherness are six common qualities, and the five sense consciousnesses such as eye consciousness, as well as pleasure, pain, desire, anger, dharma, non-dharma, and effort.
Tibetan
འདུ་བྱེད་པའི་ཤུགས་ཏེ་བཅུ་གསུམ་བདག་གི་ཡོན་ཏན་དང་སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཡོན་ཏན། དེ་བཞིན་དུ་རེག་བྱ་རླུང་གི། དྲི་སའི། རོ་ཆུའི། གཟུགས་མེའི་ཡོན་ཏན་ནོ། །ལས་བརྐྱང་ བསྐུམ་འདེགས་འཇོག་འགྲོ་བ་ལྔ། སྤྱི་ལ་ཆེན་པོ་དང་ཆུང་ངུ་གཉིས། བྱེ་བྲག་ནི་གསལ་བ་ཐ་དད་པའི་རྫས། འདུ་བ་ལ་ཐ་དད་དུ་འདུ་བ་མགོ་ལ་རྭ་ལྟ་བུ་དང་། ཐ་མི་དད་དུ་འདུ་བ་དུང་ལ་དཀར་ཟླུམ་ལྟ་བུ་གཉིས་སུ་འདོད། བདག་ནི་ཤེས་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞིང་།སྒྲ་ནམ་མཁའི་ཁྲོད་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཀྱང་རླུང་རློན་པས་བསྒྲིབས་ནས་མི་ཐོས་པ་ལ། སྐྱེས་བུའི་བྱེད་རྩོལ་གྱིས་རླུང་བསལ་ཚེ་ཐོས་པར་འདོད་དོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་བྱའི་དོན་དྲུག་ཤེས་པ་དག་གི་སྒོ་ནས་རྣམ་གྲོལ་བསྒྲུབ་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ།རིགས་པས་བརྟགས་ན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་དང་དུས་སོགས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་ཅིང་། རྡུལ་དང་འབྱུང་བཞི་ཕྱོགས་ཆ་བརྟགས་པས་ཁེགས། བདག་དང་དབང་ཕྱུག་རྟག་པ་གཞི་མ་གྲུབ་ལ། བདག་ཤེས་མེད་ལ་བདེ་སྡུག་འཆིང་གྲོལ་མི་འཐད་ཅིང་བདེ་སོགས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཀྱང་མི་གྲུབ་པ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་གཞག་འགལ་བ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་ཁེགས་སོ། །གསུམ་པ་རིག་བྱེད་པའམ་སྤྱོད་པ་པ་ནི་བྲམ་ཟེ་རྒྱལ་དཔོགས་པ་སྟོན་པར་འཛིན་ཞིང་རིག་བྱེད་ཚད་མར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ལ་ཕན་པའི་ཡལ་ག་སོགས་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་ཁྱབ་འཇུག་ལྷར་འཛིན་ཞིང་དམ་བཅའ་བཅུ་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། འཇུག་པ་བཅུ་ལྡན་གྱི་ཁྱབ་འཇུག །སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པའི་རིག་བྱེད། དངོས་པོ་རྒྱུ་མེད་དུ་བྱུང་བ། ཤེས་པ་རང་གིས་རང་མི་རིག་པ། གངྒཱའི་ཁྲུས་ཀྱིས་དག་པ། ཡུལ་ཀུ་རུར་སྐྱེས་སམ་དེའི་རྡུལ་གྱིས་བཏབ་པས་ཀྱང་དག་པ་སོགས་ཡུལ་གྱིས་དག་པ། གཡུལ་དུ་ཞུགས་པ་བསད་པས་དག་པ། བུ་བསྐྱེད་པས་མཐོ་རིས་སྐྱེ་བ། རྐུ་སོགས་ཀྱིས་སྲོག་བསྲུང་བས་དག་པ། བླ་མ་དང་ བྲམ་ཟེ་རིག་བྱེད་ལ་གནོད་པ་བསད་ན་ཆོས་སྲུང་བས་དག་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུགས་དེའང་ཆོས་ཅན། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་གཞུང་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ལ་ཕན་པའི་དོན་མེད་པའི་ལམ་ལྟར་སྣང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱབ་འཇུག་སོགས་གང་ཡིན་ཡང་སྐྱེས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ་ལ། མ་སྐྱེས་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་མེད་པས་ཁྱབ་སྟེ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་ཡོད་ལ་མ་སྐྱེས་པ་ཞིག་མི་སྲིད་ལ་རྟག་དངོས་འགོག་པའི་རིགས་པས་ཀྱང་ཁེགས་སོ། །རིག་བྱེད་སྐྱེས་བུས་མ་བྱས་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེ
Chinese
