Tibetan
་ཤེས་བརྗོད་ཀྱི་རྣམ་པས་བློ་ཡུལ་དུ་བྱུང་བ་ལས་གཞན་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་མཚན་ལ་མི་ལྟོས་པ་ཡི་ཆོས་དེ་ལ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་ཞེས་གྲགས་པའི་སྒྲ་ཡིས་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི་གྲགས་པ་ནི་སྒྲར་གྲགས་ཟིན་པ་ཁོ་ནའི་དོན་མིན་ཏེ། གྲགས་རུང་བ་ཙམ་འདི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་དེ་ལྟར་གནས་པའམ་གྲུབ་པའི་དོན་ཀྱང་ཡིན་ལ། སྒྲར་གྲགས་པ་སྲིད་པའི་རྒྱུའང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གྲགས་པའི་མིང་དེ་ལ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་སུ་མ་གྲགས་པ་ལ་གྲགས་པར་བརྗོད་པ་མི་འཐད་ཅེ་ན། མི་འཐད་པ་མེད་དེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་དཔག་སོགས་ཀྱི་གཞལ་བྱ་ཡུལ་གྱི་ངོ་བོས་རང་མིན་པ་གཞན་བསལ་བ་ལ་ཡང་འཇལ་བྱེད་ཡུལ་ཅན་མངོན་སུམ་སོགས་ཀྱིས་བསལ་ཞེས་ཡུལ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཉིད་དུ་སྒྲོ༷་བཏགས་ནས་བརྗོད་པ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་གྲགས་རུང་འདི་སྐབས་འདིའི་སེལ་བྱེད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ། རྟོག་ཡུལ་གྱི་དོན་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་འདོད་པས་འཇུག་ཕྱིར་མི་འཇུག་པར་དགག་ཏུ་མེད་པ་ཡིན་པས་སྔར་བརྡ་ དེ་བྱས་ཟིན་པ་དང་། མ་བྱས་པ་ཡིན་ཀྱང་རུང་དོན་དེ་རྣམས་སུ་མིང་གི་སྒྲ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཀྱང་རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གདགས་རུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པའི་དོན་ཙམ་དང་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཅན་གྱི་བརྡ་དེ་དོན་དེ་ལ་སྔར་བྱུང་བའམ་ནི་ད་ལྟ་བརྡ་དེ་མ་ཐོགས་ཀྱང་སླར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡི་བརྡར་གྱུར་པའི་སྒྲ་ཡི་བརྗོད་བྱར་རུང་བ་ཉིད་དེ་ཡིས་མི་མཐུན་པར་ཁས་ལེན་པ་མི་རུང་བ་དག་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་གྲགས་བསལ་དེ་སྒྲུབ་པའི་དཔེ་བརྗོད་ཀྱི་དགོངས་དོན་བཤད་པ་ལ། དཔེ་དེ་གྲགས་རུང་སྒྲུབ་ཕྱིར་ཡིན། །དེ་སྒྲུབ་ལུང་གཉིས་དགོངས་དོན་བཤད། །དང་པོ། གྲགས་བསལ་གྱི་དཔེ་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་བཀོད་པ་ནི་གྲགས་རུང་གིས་གནོད་པའི་དོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ན་བརྡ་སྤྲོད་པ་དག་སྒྲ་དོན་ངོ་བོས་འབྲེལ་བ་འདོད་པས་དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་ཞེས་པའི་མིང་གིས་བརྗོད་བྱ་ཡིན་གྱི་གཞན་ཀ་བ་སོགས་ཟླ་བའི་མིང་དེས་བརྗོད་མི་རུང་སྟེ། མིང་དོན་ངོ་བོས་འབྲེལ་བར་འདོད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ཟེར་ན་གྲགས་པས་བསལ་བ་འབབ་པ་ལྟར་རི་བོང་ཅན་ཀ་བས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ཟེར་ནའང་དེ་དང་འདྲ་བར་ཤེས་པའི་སླད་དུ་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ད་ལྟ་སྐྱེས་བུའི་བློས་མིང་དོན་གྱི་འབྲེལ་བ་བྱས་ནས་བ
Chinese
从知识言说的角度在意识领域中产生的，不依赖于外在自相的法，被称为由声音产生的名声，是用名声的声音来表达的，但名声不仅仅是已经成为声音的名声的意思。仅仅是能够出名，这个道理在世间普遍存在或成立。因为声音的名声也是存在的原因，所以才赋予了它名声这个名称。如果说对于实际上没有出名的事物说成是名声是不恰当的，那么并非不恰当。因为对于现量和比量等所量之境的自性不是自身，而是排除他者的，也像用衡量者有境的现量等来排除一样，将有境的声音安立并表达出来一样。因此，能够出名是此时的排除者。第二，依赖于分别境的意义而产生的任何声音，因为是随自己的意愿而使用的，所以不能禁止不使用，无论是以前已经约定俗成的，还是没有约定俗成的，各种名称的声音都因为存在于分别境中的自性而可以安立。因此，仅仅存在于分别境中的意义，以及与之后相关的约定俗成，对于该意义，无论是以前产生的，还是现在没有约定俗成，但将来会产生的约定俗成的声音的表达对象，以其本身来否定不应该承认的人，将会造成损害。第二，解释为了成立名声排除的例子所表达的意义。例子是为了成立能够出名。为了成立它，解释了两个教证的意义。第一，名声排除的例子，比如“有兔子的不是月亮”这样的陈述，会变成被能够出名所损害的意义。如果语法学家们认为声音和意义在本质上是相关的，那么按照他们的观点，“有兔子的月亮”这个名称是可以表达的，而其他的柱子等不能用月亮这个名称来表达。因为认为名称和意义在本质上是相关的，如果说“有兔子的月亮”不能表达，就像名声排除一样，如果说“有兔子的柱子”不能表达，也为了理解这一点而用意义来指示。而且，现在人们通过意识建立了名称和意义之间的联系后，
