Tibetan
ལ་བའི་དོན་གྱིས་ན་བསལ་བ་དེ་ཡང་ཕྱོགས་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་ཕྱོགས་ལྟར་བཤད་པ་དང་། དགག་ཕྱོགས་ལྟར་བཤད་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ལྟར་ན། ལུང་དང་པོ་དེ་ནི་གྲགས་རུང་ལ་གནོད་བྱེད་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་མི་སྲིད་པའི་དོན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ན་གྲགས་རུང་དེ་འགོག་པར་བྱེད་ན་མངོན་རྗེས་ཀྱི་ཚད་མས་འགོག་དགོས་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་པར་མི་ཁེགས་ལ། དེ་ཡང་རྗེས་དཔག་ལས་འགོག་པར་འགྱུར་དགོས་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་འདི་སྒྲ་དོན་ཡིན་པས་སྒྲ་དོན་ལ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་སུམ་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཡུལ་སྒྲ་དང་མ་འདྲེས་པ་ཡིན་པ་དང་། རྟོག་པའི་ཡུལ་སྒྲ་དོན་ནི་མངོན་སུམ་ལ་མི་སྣང་བར་རྒྱས་པར་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་ལས་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་འདི་མི་ཁེགས་སོ། །གཉིས་པ། རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་གྲགས་རུང་འགོག་ན་ནི་ཆོས་ཅན་གང་ལ་རྟགས་ཡོད་པ་བཀོད་ཀྱང་མཐུན་ཕྱོགས་ཙམ་ལའང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་རྟགས་གཞན་བཀོད་ན་ཐུན་མིན་དུ་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། དེས་ན་དེ་འགོག་གི་རྟགས་གང་བཀོད་ཀྱང་དེ་རྣམས་ཐུན་མོང་མིན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་ཟད་དོ་ཅེས་ཤེས་པའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་དཔེར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་སྟེ་དགོས་པ་དང་ནི་ལྡན་པར་གྱུར་པ་འདོད་ཀྱི་གཞན་དུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་ངག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཆོས་ཅན་གང་ལ་སྒྲ་གཞན་གྱིས་བརྗོད་མི་རུང་ སྟེ། ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་ན་རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ན་སྒྲ་ཡིན་ནོ་ཅོག་གིས་བརྗོད་རུང་དུ་རང་གི་རྟོག་པས་ཡིད་ཆེས་པར་གྲུབ་པས་ན་རྟགས་འདི་འགལ་རྟགས་ཡིན་ཏེ། བརྗོད་རུང་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་ཅིང་བརྗོད་མི་རུང་ལ་ཡོད་པ་དེའང་ལྡོག་པ་ཡིན་པ་ལ། བརྗོད་མི་རུང་བར་རྟགས་དེ་འགོད་ཚེ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མེད་མི་མཐུན་ཕྱོགས་བརྗོད་རུང་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཀྱང་རྒོལ་བའི་བསམ་པ་དང་བསྟུན་ནས་ཐུན་མིན་དུ་འཇོག་སྟེ། དེའི་ལུགས་ལ་སྒྲ་དེས་དེ་ཁོ་ན་བརྗོད་པ་འགྲུབ་དགོས་པས་ན་དཔེར་ན་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་འགོད་པ་ན་སྤྱི་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་གང་ཡང་མི་འགྲུབ་པས་རི་བོང་ཅན་རང་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་གོ་དགོས་པར་འགྱུར་ན། རི་བོང་ཅན་གྱི་ཆོས་ཆུ་ཤེལ་གྱི་རང་བཞིན་ནམ་མཁར་གནས་པ་སོགས་བཀོད་ན་ལྟ་ཅི་སྨོས། དེ་བཞིན་རི་བོང་ཅན་ཆོས་ཅན། །ཟླ་བ་ཁོ་ནའི་སྒྲས་བརྗོད་བྱ་ཡིན་ཏེ། །ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡོད་པ་སྤྱིར་སོང་ན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རི་བོང་ཅན་ཁོ་ནའི་ཡོད་པར་དོན་གྱིས་འཛིན་དགོས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་གྲགས་དབང་གིས་འཇུག་པར་འདོད་པ་སངས་རྒྱས་པའི་ངོར། རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མིན་ཏེ། ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བཀོད་པ་དེ་ཐུན་མིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་ན་ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་རུང་ཡིན་པས་ཕྱོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྱི་དེ་ལས་གཞན་པའི་མཐུན་ཕྱོགས་མི་རྙེད་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་ཕྱི་མའི་དོན་བཤད་པ་ལ། གང་དང་འགལ་བ་སྒྲ་བྱུང་བཤད། །དེ་འགལ་ཕྱིར་ན་གཅིག་ཏུ་ངེས། །དང་པོ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་འགལ་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་པའི་དོན་ནི། ཟླ་བ་སོགས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་དོན་མཚོན་པའི་བརྡ་ལ་བརྟེན་པ་ཅན་ཏེ་དེའི་སླད་དུ་སྒྲ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཞིང་། བརྡ་དེ་ཡང་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པས་འདོད་རྒྱལ་བའི་ སྒྲ་ཡིས་སམ་འདོད་པས་སྦྱར་བའི་སྒྲ་ཡིས་དེ་དང་དེར་གྲགས་པ་གྲུབ་པ་ཙམ་ནི་དོན་གང་ལའང་མི་འགྲུབ་པ་མིན་ཏེ། དོན་གང་ལ་ཇི་ལྟར་འདོད་པར་སྒྲ་སྦྱར་བས་དེ་དང་དེར་གྲགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་དོན་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོ་སྒྲུབ་ནུས་ཀྱི་ཚད་མ་རང་དབང་བ་གང་ཡང་མེད་དེ་སྒྲ་ཙམ་ལས་བྱུང་བའོ་ཞེས་བསྟན་ཅིང་། སྒྲ་དེའང་དོན་གྱི་དངོས་པོའི་མཐུས་མ་ཡིན་པར་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པས་སྦྱར་བ་ཡིན་ན་གྲགས་པ་ནི་སྒྲ་ཙམ་ལས་འབྱུང་གི་གཞན་ཅི་ཡང་མིན་ཞེས་སོ། །སྤྱིར་གྲགས་བསལ་འདི་སྐབས་བརྡ་སྤྲོད་པ་སོགས་འདི་སྙམ་དུ་རི་བོང་ཅན་ལ་ཟླ་བ་ཞེས་པ་དེ་གྲགས་པའི་དབང་ཙམ་ལས་དངོས་དབང་གིས་མིན་པར་འདོད་པ་སངས་རྒྱས་པ་ལྟར་ན་རི་བོང་ཅན་ལ་ཀ་བའི་སྒྲས་བརྗོད་ཀྱང་རུང་བས་དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཡིན་ལ། རྟོག་གེ་བའི་གཙུག་གི་ནོར་བུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་གནོད་ནུས་པའི་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྡུལ་ཙམ་མི་སྲིད་དེ། གལ་ཏེ་སྲིད་ན་འགལ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་པའི་ཚད་མ་སྲིད་པར་འགྱུར་བས་ན་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པས་གྲུབ་པ་ལ་གནོད་ནུས་པའི་འགྲན་ཟླ་གཞན་མི་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་སྟོབས་ཀྱི་རིགས་པ་ལ་འགལ་བའི་གེགས་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་མེད་ཀྱི་བརྡའི་རྣམ་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཙམ་གྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདྲའི་གྲགས་པ་དེའང་དངོས་པོ་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་གང་ཡང་མེད་པས་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ལ་རག་
Chinese
由于遮遣的意义，那么遣除也不是一方的。这两个的意义，有如成立方面所说和破除方面所说两种。如第一种所说，第一个理应知晓的论证是，对于能被言说的事物，不存在能损害它的理由。如果能被言说的事物要被遮止，必须用现量和比量来遮止，没有量是无法遮止的。而且，必须通过比量来遮止，因为这个理由是声音的意义，对于声音的意义，感官等现量无法介入。因为它的境与声音不混合，并且思辨的境，声音的意义，不会显现在现量中，这在之前已经广为论证过了。因此，依靠理证的比量，其他量是无法遮止它的。第二，如果依靠理证来遮止能被言说的事物，那么无论在作为有法的事物上安立什么理证，即使仅仅在相似的一方也没有随行的情况，那么安立其他的理证更不用说了，会变成不共的。因此，无论安立什么遮止它的理证，那些都会变成不共的，要知道这个道理，像这样有理证的例子，就是这样具有结果，也就是具有必要性的，否则不会变成有关联的言语。也就是说，无论在哪个作为有法的事物上，都不能用其他声音来表达，因为是存在的。如果这样安立，那么如果存在于思辨的境中，那么所有的声音都能表达，自己的思辨会确信这一点，因此这个理证是相违理证。因为它适用于所有能被表达的事物，并且与不能被表达的事物的存在是相违的。当安立不能被表达的事物作为理证时，在相似的一方不存在，不相似的一方适用于所有能被表达的事物，即使顺应辩论者的想法而安立为不共，按照他的观点，那个声音必须成立只能表达那个事物。例如，不能说有兔子的月亮不是月亮，因为是存在的。如果这样安立，仅仅是普遍的存在什么也无法成立，因此必须理解为兔子本身是存在的。更不用说安立兔子的法，如水精的自性，存在于虚空中等。同样，有兔子的事物作为有法。只能用月亮的声音来表达，因为是存在的。如果说，普遍的存在
English
Because of the meaning of negation, then elimination is also not one-sided. The meaning of these two is explained in terms of establishment and in terms of refutation. According to the first, the first argument should be understood as meaning that there is no reason to harm what can be said. If what can be said is to be prevented, it must be prevented by direct perception and inference, and it cannot be prevented without a valid cognition. Moreover, it must be prevented by inference, because this reason is the meaning of sound, and direct perception such as the senses cannot intervene in the meaning of sound. Because its object is not mixed with sound, and the object of speculation, the meaning of sound, does not appear in direct perception, which has been widely argued before. Therefore, other valid cognitions cannot prevent it from inference based on signs. Second, if one prevents what can be said based on signs, then no matter what sign is established on the subject, there is no following even in the similar side, let alone establishing other signs, it will become uncommon. Therefore, no matter what sign is established to prevent it, those will become uncommon, and to know this reason, such an example with reason is like this with result, that is, with necessity, otherwise it will not become related speech. That is to say, no matter what is established as a subject, it cannot be expressed by other sounds, because it exists. If it is established in this way, then if it exists in the realm of speculation, then all sounds can express it, and one's own speculation will be convinced of this, so this reason is a contradictory reason. Because it applies to all things that can be expressed, and it contradicts the existence of things that cannot be expressed. When establishing something that cannot be expressed as a reason, it does not