Tibetan
པའི་ཕྱིར་བདེ་སྡུག་མྱོང་བ་བཞིན་ཞེས་འདོད་ཅིང་། ལུགས་དེ་ལའང་ནང་སེས་གསུམ་སྟེ། ཤེས་རྣམ་སོ་སོ་བ། རྣམ་པའི་གྲངས་སྙེད་པ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པའོ། །དང་པོ། རི་ལ་སོགས་པའི་དོན་སྣང་ཤེས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། གཟུང་ཆར་སྣང་བ་དང་འཛིན་ཆར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཐ་དད་དེ་སྒོ་ང་བཙོས་པ་སྐམ་དུས་སེར་པོ་དང་དཀར་པོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་པ་ལྟར་སྔོ་སྣང་དང་སྔོ་འཛིན་གྱི་ཤེས་པ་ཐད་ཀར་ཆ་གཉིས་སུ་བདེན་པར་འཛིན་པས་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་པའང་ཟེར་རོ། །གཉིས་པ། རྣམ་པ་ལ་ཇི་ཙམ་དབྱེ་ནུས་པ་ལྟར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ལའང་ནུས་པས་ན་སོར་མོ་ལྔ་ཤེས་པའི་རྫས་ལྔར་བདེན་གྱི་གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པས་རྣམ་པ་གཉིས་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་མི་སྲིད་པར་འདོད་པའོ། །གསུམ་པ། སྔོ་སེར་སོགས་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཤེས་པ་གཅིག་ལ་སྣང་ཡང་ཤེས་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་དུ་བདེན་པའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་གསལ་ཞིང་རིག་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཕྱི་དོན་ཤེས་པར་བསྒྲུབ་ཚེ། རིག་བྱའི་དངོས་པོ་རང་དང་། རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱི་དོན་ཡོད་པ་ལའང་འཇུག་པས་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་ལ། དེ་གསལ་རིག་གི་ཤེས་པ་ཡིན་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཡིན་པས་མི་འགྲུབ་ཅིང་། གལ་ཏེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དུས་མཉམ་པ་ལ་འབྲེལ་བ་བཀག་ཅིང་། མི་མཉམ་པ་ལའང་འདྲ་བ་ཁེགས་པས་ཤེས་པའི་གསལ་རིག་ཏུ་གྲུབ་ཅེ་ན། དེས་ཕྱི་དོན་རྫུན་པར་གྲུབ་ཀྱང་། བདེན་པའི་ཤེས་པ་དང་གཅིག་པར་ མི་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་བྱད་ཡིན་པ་ཁེགས་ཀྱང་མེ་ལོང་ཡིན་པར་མི་འགྲུབ་པ་བཞིན། གཞན་ཡང་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བ་ལྟར་ན་ཕྱི་དོན་རྫུན་ན་དེ་དང་གཅིག་པའི་ཤེས་པའང་རྫུན་པར་ཐལ་ལ། བདེན་ན་སྣང་བ་ལྟར་དོན་དུའང་གྲུབ་པར་ཐལ་ཞིང་། ནང་འཛིན་ཤེས་དང་ཐ་དད་པའི་ཕྱི་དོན་དུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཡོད་ན། རྣམ་ཤེས་ལུས་ལས་ཕྱིར་དོན་པར་ཐལ་བ་དང་། སེམས་ལ་ཁ་དོག་སོགས་ཡོད་པ་དང་། རི་སོགས་ཀྱིས་ཚུར་རིག་པར་ཐལ་བ་དང་། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གྲངས་བཞིན་དུས་གཅིག་ལ་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་སྲིད་པར་ཐལ་བས་གནོད་དེ། རྣམ་ཤེས་བདེན་པར་གྲུབ་ལ་ཡུལ་སྣང་རེ་རེ་ཤེས་པ་རེ་རེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་པ་ལའང་། ཁྲ་བོ་མཐོང་བ་ལྟ་བུ་སོགས་སྣ་ཚོགས་དུས་གཅིག་མཐོང་བའི་རགས་སྣང་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། ཤེས་པ་རེ་རེ་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞིང་དེ་བདེན་གྲུབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རེ་རེའི་ངོ་བོ་ལ་གཞན་མེད་པས་ན་མི་དུ་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟོག་པ་བཞིན། དེས་ན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཅིག་མིན་ཀྱང་། ཐ་དད་དུ་མར་ཡང་བདེན་གྲུབ་མེད་པའི་གནད་ཀྱིས་ཤེས་པ་ལ་དུ་མ་ཅིག་ཆར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ་ལྟར་ནའང་། དུ་མར་སྣང་བཞིན་དུ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་བྱེད་ན། ཁ་དོག་ལྔ་ལ་སོགས་པ་དུ་མའི་ཐ་སྙད་རྒྱུན་ཆད་པར་ཐལ་ཏེ། དུ་མར་སྣང་བ་ལས་ཐ་དད་པའི་འཇོག་བྱེད་གཞན་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཁྲ་བོ་མཐོང་བའི་མིག་ཤེས་ལ་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཐ་སྙད་ཙམ་རུང་ནའང་། དུ་མ་ལ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པུར་མི་བདེན་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལས་གཞན་དུ་རྣམ་པར་བཞག་ན་སྐྱོན་གཞན་ཡང་། སངས་རྒྱས་དང་ སེམས་ཅན་རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་ཐལ་ཏེ་འགྲོ་བའི་སེམས་རྒྱུད་སངས་རྒྱས་ལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་དུ་སྣང་ཡང་གཞན་དུ་བདེན་ན་མེ་འབར་བའང་ཆུར་བདེན་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་དུ་ཐལ་བས་ཧ་ཅང་ཐལ་ཆེས་སོ། །དེས་ན་དོན་དུ་དཔྱད་ན་ཡུལ་ཤེས་གཉིས་ཀ་བདེན་པར་མ་གྲུབ་པའི་གནད་ཀྱིས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་རང་དང་གཞན་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བར་རུང་ཡང་དོན་ལ་དེ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་ནི་གནད་ཀྱི་དོན་ཏོ། །གཉིས་པ་རྣམ་རྫུན་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ནི། དོན་དུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་དོན་དང་ཤེས་པ་གཉིས་གང་ཡང་མིན་ཏེ། མ་རིག་པས་བསླད་པའི་དབང་གིས་མཁའ་ལ་སྐྲ་ཤད་ལྟར་མེད་པ་གསལ་སྣང་ཙམ་སྟེ་ཤེས་པ་ཤེལ་གོང་དག་པ་ལྟ་བུ་རྣམ་པ་མེད་པར་འདོད། འདི་ལའང་དྲི་བཅས་སུ་སྨྲ་བས་ནི། སེམས་ཀྱི་དུས་ན་རྣམ་ཤེས་བརྒྱད་ཆར་དོན་དམ་དུ་ཡོད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ནའང་སྣོད་བཅུད་གསལ་བར་སྣང་བས་ན་རྣམ་པ་གཤིས་ལ་མེད་ཀྱང་མི་ལྡོག་པར་འདོད། དྲི་མེད་པའམ་དག་པ་བས། སེམས་ཀྱི་དུས་ན་ཚོགས་བདུན་གནས་སྐབས་གློ་བུར་བའི་ཤེས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འདོད་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དང་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པ་མེད་པས། དེའི་རང་བཞིན་མཐར་ཐུག་པ་ལ་གཉུག་མའི་ཤེས་པ་ཞེས་དོན་དམ་དང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ན་བག་ཆགས་ཟད་པའི་ཕྱིར་གཉིད་སད་ན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་ལྟར། སེམས་ལས་གཞན་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ཞིང་། སེམས་རྣམ་པ་ཀུན་དང་བྲལ་བ་ཅི་ཡང་མི་རྟོག་པར་མྱོང་བ་རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་དུ་གནས་པ་དེ་ཆོས་སྐུ་ཡིན་ལ། དེའི་བྱིན་རླབས་ལས་དངོས་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་གདུལ་བྱའི་ངོར་སྣོད་བཅུད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང་། ཆོས་གསུང་བ་དང་། དོན་མཛད་པར་སྣང་བ་གཟུགས་སྐུའོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་དེ་དག་གིས་དོན་སྣང་གང་དུའང་མི་བདེན་པ་འཐད་མོད་ཀྱི། རྣམ་ཤེ
Chinese
因为感受苦乐等，他们这样认为。这种观点也有内部分为三种：识相各异，相的数目众多，以及多样无二。第一种观点认为，山等外境显现是识，但所取部分显现和能取部分显现的识是不同的，就像煮熟的鸡蛋干燥时，蛋黄和蛋白是分开的一样，他们认为对蓝色显现和蓝色执取的识，直接执着为两个部分是真实的，所以也被称为半个鸡蛋。第二种观点认为，就像能够区分多少种相一样，执取的识也有同样的能力，因此认为知道五个手指的识是五种真实的实体，而不是一个真实的实体，因此认为两种相不可能在一个识中显现。第三种观点认为，蓝色、黄色等各种显现，虽然在一个识中显现，但认为它们是一个识的自性，是真实的。如果用清晰和觉知的特征来证明外境是识，那么，可知的物体本身，以及仅仅是可知的，也包括在外境存在之中，因此带有疑惑。而它是清晰觉知的识，是需要证明的，因此无法成立。如果说，可知的和能知的在同一时间被阻断了联系，而不同时也排除了相似性，因此成立为识的清晰觉知，那么，这虽然成立了外境是虚假的，但并不能成立与真实的识是相同的，就像排除了影像就是物体，但并不能成立是镜子一样。此外，如果像半个鸡蛋一样，外境是虚假的，那么与它相同的识也应该是虚假的。如果是真实的，那么也应该像显现一样在事物上成立。如果存在与内在执取识不同的，显现为外境的识，那么，就会导致意识从身体中分离出来，以及心有颜色等，以及山等能够反过来认知，以及像各种显现的数量一样，一个相续中同时存在非常多的识，因为这会带来损害，因为意识成立为真实的，并且每个所境显现都是一个识。对于所取和能取数量相等的情况，像看到杂色一样，同时看到各种事物的粗大显现，将会中断，因为每个识都是不同的，并且它是真实成立的。因为每个识的自性中没有其他的存在，就像许多人的相续中的分别念一样。因此，显现为多种多样的识是
English
