Tibetan
་པ་སོགས་རྩོལ་པས་དྲངས་པའི་ལམ་འོག་མ་དང་མི་འདྲ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཡེ་ནས་གནས་པའི་རང་གདངས་རྩོལ་མེད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་འདིར་ཐུག་པས་འདི་ནི་ཀུན་ཀྱི་བླ་མ་དམ་པའོ། །འབྲས་བུའི་རྒྱུད་ནི་རྣམ་གྲངས་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་ཀྱང་དོན་འདྲ་སྟེ་མཐར་ཐུག་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་དུ་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལུང་མན་ངག་གི་གཞུང་གསུམ་གྱི་གཞི་གཏན་ལ་འབེབ་པའི་ལྟ་བ་དང་། ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་ཚུལ་དེའི་དབང་གིས་སྤྱོད་པ་ལའང་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཕྱིའི་རྫས་དང་ཡོ་བྱད་སོགས་ཀྱི་རྩོལ་བ་མང་པོ་བརྟེན་པ་ནི་མ་ཧཱ་ཡོ་ག་པ་ཡིན་ལ། ཕྱིའི་བྱ་བ་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པར་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ནང་གི་ཐབས་ཟབ་མོ་ལ་འབད་པས། ཞིང་སྔགས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་འདུ་བ་ཐོབ་པའི་ཉེ་རྒྱུའི་སྤྱོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་ཨ་ནུ་ཡོ་ག་པ་ཡིན་ཅིང་། ཕྱི་དང་ནང་གི་བྱ་རྩོལ་དེ་དག་གང་ཡང་གཙོ་བོར་མི་བྱེད་པར། ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་ངང་ལས་རྩོལ་མེད་ཤུགས་འབྱུང་གི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ནི་ཨ་ཏི་ཡོ་ག་པའི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒོམ་པ་ལའང་མ་ཧཱས་སེམས་གནས་པའི་ཐབས་རིམ་བཞིན་གོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁྱད་པར་ཅན་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཨ་ནུས་རྡོ་རྗེའི་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རླུང་སེམས་བཅིང་ཏེ་ཞི་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་མྱུར་དུ་བསྒྲུབ་པ་དང་ གཉིས་ནི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ལ། ཨ་ཏིའི་ལུགས་ལ་ནི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ངོས་ཟིན་པས་རང་བཞིན་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བསམ་གཏན་ལས་སེམས་འཛིན་གྱི་རྩོལ་བ་ཅི་ཡང་མི་དགོས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཡང་བསྐྱེད་རྫོགས་རྫོགས་ཆེན་གསུམ་པོའི་རིམ་པ་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་དང་ལྷག་ཏིང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གཙོ་བོར་ཉམས་སུ་ལེན་པ་དང་། བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་ཉམས་ལེན་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། རང་བཞིན་གདོད་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྩོལ་མེད་དུ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། དབང་ལའང་སྔགས་བླ་མེད་ཐམས་ཅད་དབང་བཞིས་སྨིན་པར་བྱེད་པ་འདྲ་ཡང་། གཟུགས་བརྙན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་ཕྱི་རོལ་རྫས་ལ་བརྟེན་ཏེ་དབང་ནོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་ལུས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལས་ཡབ་ཡུམ་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དབང་རྫས་ལས་དབང་ནོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། རིག་པ་བྱང་
Chinese
不像那些通过努力而引导的较低层次的道， 因为大智慧本来就存在，是无勤的自性显现。因此，一切道的终点都在于此，所以这是所有道的至上之师。果的续部虽然以各种方式来阐述，但意义相同，最终都无别于遍知智慧之身。如此，确立了经、律、论三藏之基础的见解，以及修持道的方式，由此，在行持上也有差别：依赖外在物质和用具等诸多努力的有相行持是玛哈瑜伽行者；不以从事外在行为为主，而是以无相的方式努力于内在甚深方便，从而获得与明妃、咒生俱生瑜伽母一同集会的近取行持是阿努瑜伽行者；既不以从事外在和内在的行为努力为主，而是以极其无相的方式，从觉性智慧的自性中，自然而然地产生无勤任运的行持，这是阿底瑜伽行者的行持。同样，在修持上，玛哈瑜伽通过次第熟悉安住于心的方法，从而成就特殊的禅定；阿努瑜伽通过以金刚身的关键要点来束缚气脉心识，从而迅速成就特殊的寂止； 这二者都是有勤的。而阿底瑜伽的宗派，因为认识了觉性智慧本身，所以从自性任运成就的禅定中，什么也不需要用心去执持。同样，在坛城方面，也有生起次第、圆满次第、大圆满次第这三者的差别，即主要修持形象和胜观的坛城；主要修持大乐菩提心坛城；以及无勤地将自性原始坛城作为道。在灌顶方面，虽然所有无上瑜伽都是通过四种灌顶来成熟，但在形象和禅定的坛城中，主要依赖外在物质来接受灌顶；在金刚身坛城中，主要从父母双运的菩提心灌顶物中接受灌顶；觉性菩提
English
