Tibetan
། རྒ་བའི་རྒ་བ། འཇིག་པའི་འཇིག་པའོ། །སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་བས་རྩ་བའི་སྐྱེ་བ་བསྐྱེད་ལ། རྩ་བའི་སྐྱེ་བས་བུམ་པ་ དང་མཚན་ཉིད་གཞན་བདུན་ཏེ་བརྒྱད་པོ་སྐྱེད་པ་སོགས། གནས་པ་སོགས་ལའང་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མཚོན་བྱ་དང་དེའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་དེ་ཁང་པ་བྱ་རོག་གིས་མཚོན་པ་ལྟར་འདོད་པའོ། །དུས་གསུམ་རྫས་གྲུབ་ནི་འདས་དང་མ་འོངས་ཀྱང་རང་ས་ན་ཡོད་པས་དུས་གསུམ་པོ་ད་ལྟར་རྫས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ལྟར་ན་འདས་མ་འོངས་མཐོང་བར་ཐལ་ཟེར་ན་འགག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པས་བསྐལ་ཏེ་མི་མཐོང་ཞེས་སོ། །གྲངས་ཅན་པའི་འདོད་པ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་དུ་བརྒྱུད་མར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་འདོད་དོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་ནི། ལས་བྱེད་པོ་དང་འབྲས་བུ་མྱོང་བའི་བདག་གཅིག་ངེས་པར་འདོད་དགོས་ཏེ། གཞན་དུ་ལས་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་བདག་དེ་ནི་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་མ་ཡིན་ལ་དེ་ལས་ཐ་དད་དུ་མེད་ཅིང་། རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད་དོ། །བརྗོད་མེད་བདག་འདི་གནས་མ་བུའི་སྡེ་པ་སོགས་འགའ་ཞིག་གིས་འདོད་པ་ལས་བྱེ་བྲག་པ་ཡིན་ཚད་ཀྱི་འདོད་པ་མིན་ཀྱང་། བྱེ་མདོ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བྱེ་བྲག་པའི་ནང་ཚན་གཅིག་གིས་འདོད་པས་ན་འདིར་བཀོད་པའོ། །ཤེས་པས་རང་དང་ཡུལ་མི་རིག་པ་ནི། རང་གིས་རང་རིག་པར་མི་རུང་སྟེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་དང་བཅས་པས་དབང་པོས་ཡུལ་རྗེན་ཅེར་དུ་རིག་གི་ཤེས་པ་ཤེལ་གོང་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་མེད་པས་དེར་རྟོག་པ་ཙམ་དུ་འདོད་དོ། །མཚན་མཚོན་ཐ་དད་ནི་དཀར་ཟལ་ལ། ལྐོག་ཤལ་གྱིས་བ་ལང་དུ་མཚོན་པ་ན། དེ་གསུམ་རྫས་ཐ་དད་དུ་ཡོད་ཀྱི། རྫས་གཅིག་ན་ལས་དང་བྱེད་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་མི་འཐད་ཅེས་འདོད་དོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ནི། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐོབ་པའི་བྱེ་བྲག་ ལས་བྱས་པ་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་བུ་ལོན་གྱི་ཡི་གེ་ལྟ་བུ། ངོ་བོ་ལུང་མ་བསྟན་པ་དེ་ཡི་དབང་གིས་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བར་འདོད་དོ། །འདོད་པ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རྡུལ་ཕྲན་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། རྣམ་རིག་མིན་པའང་གཟུགས་མཚན་ཉིད་པ་མིན་ཏེ་ལུས་ངག་ལ་བརྟེན་པའི་ལས་དགེ་སོགས་རྒྱུན་ཆགས་པར་འཕེན་པའི་འདུ་བྱེད་ཙམ་ལ་བཏགས་པ་ལས་དོན་དུ་མ་གྲུབ་ལ། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དག་ཀྱང་དུ་མ་དང་སྐད་ཅིག་མའི་རང་བཞིན་ལ། སྐད་ཅིག་ཆ་མེད་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་དང་།ཕྱི་ནང་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་པ་དང་། རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའང་མ་གྲུབ་ལ། རང་ལས་གཞན་རིག་པའང་མ་གྲུབ་སྟེ་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དང་། དུས་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་གང་ཡང་རིག་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་གཟུགས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དེ་དག་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་དུ་མེད་པས་ན་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་བོ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ཀྱང་དགག་བྱ་མེད་པའི་ཆ་ནས་དེར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རྫས་སུ་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །འཇིག་པ་ཞེས་པ་འཇིག་རྒྱུའི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དེ་རང་གྲུབ་པའི་དུས་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་མི་སྡོད་པ་ལ་བརྗོད་དེ། ཆུའི་གཤེར་བ་ལྟར་འདུས་བྱས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་དེ་ལས་འཇིག་པ་ལོགས་སུ་ཡོད་ན་དངོས་པོ་རང་ཉིད་མི་འཇིག་པ་དང་། འཇིག་པ་ཉིད་རྒྱུ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་དེ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་པ་ཉིད་དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་རང་དབང་གིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལས་ཐ་དད་པར་འཇིག་པ་ཡོད་ན་དེ་སུ་ཞིག་གི་འཇིག་པ་ཡིན། དེ་ལ་ འཇིག་པར་རྒྱུ་གང་གིས་གདགས་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དེ་ཡི་འཇིག་པ་དུས་མཉམ་ན་དེས་དེ་མི་འཇིག་ལ། མི་མཉམ་པར་སྔ་ཕྱིར་གྱུར་ན་ཡང་འཇིག་པ་དོན་མེད་དོ། །དུས་གསུམ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། འདས་པ་འགག་པ་དང་། མ་འོངས་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་ད་ལྟ་ཡོད་ན་ཐམས་ཅད་ད་ལྟ་བར་ཐལ་ལ། འདས་པ་དང་འགགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཙམ་དུ་ཡོད་དོ་ཟེར་ན་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་རྫས་སུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དུས་ཞེས་པ་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ཙམ་ལས་རང་རྐྱ་བའི་རྫས་སུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །བརྗོད་མེད་ཀྱི་བདག་མེད་དེ་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་ཐ་དད་དང་རྟག་མི་རྟག་དངོས་འགལ་གྱི་བར་ན་ཕུང་གསུམ་མི་སྲིད་པས་ན་མཐའ་བཞིར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་བདག་དེ་དངོས་པོར་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་པས་རང་མི་རིག་པ་མི་འཐད་དེ་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བདེ་སོགས་གསལ་བོར་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་དུ་མྱོང་བ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་རང་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེ་མེད་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་སྙད་ཀུན་ཀྱང་མི་འཐད་པས་ཚུར་མཐོང་གི་རྣམ་གཞག་ཀུན་ནུབ་པར་ཐལ་བ་དང་། དབང་པོ་བེམ་པོ་ལ་ཡུལ་རིག་པའི་ནུས་པ་མེད་ལ། ཤེས་པ་ལ་ཡུལ་སྣང་གི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མེད་ན་ཡུལ་མི་སྣང་བར་ཐལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཁེགས་སོ། །མཚན་མཚོན་ནི་རྣམ་པར་གཞག་འཇོག་གི་ཚུལ་ལས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་ཐ་དད་དུ་མེད་དེ། མེ་དྲོ་བ་ལས་ཐ་དད་ན་བསིལ་བར་
Chinese
衰老的衰老，坏灭的坏灭啊。出生的出生产生根本的出生，根本的出生产生瓶子和另外七种特征，总共八种等等。安住等等也同样结合起来理解。那也是能指和它的特征各不相同，就像房屋用乌鸦来象征一样被认为。三时实有是过去和未来也在自己的位置上存在，所以三时现在是实有。如果说那样会看到过去未来，回答说因为灭亡和未生被遮蔽所以看不到。和数论派的观点不同，因为以刹那的自性相续存在。不可说的我：必须确定地认为有一个造作者和感受果报的我，否则业果的关系不合理。因此，那个我不是和蕴一体，也不是和它分离，并且被认为是不可说为常或无常的。这个不可说的我是一些如住母子部等所认为的，虽然不是所有毗婆沙师的观点，但在经部和毗婆沙部中，因为是毗婆沙师中的一部分人所认为的，所以在此处列出。识不认识自己和境：自己不能认识自己，因为没有能知和所知，并且因为有心，根识直接认识境，识像水晶球一样没有形相，所以在那里只认为是分别。相和所相各异是，用白色的绳子，用伪装象征牛的时候，那三个是实体各异的，如果是一个实体，则作用和作者会变成一体，所以认为不合理。不失坏的实体是：由不相应行获得的差别所作的不失坏，就像借据一样。由于本体是无记，所以认为业不会失坏。考察那些观点，因果的一切色法都被微尘阻碍所遮蔽，并且非识也不是色法的特征，而是安立在依赖身语的善等业持续增长的行上，实际上没有成立，并且心和心所也是众多和刹那的自性，并且也没有成立为不可分割的刹那，并且内外任何地方都找不到，能知所知
English
The aging of aging, the destruction of destruction. The birth of birth generates the root birth, and the root birth generates the vase and seven other characteristics, a total of eight, etc. Similarly, apply this to abiding, etc., and understand it. That is, the signifier and its characteristic are different, like a house being symbolized by a crow. The three times are real because the past and future also exist in their own place, so the three times are real now. If it is said that in that way the past and future will be seen, it is answered that because they are obscured by cessation and non-birth, they are not seen. It is different from the view of the Samkhya school because it exists continuously in the nature of momentariness. The inexpressible self: It is necessary to definitely believe that there is one self who is the agent and experiences the results, otherwise the relationship between actions and results is not reasonable. Therefore, that self is not one with the aggregates, nor is it separate from them, and it is considered inexpressible as either permanent or impermanent. This inexpressible self is believed by some, such as the Sthavira-Matrika school, but it is not the view of all Vaibhashikas. However, among the Sutra and Vaibhashika schools, it is listed here because it is believed by a section of the Vaibhashikas. Consciousness does not know itself and the object: One cannot know oneself because there is no knower and known, and because there is mind, sense consciousness directly knows the object, and consciousness is like a crystal ball without form, so it is only considered to be conceptualization there. The sign and the signified are different, for example, when a white rope is used to symbolize a cow with a disguise, those three are different entities. If they were one entity, the action and the agent would become one, so it is considered unreasonable. The non-perishing substance is: The non-perishing made by the distinction of obtaining non-associated formations, like a loan note. Because the essence is unspecified, it is believed that the action will not perish. Examining those views, all forms of cause and effect are obscured by the obstruction of atoms, and non-consciousness is also not a characteristic of form, but is attributed to the formations that continuously propel virtuous actions, etc., which rely on body and speech, and are not actually established. Furthermore, mind and mental factors are also of the nature of multiplicity and momentariness, and are not established as indivisible moments, and cannot be found from either inside or outside, the knowable and the knowing.
