Tibetan
སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་འགོད་པ་དོན་མེད་ལ། སྒྲུབ་བྱེད་གང་གིས་ཀྱང་འགྲུབ་མི་སྲིད་པས་དམ་བཅའ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། མདོར་བསྟན་དང་ནི་རྒྱས་བཤད་གཉིས། །དང་པོ། གཞན་གྱིས་ཁས་བླངས་པའི་ལུང་དེ་ཇི་སྲིད་ལུང་ཡང་དག་ཏུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ལུང་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་རུང་བས་ན་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར་སྐྱེ་འཇིག་ཏུ་འདོད་པའི་ལུང་དེས་བློ་བདེ་སེམས་མེད་སྒྲུབ་ཏུ་རུང་ཞིང་། རྒོལ་བའི་ཞེ་འདོད་ཀྱི་དབང་གིས་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་ནི་གྲུབ་པར་སོང་བ་ཙམ་གྱིས་དོན་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡིན་ན་བསམ་པས་ཇི་ལྟར་བཅད་པ་ལྟར་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མིན་པར་འཇོག་ན་ཅི་ལྟར་བཞག་པ་ཙམ་གྱིས་དེར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་དང་། གཏན་ཚིགས་དེར་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐྱེས་བུའི་བློས་གཏན་ཚིགས་སུ་རློམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཡིན་པ་དང་། ཡང་དག་ཡིན་ཀྱང་མི་འགྲུབ་པར་བཟུང་བ་ཐམས་ཅད་ལྟར་སྣང་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་བུའི་བསམ་པའམ་དེས་བཞག་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་དངོས་པོའི་དོན་ལ་རྟེན་པ་མིན་པར་སྐྱེས་བུའི་བློ་ལ་བརྟེན་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ། དོན་ཡོད་དེ་ཤེས་ཚོགས་ན་འགྲུབ། །དེ་མིན་གཉིས་ཀའི་ངོར་མི་འགྲུབ། །དང་པོ། གཏན་ཚིགས་ནི་སྐྱེས་བུས་ཞེན་པ་ཙམ་གྱི་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་སྟེ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བ་དོན་ལ་ཡོད་པ་དང་ཡོད་པ་ལྟར་ཤེས་པ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་ལ་མེད་པ་ལ་ཡོད་པ་ལྟར་ཤེས་པས་དོན་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ནུས་པ་མིན་ལ། དོན་ལ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཇི་བཞིན་མ་ཤེས་པར་རྟགས་སུ་མ་བཀོད་ནས། བསྒྲུབ་བྱའི་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་རྟགས་ལས་བསྒྲུབ་བྱ་རྟོགས་པར་རློམ་པ་ནི་རྟོགས་པ་ཡིན་པར་སེམས་ཀྱང་ཅུང་ཟད་རྟོགས་པ་མེད་པ་དང་མཚུངས་ཏེ། བརྟགས་ན་རྟགས་དེ་ལས་ དེ་རྟོགས་ངེས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་རང་གིས་རྒྱུ་མཚན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིད་དཔྱོད་སྐྱེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། དཔེར་ན་གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་པའམ་རྡུལ་དུ་གྲུབ་པའོ་སྙམ་པ་དང་རླངས་པ་ལ་དུ་བར་བཟུང་ནས་དེ་ལས་མེ་རྟོགས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་བློ་བདེ་སེམས་མེད་ཀྱང་ཡོད་དུ་ཆུག་ནའང་སྐྱེ་འཇིག་གི་རྟགས་ལས་དེ་རྟོགས་པ་ནི་མངོན་རློམ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེས་ན་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ཀྱང་དེས་དེ་འགྲུབ་ཚུལ་མི་ཤེས་པའི་ངོར་ནི་རྟགས་ཡང་དག་དེ་དང་ལྟར་སྣང
Chinese
在佛教徒面前立宗毫无意义，因为没有任何论证能够成立，所以只会变成一种承诺。第二， 总说和广说两种。第一，如果对方认为他所承认的教证是正确的，那么这个教证对他来说就可以作为论证，因此，在佛教徒面前，认为生灭的教证可以成立无意识。如果有人说，由于论敌的意愿，它可以成立，那么，仅仅因为个人的想法而成立，并不意味着事情就是这样。如果真是那样，那么按照想法所决定的那样，事物的真相和非真相都可以被确定，那么仅仅因为被确定，它就可以成立，因此，正确的理由和仅仅看起来像理由之间没有区别，所有被个人认为是理由的东西都是正确的，并且所有被认为是正确的但不能成立的东西都会变成相似的。因为个人的想法或他所设定的论证并不依赖于事物的真相，而仅仅依赖于个人的想法。第二，如果事物存在并且被认知，它就能成立。否则，在双方看来都不能成立。第一，论证并不只是追随个人的执着，而是依赖于三相俱全的事物在事物中存在并且像存在一样被认知。如果事物不存在，但被认为存在，它就不能证明该事物。如果事物存在，但没有像那样被认知并被用作标志，并且认为可以从与要证明的事物无关的标志中理解要证明的事物，那么即使认为这是理解，它也与没有理解没有什么不同。如果进行分析，那么从该标志中 没有理由确定地理解它，因此仅仅因为依赖于自己颠倒的理由而产生的想法就结束了。例如，认为声音因为是可测量的，所以是无常的或由粒子组成，或者将蒸汽误认为烟雾并从中理解火。因此，即使允许存在无意识，从生灭的标志中理解它也只是一种自负。因此，即使标志是正确的，但在不知道它如何成立的情况下，这个正确的标志和相似的标志
English
It is meaningless to establish a tenet in front of Buddhists, because no argument can be established, so it will only become a promise. Second, There are two types: summary and detailed explanation. First, if the opponent believes that the scripture he acknowledges is correct, then that scripture can be used as an argument for him. Therefore, in front of Buddhists, the scripture that considers arising and ceasing can establish unconsciousness. If someone says that it can be established due to the opponent's intention, then merely because of an individual's thought, it does not mean that things are established as such. If that were the case, then according to how the thought determines, the truth and non-truth of things