Tibetan
སུ་མེད་དེ། ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བུམ་སོགས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བྱེད་པར་སྣང་ཞིང་བདེན་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་དཔྱད་ན་ཅི་ཡང་མི་རྙེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །དེས་ན་དོན་དམ་པ་དཔྱད་བཟོད་དང་། ཀུན་རྫོབ་དཔྱད་མི་བཟོད་གཉིས་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཅེས་གཞི་གཅིག་ལ་མི་འདུ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་མི་རྟག་པ་ལྟར་དོན་དམ་མི་རྟག་པར་ཐལ་བ་དང་། དོན་དམ་སྐྱེ་འགག་མེད་པ་ལྟར་ཀུན་རྫོབ་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་ཆོས་ཅན་དང་།སྟོང་པ་དོན་དམ་ཆོས་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་གྲུབ་པ་ཙམ་མོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་ཡང་ལོག་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་ནི་རང་རྒྱུད་གོང་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། སྣང་བ་མིན་པའི་སྟོང་པ་བདེན་པ་གཉིས་ཀར་མི་སྲིད་དེ། སུ་ལའང་སྣང་བ་མེད་ན་དེའི་རྣམ་པ་ གཏན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུའང་མེད་པར་ཐལ་ཏེ་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྣང་བའང་མི་རྙེད་དེ་གང་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་བརྟག་བྱའི་སྣང་ཡུལ་དུ་མི་རུང་ན་བརྟག་བྱའི་དོན་དུའང་མི་རུང་སྟེ། ཤེས་བརྗོད་ཀྱིས་གཞལ་བྱ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་སྣང་དགོས་ལ། དེ་མེད་ན་རྟོགས་སུ་མི་རུང་ངོ་། །སྤྲོས་བྲལ་ནི་དེ་དང་མི་འདྲ་སྟེ་སྣང་སྟོང་ཕྱོགས་རེ་བའི་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡི་སྟོང་པ་ནི་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་དམིགས་དགོས་ན་དེ་མི་རུང་ངོ་། །སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་སྟོང་པ་བསྒོམ་པ་ལམ་མིན་ཏེ། དེས་སྒྲིབ་པ་མི་སེལ་ཞིང་སྤང་གཉེན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དགྲ་ལ་ཞེ་སྡང་སྐྱེས་ཚེ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པར་ཤེས་པས་མི་ཕན་པ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་ཅེས་པ་གང་ནས་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། ཕྱོགས་དུས་ཀྱི་ཤེས་པ་གང་གི་ཡུལ་ཡིན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་རང་རྒྱུད་གོང་མ་ནི། སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་དང་། ཞི་འཚོ། ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་སོགས་པས་ནི། དོན་དམ་སྒྱུ་མ་དང་སྟོང་པ་ཁོ་ནར་རིགས་པས་དཔྱད་བཟོད་པ་མེད་པས་གནས་ལུགས་མཐུར་ཐུག་གི་དོན་ལ་སྤྲོས་པ་ཀུན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནའང་། གནས་སྐབས་སུ་ཀུན་རྫོབ་ཐ་སྙད་ཀྱི་དངོས་པོ་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་ཅིང་མི་བསླུ་བར་གནས་པ་འདི་ལ། རིགས་པས་དཔྱད་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་མེད་པའི་སྟོང་པའམ་དོན་དམ་རྣམ་གྲངས་པ་གཉིས་མགོ་མཉམ་པར་སྒྲུབ་པས་ན་ཁས་ལེན་དང་བཅས་ཤིང་། རང་ལུགས་སྒྲུབ་པ་དང་། གཞན་ཕྱོགས་དགག་པ་ཐམས་ཅད་གཏན་ཚིགས་རང་རྒྱུད་པའི་སྒོ་ནས་བྱེད། འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་གཞན་སྐྱེའང་འདོད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་ལ་ སྣང་ལ་དོན་བྱེད་པ་གནམ་ཟླ་ལྟ་བུ་ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་། སྣང་ཡང་སྣང་བ་ལྟར་དོན་བྱེད་མི་ནུས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་སྣང་ལྟ་བུ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་གཉིས་སུ་ཡོད་ལ། དེ་ཡང་འཁྲུལ་པའི་ཀུན་རྫོབ་རྣམས་དག་པའི་ས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་མི་ལྡོག་སྟེ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ན་སྣང་བ་ལ་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་ཞེས་ཟེར། དེ་ལྟར་བདེན་གཉིས་འགལ་མེད་དུ་ཤེས་པས་ཚོགས་གཉིས་བསགས་ཏེ་སྐུ་གཉིས་ཐོབ་པར་འདོད་དོ། །དེ་ལ་བརྟགས་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ཡང་ལོག་གི་ཀུན་རྫོབ་མཉམ་སྟེ། གཉིས་ཀ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཤིང་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་དཔྱད་ན་མ་གྲུབ་པར་འདྲ་བས་དངོས་པོ་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་ཅེས་པའང་། སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བས་ནན་གྱིས་བཏགས་པ་ཙམ་སྟེ་དཔྱད་ན་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་བོ། །གཞན་སྐྱེའང་རང་སྐྱེ་དང་འདྲ་སྟེ་དཔྱད་ན་གཉིས་ཀ་གང་ལྟར་ཡང་སྐྱེ་བ་མི་རྙེད་དོ། །དེ་མི་མཚུངས་ཏེ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གཞན་སྐྱེ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ས་མྱུག་ལྟ་བུ་ལ་བདག་གཞན་དང་སྐྱེ་མི་སྐྱེའི་ཚུལ་དཔྱད་ཚེ་གང་དུའང་མི་རྙེད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལས་གཞན་པའི་དོན་དམ་པའི་གཞན་སྐྱེ་སོགས་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་ཚེ་ཐ་སྙད་དུ་ཅི་ལྟར་སྐྱེ་ཞེ་ན། རྒྱུ་ས་བོན་སོགས་ཀྱི་མཐུ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་སོགས་བསླུ་མེད་དུ་འཕེན་པར་སྣང་བ་འདི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་གྱི་མཐའ་བཞི་ཁས་བླང་བར་མི་བྱའོ། །མཐའ་བཞིར་ཁས་བླང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྣང་ཙམ་པ་འདི་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་མེད་པས་བདག་དང་གཞན་དང་སྐྱེ་མི་སྐྱེ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་དྲྭ་བ་མཐའ་དག་ལོག་པ་ཡིན་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་ཁས་ ལེན་ཡང་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་སྣང་ཚོད་པ་འདི་ལ་དཔྱད་ནས་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་ཡང་མེད་དེ། སྣང་བ་ཉིད་མེད་པར་དེའི་སྟོང་པའང་མི་འགྲུབ་ལ། གཉིས་ཀ་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་མ་གྲུབ་པར་མགོ་མཉམ་ཞིང་། བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་པའང་བློ་ངོར་གནས་ཀྱི། དོན་ལ་གཉིས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན། གྲུབ་མཐའི་སྤྲོས་པས་བཞག་པ་སྣང་བའི་རྣམ་གཞག་ཞིབ་མོར་བྱེད་པ་དག་ཀྱང་སྤྲོས་པ་ཕྲ་མོ་མི་ལྡོག་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པས་ན། མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྟོག་གེས་བསླད་པ་ཡེ་མ་ཞུགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་དང་པོ་ནས་སྣང་ཀུན་རང་སར་གྲོལ་བ་དབུ་མ
Chinese
因为没有，在世俗名言中瓶等不是空性，因为显现为有作用且是真实的。在胜义中观察则什么也找不到，所以是空性。因此，胜义谛可堪观察，世俗谛不可堪观察二者，作为有法和法性，不能安立于一个基上，因为如果世俗是无常，则胜义也应成无常，如果胜义无生灭，则世俗也应成无生灭。因此，显现的世俗有法和空性的胜义法性二者仅仅是互相观待而成立。世俗也分正和邪两种，如自续派一样。对此进行观察，则不是显现的空性在二谛中都不可能存在，因为如果对谁也不显现，则它的体相完全不存在，因此也应成在世俗中也不存在，如同兔角一样。也找不到与空性相异的显现，因为凡是显现的一切如果观察则都不能成立。如果胜义不能成为所观察的显现对境，则也不能成为所观察的意义，如果成为识知言说的衡量对境，则必须显现体相，如果没有体相则不能证悟。离戏则与此不同，因为超离了执著显现和空性任何一方的边。此处的空性如果必须观待与显现相离，则是不允许的。观修与显现相异的空性不是正道，因为这样不能消除障碍，并且不适合作为所断和所依。譬如，当对敌人产生嗔恨时，知道虚空是空性的也没有利益一样。所谓的空性从任何地方也找不到，因为无论是哪个方位的知识的对境，都具有显现的体相。第二，自续派： 导师智藏，寂护，莲花戒等认为，胜义仅仅是幻化和空性，因为不能以理智观察，所以在究竟实相的意义上是超离一切戏论的，但在名言世俗的阶段，世俗的事物各自执持自己的体相并且不欺骗地存在着，对此如果以理智观察，则没有丝毫成立为真实的空性或者胜义谛，二者平等地安立，因此是具有承许，并且一切自宗的成立和他宗的破斥都是以自续的理
English
Because there is not, in mere conventional terms, things like pots are not emptiness, because they appear to function and are true. If examined in ultimate terms, nothing is found, so it is emptiness. Therefore, the ultimate truth that can withstand examination and the conventional truth that cannot withstand examination, as subjects and properties, cannot be established on a single basis, because if the conventional is impermanent, then the ultimate should also become impermanent, and if the ultimate has no arising or ceasing, then the conventional should also become without arising or ceasing. Therefore, the appearing conventional subject and the empty ultimate property are merely established in mutual dependence. The division of the conventional into right and wrong is like the higher self-sufficient school. If we examine this, then emptiness that is not appearing cannot exist in either of the two truths, because if it does not appear to anyone, then its form is completely non-existent, so it should also become non-existent in the conventional, like a rabbit's horn. Appearance different from emptiness is also not found, because everything that appears cannot be established when examined. If the ultimate cannot be the object of appearance to be examined, then it cannot be the object of examination either, because if it is to be measured by knowledge and expression, then the form must appear, and if it does not, then it cannot be realized. Freedom from elaboration is different from this, because it transcends the extremes of clinging to either appearance or emptiness. The emptiness here must be regarded as separate from appearance, but that is not allowed. Meditating on emptiness different from appearance is not the path, because it does not eliminate obscurations and is not suitable as something to be abandoned or relied upon. For example, it is like knowing that the sky is empty when anger arises towards an enemy is of no benefit. The so-called emptiness cannot be found anywhere, because whatever is the object of knowledge of direction and time, it has the form of appearance. Second, the higher self-sufficient school: Teachers Yeshe Nyingpo, Zhiwa-tsho, Kamalaśīla, etc., believe that the ultimate is merely illusion and emptiness, because it cannot be examined by reason, so in the meaning of the ultimate reality, it is beyond all elaboration, but in the stage of conventional terms, conventional things each hold their own characteristics and exist without deception. If we examine this with reason, then there is not the slightest emptiness or ultimate truth that is established as true, and the two are established equally, so it is with acceptance, and all the establishment of one's own system and the refutation of others are based on self-sufficient logic.
