Tibetan
་གཟུགས་དམིགས་པའི་བློ་མི་སྐྱེ་བས་ཀྱང་ཁེགས་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚད་མ་ལོག་པས་གཞལ་བྱ་འགྲུབ་པ་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་མ་དམིགས་པ་ཞེས་པ་དངོས་མེད་ཡིན་ན་དེ་མངོན་སུམ་དུ་ཅི་ལྟར་དམིགས་ཏེ་མེད་པ་ལ་དབང་པོའི་བློ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་མ་གྲུབ་ན་རྟགས་ཐུག་མེད་དུ་བཀོད་ནས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་དོ་ཟེར་ན། འདི་དངོས་མེད་ཡན་གར་བ་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བའང་མ་ཡིན་ལ། དམིགས་བྱེད་ལོག་པ་ཙམ་ཡང་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི་མེད་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན། དགག་བྱ་མེ་ལྟ་བུས་དབེན་པའི་དངོས་པོ་ཕྱོགས་ལྟ་བུ་གཅིག་མངོན་སུམ་གྱིས་དམིགས་ཤིང་དེ་ལྟ་བུར་རང་རིག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། ཕྱོགས་འདི་ནི་འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའམ་ཕྱོགས་འདི་ན་མེ་མ་དམིགས་སོ་ཞེས་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་ལ་དཔྱོད་པའི་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློ་ནི་དེ་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱས་དབེན་པའི་དངོས་པོ་དེ་དམིགས་པ་ན་དགག་བྱ་མ་དམིགས་པར་དོན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ། དམིགས་ནས་མྱོང་ན་དེ་དོན་གྲུབ། །ཁྱད་ ཅན་མྱོང་ལས་འདི་གཞན་མིན། །དང་པོ། དངོས་པོ་གང་དང་གང་མྱོང་བ་ན་དགག་བྱ་དང་མ་འདྲེས་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མྱོང་བ་ཉིད་ལས་དོན་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་དེས་དབེན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཀ་བ་རང་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་སྣམ་བུས་དབེན་པར་གནས་པ་ཉིད་དེ་ལྟར་སྣམ་བུ་དང་མ་འདྲེས་པར་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་མྱོང་བ་ན་ཀ་བ་ལ་སྣམ་བུ་མེད་པར་དམིགས་པའང་དེ་ལས་གཞན་དུ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྱོགས་གང་ན་མེས་དབེན་པའང་དེ་དང་འདྲའོ། །མ་འདྲེས་པའམ་དབེན་པ་དེ་ལྟའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་མྱོང་བ་རང་རིག་པ་འདི་ནི་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ནི་མ་འདྲེས་པར་གཅིག་གཅིག་གིས་དབེན་པའི་ཐ་དད་པར་འཛིན་པའི་བློ་ཡི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཀ་བུམ་ཐ་དད་པར་མྱོང་བའི་ཀ་བ་ལ་བུམ་པ་མ་དམིགས་ཞེས་འདོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་དགག་བྱ་གང་གིས་དབེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་ཐ་དད་པའི་དབྱེ་བ་ནི་དེ་ལྟར་མྱོང་བའི་བློ་རང་རིག་ཉིད་ལས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ་མངོན་སུམ་མྱོང་བ་ཙམ་ལས་འགྱུར་རོ། །བློ་ཐ་དད་པར་སྐྱེས་པ་དེ་དག་གིས་ཡུལ་ཅན་དེའི་གཞལ་བྱའི་དོན་དེ་ཡང་དེ་ལྟར་དབེན་པ་དང་མི་དབེན་པར་འཇོག་སྟེ། དཔེར་ན་དུང་ལ་དཀར་པོས་དབེན་པ་མ་དམིགས་ཤིང་ནག་པོས་དབེན་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དུང་ལ་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ཡོད་ཅེས་དང་ནག་པོ་མེད་ཅེས་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཅིག་དམིག
Chinese
由于不生起缘于色法的意识，也会被阻碍，因为量成了颠倒，导致所量成立太过分了。如果说“境未缘到”是指无实有，那么这如何能被现量缘到呢？因为对于不存在的事物，根识是不会进入的。如果说如果不是现量成立，那么安立无尽的因是不可能成立的，那么，这并非是现量执取的虚无缥缈之物，也不仅仅是缘取对境颠倒，而是通过现量成立不存在。如何成立呢？就像现量缘取了远离所破如火的事物，比如一方，并且通过自证感受到那样。由此，就会生起这样的分别念：这个方向是这样通过现量缘取的，或者这个方向没有缘取到火，从而对存在与不存在的意义进行辨析。当缘取了远离所破的事物时，所破未被缘取也就自然成立了。第二，缘取后感受，则其义成立。 从感受差别，此无他异。第一，当感受任何事物时，从感受不与所破相混的差别，也能了知诸法是远离该事物的差别。比如柱子自身安住于远离布的状态，像这样不与布相混，作为差别来感受时，缘取柱子上没有布也并非其他。同样，任何一方远离火也是如此。像这样感受不相混或远离的自性，这种自证是诸法不相混，是执持互相远离的不同的意识之因。就像在感受柱子和瓶子是不同时，认为在柱子上没有缘取到瓶子一样。因此，任何所破远离的相状的意识，这种不同的差别，就是从像这样感受的自证意识中成立的，仅仅是从现量感受中产生。生起不同的意识，那些有境的所量之义，也同样安立为远离与不远离。例如，由于没有缘取到海螺远离白色，而看到远离黑色，因此安立海螺有白色，没有黑色。像这样缘取一个
English
It will also be hindered by not generating the mind that focuses on form, because the valid cognition becomes inverted, leading to the extreme that the object to be measured is established. If "the object is not perceived" refers to a non-entity, then how can it be perceived by direct perception? Because the sense consciousness does not enter into what does not exist. If it is said that if it is not established by direct perception, then it is impossible to establish by setting up endless reasons, then, this is not a vague non-entity grasped by direct perception, nor is it merely an inverted perception of the object, but it is established as non-existent through direct perception. How is it established? Just as one directly perceives an object devoid