Tibetan
ཐལ་བ་དང་། མེ་མིན་པའི་དྲོ་བ་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་ན་དེ་དག་ཐ་དད་མིན་ནོ། །ཆུད་མི་ཟ་བའི་རྫས་ཞེས་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་གཞན་མེད་དེ། ལས་དང་འབྲས་བུ་ཕན་ཚུན་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ཙམ་ལས་ཆུད་མི་ཟ་བ་ཞེས་གཟུགས་དང་སེམས་ལས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་མེད་ཅིང་། ཐོབ་པ་སྤྱིར་བཀག་པ་དང་བྱེ་བྲག་དེ་འདྲའི་རྫས་ལ་དགོས་ནུས་མེད་པ་སོགས་རིགས་པའི་གནོད་པ་ཡོད་པས་མི་འཐད་དོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་སྤྱོད་པས་ནི། གྲུབ་མཐའ་སྤྱི་བྱེ་སྨྲ་དང་མཚུངས་པ་ལས། ཁྱད་པར་གྱི་འདོད་པ་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི། སྣང་བ་བློ། ཡུལ་ལྐོག་གྱུར། རྡུལ་བར་མེད། དབང་པོ་ནུས་པ། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས། མྱང་འདས་དངོས་མེད་དེ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པ་བདུན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མིན་ཏེ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་སྐྱོན་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེད་བྱེད་རྐྱེན་བཞི་ནི།རྒྱུ་རྐྱེན་འབྲས་བུ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་ནུས་རུང་ཙམ་སྟེ་ངོ་བོ་སྐྱེད་པ། བདག་རྐྱེན་གེགས་མི་བྱེད་པ་ཙམ་སྟེ་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་སྐྱེད་པ། དམིགས་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པའོ། །མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི་ཤེས་པ་སྔ་མ་འགག་མ་ཐག་པ་དེ་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་སྐྱེད་པའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཁོངས་སུ་མཚུངས་ལྡན་ཀུན་འགྲོ། སྐལ་མཉམ། བྱེད་པ། ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་སྟེ་རྒྱུ་ལྔ་འདུའོ། །དེ་ལ་སེམས་སེམས་བྱུང་རྣམས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ། སེམས་མེད་ཀྱི་སྙོམས་འཇུག་གཉིས་ནི་དམིགས་རྐྱེན་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ལས་སྐྱེ། གཞན་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང་གཟུགས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་རྐྱེན་བདག་རྐྱེན་གཉིས་ལས་སྐྱེའོ། །སྣང་བ་བློ་ཡིན་པ་ནི། དོན་སྤྱི་དང་། མེད་པ་གསལ་སྣང་། དོན་རང་མཚན་ལྟ་བུའི་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ཤེས་པ་དངོས་ཡིན་པར་འདོད་དེ་རྣམ་བདེན་དང་འདོད་པ་མཚུངས་སོ། །ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ནི། དོན་སྤྱི་དང་མེད་པ་གསལ་སྣང་ནི་སྣང་ཙམ་ལས་ལོགས་སུ་དོན་རང་མཚན་པ་མེད་ལ། དོན་རང་མཚན་རྣམས་དངོས་སུ་སྣང་བ་ལྟ་བུ་ནི་ཕྱི་དོན་དེས་ཤེས་པ་ལ་རང་འདྲའི་རྣམ་པ་གཏད་པས་དོན་ལྟར་ ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་གྱི། དོན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་ནི་དངོས་སུ་ནམ་ཡང་མི་མཐོང་སྟེ། བུམ་སྣང་དང་གོ་ས་ཐ་མི་དད་པར་ལྐོག་ན་ཡོད་དེ། སྐད་ཅིག་དང་པོ་ལ་ཡུལ་དབང་ཤེས་པའི་རྐྱེན་གསུམ་ཚོགས་པའི་ཕྱི་ལོགས་སུ་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་མེ་ལོང་ལ་གཟུགས་བརྙན་ལྟར་ཤར་བ་ལ། འདྲ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ
Chinese
因为从灰烬和非火的热量中什么也找不到，所以它们不是不同的。所谓“不浪费的物质”，是指没有其他产生业果的东西。业和果仅仅是相互依赖的关系，并没有证据表明存在一种不同于色和心的“不浪费的物质”。 普遍禁止获得，以及对于那种特殊的物质来说，没有必要的能力等等，存在着理性的损害，因此是不合理的。第二，经部宗的观点与说一切有部相同。不同之处在于，他们认为有四种产生因素：显现是心，境是隐蔽的，微尘之间没有间隔，根识有能力，不相应是假立，涅槃是无实有。他们以七种成立之边的方式来宣说，但这不是正确的见解，因为它具有宣说实有的过失。其中，四种产生因素是：因缘仅仅是能够帮助果，即产生自性；增上缘仅仅是不作障碍，即产生果的差别；所缘缘是所识之境；等无间缘是前一刹那的识灭尽后，立即产生同类的后一识。其中，在因缘的范畴内，包括俱有遍行、等起、作者、俱生因，即包含了五种因。因此，心和心所从四缘而生；无心的两种等持从除了所缘缘之外的三缘而生；其他的非相应行和一切色从因缘和增上缘二缘而生。显现是心，是指一切显现，如总相、无的显现、自相等等，都被认为是自己的真实识，这与唯识宗的观点相同。境是隐蔽的，是指总相和无的显现仅仅是显现，没有独立于显现之外的自相。而自相的显现，就像外境将自己的形象投射到识上一样，识的形象就像境一样。事实上，像瓶子这样的境是永远无法直接看到的，它与瓶子的显现和位置没有区别，而是隐蔽存在的。在第一刹那，境、根、识三缘聚合，境的形象就像镜子中的影像一样显现在外，因为体验到相似性，所以是识。
