Tibetan
་འགལ་བར་དོགས་པ་བསལ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། །རང་གིས་ངེས་བཞིན་གཞན་དག་ལ། །ངེས་པ་བསྐྱེད་པར་འདོད་པ་ཡིས། །ཕྱོགས་ཆོས་འབྲེལ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་དག །བརྗོད་པ་ལས་གཞན་སྤང་བར་བྱ། །ཞེས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པར་གསུངས་པ་མིན་ནམ་ཞེ་ན། དེའི་དོན་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དཔག་བྱ་བསྟན་པ་ནི། གཏན་ཚིགས་དོན་གྱི་ཡུལ་དུ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་གྱི་ནུས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་རང་ལ་སྒྲུབ་པའི་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་གཏན་ཚིགས་ལ་བརྟེན་ནས་གོ་བར་བྱ་བའམ་བསྟན་པའམ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ཡིན་པར་བཤད་དེ། གཏན་ཚིགས་ལས་དེ་གོ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ། གལ་ཏེ་དམ་བཅའི་ཚིག་བརྗོད་པ་དེ་ལའང་ནུས་པ་ཡོད་དེ། དམ་བཅའ་བརྗོད་པ་དེ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚིག་ནི་འཇུག་པའི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཐེ་ཚོམ་གྱིས་དོན་དེ་ཅི་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་འདོད་པའི་སྐབས་ལའང་ བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་ཡང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྱུར་ལ། གཞན་ཡང་ཤེས་པར་འདོད་པ་དང་། སྐབས་སུ་བབ་པ་དང་། རྒོལ་བས་རྟོག་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་སོགས་ཀྱང་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་ཐལ་བས་དེ་མཐའ་དག་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་དགོས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་ལོ། །གལ་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་སོགས་ལ་བརྟེན་ནས་གཏན་ཚིགས་འགོད་པ་ཡིན་ཀྱང་རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་དེ་དག་གི་དངོས་འབྲས་དམ་བཅའ་བ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་དེ་ཁོ་ནས་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འགྲོའོ་ཟེར་ན། ཕ་རོལ་པོས་སྒྲུབ་བྱེད་མཁན་པོ་དང་ཞེ་འདོད་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཁས་ལེན་པར་བྱས་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་ཡང་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་འཇུག་པ་དེ་དམ་བཅའ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ན་སྒྲུབ་བྱེད་བརྗོད་པ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་རབ་གསལ་བྱེད་ཀྱི་དོན་སྨོས་པ་ལ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་ན་གསལ་བྱེད་ཡིན། །དེ་ལས་གཞན་པ་གསལ་བྱེད་མིན། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ། དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ངག་སྦྱོར་བ་དེ་ཡང་མ་ཚང་བ་དང་ལྷག་པོ་མ་ཡིན་པར་དོན་གྱི་རྟོགས་པ་སྐྱེད་པའི་ངག་རྣམ་དག་གི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་གཞན་རིགས་པ་ཅན་པ་སོགས་དང་རང་སྡེ་སྔ་རབས་པའི་རྩོད་པ་གྲུབ་པ་ནས་ཀྱང་སྦྱོར་ངག་ཡན་ལག་ལྔ་ལྡན་དུ་འགོད་པར་འདོད་དེ། མེ་ཡོད་དེ་ཞེས་
Chinese
消除了相违的疑虑。这是为了避免争论。第一，学派正理足论师陈那说：自己如实确信，也希望使他人确信，因此，周遍、同品定有、异品遍无，所立必须是，除了陈述之外都要避免。那么，这难道不是说要陈述所立吗？不是这样的，它的意思是说要显示衡量之物，如所说：立宗是正因意义的对境。正如所说，具备三相的正因，其意义的力量所及之处，恰恰是陈述所立本身没有成立的能力，这要依靠正因才能理解、显示或陈述的意义，因为从正因才能理解它。第二，如果说陈述宗派的词句也有作用，因为陈述宗派的词句是正因的词句所依止的基础。那么，陈述正因的词句，也是因为反驳者怀疑，想要知道事情是怎样的。因此，怀疑也会变成能立。此外，想要知道、适当时机、反驳者的思考、想要成立所立等等，也会变成能立，如果必须把这些都说成是能立，那就太过分了。如果说虽然依靠怀疑等等来建立正因，但那些因果关系的直接结果，就是陈述宗派的词句，仅仅是它就能成为能立吗？对方会承认与能立者和意愿不一致的方面。例如，当说“声音是常”时，即使陈述声音是无常的能立之词，与宗派相同，那么能立的陈述就会无穷无尽。第三，说明极明显之义：具足三相即是能显，除此之外不是能显。这是为了避免争论。第一，能成立意义的语句组合，既不是不完整的，也不是多余的，而是通过产生意义的认识的清净语句来显明，这就是它的意义。而且，其他理智派等和本派早期的人的争论成立之后，也想要建立具有五支的论式，例如说：有火啊。
English
