Tibetan
བོ་ཐ་དད་མེད་ན་གཅིག་རྟོགས་པས་ཀུན་རྟོགས་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་དུའང་ཅི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། དོན་དམ་པར་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོ༷ད་པ་ན་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཐ་དད་དུ་མེད་ཅེས་བརྗོད་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུ་བཏགས་པ་ཡི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་སྒྲོ་འདོགས་གཅོད་པའི་ཆ་ནས་ལྡོག་པ་སོ་སོར་ཕྱེ་ཡང་ལྡོག་པ་དེ་ལྡོག་ལྡན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་དང་དེ་ཉིད་དེ་གཅིག་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་གཞན་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེས་བརྟག་ཅིང་དེ་ལྟར་འདོད་པ་འགོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། བློས་བཏགས་ལ་གཅིག་ཐ་དད་ཀྱི་ངེས་པ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དེ་འདྲའི་རྩོད་པའི་སྐབས་མེད་དོ། །གཉིས་པ། བཏགས་པ་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་མེད་ན་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་སྐྱོན་མེད་པ་མི་སྲིད་དོ་ཟེར་ན། དཔག་བྱ་ཆོས་ཅན་དང་དཔོག་པར་བྱེད་པ་རྟགས་ཞེས་པ་ཡི་དོན་ཐ་དད་པ་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ་གནས་པ་འདི་ནི་ཐ་སྙད་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་བརྟག་ཅིང་འཇོག་པ་ཡིན་པས་ཐ་སྙད་ཅིས་མི་སྲིད་དེ། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཤེས་བརྗོད་འཇུག་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ལ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བའང་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ། བརྟགས་པ་ནི་བློ་ཡིས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཆོས་ཙམ་ཡིན་ན་དེས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་ཐ་སྙད་དེས་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་བསླུ་མེད་དུ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་བློས་བཏགས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དོན་མཐུན་རྣམས་དོན་གྱི་གནས་ཚུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ན་དོན་དངོས་པོའི་གནས་ཚུལ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅི་ལྟའི་རང་བཞིན་ལ་རང་མིན་མཐའ་དག་ལས་ལོག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཙམ་བློས་བཏགས་པ་མིན་ལ། དེ་ལྟ་ བུའི་རང་བཞིན་གཞན་ལས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དོན་རང་མཚན་གྱི་གཞན་སེལ་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་པའི་ངོར་སྒྲ་དེ་བྱས་པ་དང་མི་རྟག་པ་སོགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་སྣང་ཞིང་། དེའི་དབང་གིས་རྟོག་པའི་ཤེས་པ་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་ཚུལ་དུ་སྣང་བར་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་གྱི། རྟེན་མེད་པར་སྒྲ་ལ་རྟག་པ་ལྟ་བུ་བློ་འབའ་ཞིག་གིས་སྒྲོ་བཏགས་པ་མིན་པས་ན་དོན་ལ་མི་བསླུ་བ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། འོ་ན། སྒྲ་རྟག་སྟེ། ཐམས་ཅད་མིན་པ་མིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བཀོད་པ་དེའང་སྒྲ་ཉིད་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དང་མི་འདྲ་བར་ཤེས་བྱ་ཤེས་
Chinese
如果不是各不相同，那么就会出现通过理解一个就能理解一切的荒谬结论，那么知识和认识者又如何成立呢？实际上，事物的真实状态是在进行分析时，那种不同的反面形式并没有成立，因此才说没有不同。但在世俗层面，对于假立的事物，从断除增益的角度来区分各个反面，那么这个反面与具有反面的事物是同一个吗？还是与它不同的另一个呢？这样进行考察，并且会阻止持有这种观点，因为对于心识假立的事物，不需要确定唯一或不同，因此没有这种争论的余地。第二，如果除了假立之外没有其他，那么知识和认识者的分类就不可能没有过失，如果这样说。那么，可衡量的法和作为衡量者的标志，这种具有不同意义的名词存在，这是因为在进行命名的意识中，依赖于如此成立的差别，才能区分和安立标志和具有标志者，那么怎么会不可能有名词呢？所有的名词都包含在知、说、行三者之中，而所有这些的根本都依赖于意识的名词。第三，如果分析只是心识增益的法，那么仅仅通过增益的名词，就不可能无欺地理解事物的真实状态，如果这样说。并非如此，因为即使是心识假立，但符合意义的名词都会进入事物的真实状态。如何呢？事物的真实状态的自性，存在于从一切非自性中返回的自性中，这并非是心识假立的。像这样的自性，与他者不同的究竟，依赖于事物自相的遣他，在分别念的面前，显现为声音是所作和无常等有限的反面形式。由于它的力量，在分别念的意识中，以显现为不同反面的方式，显现为法和有法的方式，这就是名词的基础。如果没有基础，像声音是常一样，并非仅仅是心识的增益，因此不会欺骗意义。第二，那么，声音是常，因为不是一切非不是，这样的陈述，与声音本身被作为标志不同，知识
English
If they were not distinct, it would lead to the absurd conclusion that understanding one would lead to understanding all. How then are the knowable and the knower established? In reality, the true state of affairs is that when analyzing, such a distinct aspect of difference is not established, hence it is said that there is no difference. But on the conventional level, for objects that are merely imputed, when distinguishing the aspects of negation from the perspective of cutting off superimpositions, is that aspect the same as the object possessing that aspect, or is it different from it? Thus, one examines and prevents holding such a