English
Because nothing can be found from ashes and heat that is not fire, they are not different. The so-called 'non-wasting substance' refers to the fact that there is nothing else that produces the results of karma. Karma and its results are merely interdependent, and there is no evidence to suggest that there is a 'non-wasting substance' that is different from form and mind. Generally prohibiting attainment, and the fact that such a particular substance has no necessary ability, etc., there are rational harms, so it is unreasonable. Secondly, the Sautrāntika school's view is the same as that of the Sarvāstivāda school. The difference is that they believe there are four producing conditions: appearance is mind, the object is hidden, there is no interval between particles, the sense faculties have power, non-associated things are imputed, and nirvāṇa is non-existent. They speak of the seven ways of establishing a thesis, but this is not a correct view because it has the fault of asserting existence. Among them, the four producing conditions are: the causal condition is merely able to help the result, that is, to produce the essence; the dominant condition is merely not obstructing, that is, to produce the difference of the result; the objective condition is the object of knowledge; the immediately preceding condition is the immediately after the cessation of the previous consciousness, the subsequent consciousness of the same kind is produced. Among them, within the category of causal conditions, there are concurrent, universal, equipotential, agent, and co-emergent causes, that is, it includes the five causes. Therefore, mind and mental factors arise from the four conditions; the two samādhis without mind arise from the three conditions except for the objective condition; all other non-associated formations and forms arise from the two conditions of causal condition and dominant condition. Appearance is mind, which means that all appearances, such as universals, appearances of non-existence, and self-characteristics, are considered to be one's own real consciousness, which is the same as the view of the Vijñānavāda school. The object is hidden, which means that the appearance of universals and non-existence are merely appearances, and there is no self-characteristic independent of the appearance. And the appearance of self-characteristics, like the external object projecting its own image onto the consciousness, the image of the consciousness is like the object. In fact, objects like a vase can never be seen directly, it is no different from the appearance and location of the vase, but exists hidden. In the first moment, when the three conditions of object, sense faculty, and consciousness are gathered, the image of the object appears outside like an image in a mirror, because the similarity is experienced, it is consciousness.