could be determined. Then, merely because it is determined, it can be established there. Therefore, there is no difference between a correct reason and something that merely appears to be a reason. All things that are considered reasons by individuals are correct, and all things that are considered correct but cannot be established will become similar. Because an individual's thought or the argument he sets up does not rely on the truth of things, but only on the individual's thought. Second, if something exists and is cognized, it can be established. Otherwise, it cannot be established in the eyes of both. First, the argument does not just follow the individual's attachment, but depends on the fact that the three characteristics are complete, that the thing exists in reality and is cognized as existing. If something does not exist, but is considered to exist, it cannot prove that thing. If something exists, but is not cognized as such and used as a sign, and it is assumed that the thing to be proven can be understood from a sign that is unrelated to the thing to be proven, then even if it is thought to be understanding, it is no different from not understanding at all. If analyzed, then from that sign There is no reason to definitely understand it, so it merely ends with the idea arising from relying on one's own inverted reason. For example, thinking that sound is impermanent or composed of particles because it is measurable, or mistaking steam for smoke and understanding fire from it. Therefore, even if unconsciousness is allowed to exist, understanding it from the sign of arising and ceasing is only a presumption. Therefore, even if the sign is correct, but without knowing how it is established, that correct sign and the similar sign
Tibetan
་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་ལ་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་ཞེས་མི་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ལ་བརྟེན་པའི་མངོན་རློམ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ། བློ་བདེ་སེམས་མེད་ལྟ་བུ་ལ་རྟགས་ཡང་དག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད་ན། རྟགས་ཡང་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རང་བཞིན་དང་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གཉིས་པོའམ། ཡང་ན་སྣང་དུ་རུང་བ་མཐོང་བ་མེད་པ་ཉིད་དེ་མི་དམིགས་པ་དགག་པའི་རྟགས་གང་རུང་ལས་མི་འདའ་ལ། བློ་བདེ་སེམས་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་འདི་དེ་དག་གི་ནང་དུ་འདུས་ལ་སྒྲུབ་རྟགས་ཡིན་ཞིང་། རྟགས་ཆོས་ཀྱི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་བ་དེ་བློས་བཏགས་ཙམ་མིན་པར་དངོས་པོ་རང་ལ་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་གྲངས་ཅན་རང་ལ་ཡང་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་སྟེ་གྲུབ་དགོས་ལ། རང་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ་ན་གཞན་སངས་རྒྱས་པའི་ལུང་ཁས་ལེན་པ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་གཞན་གྲངས་ཅན་པའི་སྒྲུབ་ངག་བརྗོད་པ་དེ་ལས་རྟོགས་པར་མི་རིགས་ཏེ་རྟགས་དེས་དེ་འགྲུབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པས་སོ། །གསུམ་པ་རྩོད་སྤང་ནི། གཞན་གྱི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་འགོད་མི་རུང་ན་ཁྱོད་དང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོའི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་མི་འདོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཅི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གཞན་གྱིས་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་ ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ཡིས་ཁོ་རང་གི་མི་འདོད་པའི་ཆོས་གཞན་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་ཐལ་བ་དེ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་རྟགས་དེ་གཉིས་ཀ་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱབ་བྱེད་བསྒྲུབ་བྱ་གཅིག་པོ་མེད་ན་གཞན་ཅིག་ཤོས་ཁྱབ་བྱ་རྟགས་དག་ཀྱང་མི་གྲུབ་པར་དགག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་པས་བ་ལང་གི་སྤྱི་ཆ་མེད་གཅིག་གསལ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འཕྲོད་འདུས་འབྲེལ་བར་འདོད་པ་ལ། བ་ལང་གི་སྤྱི་ཆོས་ཅན། ཆ་དུ་མ་དང་བཅས་པར་ཐལ། རང་གི་གསལ་བ་དུ་མ་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་འཕྲོད་འདུས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