of what is to be negated, such as fire, like a direction, and experiences it in that way through self-awareness. From this, a discriminating mind arises that examines the meaning of existence and non-existence, saying, "This direction is perceived in this way through direct perception," or "Fire is not perceived in this direction." When the object devoid of what is to be negated is perceived, the non-perception of what is to be negated is naturally established. Second, if you experience after perceiving, then that meaning is established. There is no other difference from experiencing the distinction. First, when experiencing anything, from the experience of the distinction that is not mixed with what is to be negated, it is also understood that all things are distinctions that are devoid of that thing. For example, the pillar itself abides in a state of being devoid of cloth. When it is experienced as a distinction that is not mixed with cloth, the perception that there is no cloth on the pillar is no different from that. Similarly, any direction that is devoid of fire is the same. Experiencing the nature of being unmixed or devoid in this way, this self-awareness is the cause of the mind that holds that these things are unmixed and are different by being mutually devoid. Just as when experiencing a pillar and a vase as different, it is thought that the vase is not perceived on the pillar. Therefore, the consciousness of any aspect devoid of what is to be negated, this different distinction, is established from the self-aware consciousness that experiences it in this way, and arises merely from direct experience. When different consciousnesses arise, the meaning of the object to be measured of that object-possessor is also established as being devoid and not devoid in that way. For example, because the conch shell is not perceived as being devoid of white, but is seen as being devoid of black, it is therefore established that the conch shell has the color white and does not have black. Like this, perceiving one
Tibetan
ས་པས་དེ་ལ་མེད་པའི་དགག་བྱ་མ་དམིགས་པར་རང་ཉིད་ལས་གྲུབ་པ་དེ་ལྟ་མིན་ན་མ་དམིགས་པ་འདི་མངོན་སུམ་མྱོང་བས་མི་འགྲུབ་པས་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོས་འགའ་ཡང་ཐ་དད་དུ་གྲུབ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སྣམ་བུ་མ་དམིགས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་མི་འགྲུབ་ཅིང་སྒྲུབ་བྱེད་ཇི་བཀོད་ཀྱང་དེ་ཡང་བསྒྲུབ་མི་དགོས་པ་མི་སྲིད་པས་སྣམ་མེད་མི་འགྲུབ་ལ། དེ་མ་གྲུབ་ན་བུམ་ སྣམ་ཐ་དད་པའང་མི་འགྲུབ་བོ། །གཉིས་པ། ཆོས་གང་གི་རང་བཞིན་དགག་བྱ་དང་མ་འདྲེས་པར་དབེན་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས་དེ་ལ་མེད་པའི་ཆོས་གཞན་བསལ་བའམ་མ་དམིགས་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ཕྱིར་དགག་བྱ་དེ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་པ་འདི་ཡང་དགག་བྱ་མེད་པ་ཙམ་ཡན་གར་དུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགག་བྱ་དེ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ་མ་འདྲེས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། དེས་ན་མི་དམིགས་པ་འདི་ནི་དགག་བྱ་དེས་དབེན་པའི་དངོས་པོ་རང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ལས་རྟོགས་པས་ན་རྟགས་ལ་མི་ལྟོས་པར་མི་དམིགས་པ་རང་ཉིད་མཐོང་བ་ཙམ་གྱིས་དེའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པ་ཙམ་ལས་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་བཞིན་དུ་ཁྱད་པར་ཅན་དམིགས་པ་དེ་ལས་གཞན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱའི་དོན་ལོགས་སུ་དམིགས་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མི་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བྱས་ནའང་དགག་བྱ་དེ་མེད་པའི་རྣམ་གཞག་གམ་ཐ་སྙད་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་རུང་མ་དམིགས་ན་མེད་པའི་ཐ་སྙད་བྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཡང་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་དམིགས་པ་མྱོང་བས་གྲུབ་པ་མིན་ན་བུམ་སོགས་དོན་གང་ཡིན་གྱི་མེད་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར་དགོས་ལ། རྟགས་གཞན་གྱིས་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྒྲུབ་དགོས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་མི་དམིགས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟགས་གང་བཀོད་ཀྱང་མཐའ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་མི་དམིགས་པའམ་དགག་པ་གྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་དོ། །གཉིས་པ་དགག་རྟགས་ལྷག་མ་དེ་དང་འདྲ་བར་བསྟན་པ་ལ། མི་སྣང་དགག་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་ཙམ། །འགལ་དམིགས་སྦྱོར་དབྱེ་ཙམ་དུ་བསྟན། །དང་ པོ་ལ། ཡོད་ངེས་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་འགོག །མེད་ངེས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ། ཕྱོགས་ཆོས་དགུའི་སྐབས་སུ་འབྲས་རང་གི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་རྒྱུ་ཁྱབ་རང་གསུམ་དེ་ལྟར་དོན་གྱིས་མཚོན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དགག་རྟགས་ལྷག་
