Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༧༠༡ ནས་ ༨༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༧༠༡ ནས་ ༨༠༠ བར། པ་དང་མི་སྐྱེ་པ་དེས་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འཇུག་ཤེས་དྲུག་གི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ཀུན་གཞི་ཡོད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མ་མཐོང་ལ་ཡིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ཀུན་གྱི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ནི་ཡིད་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེར་ལེན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ལས་ཅིག་ཅར་རིགས་མི་མཐུན་པའི་འཇུག་ཤེས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་ཡང་། ཡིད་གཟུགས་ལ་ལྷག་པར་གཏོད་པ་ལྟ་བུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་སེམས་གཅིག་གིས་འཇུག་ཤེས་གཞན་འབྱུང་པའི་ནུས་པ་སྐབས་དེར་ཉམས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་དེར་ཀུན་གཞི་ཡི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འཇུག་ཤེས་གཞན་འབྱུང་བ་མིན་ཏེ། རླབས་རྒྱ་མཚོ་ལས་འབྱུང་ཡང་བས་རང་གི་གཡོབ་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་ཀུན་གཞི་ཡོད་ན་འཇུག་ཤེས་རང་རང་གི་དེ་མ་ཐག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཅི་རིགས་པར་སྐྱེ་བ་ཅིས་ཤེས་སྙམ་ན། འཇུག་ཤེས་ཕྱི་མ་རྣམས་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་ནས་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་མིན་པར་ཀུན་གཞི་གཅིག་པུ་ལས་འབྱུང་ན། ཡིད་སྔ་མའི་འཇུག་པ་ནི་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལ་ཡིད་ཕྱི་མ་གཞན་ལྟོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་རྟག་ཏུ་མ་ངེས་པར་དུ་མར་སྐྱེ་དགོས་ནའང་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་སྔ་མ་སྔ་མ་དང་མཚུངས་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རིམ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ལས་མང་པོ་ཅིག་ཅར་མི་འབྱུང་བས་ཀྱང་ཕྱི་མ་སྔ་མ་ལ་རིམ་བཞིན་ལྟོས་པ་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་གཞན་དག་གི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་རྟག་ཏུ་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བའི་ལུགས་འདོད་པ་བརྗོད་པ་ལ། རྟག་གཅིག་ཡིད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །བདག་ཡིད་ལྡན་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །འདུ་བྱེད་དག་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དང་པོ། བྱེ་བྲག་པ་སོགས་ན་རེ། ཡིད་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཆ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དང་ རྟག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་གཅིག་པུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣའི་དབང་པོ་ནས་ཞུགས་ཏེ་གཞན་དྲི་ལ་ནི་ཆགས་པ་ན་དབང་པོ་དང་ཡུལ་གཞན་ལ་མི་འགྲོ་སྟེ་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་གཅིག་འཛིན་པའི་ཚེ་དབང་ཤེས་གཞན་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་གྱི། ཉེར་ལེན་སྔ་མའི་ནུས་པ་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་འཐད་པ་མིན་ཏེ་སྐབས་ལ་ལར་རྐྱེན་ཚང་བ་ན་འཇུག་ཤེས་དྲུག་པོ་ཅི་རིགས་པར་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འཇུག་ཤེས་རྣམས་ཡུལ་འཇུག་པ་མཚུངས་པར་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་ཡིད་གཅིག་པུ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ན་ཡུལ་གཅིག་ལས་གཞན་རྟོགས་པ
Chinese
第701页至800页 第701页至800页 不生者，因此阿赖耶识不成为六识的因，因为虽然有因阿赖耶，但未见其随之行止，而见意识随之行止，故诸识之近取唯成意识，若如是。此过非有，虽有近取阿赖耶识一时生起种类不同之入识，然如意识特别专注色等，极明之心一时减弱其他入识生起之能力，故彼时阿赖耶识不生其他入识，如浪从海生，然观待自己之前一动而生。如是，若有因阿赖耶，则入识各自观待其无间而生，如何得知？若后来的入识不观待先前的，而仅从阿赖耶生，则先前意识之入是等同无间缘，则后来的意识不观待其他，如是则应恒常不决定地多生，然意识与先前相同，次第生起分别，不一时多生，故后来的次第观待先前的，极为成立。第二，叙述其他诸识不恒常一时生起之宗派。遮止常一意识所生。遮止我与意识相应所生。遮止从诸行所生。第一，胜论师等说，意识是极微细，如同无分微尘之自性，且是常法。彼是唯一，故从鼻根入，于其他气味生贪着时，不往其他根与境，不往之故，执持一境之时，不生其他根识，非从先前近取之能力所生。此不合理，因为在某些情况下，因缘具足时，六入识会各自一时生起。如此，诸入识于境之入相同而生，然意识唯是相同，故一切时中，从一境了知其他
English
Pages 701 to 800 Pages 701 to 800 If it does not arise, then the ālaya-vijñāna does not become the cause of the six entering consciousnesses, because although there is the cause, the ālaya, its going and stopping are not seen, but the going and stopping of consciousness are seen, therefore the close obtaining of all consciousnesses only becomes consciousness, if so. This fault is not there, although there is the close obtaining of the ālaya-vijñāna, and the entering consciousnesses of different kinds arise simultaneously, but like consciousness especially focusing on form, etc., at that time, one extremely clear mind weakens the ability of other entering consciousnesses to arise, therefore at that time, other entering consciousnesses do not arise from the ālaya-vijñāna, like a wave arising from the ocean, but arising in dependence on its previous movement. Thus, if there is the cause, the ālaya, then how is it known that the entering consciousnesses arise appropriately in dependence on their immediately preceding one? If the later entering consciousnesses do not arise in dependence on the earlier ones, but only arise from the ālaya, then the entering of the earlier consciousness is the same as the immediately preceding condition, then the later consciousness does not depend on others, and if that is the case, then it should always arise indeterminately in many ways, but the consciousness is the same as the previous one, and the discriminations arise sequentially, and many do not arise simultaneously, therefore the later ones depend on the earlier ones sequentially, which is extremely established. Second, stating the tenets of others that all consciousnesses do not always arise simultaneously. Refuting that the permanent, single consciousness arises. Refuting that it arises from the self possessing consciousness. Refuting that it arises from the aggregates. First, the Vaiśeṣikas, etc., say that consciousness is extremely subtle, like the nature of an indivisible atom, and is permanent. It is only one, therefore it enters from the nose sense, and when it is attached to other smells, it does not go to other senses and objects, and because it does not go, when it holds one object, other sense consciousnesses do not arise, and it does not arise from the ability of the previous close obtaining. This is not reasonable, because in some cases, when the conditions are complete, the six entering consciousnesses arise appropriately simultaneously. Thus, the entering consciousnesses arise with the same entering of objects, but consciousness is only the same, therefore at all times, knowing others from one object