view, because for what is imputed by the mind, there is no need to ascertain one or many, therefore there is no room for such disputes. Secondly, if there is nothing other than imputation, then the classification of knowable and knower cannot be without fault, if you say so. Then, the object to be measured, the subject, and the sign that measures it, the existence of these terms with different meanings, is because in the consciousness that names, relying on the difference thus established, one can distinguish and establish the sign and the sign-possessor, so how can there not be terms? All terms are included in knowing, speaking, and acting, and the root of all of these depends on the terms of consciousness. Thirdly, if analysis is merely a dharma imputed by the mind, then merely through the term of imputation, it will not be possible to unerringly understand the true state of affairs, if you say so. It is not so, because even if it is imputed by the mind, terms that accord with meaning enter into the true state of affairs. How so? The nature of the true state of affairs, existing in the nature of turning away from all non-natures, is not imputed by the mind. Such a nature, the ultimate of being different from others, relying on the exclusion of others from the self-character of things, appears in the face of conceptual thought as limited aspects such as sound is produced and impermanent. Due to its power, in the consciousness of conceptual thought, appearing as the way of appearing as different aspects, appearing as the way of dharma and dharmic, that is the basis of terms. If there is no basis, like sound is permanent, it is not merely an imputation of the mind, therefore it does not deceive meaning. Secondly, then, the statement that sound is permanent, because it is not not-everything, is different from sound itself being posited as a sign, knowledge.
Tibetan
བྱེད་དུ་རུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རྟགས་འདི་ནི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་བཞག་པ་ཡི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་བློ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། བྱས་པ་དང་སྒྲ་བཞིན་དུ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པར་འཆར་དུ་མེད་དེ་སྒྲ་མིན་པ་མིན་པ་ནི་སྒྲ་ལས་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟར་འཆར་ཏེ་དགག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣལ་མ་གོ་བས་ན་ཚིག་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་རྣམ་གྲངས་པར་འགྱུར་ལ་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཀྱང་མེད་དོ། །དེས་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་དེ་ཉིད་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བྱས་པ་དེས་ན་ཤེས་བྱེད་དུ་མ་གྲུབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རང་བཞིན་རྟགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་རྩོད་སྤང་ལ། སྤྱི་རྟགས་སུ་བཀོད་ལ་རྩོད་དང་། །ཁྱད་པར་རྟགས་བཀོད་རྩོད་པ་སྤང་། །དང་པོ་ལ། དངོས་དང་དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་། །དང་པོ། འོ་ན། སྒྲའི་དངོས་པོ་ཆོས་ཅན། མི་རྟག་སྟེ། དངོས་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་རྟགས་འདི་ཤེས་བྱེད་ཡང་དག་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་ཐལ་ཏེ། གོང་གི་སྐྱོན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། དེ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་བྱ་ཤེས་བྱེད་དུ་རུང་བ་དེས་ན་བྱེ་བྲག་དང་སྤྱི༷་ཡི་ཆོས་ནི་ལྡོག་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟགས་དང་རྟགས་ཅན་ཉིད་དུ་རུང་ སྟེ། དཔེར་ན་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་ཅེས་འགོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་དངོས་པོ་ནི་སྤྱི་དང་སྒྲའི་དངོས་པོ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡིན་ལ། ཡང་རྩོལ་བྱུང་ནི་སྤྱི་དང་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ནི་དེའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པས་ལྡོག་པ་ཐ་དད་ལ་སྤྱིར་དངོས་པོ་དང་རྩོལ་བྱུང་གི་རྟགས་དང་བསྒྲུབ་ཆོས་མི་རྟག་པ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གི་ཁྱབ་པ་གྲུབ་ཅིང་། ཆོས་ཅན་སྒྲ་ལ་རྟགས་དེ་ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་པས་ན་ཤེས་བྱེད་དུ་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་རྩོད་སྤང་ལ། ཕྱོགས་ཡན་ལག་ཡིན་ཀྱང་མི་སྐྱོན། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མིན་པར་འཐད། །དང་པོ། རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ཆོས་ཅན་དུ་བྱས་ནས་རྩོལ་བྱུང་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དེའི་ཚེ་རྩོལ་བྱུང་ཉིད་ཕྱོགས་སམ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཡན་ལག་སྟེ་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་པས་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཕྱོགས་གཅིག་རྟགས་སུ་འགོད་རུང་ན་གོང་དུ་གཞན་ལ་སྐྱོན་བརྗོད་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྩོལ་བྱུང་གི་སྒྲ་ཞེས་བཀོད་པའི་ཚེ་རྩོལ་བྱུང་དེ་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་སྒྲ་ཡི་ཡན་ལག་ཡིན་ནའང་རྟགས་དེས་སྒྲ་ལ་མི་རྟག་པ་འགྲུབ་པ་ལ་དེས་གནོད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཆོས་ཅན་སྒྲ་དང་རྟགས་རྩོལ་བྱུང་ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པ་མིན་ཏེ་དཔེར་ན་ཧ་ཅ
Chinese
如果说是可以成立的吗？这个理由是因为以反体的不同术语安立的，与显现为不同的心识没有关联，就像所作和声音一样，无法显现为反体不同，因为非声音的非声音怎么能从声音中显现为不同呢？因为理解了双重否定的真实意义，所以即使词语不同，意义也会变成多种，而且也没有反体不同。因此，以法有法声音本身作为能立，这样就显示了没有成立为能知。第二，对于自性因的差别进行辩论和驳斥。安立为总相因进行辩论，安立差别因驳斥辩论。第一，对于事物和它进行辩论和驳斥。第一，如果这样，声音的事物作为法有法，是无常的，因为是事物。像这样的理由，推论没有成立为正确的能知，因为与之前的过失相同。不是这样的，因为通过反体的角度，可以成为所知和能知，因此差别和总的法是反体不同的，因此可以成为因和有法。例如，就像因为是勤劳所生，所以安立勤劳所生的声音是无常的。其中，事物是总相，声音的事物是差别。同样，勤劳所生是总相，勤劳所生的声音是它的差别，因为反体不同，所以在总的事物和勤劳所生的因以及所立宗无常上，成立了随行和遮返的周遍。并且，在法有法声音上，那个因成立了周遍，因此仅仅是成立为能知。第二，辩论和驳斥，即使是部分也不损害。不是部分的部分是合理的。第一，以勤劳所生的声音作为法有法，并且安立勤劳所生作为因的时候，勤劳所生本身是部分或者所立宗的部分，也就是一部分，因此如果所立宗的一部分可以安立为因，那么之前对其他进行过失指责是不合理的。不是这样的，如果安立勤劳所生的声音的时候，即使勤劳所生是法有法声音的部分，那个因对于声音成立无常也没有丝毫损害。因为，法有法声音和因勤劳所生并不是没有成立为不同，例如哈ཅ
English
If it is said that it can be established? This reason is because it is established by different terms of opposites, and is not related to the mind that appears as different. Just like what is made and sound, it cannot appear as different opposites, because how can non-sound of non-sound appear as different from sound? Because the true meaning of double negation is understood, even if the words are different, the meaning will become multiple, and there is no difference in opposites. Therefore, by making the Dharma-possessor sound itself as the establisher, it is shown that it has not been established as the knower. Second, there are debates and refutations on the differences of the nature sign. Establish the general sign as a cause for debate, and establish the difference sign to refute the debate. First, there are debates and refutations on things and it. First, if so, the thing of sound as the Dharma-possessor is impermanent, because it is a thing. Like this reason, the inference is not established as the correct knower, because it is the same as the previous fault. It is not like this, because from the perspective of the opposite, it can become the knowable and the knower, so the difference and the general Dharma are different opposites, so it can become the cause and the Dharma-possessor. For example, just because it is born of diligence, it is established that the sound born of diligence is impermanent. Among them, things are general aspects, and things of sound are differences. Similarly, diligence-born is a general aspect, and the sound of diligence-born is its difference, because the opposites are different, so in the general thing and the cause of diligence-born, and the established proposition of impermanence, the pervasiveness of following and reversing is established. And, on the Dharma-possessor sound, that cause establishes pervasiveness, so it is only established as the knower. Second, debate and refute, even if it is a part, it does not harm. It is reasonable that it is not a part of the part. First, when the sound born of diligence is taken as the Dharma-possessor, and the diligence-born is established as the cause, the diligence-born itself is a part or a part of the established proposition, that is, a part, so if a part of the established proposition can be established as the cause, then it is unreasonable to blame others for faults before. It is not like this, if when establishing the sound born of diligence, even if the diligence-born is a part of the Dharma-possessor sound, that cause does not cause any harm to the sound establishing impermanence. Because, the Dharma-possessor sound and the cause diligence-born are not established as different, for example, Haཅ