Chinese
如果立论者没有见到在某个事物上不存在的遮遣对象，而是从自身成立，如果不是这样，那么这种不见就无法通过现量经验来成立，因此，为了成立它，就会导致无穷无尽的论证，这样一来，任何法都不会成立为各异。例如，在瓶子上没有见到氆氇，就无法通过现量来成立，无论如何安排论证，也不可能不需要成立它，因此，氆氇的不存在就无法成立。如果它不成立，那么瓶子和氆氇的各异性也无法成立。 第二，从现量经验中体验到任何法的自性与遮遣对象不混杂的隔离的特殊性，从而排除或不见它上面不存在的其他法，这不是自己的体性存在于他处，因此，所谓的不见这个遮遣对象，也不是仅仅单独地见到没有遮遣对象，而是见到与遮遣对象不同的，即不混杂的其他事物。 第三，因此，这种不见是从现量中显现了远离遮遣对象的事物自身而了知的，因此，不需要依赖于相，仅仅见到不见本身，就可以使用它的名称，就像仅仅见到就可以使用存在的名称一样，因为不需要另外见到从见到特殊性之外的“不见”的意义。因此，即使以不见作为相，也能理解遮遣对象不存在的形态或名称，因为如果能见的没有见到，那么对于使用不存在的名称，也不需要怀疑。 第二，如果不是通过体验不见来成立，那么就必须从瓶子等任何事物的“不存在”本身作为相来推知，而且还必须用其他相来成立不见本身，因此，不见的论证就会变成无穷无尽，因为无论安排什么相，最终都不可能通过现量来成立，因此，就没有成立不见或遮遣的方法。 第二，说明遮遣相与剩余相类似。仅仅是不见与遮遣对象的差别。仅仅是相反的对境和结合的区分。第一，阻止使用确定存在的名称。不能成立确定不存在。第一。在九句法的情况下，虽然结果自性的理由可以像那样通过意义来表示原因、周遍和自性三者，但是遮遣相剩余
English
If the proponent does not see the object of negation that does not exist in something, but is established from itself, if it is not like this, then this non-seeing cannot be established through direct experience, therefore, in order to establish it, it will lead to endless arguments, and in this way, no dharma will be established as different. For example, not seeing wool on a vase cannot be established through direct experience, and no matter how the argument is arranged, it is impossible not to need to establish it, therefore, the non-existence of wool cannot be established. If it is not established, then the difference between the vase and the wool cannot be established either. Second, from the direct experience of experiencing the particularity of the separation of the nature of any dharma from the object of negation without mixing, thereby excluding or not seeing other dharmas that do not exist on it, this is not that one's own nature exists elsewhere, therefore, the so-called not seeing this object of negation is not merely seeing that there is no object of negation alone, but seeing something else that is different from the object of negation, that is, not mixed. Third, therefore, this non-seeing is known from the direct manifestation of the thing itself that is far from the object of negation, therefore, without relying on signs, merely seeing the non-seeing itself, one can use its name, just as one can use the name of existence merely by seeing, because there is no need to separately see the meaning of "non-seeing" other than seeing the particularity. Therefore, even if non-seeing is used as a sign, it can understand the form or name of the absence of the object of negation, because if what can be seen is not seen, then there is no need to doubt the use of the name of non-existence. Second, if it is not established through experiencing non-seeing, then it must be inferred from the "non-existence" itself of any thing such as a vase as a sign, and it is also necessary to establish the non-seeing itself with other signs, therefore, the argument of non-seeing will become endless, because no matter what sign is arranged, it is ultimately impossible to establish it through direct experience, therefore, there is no way to establish non-seeing or negation. Second, explaining that the negation sign is similar to the remainder sign. It is only the difference between non-seeing and the object of negation. It is only the distinction between opposite objects and combination. First, preventing the use of names that are definitely existent. It cannot establish definite non-existence. First. In the case of the nine-sentence dharma, although the reason for the result nature can represent the three of cause, pervasion, and nature in that way through meaning, the negation sign remains