Unlike the lower paths that are led by effort, Because great wisdom is inherently present, it is the effortless self-display. Therefore, the end of all paths lies in this, so this is the supreme teacher of all. Although the continuum of the result is explained in various ways, the meaning is the same, and ultimately it is no different from the body of omniscient wisdom. Thus, the view that establishes the basis of the three canons of sutra, vinaya, and abhidharma, and the way to practice the path, thereby, there are also differences in conduct: the conduct with effort that relies on many external materials and implements, etc., is the Mahāyoga practitioner; not focusing on engaging in external activities, but striving for profound inner means in an unelaborated manner, thereby obtaining the proximate conduct of gathering together with consorts, mantra-born coemergent yoginis, is the Anuyoga practitioner; not focusing on engaging in either external or internal activities, but in an extremely unelaborated manner, from the nature of awareness-wisdom itself, naturally arising effortless spontaneous conduct, this is the conduct of the Atiyoga practitioner. Similarly, in meditation, Mahāyoga achieves special samādhi by gradually familiarizing oneself with the method of settling the mind; Anuyoga quickly achieves special śamatha by binding the winds and mind through the key points of the vajra body; these two are with effort. But in the Atiyoga tradition, because awareness-wisdom itself is recognized, from the self-naturally accomplished contemplation, there is no need to hold the mind in any way. Similarly, in terms of maṇḍalas, there are also the differences of the three stages of generation stage, completion stage, and Dzogchen, namely, mainly practicing the maṇḍala of image and vipassanā; mainly practicing the maṇḍala of great bliss bodhicitta; and effortlessly taking the self-nature primordial maṇḍala as the path. In terms of empowerment, although all Anuttarayoga is matured through the four empowerments, in the maṇḍala of image and samādhi, mainly relying on external materials to receive empowerment; in the vajra body maṇḍala, mainly receiving empowerment from the bodhicitta empowerment substance of the union of father and mother; awareness bodhi
Tibetan
ཆུབ་སེམས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་བསྐུར་ཐོབ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ངོ་སྤྲོད་པ་རིག་པ་རྩལ་གྱི་དབང་བསྐུར་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། དམ་ཚིག་ལའང་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གིས་བསྡུས་པའི་བསྲུང་བྱ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་རྣམས་དྲན་ཤེས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཚུལ་བཞིན་ བླང་དོར་བགྱིད་པ་དང་། དམ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་རང་དབང་འབྱོར་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་ཉམས་པའི་ཐབས་དང་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་བརྟེན་པ་སོགས་ཀྱི་བྱ་བ་གཙོ་བོར་སྒྲུབ་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཉག་གཅིག་གི་ངང་དུ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པས་བྱ་བ་དང་མི་བྱ་བའི་སྲུང་མཚམས་མེད་པར་ཕྱལ་བར་གནས་པ་འདའ་ཉམས་ལས་འདས་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་ནང་གི་ཡོ་བྱད་དང་ཕྱིའི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་ཡོ་བྱད་དེ་ཕྱི་ནང་གི་ཡོ་བྱད་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བསྙེན་སྒྲུབ་བྱེད་པ་དང་། རང་ལུས་ཐབས་ལྡན་བསྙེན་པ་དང་གཞན་ལུས་ཐབས་ལྡན་སྒྲུབ་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉིད་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་ལྷ་བསྒྲུབ་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་གཉིས་སུ་མེད་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཤེས་ཤིང་དེ་ལ་གོམས་པ་གདིང་དུ་གྱུར་པ་ཁོ་ནས་བསྙེན་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། ཕྱི་དང་ནང་གི་དམ་ཚིག་གི་རྫས་དངོས་སུ་བཤམས་པ་དང་ཡིད་ཀྱིས་སྤྲུལ་པའི་མཆོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། གསང་བའི་མཆོད་པ་དྷུ་ཏིའི་དབྱིངས་སུ་རླུང་དང་རྟོག་པ་གསོད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྦྱོར་བའི་བདེ་ཆེན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་མཆོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། ཡེ་ནས་ མཆོད་བྱ་མཆོད་བྱེད་མེད་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་མཆོད་པ་གཙོ་བོར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དང་། རྫས་སྔགས་ཏིང་འཛིན་གྱི་ཐབས་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་སྒྲུབ་པ་དང་། རླུང་སེམས་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པའི་སྲོག་གཟུགས་གྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་ལས་བསྒྲུབ་པ་དང་། སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྩལ་སྣང་ལས་རབ་འབྱམས་རྩོལ་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་གསུམ་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཕྱི་བཅའ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ལྷ་སྐུའི་ཕྱག་རྒྱ་སྒོམ་པའི་རྩོལ་བ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། རྡོ་རྗེའི་ལུས་ཉིད་ཀྱི་བསྒུལ་བསྐྱོད་ཕྱག་རྒྱ་འགྲོ་འདུག་གར་དུ་ཤེས་ཤིང་གཟུངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་གྲུབ་པའི་ལམ་གཙོ་བོར་བྱེད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ
Chinese
在菩提心坛城中未得灌顶，却能认识自性的特点，是以认识能力之明灌顶为主；关于誓言，也有以根本和支分所包括的守护和修行，从记忆的角度如理取舍；为了对所有誓言获得自在，主要修持能成办大乐之所依，如昆达（kunda）般的菩提心不退失之方便，以及依止具足特征的事业手印等事业；一切法皆安住于自生俱生智的体性中，任运成就，因此没有应作和不应作的界限，安住于超越取舍的特点；以具足定和慧的内在资粮和外在广大修持的资粮，内外资粮具足的方式进行念修和修持；以自身方便念修和以他身方便修持，即以随顺贪欲之行持为主的方式修持本尊；以修行所修和能修无二的菩提心，并且习惯于此成为稳固基础的方式进行念修和修持的特点；主要陈设外内誓言的实物，以及以意幻化的供养；秘密供养，在拙火（dhu ti）的界中，灭除风和分别念，并且以无二结合的大乐菩提心供养为主；原本 没有供养对境和供养者，以彼性大平等之供养为主的特点；以物、咒、定之方便为主而成就事业；以获得风心自在，成就命形（srog gzugs）的方式成办事业；仅以获得心之法性自在，就能从神通变化中无勤成办一切的三种特点；主要修持外在安立的手印和禅定的本尊身手印之勤作；了知金刚身自身的动静手印，行走坐卧舞，并且依靠陀罗尼手印而成就安乐行之道的方便为主；一切法原本就在大手印的坛城中。
English
The distinction of recognizing the nature without having received empowerment in the mandala of bodhicitta, mainly empowering the wisdom of knowledge; Regarding vows, there are also protections and practices included in the root and branches, taking and abandoning them properly from the perspective of memory; In order to attain freedom over all vows, mainly practice the means of non-regression of bodhicitta, such as the support for accomplishing great bliss, such as kunda, and rely on karma mudras that possess characteristics, etc.; All dharmas abide spontaneously and perfectly in the nature of innate wisdom, so there is no boundary between what should and should not be done, and it abides in the characteristic of transcending acceptance and rejection; Perform recitation and practice with the inner resources of samadhi and wisdom and the outer resources of great practice, in a way that is complete with inner and outer resources; Practice the deity in a way that mainly relies on the conduct of attachment, that is, self-body skillful recitation and other-body skillful practice; The characteristic of performing recitation and practice only by knowing the bodhicitta that is inseparable from what is to be practiced and what is practiced, and by being accustomed to it as a firm foundation; Mainly arrange the actual substances of outer and inner vows, and the offerings emanated by the mind; Secret offerings, in the realm of dhuti, killing wind and thoughts, and mainly offering the great bliss bodhicitta that unites without duality; Originally There is no object of offering and offerer, the characteristic of mainly offering the great equality of thatness; Accomplishing activities mainly through the means of substances, mantras, and samadhi; Accomplishing activities through the means of gaining freedom over wind and mind, and accomplishing the life form (srog gzugs); The three characteristics of effortlessly accomplishing all kinds of skillful manifestations simply by gaining freedom over the nature of mind; Mainly practice the effort of meditating on the externally established mudras and the deity body mudras of samadhi; Knowing the moving mudras of the vajra body itself, walking, sitting, lying down, and dancing, and mainly relying on the dharani mudras to accomplish the path of blissful conduct; All dharmas are originally in the mandala of the Great Mudra.