English
That which arises in the realm of consciousness from the perspective of knowing expression, and does not rely on external self-characteristics, is called fame arising from sound, and is expressed by the sound of fame, but fame is not merely the meaning of what has already become sound. Just the possibility of becoming famous, this principle exists or is established universally in the world. Because the fame of sound is also the cause of existence, it is given the name of fame. If it is said that it is inappropriate to call something that is not actually famous as fame, then it is not inappropriate. Because for the object of measurement of direct perception and inference, etc., the nature of the object is not itself, but excludes others, just as one excludes with the measurer having the object, such as direct perception, etc., the sound of having the object is established and expressed. Therefore, being able to be famous is the excluder in this case. Second, any sound that arises depending on the meaning of the object of discrimination, because it is used according to one's own will, cannot be forbidden from not being used, whether it has been agreed upon in the past or not, various names of sounds can be established because of the nature of existing in the object of discrimination. Therefore, the meaning that merely exists in the object of discrimination, and the convention that is related to it afterwards, for that meaning, whether it has arisen in the past or is not agreed upon now, but the object of expression of the sound that will become a convention in the future, by its very nature, denying those who should not be admitted will cause harm. Second, explaining the meaning expressed by the example of establishing the exclusion of fame. The example is to establish the possibility of becoming famous. To establish it, the meaning of the two scriptures is explained. First, the example of excluding fame, such as the statement "that which has a rabbit is not the moon," will become the meaning harmed by the possibility of becoming famous. If grammarians believe that sound and meaning are essentially related, then according to their view, the name "moon with a rabbit" can be expressed, while other pillars, etc., cannot be expressed by the name of the moon. Because it is believed that names and meanings are essentially related, if it is said that "moon with a rabbit" cannot be expressed, just like the exclusion of fame, if it is said that "pillar with a rabbit" cannot be expressed, it is also indicated by meaning in order to understand this. Moreover, now that people have established the connection between name and meaning through consciousness,
