Tibetan
ས་བདེན་གྲུབ་ཏུ་སྨྲ་བ་མི་འཐད་དེ། ཇི་ལྟར་འཁྲུལ་ངོར་ཡུལ་སྣང་བ་བཞིན་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པ་ལ་སྣང་ལ། དཔྱད་ན་ཡུལ་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་ཤེས་པའང་མི་འགྲུབ་ཅིང་། དོན་དམ་པར་རང་རིག་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། ཤེས་པ་རང་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་ན། ཡུལ་ཡང་མྱོང་བས་གྲུབ་བོ། །ཀུན་བཏགས་མ་གྲུབ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དབང་སེམས་སེམས་བྱུང་ཡང་བཙལ་ན་མི་རྙེད་ལ། གནས་སྐབས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཚོགས་བདུན་བརྟགས་ན་མི་རྙེད་པ་བཞིན་དུ་ཀུན་གཞིའང་མེད་དེ། ཚོགས་བདུན་སོགས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་གཞིར་བཞག་པ་ལས་སྣ་ཚོགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་ན་དེའི་གཞི་ཡང་མེད་དེ། ཤིང་རེ་རེ་ནས་བསལ་བའི་ནགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པ་དག་གི་སྡེ་བས། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདེན་པ་གཉིས་སུ་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས། ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་བདེན་གྲུབ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་མེད་པའི་སྤྲོས་པ་དག་རབ་ཏུ་འགོག་པར་བྱེད་ཅིང་། ཁྱད་པར་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཞལ་ནས་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་དེ་ལའང་། གྲུབ་མཐའ་གོང་འོག་གཉིས་སུ་བྱུང་བ་དག་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་རྣལ་མའི་དོན་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་དྲ་བར་འཆེལ་བ་ཤས་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་རང་རྒྱུད་འོག་མ་ལ། སྒྱུ་མ་རིགས་གྲུབ་པ་དང་།སྣང་སྟོང་ཐ་དད་པ་གཉིས་ཀྱི་དང་པོ། སློབ་དཔོན་རྒྱ་མཚོ་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་གནས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སྣང་བ་མི་བདེན་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་། དོན་དམ་སྟོང་ཡང་རྟེན་འབྲེལ་དུ་སྣང་བ་མ་ འགགས་པས། ཚོགས་གཉིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་བསགས་པས། འབྲས་བུ་བྱང་ཆུབ་སྒྱུ་མ་ལྟར་ཐོབ་ནས། སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་བཞིན། སྒྱུ་མའི་ཕྲིན་ལས་ཀྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དེས་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་དབང་ལས་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། འཁྲུལ་སྣང་སྒྱུ་མ་དང་། འཁྲུལ་པ་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་ཡུལ་དུ་སྤྲོས་པ་ཞི་ཡང་གསལ་བ་མ་འགགས་པའི་སྣང་བ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། མདོར་ན་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟར་འདོད་པའོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་དང་། སྒྱུ་མ་དཔྱད་བཟོད་དུ་ཐལ་བ་ལ་སོགས་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་ལས་མ་འདས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མཐར་ཐུག་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་དཔལ་སྦས་ལ་སོགས་པ་ནི། དོན་དམ་པར་ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒྱུ་མ་ཞེས་དམིགས་
Chinese
说地是真实成立是不合理的。正如在错觉中境显现一样，境的有境识也显现。如果分析，就像境不成立一样，有境识也不成立，胜义中自证也不成立。如果识通过自己体验而成立，那么境也通过体验而成立。就像遍计所执不成立一样，依他起心心所即使寻找也找不到。就像暂时的识七识被分析也找不到一样，阿赖耶识也不存在。因为七识等显现为多种多样的所依，如果没有多种多样的事物，那么它的所依也不存在，就像从一棵棵树中排除的森林一样。第二，中观自续派的宗派，通过将一切法分为二谛的方式，对于诸法存在的真实成立和名言中不存在的戏论进行遮破。特别是通过名言衡量而详细分析显现的安立，对此也产生了上下两种宗派，这些也与真实的法性之义相异，因为大多陷入了戏论之网。其中，在自续下派中，有幻化理成立和显空异体两种，第一种，导师海云等认为，一切法自性不成立，如幻化般存在于二谛中。世俗的显现是不真实的，如幻化一般，胜义空性，但缘起显现不灭。因此，通过积累如幻化般的二资粮，获得如幻化般的菩提果，恒常安住于幻化的自性中，通过幻化的事业利益如幻化般的有情。因此，由因缘缘起的势力，一切显现都如幻化一般，错觉显现是幻化，在远离错觉的智慧的显现境中，戏论寂灭但光明不灭的显现也如幻化一般。总之，基、道、果一切都认为是如幻化一般。对此进行分析，如幻化般胜义生灭，以及幻化经不起分析等，没有超出戏论之网，因此不是究竟的佛陀密意。第二，导师吉祥藏等认为，胜义中什么也不成立，因此称之为幻化。
English
It is unreasonable to say that the ground is truly established. Just as objects appear in illusions, so too do the consciousnesses that perceive those objects. If analyzed, just as the object is not established, neither is the consciousness that perceives it, and self-awareness is not established in the ultimate sense. If consciousness is established through one's own experience, then the object is also established through experience. Just as the imputed is not established, neither are the other-powered mind and mental factors found even when searched for. Just as the temporary consciousness, the seven collections, are not found when analyzed, so too is the alaya not existent. Because the seven collections and so forth are posited as the basis for various appearances, if there are no diverse things, then their basis does not exist either, like a forest that is removed tree by tree. Second, the school of Madhyamaka Svatantrika, through the method of distinguishing all phenomena into two truths, thoroughly refutes the true establishment that exists in phenomena and the elaborations that do not exist in conventional truth. In particular, even the detailed analysis of appearances measured by conventional truth has given rise to two schools, higher and lower, which have deviated from the true meaning of reality, because they are mostly entangled in the web of elaboration. Among these, in the lower Svatantrika, there are two: the establishment of illusion-like reasoning and the difference between appearance and emptiness. The first, teachers like Ocean Cloud and others, hold that all phenomena are not established in their own nature, but exist in both truths as illusion-like. Conventional appearances are unreal, like illusions, and ultimate emptiness, but the appearance of dependent origination is not ceased. Therefore, by accumulating the two accumulations like illusions, one attains the fruit of enlightenment like an illusion, and constantly abides in the nature of illusion, benefiting sentient beings like illusions through illusion-like activities. Therefore, by the power of causes, conditions, and dependent origination, all appearances are like illusions. Illusory appearances are illusions, and in the realm of appearance of wisdom free from illusion, the appearance where elaboration is pacified but clarity is unceasing is also like an illusion. In short, they assert that all of the ground, path, and fruit are like illusions. Upon analyzing this, the ultimate arising and ceasing like illusions, and the fact that illusions cannot withstand analysis, and so forth, do not transcend the web of elaboration, and therefore are not the ultimate intention of the Buddha. Second, teachers like Glorious Hidden One and others hold that nothing is established in the ultimate sense, therefore it is designated as illusion.