Tibetan
གོངས་ཤིང་མཚན་ཉིད་གསུམ་སོ་སོར་ཀུན་བཏགས་མཚན་ཉིད་ངོ་བོ་མེད་པ། གཞན་དབང་རང་ལས་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་མེད་པ། ཡོངས་གྲུབ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི། ཤེས་པ་རང་གསལ་ཙམ་ནི་འཁོར་འདས་ཀྱི་གཞིར་ཡོད་པས་དེ་དགག་པ་མིན་པས་ན་རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་འདི་ལས་གཞན་དུ་མེད་པར་འདོད། གཉིས་པ་སྒོམ་པའི་གཞི་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་དང་། གཟུང་འཛིན་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་བདག་དང་བྲལ་བའི་མི་དམིགས་པའི་ངང་ལ་བློ་འཇོག་པའོ། །གཉིས་པ་ སྤྱོད་ཚུལ་ནི། སེམས་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་ཙམ་ལ་སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པའི་འགྲོ་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ལ་དམིགས་ནས་གྲངས་མེད་གསུམ་སོགས་སུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་པའོ། །གསུམ་པ་གྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་གནས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞིང་དང་སྐུ་དང་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ཚུལ་ཚད་མེད་པས་མཛེས་པའོ། །ཞེས་འདོད། གྲུབ་པའི་མཐའ་དེ་དག་ལ་བརྟགས་ན་ཕྱི་དོན་བདེན་པ་མེད་པར་གྲུབ་ཀྱང་། ནང་གི་ཤེས་པའང་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པས་ན་ཐ་སྙད་དུ་སྣང་ངོས་ན་ཡོད་མཉམ་དང་། དོན་དམ་གནས་ཚུལ་ལ་མེད་མཉམ་དུ་གནས་པས། ཕྱི་དོན་མེད་ལ་ཤེས་པ་ཡོད་པའང་མི་གྲུབ་བོ། །རིགས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཤེས་པ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དབང་པོའི་རྣོ་རྟུལ་ལ་སོགས་པ་རྐྱེན་ལས་བསྒྱུར་རུང་བའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ཞིང་དྲི་མ་གློ་བུར་བ་སྦྱང་རུང་བ་དང་། དྲི་མ་ཟད་པའི་གཉེན་པོ་མཆོག་གསུམ་ལ་བརྟེན་པ་ཕྲ་མོ་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་བས་ན་རིགས་ཆད་པའང་མེད་དོ། །རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་བདེན་པ་མེད་ལ། ཀུན་གཞིའང་སྐད་ཅིག་མའི་ཕྲེང་བ་ལ་རྒྱུན་བརྟན་པ་དོན་ལ་མ་གྲུབ་ལ། འདིས་དམིགས་པ་དང་ས་བོན་དང་རྣམ་སྨིན་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དུ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོས་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉོན་ཡིད་དང་ཚོགས་དྲུག་དང་འགོག་པ་ཐམས་ཅད་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ཙམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་ཟད་པས་ན་དོན་ལ་གྲུབ་པ་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་སོ་སོའི་དབྱེ་བ་ལ། དོན་དུ་སྣང་བ་འདི་དག་ནང་གི་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པར་འདོད་པ་རྣམ་བདེན་པ་དང་། མི་འདོད་པ་རྣམ་རྫུན་པ་གཉིས་སུ་གྲགས་པའང་། རྣམ་ཤེས་རང་གསལ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ཀུན་རྟོག་གིས་སྦྱར་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ལ་བྲམ་ཟེ་ཤངྐ་རཱ་ནནྡ་ལ་སོགས་པས་གཟུང་ཆར་སྣང་བ་འཛིན་བྱེད་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་སྟེ། གསལ་ཞིང་རིག་
Chinese
认为三种体性各自是遍计所执相无自性，依他起自生无自性，圆成实事物无自性。因为了知只是自明之识是轮回和涅槃的基础，所以不否定它，因此认为诸佛的究竟密意，除了唯识的这种方式之外没有其他。第二，修行的基础是：将心安住在远离人我，以及包含能取所取的法我的无所缘的状态中。第二，行为方式是：以心识刹那的相续为众生假立的无量有情为对境，在无数三等中行持六度。第三，成就的果实是：转依的不可思议的智慧，以无量庄严的刹土、身和事业的方式而美丽。这样认为。如果考察这些宗派的观点，虽然成立了外境无有真实，但是内识也没有成立为真实，所以在名言中，在显现方面是共同存在，在胜义谛的实相方面是共同不存在。因此，外境不存在而识存在也不成立。种姓不是自性成立的，因为识不是自性成立的缘故。根的利钝等可以从因缘转变的缘故，以及心自性光明，客尘可以清净，以及清净尘垢的殊胜对治三宝，即使是微小的也不浪费，因此种姓断绝也没有。因为是从因缘所生，所以依他起无有真实，阿赖耶识也是在刹那的相续上，恒常在意义上不成立，以此所缘和种子和异熟全部都是非一的缘故，本体上成立的少许也没有。同样地，烦恼意和六识以及灭尽全部是互相观待的缘起性，因此在意义上成立的什么也没有。第二，各自的差别是：显现为实有的这些事物，认为仅仅是内在的识是真实的，称为实相派，不认为是真实的，称为虚妄派两种。 因为说能识自明是真实成立的缘故，也只是不是真实的自己的分别念所安立而已。其中，婆罗门商羯罗难陀等认为所取显现只是能取识的体性，是明和觉