Doubts about contradictions are dispelled. This is to avoid disputes. First, the teacher Dignāga said: "Wishing to generate certainty in others as one has ascertained oneself, therefore, the connection of the subject-property and the probandum must be stated, and other than that should be avoided." Isn't this saying that the probandum should be stated? That is not the case, its meaning is to show what is to be measured, as it is said: "The probandum is considered to be the object of the meaning of the reason." As it is said, the very fact that the power of the meaning of the reason, which possesses the three aspects, becomes the object of application, means that the statement of the probandum itself does not have the power to prove it. This is said to be the meaning that is to be understood, shown, or stated based on the reason, because it is understood from the reason. Second, if it is said that the statement of the proposition also has power, because the statement of the proposition is the basis on which the words of the reason rely. Then, the statement of the reason also relies on the occasion when the opponent doubts and wants to know what the matter is like. Therefore, doubt also becomes a proof. Furthermore, wanting to know, the appropriate occasion, the opponent's thoughts, wanting to establish the probandum, etc., would also become proofs, and if all of these had to be stated as proofs, it would be too much. If it is said that although the reason is established based on doubt, etc., the direct result of those causal relationships is the statement of the proposition, and only that becomes the proof? The other party will accept the aspect that is inconsistent with the proponent and intention of the proof. For example, when saying "sound is permanent," even if the words of the proof that sound is impermanent are applied, it is the same as the proposition, so the statement of the proof would become endless. Third, stating the meaning of making very clear: possessing the three aspects is what makes clear, other than that is not what makes clear. This is to avoid disputes. First, the combination of words that establishes the meaning is neither incomplete nor excessive, but clarifies through pure words that generate the understanding of the meaning, that is its meaning. Moreover, after the disputes of other logicians and early members of our own school have been established, they also want to establish a syllogism with five members, for example, saying: there is fire.
Tibetan
པས་དམ་བཅའ་དང་། དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་དང་། ཚང་མང་བཞིན་ཞེས་པས་དཔེ་དང་། དུ་ལྡན་གྱི་ལ་ལའང་དུ་བ་ཡོད་པས་ཞེས་པ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་། མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་པ་མཇུག་སྡུད་དེ་ལྔར་འདོད་ལ། རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་དམ་བཅའ་གཏན་ཚིགས་དཔེ་གསུམ་གྱི་ཡན་ལག་ཅན་དུ་འདོད་ཀྱང་དཔེ་ནི་ཁྱབ་པ་སྟོན་པའི་དཔེ་ཙམ་ཡིན་གྱི་ཟུར་དུ་རང་ནུས་ཁྱད་པར་ བ་མེད་ལ། ངག་ཡན་ལག་གཉིས་ལྡན་ཕྱོགས་ཆོས་དང་ཁྱབ་པ་བརྗོད་པ་འདི་ཙམ་ལས་གཞན་པ་དོན་མེད་དེ། ནང་རང་གི་རྒྱུད་ལ་དོན་གང་ཡིན་པ་དེར་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའམ་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི་ནུས་པ་ནི་དོན་རང་ལ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསུམ་པོ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་ལ། ཚུལ་གསུམ་དེ་ལ་དྲན་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཚིག་ལ་ཡང་དག་པར་གནས་ཏེ། དངོས་པོའི་གནས་ཚོད་དང་མཐུན་པར་ཚིག་གིས་དྲན་ལམ་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པ་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་གྱི་གཞན་ལ་དགོས་པ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ལ། ཕྱོགས་སྔ་བརྗོད་དང་དེ་ཡི་ལན། །དང་པོ། གལ་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་མེད་པར་ནི་གཏན་ཚིགས་རྐྱང་པ་འཇུག་པ་མེད་དེ། འབེན་མེད་པར་མདའ་འཕེན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟགས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ངག་གི་དངོས་སུ་བསྟན་པ་དག་ཉིད་ལས་ནི་ཕྱོགས་ཚིག་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་པར་འདོད་དོ་ཅེ་ན། གཉིས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་པ་ཡང་ངེས་པར་སྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་དགོས་ན་དེ་མ་ཚང་པས་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པ་མེད་དགོས་ནའང་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། སྒྲ་ཡང་བྱས་སོ། །ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ཁྱབ་པ་སྔོན་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་པ་ཅན་ལ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་དམ་བཅའ་བའི་ཚིག་དེ་མེད་པར་དངོས་སུ་གསལ་ཀྱང་། ཕྱོགས་ཆོས་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་བྱས་པ། སྒྲ་ནི་བྱས་སོ། །གང་བྱས་ན་མི་རྟག་པས་ཁྱབ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན། ཞེས་སམ། སྒྲ་ནི་བྱས་པ་ཡིན་ལ་གང་བྱས་པ་འདི་འདྲ་བ་ཀུན་ཀྱང་མི་རྟག་གོ་ཅེས་ནི་བརྗོད་པས་ཀྱང་དམ་བཅའ་མ་བསྟན་པར་ཡང་དོན་གྱིས་སྒྲ་དེ་ནི་འཇིག་པ་ཅན་ཡིན་པའི་བློར་འགྱུར་ཏེ། བློ་སྐྱེད་པར་ནུས་ན་དམ་བཅའ་མེད་པས་ ཅི་ཞིག་ཤོལ་ལ། བསྣན་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ལྷག་པོ་ཅི་ཞིག་ཐོབ་སྟེ་དེས་ན་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་རྟགས་ཀྱི་ནུས་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་དམ་བཅའ་བས་ནི་
Chinese
因此，立宗（dampa bca'）和，因为有烟，所以说理由，以及像厨房一样，这是比喻，以及有些有烟的地方也有火，这是近取，以及有火，这是结论，这样认为是五支。而自宗有些认为是立宗、理由、比喻三支，但比喻只是显示周遍的比喻而已，没有另外的自力差别。口头表达两支，即陈述法和周遍，除此之外没有意义，因为对于自身相续而言，任何有意义的事物，在那里产生证悟的因或成为支分的能力，都真实存在于事物本身成立的三种方式中。而忆念这三种方式，则真实存在于陈述这三种方式的语言中，因为语言能够与事物的状态相符，从而在记忆中显现，因此陈述这三种方式就是能立，不需要其他。第二，对方的辩论和回答。第一，如果事先没有指出所要证明的对象，那么单独的理由就无法成立，因为这就像没有目标就射箭一样。如果说，通过理由所要证明的对象，仅仅是通过口头明确指出的陈述词，也能成立证明的能力，那么。第二，如果说陈述所要证明的事物也必须是证明的支分，如果缺少它就无法成立所要证明的事物，但事实并非如此。例如，凡是所作都是无常的，比如瓶子。声音也是所作。像这样，在事先陈述周遍的情况下，即使没有“声音是无常的”这样的立宗词，也能明确地表达出来。或者，在事先陈述法的情况下，声音是所作，凡是所作都是无常的，比如瓶子。或者说，声音是所作，凡是所作都是无常的，这样表达也能让人明白声音是无常的，如果能够产生这种理解，那么缺少立宗又有什么损失呢？即使加上立宗，又能增加什么功德呢？因此，立宗不是能立。声音是无常的，因为是常。即使这样说，也是通过理由的力量成立的，而不是通过立宗成立的。
English
Therefore, the proposition (dampa bca') and, because there is smoke, stating the reason, and like the kitchen, this is the example, and some places with smoke also have fire, this is the application, and there is fire, this is the conclusion, thus it is considered as five limbs. Some of our own schools consider it to have three limbs: proposition, reason, and example, but the example is only an example that shows pervasion, and there is no other difference in its own power. Verbal expression has two limbs, namely stating the property and pervasion, and nothing else is meaningful, because for one's own continuum, any meaningful thing, the cause of generating realization or the ability to become a limb, truly exists in the three ways in which the thing itself is established. And remembering these three ways truly exists in the language that states these three ways, because language can conform to the state of things, thereby appearing in memory, so stating these three ways is the proof, and nothing else is needed. Second, the opponent's argument and response. First, if the object to be proven is not pointed out in advance, then the reason alone cannot be established, because it is like shooting an arrow without a target. If it is said that the object to be proven by the reason, only through the statement word explicitly pointed out verbally, can also establish the ability to prove, then. Second, if it is said that stating the thing to be proven must also be a limb of the proof, and if it is lacking, the thing to be proven cannot be established, but this is not the case. For example, whatever is made is impermanent, like a pot. Sound is also made. Like this, in the case of stating the pervasion in advance, even if there is no proposition word such as "sound is impermanent", it can be clearly expressed. Or, in the case of stating the property in advance, sound is made, and whatever is made is impermanent, like a pot. Or, saying that sound is made, and whatever is made is impermanent, this expression can also make people understand that sound is impermanent, and if it can produce this understanding, then what is the loss of lacking a proposition? Even if a proposition is added, what additional merit can be gained? Therefore, the proposition is not the proof. Sound is impermanent, because it is permanent. Even if it is said like this, it is established by the power of the reason, not by the proposition.