Because of experiencing happiness and suffering, they think like this. That view also has three internal divisions: distinct consciousness-aspects, numerous aspects, and diverse non-duality. The first view asserts that while the appearance of external objects like mountains is consciousness, the consciousness of the apprehended aspect and the apprehending aspect are different, just as the yolk and white of a boiled egg are separate when dry. They believe that the consciousness of blue appearance and blue grasping directly grasps as two true parts, so it is also called half an egg. The second view asserts that just as many aspects can be distinguished, the grasping consciousness also has the same capacity. Therefore, knowing five fingers is asserted as five true entities, not one true entity, so two aspects cannot appear in one consciousness. The third view asserts that although various appearances such as blue and yellow appear in one consciousness, they are true as the nature of one consciousness. If one tries to prove that external objects are consciousness by the sign of clarity and awareness, it also applies to the existence of external objects that are objects of knowledge themselves and are merely knowable, thus involving doubt. And that it is a clear and aware consciousness is what needs to be proven, so it cannot be established. If it is said that the connection between the knowable and the knowing is blocked at the same time, and similarity is also excluded when they are not simultaneous, thus establishing the clarity and awareness of consciousness, then although this establishes that external objects are false, it does not establish that they are identical to true consciousness, just as excluding that an image is the object does not establish that it is a mirror. Furthermore, if it is like half an egg, and external objects are false, then the consciousness identical to it should also be false. If it is true, then it should also be established as a thing according to its appearance. If there is a consciousness that appears as an external object different from the internal grasping consciousness, then it would follow that consciousness is separated from the body, and that the mind has colors, etc., and that mountains, etc., can perceive back, and that as many as there are diverse appearances, there can be very many consciousnesses in one stream of consciousness at the same time, because this would cause harm, because consciousness is established as true, and each object appearance is a separate consciousness. For the case where the apprehended and apprehending are equal in number, like seeing a mottled object, the gross appearance of seeing various things at the same time would be interrupted, because each consciousness is different, and it is truly established. Because there is no other in the nature of each, like the thoughts in the streams of many people. Therefore, the consciousness that appears as diverse is
Chinese
即使不是一，由于在多种不同中也不存在真实成立的关键，所以显现为知识中的多种同时显现。虽然多种事物看似无二，但既然在显现为多种的同时使用“一”这个词，那么五种颜色等等多种事物的称谓就会中断，因为除了显现为多种之外，没有其他的安立方式。因此，即使对于见到杂色的眼识来说，仅仅可以使用“一个知识”的称谓，但由于它是安立在多种事物上的，所以它本身并不真实成立。因此，如果以不同于事物显现的方式进行分别安立，还会有其他的过失，即佛和 众生的相续会变成一个，因为众生的心相续在佛陀那里清晰地显现；如果显现为不同，但实际上是真实的，那么燃烧的火焰也会变成水，等等，一切都会变成一切，这样就太过分了。因此，如果从究竟上进行观察，由于所境和能识两者都没有真实成立的关键，所以境和识可以显现为自和他等多种事物，但要知道在实际上并非如此成立，这是关键所在。第二种，唯识虚假派，如法称论师等，认为实际上显现的一切既不是境，也不是识，而是由于无明的迷惑，就像虚空中出现的毛发一样，仅仅是虚假的显现，识就像清净的水晶球一样，没有任何形象。对于这一点，有垢者认为，在心的状态下，八识全部在胜义谛中存在，即使在佛陀的果位上，器情世界也清晰地显现，因此形象虽然在自性上不存在，但不会消失。无垢者或清净者认为，在心的状态下，七识是暂时的、突发的知识，是世俗谛；而阿赖耶识没有增减和执取的不同，因此，它的究竟自性被称为本初智慧，是胜义谛；在佛陀的果位上，由于习气已经耗尽，就像醒来后梦境的显现消失一样，除了心之外，什么也不显现，心与一切形象分离，没有任何分别念地体验，仅仅安住在自明自证的状态，这就是法身；由于它的加持，即使事物本身不存在，但在所化众生面前，也会显现出遍知一切、说法和 利益众生的色身。他们认为，对于他们来说，任何事物都不真实成立是可以接受的，但对于识