Chinese
因为没有，所以在胜义谛中自证也不成立，从自之外的他证也不成立，因为没有关联，无论同时还是不同时，任何证知都不成立。不相应的行也只是在色和心的状态上假立，与它们既非一也非异，因此不是实有。无为法也只是从没有遮遣的角度在那里假立，没有丝毫是实有成立的。所谓坏灭，是指像要坏灭的瓶子那样，在自身成立时第二刹那不住留，就像水的湿性一样，有为法的自性就是那样存在的。如果坏灭独立于事物之外，那么事物本身就不会坏灭，而且坏灭本身也会变成无因，因为与坏灭相异的事物不是坏灭，而且坏灭本身独立于事物之外而存在。如果坏灭独立于事物之外而存在，那么那是谁的坏灭？对于它，用什么因来安立坏灭？如果事物和它的坏灭同时，那么它就不会坏灭它；如果不同时，有先后，那么坏灭也是无意义的。三时不是实有，因为过去是已灭的，未来是未生的，如果事物现在存在，那么一切都会变成现在。如果说是只有过去和已灭的体性，那么也只是假立，实际上不是实有，因为所谓时间只是依赖于事物而进行命名，没有丝毫是独立的实有。不可言说的无我，在蕴和一异、常无常的相违之间，蕴三不可能存在，因此是四边不可言说的，所以要知道我不是实有。识不认识自己是不合理的，因为清楚地、不依赖于他者地体验到自身相续的乐等，这只是名言上称为自证，如果没有它，那么一切现量的名言也都不合理，因此一切世俗的安立都会崩溃，而且根识是无情物，没有认识对境的能力，如果识没有对境显现的各种形象，那么对境就不会显现等等，这些都破除了（上述观点）。体和有体只是从安立的方式上进行区分，实际上没有差别，如果火独立于温暖之外，那么就会变成寒冷
English
Because there is none, self-cognition is not established in the ultimate truth, nor is other-cognition from self established, because there is no connection, and no cognition is established, whether simultaneous or non-simultaneous. Non-associated formations are also merely imputed to the states of form and mind, and are neither one nor different from them, therefore they are not substantial. Unconditioned phenomena are also merely imputed there from the aspect of having no negation, and there is not the slightest establishment of substance. What is called destruction refers to the fact that, like a pot that is about to be destroyed, it does not remain in the second moment when it is established. Like the wetness of water, the nature of conditioned things exists in that way. If destruction exists separately from the thing, then the thing itself will not be destroyed, and destruction itself will become causeless, because the thing that is different from destruction is not destruction, and destruction itself exists independently of the thing. If destruction exists separately from the thing, then whose destruction is it? By what cause is destruction established for it? If the thing and its destruction are simultaneous, then it will not destroy it; if they are not simultaneous, and are prior and subsequent, then destruction is meaningless. The three times are not established as substance, because the past is ceased, and if the future, unborn thing exists now, then everything will become the present. If it is said that there is only the nature of the past and the ceased, then it is only imputed, and is not actually established as substance, because what is called time is only a name given in dependence on things, and there is not the slightest independent substance. The inexpressible selflessness is between the aggregates and oneness and otherness, permanence and impermanence, and contradiction. The three aggregates cannot exist, therefore it is inexpressible in four extremes, so it should be known that the self is not a substance. It is unreasonable for consciousness not to know itself, because the experience of happiness, etc., in one's own continuum is clear and independent of others, and this is only nominally called self-cognition. Without it, all the terms of direct perception would be unreasonable, and therefore all worldly establishments would collapse. Moreover, root consciousness is an inanimate object and has no ability to cognize objects, and if consciousness does not have various appearances of objects, then objects will not appear, etc., which refute (the above view). Sign and signified are only distinguished from the way of establishing, but there is actually no difference. If fire is independent of warmth, then it will become cold.