exist on the similar side, and the dissimilar side applies to all things that can be expressed, even if it is established as uncommon according to the debater's idea, according to his view, that sound must establish that it can only express that thing. For example, one cannot say that the moon with a rabbit is not the moon, because it exists. If it is established in this way, nothing can be established by mere universal existence, so it must be understood that the rabbit itself exists. Let alone establishing the qualities of the rabbit, such as the nature of crystal, existing in the sky, etc. Similarly, the thing with a rabbit as the subject. It can only be expressed by the sound of the moon, because it exists. If it is said that universal existence
Chinese
因为如果相违，就如同必须以意义来理解只有兔子的存在一样。在佛教徒看来，如果认为凭借声音的流传来理解，那么“有兔子的不是月亮，因为存在”这样的论述就会变得不共同，因为如果存在，就可以用“月”这个词来表达，所以会变成同品，而找不到除此之外的其他顺品。第二，解释后续经文的意义：与什么相违，说是声音出现；因为与此相违，所以必定唯一。第一，所谓“与从声音出现的名声相违”的意义是：表达月亮等的声音是依赖于表示意义的符号，为了这个目的而组合声音。而且，这个符号也仅仅依赖于人的意愿，因此，凭借随意的声音或者凭借意愿组合的声音，仅仅是成就了在那里的名声，并不能成就任何意义。无论想要什么意义，只要组合声音，就会在那里变成名声。为了说明这个道理，所以说“从声音出现的名声”，意思是说，所谓名声，没有任何能够成立事物的自主的量，仅仅是从声音出现的。而且，如果这个声音不是凭借事物的力量，而是凭借人的意愿来组合，那么名声就仅仅是从声音产生的，而不是其他任何东西。一般来说，关于名声的遮破，此时语法学家等会这样想：对于兔子，称之为月亮，这仅仅是名声的力量，而不是凭借事物本身的力量，如果像佛教徒那样认为，那么对于兔子，也可以用柱子的声音来表达，如果这样承认，就与世间的名声相违了。而两位正理学家的顶饰之宝的意图是，不需要依赖于推论，能够损害所立宗的名声，连微尘都不可能存在。如果存在，就会出现不与相违相混淆的量，因此，对于凭借事物力量的道理所成立的，不可能存在能够损害它的其他对手。因此，世间的名声，对于与事物力量的道理相违背的障碍，没有任何阻碍，仅仅是将符号的形式用语言表达出来，就叫做名声。而这样的名声，与事物和不存在就不能产生的事物没有任何关系，所以依赖于人的意愿。
English
Because if they are contradictory, it is like having to grasp by meaning that only the one with the rabbit exists. In the view of Buddhists who think that understanding comes from the power of sound and fame, the statement "the one with the rabbit is not the moon, because it exists" becomes uncommon. If it exists, it can be expressed by the word "moon," so it becomes the same side, and no other similar side can be found. Second, explaining the meaning of the later scripture: What is contradictory, it is said that sound arises; because it is contradictory, it is definitely one. First, the meaning of "contradictory to the fame arising from sound" is: The sound expressing the moon and so on relies on the symbol representing the meaning, and the sound is combined for that purpose. Moreover, that symbol also relies only on the intention of the person, so by the arbitrary sound or by the sound combined by intention, merely establishing fame there does not accomplish any meaning. Whatever meaning is desired, combining the sound will turn it into fame there. To explain this point, it is said that "fame arises from sound," meaning that fame is not an independent valid cognition capable of proving things, but arises only from sound. Moreover, if that sound is not combined by the power of the thing itself but by the intention of the person, then fame arises only from sound and nothing else. In general, regarding the refutation of fame, grammarians and others might think at this time: Calling the one with the rabbit the moon is only by the power of fame, not by the power of the thing itself. If one thinks like Buddhists, then the one with the rabbit can also be expressed by the sound of a pillar. If one admits this, it contradicts worldly fame. The intention of the two jewels on the crown of logicians is that there is not even a speck of fame that can harm the thesis without relying on inference. If it exists, there would be a valid cognition that does not confuse with contradiction. Therefore, there is no other opponent that can harm what is established by the reasoning of the power of things. Therefore, worldly fame has no obstacle to contradicting the reasoning of the power of things. Merely expressing the form of a symbol in words is called fame. Such fame has nothing to do with things and things that cannot arise without existence, so it depends on the intention of the person.