English
It is considered that the three natures are, respectively, the imputed nature of being devoid of essence, the dependent arising of self-origination being devoid of essence, and the perfect nature of things being devoid of essence. Because it is understood that only self-illuminating consciousness is the basis of samsara and nirvana, it is not negated. Therefore, it is considered that the ultimate intention of the Buddhas is none other than this way of Mind-Only. Second, the basis of practice is: to place the mind in a state of non-objectification, free from the self of the person and the self of phenomena, which includes the grasper and the grasped. Second, the way of conduct is: to take immeasurable sentient beings, who are labeled as sentient beings on the basis of a momentary stream of consciousness, as the object, and to practice the six perfections in countless three, etc. Third, the fruit of accomplishment is: the inconceivable wisdom of the transformation of the basis, which is beautiful with the immeasurable aspects of pure lands, bodies, and activities. This is how it is considered. If we examine the views of these schools, although it is established that external objects are not real, internal consciousness is also not established as real. Therefore, in conventional terms, they coexist in appearance, and in terms of the ultimate reality, they coexist in non-existence. Therefore, it is not established that external objects do not exist while consciousness exists. Lineage is not established by its own nature, because consciousness is not established by its own nature. Because the sharpness and dullness of the senses, etc., can be transformed by conditions, and because the mind is naturally luminous, adventitious defilements can be purified, and because the supreme antidote to purify defilements, the Three Jewels, does not waste even the smallest amount, therefore there is no extinction of lineage either. Because it arises from conditions, dependent arising is not real. The alaya consciousness is also not established as permanent in meaning on the momentary stream. Because all the objects, seeds, and ripenings of this are non-dual, there is not even a little that is established in essence. Similarly, afflictive emotions, the mind, the six consciousnesses, and cessation are all exhausted in the nature of interdependent origination, relying on each other. Therefore, there is nothing that is established in meaning. Second, the individual differences are: those who consider these things that appear as real to be merely the inner consciousness as real are called the Real Aspectarians, and those who do not consider them to be real are called the False Aspectarians. Because it is said that the self-illuminating consciousness is truly established, it is merely established by one's own non-veridical conceptualization. Among them, the Brahmin Shankarananda and others consider the apprehended appearance to be merely the nature of the apprehending consciousness, which is clear and aware.