Tibetan
ཟུང་ཟིན་པའི་བློ་ངོར་རང་གི་མིང་གིས་བརྗོད་རུང་ཞིང་གཞན་གྱིས་མི་རུང་བ་ལྟར་སྣང་ཡང་དེ་ནི་དངོས་པོའི་འབྲེལ་བ་མ་ཡིན་གྱི། རྟོག་པས་འབྲེལ་བ་ཡིན་ལ། རྟོག་པས་འབྲེལ་བ་ནི་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལས་པས་ན་མིང་གང་དང་སྦྲེལ་ཀྱང་མི་རུང་བ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་རི་བོང་ཅན་ཟླ་བས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་ཞེས་པ་དང་འདྲའོ། །དེས་ན་དོན་རི་བོང་ཅན་ ལྟ་བུ་ལ་བུམ་པ་ཞེས་སོགས་སུ་ད་ལྟ་དངོས་སུ་གྲགས་པ་མེད་ཀྱང་། སྒྲ་ཀུན་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་རྗོད་བྱེད་དུ་འདོགས་རུང་བ་ཉིད་དེ་ཡི་སྟོབས་ཉིད་ལས་དོན་དེ་ལ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒྲ་ཀུན་འབྲེལ་བ་སྟེ་ངོ་བོས་འབྲེལ་བ་མིན་ཀྱང་འབྲེལ་དུ་མི་རུང་བ་མེད་པ་ཙམ་གྱིས་འབྲེལ་བ་དེས་ན་རི་བོང་ཅན་ལ་ཟླ་བའི་སྒྲ་འབྲེལ་བ་ལྟར་དོན་དེ་ལ་སྒྲ་གང་ཡང་རུང་བ་དེ་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རི་བོང་ཅན་ལ་ཟླ་སྒྲ་གྲུབ་པ་དང་སྒྲ་གཞན་མ་གྲུབ་པར་ཉེ་བ་དང་བསྐལ་པའི་ཁྱད་པར་དངོས་པོའི་དོན་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱད་ན་གྲགས་ཟིན་ཀྱང་དོན་ལ་གྲུབ་པ་མེད་ལ་མ་གྲགས་པ་ཡང་གྲགས་སུ་བཅུག་ན་གྲགས་པ་དང་འདྲ་བར་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ནའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གྲགས་རུང་ལ་གྲགས་པར་བྱས་ནས་དེས་གནོད་པའི་དོན་དུ་དེ་ལྟར་འགོད་པ་མིན་པར་གཞན་དུ་གྲགས་ཟིན་ཁོ་ནས་གནོད་པའི་དོན་ཡིན་ན། རི་བོང་ཅན་ཟླ་བ་མིན་ཏེ་ཞེས་ཡིན་པར་འདོད་པ་འདིར་ནི་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡི་སླད་དུ་བཀོད་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་འདི་ཐུན་མིན་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། ཟླ་བར་མ་གྲགས་པ་བུམ་པ་སོགས་དུ་མ་ཡོད་པས་དེ་ལ་འཇུག་པས་ན་ཟླ་བ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀར་འཇུག་ཕྱིར་ཐུན་མོང་བའི་མ་ངེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་མི་ནུས་ཏེ། གང་ལ་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རི་བོང་ཅན་ཆོས་ཅན། ཟླ་སྒྲས་བརྗོད་རུང་མིན་ཏེ། རྟོག་ཡུལ་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཀོད་པའང་རྟགས་དེ་ཐུན་མིན་འགྱུར་ན་རྟགས་གཞན་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་ཤེས་པའི་ཆེད་དུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལུང་གཉིས་པོའི་དོན་བཤད་པ་ལ། གྲགས་རུང་སྒྲུབ་པའི་ལུགས་སུ་བཤད། །བཟློག་ཕྱོགས་དགག་པའི་ལུགས་སུ་བཤད། །དང་པོ་ལ། གྲགས་རུང་ལ་ནི་གནོད་བྱེད་མེད། །གྲགས་རུང་དེ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡོད། །དང་པོ་ ལ། རྟགས་ལས་གཞན་གནོད་མི་སྲིད་ལ། །དེར་གནོད་རྟགས་ནི་མི་སྲིད་པའོ། །དང་པོ། སྤྱིར་བཏང་འགྲེལ་བའི་ལུང་དང་པོ། གང་ཡང་ཐུན་མོང་མིན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མེད་ལ། ཞེས་པ་དང་། ལུང་གཉིས་པ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་གྲགས་པ་དང་འག
Chinese
