Tibetan
་ལས། དང་པོ་སེམས་ཙམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཙམ་དུ་འདུ་ཞིང་། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སྟོང་གི་རྣམ་ཤེས་དོན་དམ་དུ་འདོད། དེ་ལའང་སེམས་ཙམ་སྤྱི་ཡི་འདོད་པ་དང་། ཁྱད་པར་རྣམ་བདེན་རྫུན་གྱི་ཚུལ་གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ལས། ཐུན་མོང་སྤྱིའི་འདོད་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གྱི་ཆར་མེད་པའི་ཤེས་པ་རང་རིག་རང་གསལ་དོན་དམ་དུ་འདོད་ལ། ཀུན་བཏགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་མཚན་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཆིང་གིས་ཆོས་ཀུན་བཅིངས་ནས་གྲུབ་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཇོག་གོ། དེ་ཡང་འདི་པའི་གྲུབ་མཐའ་བསྡུ་ན། དམིགས་པའི་ཡུལ། སྤྱོད་པའི་ཚུལ། གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གསུམ་ལས་ དང་པོ་ལ། སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གཞི་རིགས། ལྟ་བ་དམིགས་པའི་གཞི་གཞི་ལྔ། སྒོམ་པ་དམིགས་པའི་གཞི་བདག་མེད་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་གསུམ་དང་། མ་ངེས་པ་དང་། རིགས་ཆད་ལྔར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གཟུགས་ནི་ཕྱི་དོན་བེམ་པོར་དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་ཀུན་གཞི་ལ་དོན་སྣང་གིས་བག་ཆགས་སྨིན་པའི་དབང་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ་རྨི་ལམ་གྱི་རྟ་གླང་བཞིན་དུ་འདོད། སེམས་ནི་འཇུག་ཤེས་དྲུག་དང་ཉོན་ཡིད་དང་ཀུན་གཞི་སྟེ་བརྒྱད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་ནི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་ཡུལ་གྱི་དོན་ཙམ་རིག་པ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དུ་མ་མཐུད་པའི་རྒྱུན་བརྟན་པའོ། །དབྱེ་ན་རྣམ་སྨིན་དང་ས་བོན་གྱི་ཆ་སྟེ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་གཉིས་སོ། །ངོ་བོ་སྒྲིབ་ལ་ལུང་མ་བསྟན། འཁོར་རེག་སོགས་ཀུན་འགྲོ་ལྔ།དམིགས་པ་མི་གསལ་བ་སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའོ། །དེས་ན་ཚོགས་བདུན་འཁོར་བཅས་རང་གི་རྒྱུན་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་གྲུབ་པའི་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་ལ་བསྒོས་ཏེ་བུམ་པའི་གྲིབ་མ་ལྟར་ཀུན་གཞིའི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་སྐྱེའོ། །འདིས་འཁོར་བའི་འདུ་བྱེད་དང་འདུས་བྱས་ཀྱི་དགེ་མི་དགེ་ལུང་མ་བསྟན་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་བཅས་པའི་རྟེན་བྱེད་པས་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ནི་མྱང་འདས་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མི་འབྲལ་བས་དོན་གྱི་ཀུན་གཞི་ཞེས་བཞག་གོ། སྐབས་འདིར་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅན་བག་ཆགས་ཀུན་གཞི་བཟུང་ངོ་། །ཉོན་ཡིད་ནི་ཀུན་གཞི་ལ་དམིགས་ནས་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྟེ། བདག་ལྟ་སོགས་འཁོར་དགུ་དང་ བཅས་ཤིང་། འཕགས་ལམ་ལ་མཉམ་བཞག་དང་འགོག་པའི་སྙོམས་འཇུག་གི་བར་མིན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འབྱུང་བའོ། །ཚོགས་དྲུག་ནི་ཡོངས་སུ་གྲགས་པ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་སེམས་བྱུང་ནི་ལྔ་བཅུ་རྩ་གཅིག་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཉེར་གསུམ་པོ་གནས་སྐབས་ལ་བཏགས་པའི་བཏགས་ཡོད་ཙམ་སྟེ་རྫས་སུ་མེད་པར་འདོད། འདུས་མ་བྱས་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བྱས་པ་བདག་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འདོད་ཁམས་ཀྱི་ཆོས་མཐར་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་མི་གཡོ་བའི་འགོག་པ་ཞེས་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཚོགས་བདུན་མ་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་འདུ་ཤེས་དང་ཚོར་བ་འགོག་པ་ཞེས་གསུམ་བསྣན་པས་འགོག་པ་དྲུག་སྟེ། གཞན་ལྔ་པའི་དགག་གཞི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དགག་བྱ་སོ་སོ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱིས་ཕྱེ་བའོ། །མཚན་གཞི་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་དུ་མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི། བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རང་མཚན་དུ་མེད་པ་ཀུན་བཏགས་ཏེ། གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་སྣང་ཞིང་ཞེན་པའི་ཡུལ་མིང་གིས་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཅན་གང་ཡིན་པའོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དབང་སྟེ་ཤེས་པ་ཉིད་བག་ཆགས་སྣ་ཚོགས་པའི་དབང་གིས་དག་མ་དག་གི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བའོ། །གཞན་དབང་ལ་ཀུན་བཏགས་ལྟར་མེད་པ་ཡོངས་གཅོད་དུ་གྲུབ་པ་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ་བདག་གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཅན་དུ་གནས་པའོ། །ཀུན་བཏགས་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་ཆད་པའི་ཀུན་བཏགས་དོན་ལ་མི་སྲིད་བཞིན་བློས་བཏགས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་བདག་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་གྲངས་པའི་ཀུན་བཏགས་མེད་བཞིན་བློ་ལ་སྣང་བ་ཟླ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མེད་ བཞིན་སྣང་བ་གཟུགས་དང་དོན་སྤྱི་དང་མིང་གིས་གདགས་པ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་ནོ། །གཞན་དབང་ལ་གཉིས་ཏེ། མ་དག་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡུལ་དང་བཅས་པའོ། །དག་པ་གཞན་དབང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཞིང་ལ་སོགས་པའི་བཀོད་པའོ། །ཡོངས་གྲུབ་ལའང་གཉིས་ཏེ། འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ནི་ཡུལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཡོངས་གྲུབ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་གཟུགས་དང་སེམས་བྱུང་རེག་པ་སོགས་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རྫས་ཡོད་དོ། །སེམས་བྱུང་བག་ཡོད་སོགས་ཉེར་དགུ་དང་། མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་དང་ནམ་མཁའ་དང་འགོག་པ་ལྔ་བཏགས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡང་གཞན་དབང་ཆོས་ཅན་དོན་དམ་དང་། ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་ཉིད་དོན་དམ། ཀུན་བཏགས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་འདོད་དོ། །དེས་ན་མདོ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་གཟུང་འཛིན་དུ་ཀུན་བཏགས་པའི་ཡུལ་ལ་ད
Chinese
从（此处开始）。首先，唯识宗认为一切法都包含在唯识中，并将空离能取所取的识视为胜义谛。其中也有唯识宗共同的观点，以及真假有别的两种情况。共同的观点是，没有能取所取之分的自知自明之识被认为是胜义谛，并且以遍计所执、依他起、圆成实这三种自性的束缚来系缚一切法，从而安立宗派的差别。总而言之，如果要归纳此派的宗义，可以从所缘境、行持方式、成就之果三个方面入手。 首先，关于所缘境，有具缘的基、见解所缘的五基、修习所缘的二无我。第一种，有三乘的三种种姓，以及不定种姓和断种姓这五种。第二种，色法在外境中实际上并不存在物质性的实体，但由于在阿赖耶识上，由对境的显现所熏染的习气成熟的力量，而显现为外境的色法，就像梦中的马和牛一样。心识有六个入识、染污意和阿赖耶识，共八种。其中，阿赖耶识是习气的处所，仅仅是作为境的意义的觉知，是刹那刹那相续不断而恒常存在的。如果进行分类，则有异熟和种子两部分，也就是成为果和因的自性。其体性是隐蔽且无记的，眷属是触等五种遍行，所缘是不明显的广大器情世界。因此，具有眷属的七识不是从自己的相续中产生，而是将相似的后世形成的习气熏染在阿赖耶识上，就像瓶子的影子一样，在阿赖耶识的每一个刹那产生。因此，它作为轮回的行和有为的善、不善、无记的蕴以及识蕴的所依，被称为具有各种习气的阿赖耶识。界、如来藏、自性清净，由于与涅槃无为的功德和自性不可分离，因此被称为义的阿赖耶识。此处所指的是作为轮回之所依的具有习气的阿赖耶识。染污意是缘着阿赖耶识而执著为我，具有我见等九种眷属，除了圣道上的等持和灭尽定之间，在一切时处都会产生。六识是广为人知的。
English
From (here). First, the Mind-Only School believes that all phenomena are contained within mind-only, and considers the consciousness that is empty of the apprehended and the apprehender to be the ultimate truth. Among them, there are also the common views of the Mind-Only School, and two different situations of true and false appearances. The common view is that the self-aware and self-illuminating consciousness without the distinction of the apprehended and the apprehender is considered the ultimate truth, and the differences of schools are established by binding all phenomena with the bonds of the three natures: the completely imputed, the other-powered, and the thoroughly established. In short, if one wants to summarize the tenets of this school, one can start from the three aspects of the object of focus, the manner of practice, and the result of achievement. First, regarding the object of focus, there are the basis of those with fortune, the five bases of the object of view, and the two selflessnesses of the object of meditation. The first one has the three lineages of the three vehicles, as well as the uncertain lineage and the five cut-off lineages. The second one is that form does not actually exist as a material entity in the external environment, but due to the power of the maturation of habits that are perfumed in the Alaya consciousness by the appearance of objects, it appears as the form of the external environment, just like horses and cows in a dream. Consciousness has six entering consciousnesses, defiled mind, and Alaya consciousness, a total of eight. Among them, the Alaya consciousness is the place of habits, merely the awareness of the meaning of the object, which is constantly and continuously existing from moment to moment. If classified, there are two parts: the Vipaka and the seed, which are the nature of becoming the result and the cause. Its nature is hidden and unlabelled, its retinue is the five pervasive ones such as touch, and its object is the unclear and vast container and sentient world. Therefore, the seven consciousnesses with retinues do not arise from their own continuum, but the habits formed in the similar later lives are perfumed in the Alaya consciousness, just like the shadow of a vase, arising in each moment of the Alaya consciousness. Therefore, it is called the Alaya consciousness with various habits because it acts as the basis for the aggregates of conditioned phenomena of samsara and the virtuous, non-virtuous, and unlabelled aggregates of conditioned phenomena and the consciousness aggregates. The element, the Tathagatagarbha, and the self-nature purity are called the Alaya consciousness of meaning because they are inseparable from the qualities and self-nature of Nirvana and the unconditioned. Here, what is referred to is the Alaya consciousness with habits that is the basis of samsara. The defiled mind is the one that focuses on the Alaya consciousness and clings to it as self, having nine retinues such as the view of self, and it arises in all places and times except for the samadhi on the noble path and between the cessation samadhi. The six consciousnesses are well known.