English
Even if it is not one, since there is no true establishment in many different things, it appears as many things simultaneously in knowledge. Although various things appear to be non-dual, if the term "one" is used while appearing as many, then the designation of many things such as the five colors will be interrupted, because there is no other way to establish them other than appearing as many. Therefore, even for the eye consciousness that sees variegated colors, it is only permissible to use the term "one knowledge," but since it is established on many things, it is not truly established as one. Therefore, if one establishes things differently from how they appear, there will be other faults, such as the Buddha and sentient beings becoming one continuum, because the mind continuum of sentient beings appears clearly to the Buddha; and if things appear differently but are actually true, then burning fire would also be true as water, and so on, everything would become everything, which would be too extreme. Therefore, if one examines it ultimately, since neither the object nor the consciousness is truly established, objects and consciousness can appear as self, other, and various things, but one should know that they are not established as such in reality, which is the key point. Secondly, the Mind-Only False Aspectarians, such as Master Dharmakirti, believe that everything that appears is neither object nor consciousness, but merely a clear appearance like hairs in the sky due to the delusion of ignorance, and that consciousness is like a pure crystal ball, without any form. Regarding this, those with defilements say that in the state of mind, all eight consciousnesses exist in ultimate truth, and even in the state of Buddhahood, the environment and beings appear clearly, so although form does not exist in its nature, it does not disappear. Those without defilements or the pure believe that in the state of mind, the seven aggregates are temporary and sudden consciousnesses, which are conventional truth; and since the alaya consciousness has no increase or decrease and no difference in grasping, its ultimate nature is called primordial wisdom, which is ultimate truth; in the state of Buddhahood, since the habitual tendencies have been exhausted, just as the appearance of dreams ceases after waking up, nothing appears other than the mind, and the mind is separated from all forms, experiencing without any conceptualization, abiding only in the state of self-knowing and self-illuminating, which is the Dharmakaya; due to its blessing, even though things do not exist in reality, all the environment and beings appear to those to be tamed as omniscient, teaching the Dharma, and performing deeds, which is the Rupakaya. They believe that it is acceptable for them that nothing that appears is truly established, but for consciousness