ན། རྟགས་དེ་ཚད་མས་གྲུབ་པ་མིན་ཀྱང་ཕ་རོལ་པོའི་ཁས་བླངས་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་གྲུབ་ན་ཆ་དུ་མ་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། འབྲེལ་ཡུལ་དུ་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཆ་ཐ་དད་མེད་ན་དུ་མ་དང་འབྲེལ་མི་སྲིད་པའི་རྟགས་ཆོས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པས་ན་དེས་ཆ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་སྤྱི་ཞིག་སྒྲུབ་པ་མིན་གྱི་ཆ་མེད་ཀྱི་སྤྱི་འདོད་པའི་དམ་བཅའ་ལ་ཁོ་རང་གི་ཁས་ལེན་གྱིས་གནོད་པར་སྟོན་པ་སྟེ་ཐལ་བའི་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ཆ་དུ་མ་དེ་མེད་ན་ཁས་བླངས་པའི་རྟགས་དེ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཐལ་བ་སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་པས་མི་འདོ
Chinese
因为相似的缘故，不应称其为从相推理，而应称为依赖理由的错觉。第二，如果像心无挂碍一样的事物有正确的相的成立方式，那么所有正确的相，要么是自性，要么是果，即两种成立的理由；要么是应显现而未显现，即非缘起否定之相，不会超出这些。而成立心无挂碍包含在这些之中，是成立之相。如果相与法之间的无则不生的关系不是臆想，而是事物本身成立的，那么对于数论者自己来说，为什么不成立呢？应该成立。如果对自己不成立，那么即使是承认其他佛陀教证的人，也不应从其他数论者的立论中理解，因为那个相没有成立那个的理由。第三，辩论的回答是：如果不能将他人的承诺作为相，那么你和以前的论师们也把对方的承诺作为相，成立不希望的事物，这是怎么回事呢？以他人遍计的承诺作为相，成立他自己不希望的其他法推论，是因为所成立的推论和成立的相两者相关联，如果周遍的所成立不存在，那么另一个被周遍的相也不成立，是为了遮止。例如，胜论派认为牛的共同体无分，一个显现与所有显现同时相合相聚相关联。牛的共同体，应是具有多分的，因为与自己的多个显现同时相合相聚相关联。这样安立时，那个相不是由量成立的，而是由对方的承诺成立的。如果那成立，就会变成有多分，因为如果没有与多个关联处的关联，就没有与多个关联的可能性，相与法的关系成立，因此，那不是成立具有多分的共同体，而是显示自己的承诺损害了想要无分共同体的誓言，即如果推论之相的所成立多分不存在，那么所承诺的相也不会存在，对于成立这样的推论，安立承诺作为相是不矛盾的。
English
Because of similarity, it should not be called inference from signs, but rather an illusion based on reasons. Second, if something like ease of mind and lack of concern has a valid means of establishment, then all valid signs are either nature or result, i.e., the two reasons for establishment; or it is the very non-appearance of what is capable of appearing, i.e., the sign of negation of non-observation, and it does not go beyond any of these. The establishment of ease of mind and lack of concern is included in these and is a sign of establishment. If the relation of non-arising without the sign-property is not merely conceptual, but is established in the object itself, then why is it not established for the Samkhyas themselves? It must be established. If it is not established for oneself, then even those who accept the scriptures of other Buddhas should not understand from the statement of proof of other Samkhyas, because that sign has no reason to establish that. Third, the answer to the debate is: If one cannot posit the acceptance of others as a sign, then how is it that you and the previous teachers also posit the acceptance of the opponent as a sign and establish what is not desired? To establish that another's pervasively conceived acceptance as a sign is a consequence of his own undesired dharma, is because both the consequence to be established and the sign that establishes it are related, and if the pervasive consequence to be established does not exist, then the other pervasive sign is also not established, in order to refute it. For example, the Vaisheshikas believe that the generality of a cow, which is partless and single, is simultaneously connected and related to all clear appearances. The generality of a cow, which is the subject, is necessarily composed of many parts, because it is simultaneously connected and related to its many clear appearances. When this is stated, that sign is not established by valid cognition, but is established by the opponent's acceptance. If that is established, it will become many parts, because if there is no connection with many objects of connection, there is no possibility of connection with many, and the connection between the sign and the dharma is established, so it does not establish a generality with many parts, but shows that one's own commitment harms the vow to desire a partless generality, that is, if the consequence to be established of the sign of consequence, many parts, does not exist, then the sign that is accepted will also not exist, and for establishing such a consequence, positing acceptance as a sign is not contradictory.