Chinese
是的。与心相关的五十一法如前所述。二十三种不相应行被认为是暂时安立的假有，并非实有。在三种无为法之上，加上：非由因缘所造的无我之如是性；以及在如是性上，于色界之法究竟生起之际，不动的止息；以及在如是性上，七聚未生起之际，想与受的止息。加上这三种，共有六种止息。其余五种的否定对象，是以如是性上没有各自所否定的状态来区分的。在所有这些基之上，有三种自性：仅是假立，没有自相的是遍计所执性，即显现为能取和所取二者，并且是执著的对境，能以名称来表达的任何事物。依赖于因缘而生的是依他起性，即识本身由于各种习气的力量，显现为各种清净与不清净的现象。在依他起性上，如遍计所执性般不存在，完全断除的是圆成实性，即安住于二种我空之自性中。遍计所执性有两种：自性断灭的遍计所执性，如在意义上不可能存在，却由心识假立的法与补特伽罗之我。名言上的遍计所执性，如实际上不存在，却在心识中显现的二月之相等等。实际上不存在却显现的色法、总义以及以名称施设的一切，都是它的自性。依他起性也有两种：不清净的依他起性，即世间的心与心所及其对境。清净的依他起性，即出世间的心之证后所得心与心所，以及净土等的显现。圆成实性也有两种：不变的圆成实性，即对境之如是性；以及不颠倒的圆成实性，即有境之智慧。其中，色法与心所触等二十三种以及如是性是实有。心所作意等二十九种，以及所有不相应行、虚空和五种止息是假有。其中，依他起性是法相上的胜义谛，圆成实性是法性上的胜义谛，遍计所执性是世俗谛。因此，经中说一切法无自性，都是针对在能取与所取上遍计所执的对境而说的。
English
Yes. The fifty-one associated mental factors are as previously explained. The twenty-three non-associated formative factors are considered to be merely imputed existents, temporarily designated, and not substantially existent. In addition to the three unconditioned factors, add: the suchness of selflessness, which is not made by causes and conditions; and on that suchness, the cessation of immovability at the time when the Dharma of the desire realm is ultimately born; and on that suchness, the cessation of perception and feeling at the time when the seven aggregates are not born. Adding these three, there are six cessations. The object of negation of the other five is distinguished by the state of not having the respective negations on that suchness. On top of all those bases, there are three natures: the totally imputed nature, which is merely imputed and has no own-character, i.e., whatever appears as the two, grasper and grasped, and is the object of attachment, which can be expressed by names. Dependent arising is dependent on causes and conditions, i.e., the very consciousness that arises due to the power of various habitual tendencies, appearing as various pure and impure phenomena. On the dependent nature, the thoroughly established nature is established as completely cutting off what is not like the totally imputed nature, i.e., abiding in the nature of being empty of the two selves. The totally imputed nature has two types: the totally imputed nature of broken characteristics, such as the self of phenomena and persons imputed by the mind as impossible in meaning. The nominal totally imputed nature, such as the appearance of two moons, etc., which appears to the mind as non-existent. The nature of all that appears as non-existent, such as form, general meaning, and designation by name. The dependent nature also has two types: the impure dependent nature, i.e., the mundane mind and mental factors together with their objects. The pure dependent nature, i.e., the subsequent attainment mind and mental factors of the supramundane mind, and the arrangement of pure lands, etc. The thoroughly established nature also has two types: the unchanging thoroughly established nature, i.e., the suchness of the object; and the non-inverted thoroughly established nature, i.e., the wisdom of the object-possessor. Among them, form and mental factors such as contact, etc., twenty-three in total, and suchness are substantially existent. Mental factors such as volition, etc., twenty-nine in total, and all non-associated formations, space, and the five cessations are imputed existents. Among them, the dependent nature is the ultimate truth of the Dharma characteristic, the thoroughly established nature is the ultimate truth of the Dharma nature, and the totally imputed nature is considered to be the conventional truth. Therefore, the sutras say that all dharmas are without self-nature, all of which are spoken to the object of the totally imputed on the grasper and grasped.