Chinese
而以……的方式进行。此下也承认他生。于世俗谛，显现且起作用如天月者，是为真实世俗谛；虽显现却不能如显现般起作用，如二月显现者，是为虚妄世俗谛。如是，迷乱的世俗谛在未获得清净地之前不会退转，圣者们的后得位中，显现上称之为清净世间。如是，了知二谛无违，积聚二资粮，欲求获得二身。若对此进行观察，于真实义中，真实与虚妄的世俗谛是相同的。二者皆由因缘所生，显现为对境，若加以观察，则同样不能成立，因此所谓事物由自相成立，也仅仅是喜欢戏论而强加安立，若加以观察，则什么也不能成立。他生也与自生相同，若加以观察，则二者无论如何也无法找到生。若说这不相同，仅仅是名言上为他生，那么，名言上显现的事物，如地芽等，若观察其自体和他体以及生与不生的方式，则在任何地方也无法找到。因为除此之外，不可能安立其他的胜义他生等。那么，种子生出苗芽时，名言上如何生起呢？答：由因种子等的力量，果苗芽等无欺地产生，此显现是缘起，应承认，但不应承认四边。因为不承认四边，如此，对于这缘起的事物，仅仅是显现之物，即使在名言上，也没有丝毫由自相成立的，因此自体和他体以及生与不生等一切戏论之网都是错误的，并且由于它的力量，也没有任何承认。此外，对于这显现之量进行观察，也没有不成立的胜义谛，因为没有显现，则它的空性也不能成立，二者都仅仅是假立而不能成立，是平等的。分为二谛也只是存在于意识中，实际上并不成立为二，因此，宗派的戏论所安立的，详细分析显现的法相，也成为微细戏论不退转之因，因此，以从未掺杂分别念染污的平等性之义，从一开始一切显现皆于自性中解脱，是为中观。
English
And it is done by means of... Below this, other-origination is also accepted. In conventional truth, what appears and functions, like the moon in the sky, is the valid conventional truth; what appears but cannot function as it appears, like the appearance of two moons, is the false conventional truth. Thus, the deluded conventional truths do not revert until the pure ground is attained. In the subsequent attainment of the noble ones, the appearance is called the pure worldly. Thus, by knowing the two truths to be non-contradictory, accumulating the two accumulations, one wishes to attain the two bodies. If one examines this, in the ultimate truth, the valid and invalid conventional truths are the same. Both arise from causes and conditions and appear as objects. If examined, they are equally unestablished. Therefore, the assertion that things are established by their own characteristics is merely a forceful imputation due to a fondness for elaboration. If examined, nothing is established. Other-origination is also the same as self-origination. If examined, neither can be found to arise in any way. If it is said that they are not the same, but that other-origination exists merely in name, then, when examining the self, other, arising, and non-arising of things that appear merely in name, such as earth and sprouts, they cannot be found anywhere. Therefore, it is impossible to posit other ultimate other-originations apart from that. If so, when a sprout arises from a seed, how does it arise in name? Answer: Due to the power of the cause, such as the seed, the effect, such as the sprout, appears to arise unfailingly. This is accepted as dependent origination, but the four extremes should not be accepted. Because the four extremes are not accepted, thus, for this dependently originated thing, which is merely an appearance, even in name, there is not a particle established by its own characteristics. Therefore, all the networks of elaboration, such as self, other, arising, and non-arising, are false, and due to its power, there is no acceptance either. Furthermore, if one examines this apparent measure, there is no ultimate truth that is unestablished, because without appearance, its emptiness cannot be established. Both are equally unestablished, being merely imputed. The division into two truths exists only in the mind, but in reality, they are not established as two. Therefore, the detailed analysis of the phenomena of appearance, established by the elaborations of philosophical tenets, becomes the cause of non-reversion of subtle elaborations. Therefore, with the meaning of equality undefiled by conceptual thought, from the beginning, all appearances are liberated in their own place, which is Madhyamaka.