在已确定的认知中，似乎可以用自己的名字来称呼，而别人却不能，但这并非是事物的关联，而是分别念的关联。分别念的关联仅仅取决于意愿，因此与任何名字相连都可以。如果不是这样，那就如同不能用“兔子的”来称呼月亮一样。因此，对于像兔子这样的事物，即使现在没有像“瓶子”等这样的实际称谓，但所有的声音都可以被认为是事物的表达方式，凭借这种力量，各种各样的声音都与事物相关联，虽然不是本质上的关联，但仅仅因为没有不能关联的，所以这种关联就像用“月亮”这个声音来关联兔子一样，任何声音都可以与该事物相关联，这是成立的。兔子与月亮的声音相关联，而其他声音没有成立，这是因为接近和劫的区别对于事物的意义来说是不允许的。如果研究已经出名的，但在意义上没有成立，而没有出名的，如果让它出名，那就和出名一样，只是成立而已。像这样可以出名的，如果让它出名，并且因此而损害意义，如果不是这样安立，而是仅仅因为其他已经出名的而成为损害的意义，那么，如果认为兔子不是月亮，那么这里为了损害而安立的理由就不会成为不共有的。因为有很多没有被称为月亮的瓶子等，所以它会包含在其中，因此会包含在是月亮和不是月亮两者之中，因此会变成共同的不确定。不能这样认为，因为对于什么是不共有的呢？因为这样说了。因此，以兔子为法，不能用月亮的声音来表达，因为存在于分别念的境地中。这样安立也是为了知道，如果这个理由变成不共有的，那又何必说其他的理由呢？第二，解释两个教证的意义，分为以成立可以出名的方式来解释，以遣除相反的方式来解释。第一，对于可以出名的，没有损害者。对于可以出名的，有成立者。第一，除了理由之外，不可能有损害，在那里，损害的理由是不可能的。第一，一般解释的第一个教证，因为任何都不是共同的，所以没有随后的推断。以及第二个教证，从声音产生的名声和
English
In a definite cognition, it seems that one can be referred to by one's own name, but others cannot, but this is not a relationship of things, but a relationship of conceptualization. The relationship of conceptualization depends only on intention, so it can be connected with any name. If it is not so, it is like not being able to call the moon "rabbit-possessing." Therefore, even if there are no actual terms like "vase" for things like rabbits, all sounds can be considered as expressions of things, and by this power, all kinds of sounds are related to things, although not essentially related, but just because there is no impossibility of relating, so this relationship is like relating the sound of "moon" to a rabbit, any sound can be related to that thing, which is established. The sound of the moon is related to the rabbit, but other sounds are not established, because the difference between proximity and kalpa is not allowed for the meaning of things. If one studies what is already famous, but not established in meaning, and if one makes what is not famous famous, it is the same as being famous, only established. If something that can be famous is made famous, and thus harms the meaning, if it is not established in this way, but only because other things that are already famous become the meaning of harm, then if one thinks that the rabbit is not the moon, then the reason established here for the sake of harm will not become uncommon. Because there are many vases, etc. that are not called the moon, it will be included in it, so it will be included in both being the moon and not being the moon, so it will become a common uncertainty. It cannot be thought so, because what is uncommon? Because it is said so. Therefore, with the rabbit as the subject, it cannot be expressed by the sound of the moon, because it exists in the realm of conceptualization. This establishment is also to know that if this reason becomes uncommon, then why say other reasons? Second, explaining the meaning of the two scriptures, divided into explaining in the way of establishing what can be famous, and explaining in the way of refuting the opposite. First, for what can be famous, there is no harmer. For what can be famous, there is an establisher. First, there can be no harm other than reason, and there, the reason for harm is impossible. First, the first scripture of general explanation, because nothing is common, there is no subsequent inference. And the second scripture, the fame and