能作的势力，即十三是我的功德，声是虚空的功德。同样，触是风的，香是地的，味是水的，色是火的功德。业有伸、屈、举、放、行五种。总的来说，有大和小两种。个别来说，是清晰、各异的物质。聚合有各异的聚合，如头上长角；有不异的聚合，如海螺的白色圆形。我如同虚空一般没有知觉，声音虽然恒常存在于虚空中，却因潮湿的风遮蔽而听不见，当男性的活动努力驱散风时，才被认为可以听见。像这样，通过了知六种所知的事物来成就解脱，这有法，是不真实的，因为如果用理智来分析，就会发现是矛盾的。而且，方位和时间等只是假立的，实际上并没有成立为实体。通过分析微尘和四大方位部分，可以排除。我和自在天恒常的基础没有成立，而且我没有知觉，苦乐、束缚解脱不合理，苦等功德也不能成立等，因为种种安立只是显现为矛盾，所以可以排除。第三种是吠陀论者或行者，他们认为婆罗门是国王的代表，并且认为吠陀是可靠的，他们依赖于有助于理解的支分等论典，将遍入天视为神，并承诺接受十种誓言，即具有十种进入的遍入天，非人所造的吠陀，事物无因而生，意识不能自己认识自己，用恒河水沐浴可以净化，出生在俱卢国或被那里的尘土涂抹也可以净化等通过地方净化，参加战斗被杀可以净化，生孩子可以升天，通过偷盗等来保护生命可以净化，如果杀害上师和婆罗门吠陀，则被认为是保护了正法而得到净化。 像那样的宗派，有法，是应该抛弃颠倒之论的，因为它像是对解脱没有帮助的虚假道路。无论是遍入天等，只要是生出来的，就必然是不常的；如果没有生出来，那就如同石女的儿子一样不存在。不可能存在真实成立却又没有生出的事物，而且也能被遮破常有的实体的理证所排除。对于吠陀非人所造，没有成立的理由。
English
The power of action, namely thirteen, is the merit of self, and sound is the merit of space. Similarly, touch is of wind, smell is of earth, taste is of water, and form is of fire. Actions include stretching, contracting, lifting, placing, and moving, which are five. Generally, there are two: large and small. Specifically, it is a clear, distinct substance. Aggregation includes distinct aggregation, like horns on the head, and non-distinct aggregation, like the white roundness of a conch shell, which are considered as two. The self is like space, without consciousness. Although sound always exists in space, it is obscured by the humid wind and cannot be heard. It is believed that when a man's efforts dispel the wind, it can be heard. Thus, the assertion that liberation is achieved through understanding the six knowable objects through knowledge is not true, because it is contradictory when analyzed with reason. Furthermore, directions, time, and so on are merely imputed and do not exist as substances in reality. Atoms and the four elements are refuted by analyzing directional parts. The self and Ishvara (自在天) lack a permanent basis. It is unreasonable for a self without consciousness to experience happiness and suffering, bondage and liberation, and the qualities of happiness, etc., cannot be established. Therefore, such assertions are refuted because they appear only as contradictions. The third, the Vedic followers or practitioners, hold that Brahmins represent kings and consider the Vedas as authoritative. Relying on texts such as branches that aid understanding, they regard Vishnu as a god and accept ten vows, namely Vishnu with ten entrances, the Vedas not created by humans, things arising without cause, consciousness not knowing itself, purification through bathing in the Ganges River, purification by being born in the Kuru country or being smeared with its dust, purification through place, purification by killing in battle, rebirth in higher realms through having children, purification through protecting life by stealing, etc., and it is believed that killing those who harm lamas, Brahmins, and the Vedas is purification by protecting the Dharma. Such a system, the subject, is to be abandoned as a reversed doctrine, because it appears as a path that does not help liberation. Whatever Vishnu, etc., is, if born, is necessarily impermanent; if not born, it is non-existent like the son of a barren woman. It is impossible for something to be truly established and yet unborn, and it is also refuted by the reasoning that refutes permanent entities. There is no proof that the Vedas are not created by humans.