Tibetan
ས་ཡུལ་མྱོང་བ་ཞེས་ཐ་སྙད་བཏགས་པའོ། །རྡུལ་བར་མེད་ནི། རགས་པ་རྩོམ་ཚེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བར་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གང་རུང་དུ་མི་འཐད་པས་ན་བར་ནི་མེད་ལ་འབྱར་ཀྱང་མ་འབྱར་བས་རེག་ལ་མ་འབྱར་བའམ། བར་མེད་པས་འབྱར་ལ་ངོས་ཆས་མ་རེག་པའི་ཕྱིར། འབྱར་ལ་མ་རེག་པ་ཞེས་སུ་འདོད། དབང་པོ་ནུས་པར་འདོད་པ་ནི། དབང་པོའི་རྫས་ལྐོག་ན་མེད་ཀྱི་མིག་སོགས་ཀྱི་རང་རང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེད་ནུས་པའི་ནུས་པ་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་པ་སྔ་མའི་སྟོབས་ཀྱིས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མིག་ཤེས་སོགས་སྐྱེ་བས་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ངེས་པས་གྲུབ་བོ་ཞེས་འདོད། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ནི། སྐྱེ་འཇིག་ལ་སོགས་པ་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་གཟུགས་དང་སེམས་སེམས་བྱུང་ལས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་མ་གྲུབ་པས་ཀུན་བཏགས་ཡིན་ཏེ་རི་རྭ་བཞིན་མིང་ཙམ་དུ་ཟད་པས་སོ། །ཞེས་འདོད། མྱང་འདས་དངོས་མེད་ནི། ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ན་ཕུང་པོ་ས་བོན་དང་བཅས་པ་རྒྱུན་ཆད་ནས། མཁའ་ལ་སྤྲིན་དེངས་པ་ལྟར་ཡུལ་འགོག་པ་ཆོས་དབྱིངས་དང་དབྱེར་མེད་ཙམ་ལ་འདོད་དེ་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་བྱེ་བྲག་པ་དང་མཐུན་ལ། འོན་ཀྱང་འདིས་བྲལ་བའི་རྫས་སོ་སོ་བར་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ཚུལ་དེ་དག་ལ་དཔྱད་ན། རྒྱུ་འབྲས་ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་། དུས་མཉམ་མི་མཉམ་འབྲས་བུ་ཡོད་ པའམ་མེད་པ་གང་སྐྱེད། རང་སྐྱེ་སོགས་མཐའ་བཞི་པོ་གང་གི་ཚུལ་དུ་སྐྱེ་དཔྱད་ན་དོན་དམ་པར་རྐྱེན་ལས་སྐྱེ་བ་མ་གྲུབ་ཅིང་། སྣང་བ་བློ་དང་ཡུལ་ལྐོག་གྱུར་ཡིན་ན། གཞལ་བྱ་མངོན་གྱུར་ལྐོག་གྱུར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་འཐད་དཀའ་ལ། ཡུལ་ལྐོག་ན་མོ་མེད་པར་ཡང་སྣང་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱི་དོན་བདེན་པར་མི་འགྲུབ་བོ། །གཞན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་བར་མེད་ན་གཅིག་ཏུ་འབྱར་བར་ཐལ་ལ། མ་རེག་པའམ་མ་འབྱར་ན་ནི་བར་དང་བཅས་པར་ཐལ་བ་ལས་ཕུ ང་གསུམ་པ་མི་སྲིད་ལ། དབང་པོའི་ནུས་པའང་དོན་དམ་པར་དབང་པོར་བཀག་པས་ཁེགས་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཆོག་པའི་ཕྱིར་ནུས་པར་བཏགས་པ་ལ་དགོས་པ་མི་ཆེ་བ་དང་། མི་ལྡན་པ་ཀུན་བཏགས་ཁོ་ན་ཡིན་ན། མི་རྟག་པ་ཤེས་བྱ་ལ་མི་གནས་པས་ན་རྟག་པར་སྨྲ་བ་གསང་བ་པའི་གྲུབ་མཐར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མྱང་འདས་ནི་རྒྱུན་ཆད་པའི་དངོས་མེད་རྐྱང་པ་མིན་ཏེ། ཐེག་དམན་གྱི་མྱང་འདས་སྒྲིབ་པ་མ་ཟད་པས་མཐར་ཐུག་མིན་པ་དང་། སངས་རྒྱས་ནི་འགྲོ་དོན་མ་རྫོགས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་འགག་པའི་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་མི་
Chinese
这被命名为体验处所。无间隙微尘是：在形成粗大之物时，极微尘不可能存在间隙或不存在间隙，因此，无间隙是指既不粘连也不分离，因此是不接触也不粘连，或者因为无间隙而粘连但表面不接触。因此被称为不接触的粘连。认为感官是能力是指：感官的实体在隐蔽处不存在，而是指眼等各自产生自识的能力。这又是通过先前意识的力量产生的。依赖于此，眼识等产生，因此被认为是可以通过随后的行止来确定的。认为非相应行是假立是指：生灭等非相应的行蕴，不是从色、心、心所中成立为彼或异，因此是假立的，就像兔角一样，仅仅是名称而已。是这样认为的。认为涅槃是无实有是指：三乘通过涅槃，蕴和种子都断绝了，就像天空中的云消散一样，认为与止息处法界无别，认为什么都没有与顺世外道相同。然而，这并不认为分离的物质各自存在。如果考察这些方式，那么，因果相遇或不相遇，同时或不同时，产生有果或无果。如果考察自生等四边中的哪一种方式产生，那么，从胜义谛上来说，从缘起生是不成立的。如果显现是心和境隐蔽的，那么，所量、现前、隐蔽的区分难以成立。因为境在隐蔽处也可能显现，因此外境真实是不成立的。此外，如果极微尘没有间隙，那么会过于粘连成一体。如果不接触或不粘连，那么会过于存在间隙，除此之外不存在第三种可能。感官的能力，从胜义谛上来说，也被阻碍感官所阻碍。从世俗谛上来说，感官本身就可以产生意识，因此没有必要安立为能力。如果非相应行仅仅是假立，那么，无常不住于所知，因此会陷入说常的胜论派的宗义。涅槃不是断灭的无实有，因为小乘的涅槃没有断尽障碍，因此不是究竟的。佛陀没有断尽利他事业，也没有断绝智慧的原因，因此不会
English
This is named as experiencing places. The non-intervening atom is: when forming coarse matter, it is not reasonable for the subtle atoms to either have or not have gaps, therefore, non-intervening means neither adhering nor separating, thus it is not touching nor adhering, or because of non-intervention, it adheres but the surface does not touch. Therefore, it is called non-touching adhesion. Considering the sense faculty as power means: the substance of the sense faculty does not exist in the hidden, but refers to a power that can generate the respective consciousnesses of the eye, etc. This also arises from the power of the previous consciousness. Relying on this, eye consciousness, etc., arise, so it is considered to be established by the certainty of subsequent going and returning. Considering non-associated formations as imputed means: formations that are neither associated nor disassociated, such as arising and ceasing, are not established as either the same as or different from form, mind, and mental factors, therefore they are imputed, just like a rabbit's horn, merely a name. This is how it is considered. Considering Nirvana as non-entity means: when the three vehicles pass into Nirvana, the aggregates and seeds are severed, just as clouds dissipate in the sky, it is considered to be inseparable from the Dharmadhatu of cessation, and considering that there is nothing is the same as the Materialists. However, this does not consider that the separated substances exist separately. If these methods are examined, then, whether cause and effect meet or do not meet, whether they are simultaneous or not simultaneous, whether they produce a result or not. If one examines which of the four extremes, such as self-arising, is the way of arising, then, from the ultimate point of view, arising from conditions is not established. If appearance is mind and the object is hidden, then the distinction between what is to be measured, the manifest, and the hidden is difficult to establish. Because the object may also appear in the hidden, therefore the truth of external objects is not established. Furthermore, if there is no gap between atoms, then it would be too adherent to become one. If it does not touch or adhere, then it would be too much to have a gap, and there is no third possibility. The power of the sense faculty is also obstructed by the obstruction of the sense faculty from the ultimate point of view. From the conventional point of view, the sense faculty itself can generate consciousness, so there is not much need to establish it as power. If non-associated formations are only imputed, then impermanence does not abide in the knowable, so it would fall into the doctrine of the Samkhya school that speaks of permanence. Nirvana is not merely a non-entity of cessation, because the Nirvana of the Hinayana does not exhaust the obscurations, so it is not ultimate. The Buddhas have not exhausted their benefit for others, and there is no cause for the cessation of wisdom, so they will not